Fizjoterapia po rekonstrukcji ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego – opis przypadku / Physiotherapy After the Supraspinatus Muscle Tendon Reconstruction – Case Study

Elżbieta Ciejka, Robert Santorek, Grzegorz Mąkosa

FP 2016;16(4);116-121

Streszczenie

Wstęp. Uraz lub też zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem są najczęstszą przyczyną
utraty funkcji w obrębie struktur stożka rotatorów. Leczenie artroskopowe stożka rotatorów jest leczeniem coraz powszechniej stosowanym ze względu na potencjalne korzyści płynące z małych nacięć.
Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie efektów postępowania fizjoterapeutycznego po artroskopowym leczeniu uszkodzenia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, w okresie od 5 do 16 tygodnia po zabiegu.
Materiał i metody. Pacjent (l. 47) z rozpoznaniem zerwania ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego 7,5 mm. U pacjenta wykonano artroskopowe szycie m. nadgrzebieniowego przy użyciu kotwicy prawego stawu ramienno-łopatkowego. W badaniach dokonano oceny dolegliwości bólowych skalą Laitinena, VAS, zakresu ruchomości stawu, przeprowadzono test Hawkinsa, test Neera, test Jobea, test Drop Arm oraz skalę Constant. U pacjenta stosowano rehabilitację w okresie od 6 do 16 tygodnia od zabiegu.
Wyniki. Po 16 tygodniach usprawniania uzyskano poprawę zakresu ruchu zgięcia, odwiedzenia, rotacji, zmniejszenie dolegliwości bólowych. Test Hawkinsa – ujemny, test Neera – ujemny, test Drop Arm – ujemny, test Jobe’a pacjent nie był w stanie odwieść ramienia do 90° wbrew oporowi, dolegliwości bólowe nie występowały. W ocenie skali Constant pacjent uzyskał 94 punkty na 100 możliwych.
Wnioski. Zastosowana fizjoterapia po artroskopowym leczeniu uszkodzenia stożka rotatorów w okresie od 6 do 16 tygodnia przyniosła zmniejszenia dolegliwości bólowych, poprawę zakresu ruchu, siłę mięśniową oraz poprawę funkcji w leczonym stawie barkowym.

Słowa kluczowe:

stożek rotatorów, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Trauma or degenerative disorders associated with age are the most common cause of loss of functions within the structures of the rotator cuff. The arthroscopic treatment of the rotator cuff is a therapy applied more and more often, due to the potential benefits of very small incisions.
Research Goal. The aim of the study is to present the effects of physiotherapy after the arthroscopic treatment of damage to the supraspinatus tendon, within the period from 5th to 16th week after the surgery.
Materials and Methods. The patient (47 years old) diagnosed with the supraspinatus tendon rupture of 7.5mm, had undergone the arthroscopic suturing of the supraspinatus muscle, with the use of the right shoulder joint anchor. Within the study, there have been performed: pain assessment using the Laitinen Scale, VAS, evaluation of the joint mobility, Hawkins Test, Neer Test, Jobe Test, Drop Arm Test and the Constant Shoulder Score. The patient has been subjected to a rehabilitation treatment within the period from 6th to 16th week after the surgery.
Results. After 16 weeks of the rehabilitation treatment, there has been achieved the range improvement of adduction, abduction and rotation, and the decrease of pain sensation. Hawkins Test – negative; Neer Test – negative; Drop Arm Test – negative; in the Jobe Test, the patient was not able to abduct the arm against resistance to the degree of 90°, there was no pain sensation. In the assessment of the Constant Shoulder Score, the patient scored 94 out of 100 points available.
Conclusions. The physiotherapy, applied within the period from 6th to 16th week after the arthroscopic treatment of the rotator cuff damage, has caused the reduction of pain sensation, improved mobility range, muscle strength and better functioning of the treated shoulder joint.

Keywords:

rotator cuff, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version