Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała poprzez system Parestand w usprawnianiu chodu u pacjentów we wczesnej fazie udaru mózgu: badanie pilotażowe / Body Weight Supported Treadmill Training with Parestand system as walking therapy of patients early after stroke: a pilot study

Beata Stach, Marcin Błaszcz, Aleksandra Bober, Mariola E. Wodzińska, Joanna Zyznawska

FP 2016;16(2);54-63

Streszczenie
Wstęp. Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (z ang. Body Weight Supported Treadmill Training – BWSTT) to wysokiej częstotliwości zadaniowa terapia chodu pacjentów po udarze mózgu. Skuteczność BWSTT została wielokrotnie udowodniona, jednak jego wyższość nad treningiem chodu po naturalnym podłożu jest często kwestionowana. W Polsce jest to rzadko stosowana i badana metoda.
Pacjenci i metody. W badaniu brało udział 20 chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w standardowej fizjoterapii opartej o koncepcję Bobath i PNF. Do grupy eksperymentalnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (BWSTT), a do grupy kontrolnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening chodu po naturalnym podłożu. Badanych przed i po skończeniu interwencji oceniono Skalą Równowagi Berg, testem Timed Up & Go, Testem 10-metrowym oraz testem 6-minutowego marszu.
Wyniki. Obie grupy uzyskały istotną statystycznie (p<0,05) poprawę we wszystkich testach funkcjonalnych. BWSTT zwiększyła swój dystans o 108,4±75,7 m, a grupa kontrolna o 57±51,3 m. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,28). BWSTT skróciła czas w teście TUG o 9±1,4 s, a grupa kontrolna o 2,7±1,1 s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,63). BWSTT uzyskała 7,0±3,7 pkt, a grupa kontrolna 6,6±4,4 pkt poprawy w BBS. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,88). BWSTT podniosła prędkość chodu o 0,25±0,13 m/s, a grupa kontrolna o 0,28±0,13 m/s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,96). Podsumowanie. Zarówno BWSTT jak i terapia chodu po naturalnym podłożu może poprawić równowagę, wytrzymałość i szybkość chodu oraz zmniejszyć ryzyko upadków u chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Słowa kluczowe: udar mózgu, niedowład połowiczy, fizjoterapia, rehabilitacja, chód


Abstract
Background. Body Weight Supported Treadmill Training (BWSTT) is high intensive and task-specific gait therapy for stroke patients. Effectiveness of BWSTT is repeatedly proven, however superiority of that training over overground walking is often contested. It is rarely practised and investigated method in Poland.
Patients and Methods. 20 patients in the early post-stroke rehabilitation phase able to walk. All patient participated in traditional physiotherapy based on Bobath and PNF concepts. Experimental group (10 people) additionally received Body Weight Supported Treadmill Training. Control group (10 people) additionally received overground walking. Baseline and postintervention assessments included Berg Balance Scale, Timed Up & Go, 10 m Time Walking Test and 6 Minute Walk Test.
Results. Both groups showed statistically significant improvement in all outcome measures (P<0,05). Group BWSTT increased distance by 108,4±75,7 m and control grouop by 57±51,3 m in 6 Minute Walk Test. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,28). Group BWSTT shortened time in Timed Up & Go by 9±1,4 seconds and control group by 2,7±1,1 seconds. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,63). Group BWSTT improved by 7,0±3,7 points, and control group by 6,6±4,4 points in Berg Balance Scale. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,88). Group BWSTT increased gait velocity by 0,25±0,13 m/s, and control group by 0,28±0,13 m/s. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,96). Conclusions. Either Body Weight Supported Treadmill Training or overground walking could improve balance, reduce risk of falls, increase endurance and velocity of gait in walking subacute stroke patients. BWSTT could have tendency to more effective increasing gait endurance. Key words: stroke, hemiparesis, physiotherapy, rehabilitation, gait

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Opóźniona diagnoza i leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego kończyn dolnych – studium przypadku / Delayed diagnosis and treatment of primary lymphoedema of lower limbs – case study

