Ocena wpływu terapii manualnej na sprawność funkcjonalną rąk chorych z twardziną układową – opis przypadku / Evaluation of the manual therapy effect on hand functional efficiency in the patients with systemic sclerosis – case description

Mateusz W. Romanowski, Maja Špiritović, Agata Zdanowska, Anna Kwaśniewska

 

FP 2016;16(4);14-23

Streszczenie

Twardzina układowa jest przewlekłą, układową chorobą tkanki łącznej, którą charakteryzuje uszkodzenie naczyń krwionośnych, obecność autoprzeciwciał oraz postępujące włóknienie skóry i narządów wewnętrznych prowadzące do ich niewydolności. Utrata ruchomości w stawach ręki oraz nadgartska, które bardzo często dotykają chorych z twardziną układową, znacznie pogarszają ich jakość życia.
Niefarmakologiczne leczenie twardziny układowej obejmuje: fizjoterapię, edukację, nowe metody terapeutyczne. Indywidualnie dobrana terapia przeciwdziała oraz zmniejsza dysfunkcje w obrębie stawów, tkanek miękkich oraz skóry, może poprawiać wydolność narządów wewnętrznych.
Terapia manualna doskonale uzupełnia kompleksowe leczenie tej grupy chorych poprzez odziaływanie na receptory: Golgiego, Ruffiniego, Paciniego oraz śródmiąższowe. Techniki z zakresu terapii manualnej ukierunkowane na skórę, powięź, mięśnie, stawy poprawiają sprawność ręki oraz zmniejszają odczucie bólu chorych z twardziną układową.
Zastosowane techniki manualne (rolowanie skóry, masaż głęboki powięzi powierzchownej oraz mięśni odpowiedzialnych za wyprost w stawie nadgarstkowym, poizomteryczną relaksację mięśni, mobilizację w kierunku grzbietowym w stawie promieniowo-nadgarstkowym, mobilizację boczno-boczną w stawach międzypaliczkowych) w przeprowadzonym badaniu poprawiły sprawność funkcjonalną ręki we wszystkich badanych parametrach (Cochin Hand Scale, Hand Mobility in Scleroderma, finger-to-palm-distance).

Słowa kluczowe:

Twardzina układowa, terapia manualna, terapia tkanek miękkich, fizjoterapia


Abstract

The systemic sclerosis is chronic systemic disease of connective tissue that is characterized by damage of blood vessels, presence of autoantibodies and progressing skin and internal organs fibrination, leading to their failure. The loss of mobility in hand and wrist joints, which often affects patients with the systemic sclerosis, significantly worsens their life quality.
Non-pharmacological treatment of the systemic sclerosis includes: physiotherapy, education, new therapeutic methods. Individually selected therapy counteracts and diminishes dysfunctions in the joints area, soft tissues and skin, and may improve efficiency of internal organs.
Manual therapy perfectly complements comprehensive in this group of patients, by influencing the following receptors: of Golgie, Ruffini, Pacini and interstitial. The manual therapy techniques directed to the skin, fascia, muscles, joints, improve hand efficiency and decrease pain in patients with systemic sclerosis.
Application of manual techniques (skin rolling, deep massage of superficial fascia and muscles responsible for straightening the wrist joint, postisometric muscle relaxation, mobilization in ridge direction in rediocarpal joint, side-to-side mobilization in finger joints) performed in the study improved hand functional efficiency in all tested parameters (Cochin Hand Scale, Hand Mobility in Scleroderma, finger-to-palm-distance).

Keywords:

systemic slerosis, manual therapy, soft tissue therapy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version