Analiza wpływu wartości (BMI) na wskaźnik Wejsfloga, a ocena bólu stóp / The impact of BMI value on the Wejsflog index, and the foot pain assessment

Mateusz Curyło, Magdalenna Wilk-Frańczuk,
Marlena Rynkiewicz-Andryśkiewicz, Jan W. Raczkowski

FP 2014; 14(3); 22-34

Streszczenie
Wstęp. Stopa to narząd charakteryzujący się dużą stabilnością i wytrzymałością na przeciążenia, a zarazem dynamiczny resor dzięki, któremu spełnia funkcje amortyzatora.
Cel pracy.
1. Określenie czy istnieje korelacja pomiędzy wskaźnikiem Wejsfloga, a masą ciała pacjenta;
2. Określenie czy masa ciała jest czynnikiem ryzyka obniżenia sklepienia poprzecznego;
3. Określenie czy masa ciała i budowa sklepienia poprzecznego stopy, mają wpływ na pojawienie się dolegliwości bólowych.
Materiał i metody. Badania przeprowadzone zostały w Krakowie w okresie 2012-2013 r. Materiał badań stanowiło dwieście czterdziestu dziewięciu pacjentów, sto siedemdziesiąt osiem kobiet i siedemdziesięciu jeden mężczyzn, w przedziale wiekowym 21- 88 lat, (średnia wieku 52 lata).
Wyniki. Wartość p z testu chi-kwadrat jest niższa od 0,05, a więc wartość wskaźnika Wejsfloga zależy istotnie od BMI: im wyższe BMI, tym częściej występuje obniżenie sklepienia  poprzecznego. Wartość p z testu Manna-Whitneya jest większa od 0,05, a więc ocena natężenia bólu nie zależy istotnie statystycznie od wskaźnika Wejsfloga.
Wnioski
1. Potwierdzono wpływu korelacji wskaźnika masy ciała (BMI), na częstotliwość występowania obniżenia sklepienia poprzecznego ocenianego wskaźnikiem Wejsfloga.
2. Zwiększona masa ciała, określona wskaźnikiem masy ciała (BMI) jako nadwaga i otyłość jest istotnym czynnikiem ryzyka obniżenia sklepienia poprzecznego stopy.
3. Zwiększona masa ciała oraz obniżenie sklepienia poprzecznego stopy ocenianego wskaźnikiem Wejsfloga, nie mają wpływu na pojawienie się dolegliwości bólowych stopy.

Słowa kluczowe:
Wskaźnik masy ciała (BMI), wskaźnik Wejsfloga, sklepienie poprzeczne stopy


Abstract

Introduction. The foot is not only the organ having great stability and overload endurance, but also one being a dynamic spring and, due to this feature, functioning as a shock absorber.
Aims of the work
1. Determining if there exists a correlation between Wejsflog index and the body mass of patient;
2. Determining if the body mass is a risk factor for the transverse arch lowering;
3. Determining if the body mass and the structure of the transverse foot arch influence the appearance of the foot pain ailment.
Material and methods. The research was carried out in Krakow in 2012-2013 period. The examined group of the research consisted of 249 patients, including 178 women and 71 men, aged 21-88 (average age of 52 years).
Results. P-value of the chi-square test is less than 0.05, thus the value of Wejsflog index significantly depends on the BMI: the higher the BMI, the more frequently the transverse arch lowering occurs. P-value of the Mann-Whitney test is greater than 0.05, thus the evaluation of the pain strength is statistically not dependent on the Wejsflog index.
Conclusions
1. The influence of the correlation between the body mass index (BMI) and the frequency of occurrence of the transverse foot arch lowering measured by the Wejsflog index has been proven.
2. Increased body mass defined by the body mass index (BMI) as overweight and obesity is a significant risk factor for the transverse foot arch lowering.
3. Increased body mass index as well as the transverse foot arch lowering measured by the Wejsflog index have no influence on the occurrence of the foot pain ailment.

Key words:
body mass index (BMI), Wejsflog index, transverse arch of the foot

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version