Rita Hansdorfer-Korzon, Jacek Teodorczyk, Marcin Gruszecki, Michał Korzon

FP 2016;16(2);42-53

Streszczenie
Leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego stwarza wiele problemów pacjentowi jak i całemu zespołowi medycznemu. Całkowite wyleczenie bowiem z racji uszkodzenia anatomicznych dróg odpływu chłonki nie jest możliwe, a terapia ma na celu jedynie zmniejszenie rozmiarów kończyny, przywrócenie jej funkcji i poprawienie aspektów kosmetycznych. Leczenie jest trudne, wieloetapowe i nawet w przypadku dobrych wyników kosztowne i czasochłonne. Obrzęki pierwotne nie są patologią bardzo częstą, toteż problem związany z ich diagnostyką i leczeniem pozostaje często na marginesie zainteresowania lekarzy. W przeciwieństwie do dobrze zorganizowanej pomocy, jaką otrzymują chorzy z obrzękiem w obrębie kończyn górnych (głównie po leczeniu chirurgicznym raka sutka) możliwości rozpoznania, diagnostyki i wdrożenia postępowania usprawniającego u osób z idiopatyczną postacią obrzęku limfatycznego kończyn dolnych są istotnie ograniczone. Chociaż w ostatnich latach intensywnie propagowana jest wiedza dotycząca zasad stosowania terapii przeciwzastoinowej nadal w wielu ośrodkach wdrażana jest nieprawidłowo. Nieleczony lub niewłaściwie leczony obrzęk staje się nieodwracalny wskutek rozplemu tkanki łącznej, czym różni się od obrzęków na innym podłożu. Narastający obrzęk doprowadzający do stopniowej deformacji i zaburzeń funkcji kończyny, wpływa negatywnie na stan psychiczny pacjenta. Późne rozpoznanie, kosztowne, uciążliwe i długotrwałe leczenie, którego efekt jest niejednokrotnie niezadawalający wpływa istotnie na jakość życia chorego. W pracy przedstawiono jeden z licznych przypadków pacjentek z rozpoznanymi późno i nieprawidłowo leczonymi obrzękami pierwotnymi, które mają być ilustracją typowych zaniedbań w dążeniu do ustalenia diagnozy i wdrożenia leczenia w tej jednostce chorobowej. Podkreślono także rolę badania LS jako złotego standardu w diagnostyce obrzęków pierwotnych i jej ograniczonej przydatności w ocenie skuteczności leczenia.

Słowa kluczowe:
obrzęk limfatyczny, pierwotny wrodzony obrzęk limfatyczny, rehabilitacja, limfoscyntygrafia


Abstract
Treatment of lymphoedema is problematic for the patient and the entire medical team. Complete recovery, because of anatomical damage to the outflow tract of lymph, is not possible and the therapy is intended only to reduce the size of the limb, restore its function and improve the cosmetic aspects. Treatment is difficult, multistage, unpredictable and even if results are good, expensive and time consuming. Primary lymphoedema is not common disease, so the problem of its diagnosis and treatment is often on the margins of medical concern. In contrast to the well-organized support received by patients with secondary oedema of the upper, diagnosing and implementation of rehabilitation in patients with idiopathic lymphoedema of the lower limbs are significantly limited. Although in recent years is intensely propagated knowledge of the principles of anticongestive therapy, it is still is implemented incorrectly in many centers. If left untreated or improperly treated swelling becomes irreversible as a result of proliferation of connective tissue, what differs from cases of oedema not associated with lymphatics damage. Increasing swelling will lead to progressive deformity and dysfunction of limbs and negatively affects the mental state of the patient. Late diagnosis, costly, cumbersome and long-term treatment with the often unsatisfactory effect significantly affect quality of life. The paper presents one of many our cases of patients with late diagnosed and improperly treated primary lymphoedema and is an illustration of the typical negligence in establishing the diagnosis and initiation of treatment in this disease entity.

