Zastosowanie terapii wymuszeniem ruchu u pacjentów po udarze mózgu / The Application of Constraint-Induced Movement Therapy in Patients after Stroke

Beata Tyszkiewicz, Agnieszka Drozd, Rita Hansdorfer-Korzon, Maja Nowacka-Kłos

FP 2017; 17(1); 104-115

Streszczenie
Co roku, około 10,5 mln osób na świecie doświadcza pierwszego udaru mózgu, czego częstym skutkiem jest niepełnosprawność fizyczna. Około 70-80% doznaje, w różnym stopniu, zaburzenia funkcji kończyny górnej, co znacznie pogarsza codzienne funkcjonowanie. W ostatnich latach rozwijano wiele różnych sposobów usprawniania po udarze, zwłaszcza tych, które wpływają na plastyczność mózgu. Należy do nich m.in. terapia wymuszeniem ruchu (CIMT, Constraint-Induced Movement Therapy), która bazuje na aktywnym udziale pacjenta. Podczas intensywnych treningów niedowładnej kończyny, druga, mniej zajęta kończyna, jest unieruchamiana. Wszystkie komponenty CIMT wspomagają zjawisko plastyczności mózgu. Przeprowadzono wiele badań, w których udowodniono, że terapia CIMT (oraz jej modyfikacja mCIMT) uważana jest za jedną z najbardziej efektywnych form kinezyterapii poprawiającą funkcję niedowładnej kończyny górnej po udarze. Terapia CIMT jest przeznaczona głównie dla pacjentów z łagodnym i umiarkowanym niedowładem kończyny górnej, stosowana jest zwykle w okresie przewlekłym po udarze mózgu.

Słowa kluczowe:
udar mózgu, niedowład kończyny górnej, plastyczność mózgu, terapia wymuszeniem ruchu (CIMT)


Abstract

Each year approximately 10.5 million people worldwide experience their first stroke. This often results in a physical disability. Approximately 70-80% of these suffer from an upper-limb dysfunction of some kind which can substantially restrict day to day functioning. In recent years a number of different forms of post-stroke rehabilitation have been developed many of which aim to harness the phenomenon of neuroplasticity. These include, amongst others, Constraint-Induced Movement Therapy (CIMT), which relies on the active participation of the patient. During intense workouts of the paretic limb, the unaffected limb is immobilized. A number of studies have been conducted which have proven that CIMT (and its modification, mCIMT) is one of the most effective forms of kinesitherapy at improving the function of the paretic upper limb after stroke. CIMT is intended primarily for patients with mild or moderate upper limb paresis and is usually undertaken in the chronic period after cerebral stroke.

Key words:
cerebral stroke, upper limb paresis, neuroplasticity, constraint-induced movement therapy (CIMT)

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version