Ocena wyników neurokinezjologicznego usprawniania metodą odruchowej lokomocji według Vojty, dzieci z zaburzeniami centralnej koordynacji nerwowej / Evaluation of neurocinesiological improvement performance of reflexlocomotion method of Vojta on children at risk of central nervous coordination disorder

Katarzyna Balewska-Juras, Grażyna Cywińska-Wasilewska

FP 2015;15(4);32-41

Streszczenie
Wstęp. W pracy przedstawiono ocenę rozwoju ruchowego wg 7 reakcji ułożeniowych Vojty i Monachijskiej Funkcjonalnej Diagnostyki Rozwojowej, oraz leczenie dzieci metodą Vojty ze stwierdzonymi zaburzeniami centralnej koordynacji nerwowej.
Cel pracy. Wykazanie skuteczności leczenia metodą Vojty, poprzez zastosowanie dwóch diagnostyk neurorozwojowych, oraz ich porównanie. Wskazanie znaczenia wczesnego rozpoznawania zaburzeń rozwojowych u dzieci i wprowadzenia wczesnego usprawniania leczniczego.
Materiał i metody. Badano 45 dzieci w wieku od 1-10 miesiąca życia, u których stwierdzono zaburzenia ośrodkowej koordynacji nerwowo-mięśniowej. Porównywano wyniki usprawniania metodą Vojty w 2 grupach dzieci: rozpoczynających terapię pomiędzy 2-4 m ż i 5-10 m ż. Oceny spontanicznej aktywności ruchowej dziecka, dokonywano według Monachijskiej Funkcjonalnej Diagnostyki Rozwojowej i oceny siedmiu reakcji ułożeniowych wg Vojty. Czas usprawniania wynosił 1-11 miesięcy, zależnie od poprawy stanu neurologicznego dziecka i motoryki spontanicznej.
Wyniki. Przed terapią ciężkie zaburzenia centralnej koordynacji nerwowej prezentowało 22 dzieci, średnio ciężkie ZCKN – 19 dzieci, lekkie – czyli 5 nieprawidłowych reakcji – 4 dzieci. Po terapii u wszystkich dzieci sytuacja ta zmieniła się.
Wnioski. Terapia metodą Vojty wpływa korzystnie na poprawę motoryki spontanicznej i stan neurologiczny dzieci z obniżonym ZCKN, a ocena obiema metodami daje równorzędne wyniki.

Słowa kluczowe:
zaburzenia centralnej koordynacji nerwowej, metoda Vojty


Abstract
Introduction. In the work there have been presented  the  assessment of 7 Vojta’s child’s spontaneous motor activity that was made according to Munich Functional Developmental Diagnostics and infant treatment with the stated central coordination disorders by Vojta’s method.
The subject of work. To demonstrate the effectiveness of Vojta’s treatment by applying two neurodevelopmental diagnostics and their comparison. A recommendation of early recognition of child’s developmental problems and the introduction of early improvement.
Materials and methods. Children between 1-10 month, who were stated to have nerve and muscle coordination disorder were subjected. The effects of Vojta’s method improving treatment were compared in groups: children beginning the therapy between 2-4 months of age, and 5-10 m. Assessment of child’s spontaneous motor activity was made according to Munich Functional Developmental Diagnostics and Vojta’s infant development. Improving treatment time was between 1-11 months, depending on improvement of child’s neurological status and spontaneous motor activity.
Results. Before the therapy 22 children were suffering from hard, 19 children from medium, 4 children from light nervous system disorders. After the therapy, the situation of all children improved.
Conclusions. Therapy according to Vojta’s method has a positive impact on improvement of spontaneous motor activity and on neurologic state of children with decreased  nervous system disorders. Evaluation of the two methods give equivalent results.

Key words:
central nervous coordination disorder, Vojta Method

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version