Key words:
lymphedema, primary congenital lymphedema, rehabilitation, lymphoscintigraphy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Swoboda kontroli vs kontrola swobody – jak sprostać funkcji ręki w procesie fizjoterapii / Ease to Control vs Control of Ease- – How to Tackle the Functioning of Hand in the Process of Physiotherapy

Ewa Górna, Zbigniew Śliwiński, Marek Wiecheć, Jan W. Raczkowski

FP 2016;16(2);32-41

Streszczenie
Ręka ludzka stanowi wysoko wyspecjalizowany narząd o szerokim spektrum czynnościowym. Celem pracy jest przedstawienie oddziaływań fizjoterapeutycznych przeprowadzonych u pacjenta, leczonego operacyjnie z powodu rozległego urazu ręki, przedramienia i ramienia. W programie usprawniania uwzględniono wytyczne ICF, obawy oraz cele funkcjonalne zgłaszane przez pacjenta. Zastosowanie terapii pośredniej i zjawiska irradiacji typowych dla koncepcji PNF pozwoliło zminimalizować ryzyko podrażnienia przeszczepionych tkanek miękkich i skóry oraz uszkodzenia zespoleń wewnętrznych w obrębie nie zrośniętych okolic ręki i kciuka. W opracowaniu zamieszczono ryciny ilustrujące aplikowane stymulacje, omówiono również inne zastosowane oddziaływania terapeutyczne.

Słowa kluczowe:
rekonstrukcja ręki i przedramienia, fizjoterapia, PNF, irradiacja, funkcjonalność, terapia pośrednia


Abstract
A human hand is a highly specialized organ, with a wide range of functions. The aim of this report is to present physiotherapy treatment of the patient after surgery, which has resulted from an extensive injury to his hand, forearm and arm. During rehabilitation process, the ICF guidelines and the patient’s concerns, as well as his expected functional goals, have been observed. Intermediate therapy and irradiation phenomena, standard of the PNF concept, have allowed to minimize the risk of irritation of the grafted soft tissue and skin, and of damage to the internal connections within the coadunate areas of the hand and thumb. The report contains illustrations showing the stimuli applied, it also discusses other therapeutic actions, which had been employed.

Key words:
stages of motor control, feedback system, PNF concept, goals of therapy after hand injury

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Wykorzystanie głębokiej oscylacji i elekrostymulacji mięśni gładkich w niwelowaniu wybranych parametrów zmęczenia mięśniowego / Application of Deep Oscillation and Electric Stimulation in Smooth Muscles to Minimize the Selected Parameters of Muscular Fatigue

Robert Trybulski, Aleksandra Żebrowska, Wiesław Marcol, Robert Roczniok, Katarzyna Kępa, Marek Kiljański

FP 2016;16(2);14-30

Streszczenie
W literaturze naukowej obserwujemy wzrost zainteresowania metodami, których celem jest aktywacja pracy układu limfatycznego oraz mikrokrążenia, a co za tym idzie –  wpływ różnych bodźców na układ immunologiczny. Niestety, nadal są to doniesienia nieliczne. Nie jest poznana kwestia wpływu metod stymulujących limfangiomotorykę jakimi są głęboka oscylacja oraz elektrostymulacja typu bodyflow na napięcie mięśniowe i  ból mięśniowy. Medycyna fizykalna, w zakresie wpływu stymulacyjnego na procesy regeneracji tkanek, jest na uprzywilejowanej pozycji w stosunku do manualnych metod, wykorzystuje bowiem własności elektryczne i magnetyczne związków organicznych.
Bagatelizowanie fizjologicznych wskaźników przeciążenia, takich jak zmęczenie, zaburzone napięcie mięśniowe czy ból mięśniowy, zdecydowały o tym, że urazy wynikające z przeciążenia przybrały rozmiar epidemii. Metody i środki fizjoterapeutyczne, by sprostać nowym wyzwaniom  stale ewoluują stając się nieodzownym elementem periodyzacji treningu i fizjoterapii pourazowej.
Celem pracy była analiza wpływu innowacyjnych metod medycyny fizykalnej w postaci elektrostymulacji mięśni gładkich (Bodyflow) oraz drenażu głęboką oscylacją (Deep Oscylation) na zjawisko bólu mięśniowego i zaburzenia napięcia mięśniowego. Badaniem zostało objętych 60 mężczyzn trenujących mieszane sztuki (ang. mixed martial arts – MMA) walki w wieku 18-35 lat.
Zastosowanie  fizykalnych metod drenażu limfatycznego w postaci bodyflow oraz głębokiej oscylacji w procesie wyrównywania zmian w tkance mięśniowej związanych z bólem i napięciem mięśniowym poprzez  stymulowanie mikrokrążenia, wydaje się być w świetle przedstawionych wyników badań skuteczną metodą.

Słowa kluczowe:
głęboka oscylacja, elektrostymualcja mięśni gładkich, mikrokrążenie, zmęczenie mięśniowe


Abstract
In the scientific literature on the subject, we observe an increased interest in the treatment techniques, which target the activation of lymphatic system and microcirculation, and hence the impact of different stimuli on the immune system. Unfortunately, the reports are still rather scarce. Not very well researched is the impact of the techniques stimulating lymphatic motoricity, such as deep oscillation and electric stimulation of the body flow type, on the muscle tension and the muscle pain. Physical medicine, in the area of stimuli impact on the processes of tissue regeneration, has an advantage over the manual techniques, as it utilizes the electrical and magnetic properties of the  organic compounds.
Underestimation of physiological indicators of muscles overload, such as fatigue, impaired muscle tone or muscle pain, has caused the number of injuries resulting from muscles overload raise to quite epidemic proportions. The methods and means of physiotherapy, in order to face the new challenges, are constantly evolving and have become an indispensable part of the periodization training and post traumatic physiotherapy treatment.
The aim of this study has been to analyze the impact of the innovative methods of physical medicine, such as smooth muscles electrical stimulation (Body Flow) and deep oscillation drainage (Deep Oscillation), on the phenomena of muscle pain and abnormal muscle tone. In the study participated 60 male subjects, engaged in training of the Mixed Martial Arts (MMA), 18-35 years old.
The use of physical methods of lymphatic drainage, such as the body flow and the deep oscillation, in the process of rebalancing – through the stimulation of microcirculation – of the changes in the muscle tissue associated with pain and muscle tension, appears to be effective in light of the test results presented in the study.

Key words:
deep oscillation, smooth muscles electric stimulation, microcirculation, muscular fatigue

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Ocena efektów plastrowania dynamicznego w leczeniu chorych z zespołem zaburzeń pasażu jelitowego spowodowanym zrostami pooperacyjnymi na podstawie testu na zawartość wodoru w powietrzu wydychanym. Doniesienia wstępne / Assessment of kinesiology taping effects in patients with intestinal passage disorders caused by ostoperative adhesions based on test measuring hydrogen level in exhaled air. Preliminary reports

Marcin Krajczy, Adam Bąk, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Tomasz Dybek, Jan Szczegielniak

FP 2016; 16(2); 6-13

Streszczenie

Wstęp. Jednym ze sposobów leczenia chorych z zespołem zaburzeń pasażu jelitowego spowodowanym zrostową niedrożnością po zabiegach operacyjnych może być fizjoterapia z zastosowaniem plastrowania dynamicznego (PD).
Cel pracy. Celem pracy jest ocena efektów PD w normalizacji pasażu jelit  na podstawie testu cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu przez chorych. W badaniu oceniano także liczbę wypróżnień i  konsystencję  stolca.
Materiał i metody. W badaniu udział wzięli chorzy (15 kobiet, 5 mężczyzn, średnia wieku 48,85 lat) z zespołem pasażu jelitowego spowodowanym zrostami pooperacyjnymi. Chorzy zostali podzieleni losowo za pomocą komputerowego programu randomizacyjnego na grupę badaną BA (12 kobiet, 4 mężczyzn, średnia wieku 47,67 lat) oraz kontrolną KO (3 kobiety, 1 mężczyzna, średnia wieku 54,25). W grupie BA zastosowano plastrowanie dynamiczne, w celu poprawy pasażu jelitowego.  W grupie KO zastosowano efekt placebo (aplikacje bez znaczenia terapeutycznego). W celu oceny efektów PD u chorych zastosowanotest oceny cząsteczek wodoru w powietrzu wydychanym. Dokonano także oceny liczby wypróżnień w ciągu doby oraz uformowania stolca wg skali Bostońskiej. Ocenę liczby i konsystencji wypróżnień przeprowadzono przed aplikacją oraz w 1, 5, 10, 15, 20 oraz 24 dobie po aplikacji PD. Test cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu wykonano przed aplikacją oraz w 5 i 15 dobie po aplikacji PD.
Wyniki. W badaniach wykazano w grupie BA istotne statystycznie efekty PD pod postacią zwiększenia liczby wypróżnień w ciągu doby, normalizacji konsystencji stolca oraz zmniejszenia cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu.
Wnioski. W przeprowadzonym badaniu wykazano w grupie BA skuteczność PD w normalizacji procesu trawienia i poprawie pasażu jelitowego.

Słowa kluczowe:
Test cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu przez chorych, plastrowanie dynamiczne, zespół zaburzeń pasażu jelitowego, zrosty pooperacyjne


Abstract

Introduction. One of the ways to treat patients with intestinal passage obstruction due to adhesions after surgery can be physical therapy with the use of kinesiology taping.
Aim. The aim of the study was to evaluate the effects of kinesiology taping (KT) in the normalization of intestinal transit and assessment of hydrogen molecules exhaled by patients.
Material and methods . The study involved 20 patients (15 women, 5 men, average age 48.85 years) with the disorder of intestinal passage obstruction due to adhesions after surgery. Patients were divided randomly into test group BA (12 women, 4 men, average age, 47.67 years) and control KO (3 women, 1 man, average age 54.25). InBA group elastic therapeutic tape was applied to improve the intestinal transit. InKOgroup the placeboeffect was used (applications without therapeutic relevance). Hydrogen molecules in exhaledairtestwas used to evaluate the effects of kinesiology tapingapplications. Additionally, the number of defecation per day was assessed and stool form scale by Boston was used. All test were carried out prior to application and at 1, 5, 10, 15, 20 and 24 day after application of KT. The level of hydrogen molecules in exhaled air was checked before the KTapplication and in the 5 and 15 day after application of KT.
Results. The study demonstrated a statistically significant increase in the number of defecation per day, normalization of stool consistency and reductionof hydrogen molecules in in exhaled air in BA group.
Conclusions. The results shown effectiveness of kinesiology taping in the process of digestion and intestinal passage normalization.

Key words:
assessment of hydrogen molecules exhaled by patients, kinesiology taping, intestinal passage obstruction, adhesions after surgery

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Monitorowanie wyników usprawniania skolioz za pomocą systemu DIERS / Monitoring the results of scoliosis improvement using the DIERS system

Agnieszka Książek-Czekaj, Marek Wiecheć, Grzegorz Śliwiński, Zbigniew Śliwiński

FP 2016;16(3);124-134

Streszczenie
Celem pracy było przedstawienie nowoczesnej metody obrazownia postawy ciała człowieka jaką jest system DIERS formetric 4 d. Metoda ta wykorzystywana jest między innymi do bezinwazyjnej oceny efektów terapii pacjentów ze zdiagnozowaną skoliozą. Dzięki zastosowaniu aparatu DIERS formetric 4d, badanie postawy ciała może być wykonywane niemal w_każdej chwili bez zastosowania reżimu czasowego pomiędzy poszczególnymi badaniami. Umożliwia to ocenę zarówno efektów terapii realizowanych w_planie bliższym jak i_tych realizowanych w_założeniach planu dalszego terapii.
Zdaniem autorów pracy, zastosowanie metody DIERS formetric 4d w_ kontroli efektów leczenia skoliozy jest niezwykle istotne ze względu na możliwości częstego wykonywania tego badania, krótkiego czasu jego trwania oraz powtarzalności uzyskanych wyników.   Są one dostępne bardzo szybko oraz istnieje możliwość ich porównania z_wynikami badań poprzednich, co niezwykle ułatwi pracę fizjoterapeutom.

Słowa kluczowe:
skolioza, system Formetric 4D, DIERS, SOSORT


Abstract
The aim of the study was to present a_modern method of imaging the posture of the human body, namely, the DIERS Formetric 4D system. This method is used, among others, for non-invasive evaluation of the effects of treatment of patients diagnosed with scoliosis. Using the DIERS Formetric 4D device, the test of body posture can be done almost any time without the use of a_temporary regime between studies. This allows assessment of both the effects of the treatment carried out in the short term, as well as the assumptions of the plan for further treatment.
According to the authors, the use of the DIERS Formetric 4D method to control the effects of scoliosis treatment is extremely important because of the possibility of frequent performance this test, its short duration and repeatability of the achieved results.  They are available very quickly and there is a_possibility to compare them with the results of previous tests, thereby greatly facilitating the work of physiotherapists.

Key words:
scoliosis, the Formetric 4D system, DIERS, SOSORT

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Nietrzymanie moczu u kobiet – diagnostyka i leczenie zachowawcze w gabinecie fizjoterapeutycznym / Woman urinary incontinence – diagnostic and conservative treatment making by physiotherapist

Magdalena Ptak, Iwona Rotter, Hanna Mosiejczuk, Agnieszka Turoń, Agnieszka Brodowska, Jolanta Nawrocka-Rutkowska

FP 2016;16(3);118-123

Streszczenie
Wstęp.
Nietrzymanie moczu jest problemem uznanym przez Światową Organizację Zdrowia za chorobę społeczną. W standardach Międzynarodowego Towarzystwa Kontynencji (ICS), towarzystw ginekologicznych i urologicznych postępowanie w I i II stopniu NM rozpoczyna się leczeniem zachowawczym prowadzonym przez fizjoterapeutę.
Cel pracy.
Celem pracy jest podkreślenie roli i możliwoś dodatkowej diagnostyki, jaką można przeprowadzić w gabinecie fizjoterapeutycznym.
Wnioski.
Leczenie zachowawcze z wykorzystaniem dostępnej aparatury, urządzeń, kwestionariuszy ankiet daje szerokie możliwości wnikliwego potraktowania tematu jakim jest NM u kobiet. Wykorzystując te narzędzia  można uchronić pacjentki przed zbyt wczesną (pod względem wieku i zaawansowania objawów) interwencją chirurgiczną.

Słowa kluczowe:
nietrzymanie moczu, wstępna diagnostyka, leczenie zachowawcze, fizjoterapia


Abstract
Introduction.
Urinary incontinence is a problem recognized by World Health Organization as a social disease. The standards of the International Continence Society (ICS), gynecological and urological societies I and II degree UI begins with conservative treatment conducted by a physiotherapist.
Aim.
The aim of this work is to emphasize the role and possibility of additional diagnosis carried out by physiotherapist.
Conclusions.
Conservative treatment with available technologies, devices, questionnaires allows wide possibilities of insightful approach to the topic which is woman urinary incontinence.

Key words:
urinary incontinence, presumptive diagnosis, conservative treatment, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Analiza wybranych czynników determinujących wiedzę o stanie zdrowia osób po urazie rdzenia kręgowego / Analysis of selected determinants of knowledge about the health in persons with spinal cord injury

Jarosław Pokaczajło, Tomasz Tasiemski

FP 2016; 16(3);106-116

Streszczenie
Cel pracy. Głównym celem pracy była analiza wybranych czynników determinujących poziom wiedzy na temat stanu zdrowia osób po urazach rdzenia kręgowego (URK). Wybrane zmienne podzielono na dwie grupy: 1) socjodemograficzne: wiek w dniu badania, płeć, stan cywilny, poziom wykształcenia, miejsce zamieszkania oraz 2) związane z URK: wiek w dniu urazu, czas od urazu, udział w obozach Aktywnej Rehabilitacji (AR), obraz kliniczny, tj. paraplegia/tetraplegia.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 100 osób po URK (22 kobiety oraz 78 mężczyzn) uzależnionych w codziennym funkcjonowaniu od wózka inwalidzkiego. Narzędziem wykorzystanym do przeprowadzenia badań był test wiedzy na temat stanu zdrowia osób po URK.
Wyniki. Średni wynik uzyskany przez respondentów w teście wiedzy wyniósł 27,11 pkt. (zakres:10-45 pkt.), co wskazuje na dostateczną znajomość stanu zdrowia osób po URK. Najlepszą wiedzę badani wykazali w zakresie odżywiania/diety. Obszarami, na temat których posiadali najmniejsza wiedzę było uzyskiwanie pomocy oraz zaopatrzenie ortopedyczne. Do czynników istotnie różnicujących poziom wiedzy na temat stanu zdrowia osób po URK należały: udział w obozach AR, wiek w dniu urazu oraz czas od urazu.
Wnioski. Dostateczna ogólna ocena wiedzy oraz niedostateczne wyniki w obrębie poszczególnych obszarów funkcjonowania osób po URK wskazały zagadnienia, którym w trakcie procesu rehabilitacji i edukacji pacjentów należy poświęcić szczególną uwagę.

Słowa kluczowe:
wiedza, uraz rdzenia kręgowego, edukacja, rehabilitacja


Abstract
Aim of the Study. The main aim of this study has been to analyze the selected factors determining level of knowledge of the health condition of persons after the spinal cord injury (SCI). Selected variables have been divided into two groups:  1)  Socio-demographic: age on the day of the test, gender, marital status, level of education, place of residence, and 2)  associated with the SCI: age on the day of the injury, time elapsed from the injury, participation in the Active Rehabilitation (AR) camps, clinical picture, i.e. paraplegia/quadriplegia.
Materials and Methods. In the study participated 100 persons after the SCI (22 women and 78 men), dependent on a wheelchair in the everyday functions. To carry out the study, we have used the test of knowledge of the health condition of persons after the SCI.
Results. The mean score obtained by the respondents in the test of knowledge has been 27.11 points (Derived from the range: 10-45 points), which indicates a sufficient knowledge of the health condition of persons after the SCI. The best knowledge the respondents have shown on the issues related to nutrition and diet. The least knowledgeable they were in the areas of requesting support and orthopedic supplies. The factors significantly differentiating the level of knowledge about the health of persons after the SCI included: participation in the AR camps, age on the day of the injury and the time elapsed from the day of the injury.
Conclusions. The overall evaluation of knowledge as sufficient, and the unsatisfactory results within the particular areas of the functioning of persons after the SCI, have indicated the issues, which during the process of rehabilitation and education of the patients should be given particular attention.

Key words:
knowledge, spinal cord injury, education, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Stabilizacja centralna w rehabilitacji dzieci – aspekt fizjoterapeutyczny / Core Stability in the Rehabilitation of Children – Physiotherapy Aspects

Sylwia Dyczewska-Wójtowicz

FP 2016;16(3);96-105

Streszczenie
Wstęp. Termin „stabilizacja centralna” (ang. core stability) odnosi się do wydolności głębokich mięśni tułowia, których rolą jest kontrola centrum naszego ciała w statyce i dynamice. Praca przedstawia różne aspekty fizjoterapeutyczne dotyczące problemu stabilizacji centralnej w ewidencji naukowej potwierdzające skuteczność ćwiczeń.
Materiał i metody. W procesie wyszukiwania artykułów korzystano z baz artykułów MedLine i PubMed oraz PBL, uwzględniając następujące słowa kluczowe: stabilizacja centralna, stabilizacja lędźwiowa, stabilizacja dynamiczna, kontrola motoryczna, trening nerwowo-mięśniowy, stabilizacja tułowia, wzmacnianie centralne.
Wyniki. Liczne badania naukowe przedstawiają fakt, iż mięśniami, które odgrywają główną rolę w tym mechanizmie, są: mięsień poprzeczny brzucha, mięsień wielodzielny, mięsień skośny wewnętrzny brzucha, mięśnie dna miednicy oraz przepona. Prawidłowo funkcjonujące tworzą rodzaj cylindra, nadając odpowiednią stabilność dla okolicy dolnego tułowia (jest bazą dla mobilności na obwodzie).
Wnioski. U dzieci z dolegliwościami bólowymi okolicy dolnego kręgosłupa mięśnie głębokie są hamowane a ich timing jest zaburzony. Najpierw napinają się duże powierzchowne mięśnie odpowiadające za wykonanie ruchu, a następnie włączają się głębokie lokalne stabilizatory centrum. Zmiana ról między grupami mięśniowymi może być źródłem problemów przeciążeniowych, dlatego też ważnym jest aby zastosować odpowiednią rehabilitację wspomagającą stabilizację centralną.

Słowa kluczowe:
Stabilizacja centralna, rehabilitacja, fizjoterapia, kręgosłup, ćwiczenia wzmacniające


Abstract
Introduction. The term “core stability” refers to the efficiency of the deep torso muscles, which control the center of our body, both in statics and dynamics. This study presents the various physiotherapy related aspects regarding the core stability issue in the scientific materials, which confirm the effectiveness of physical exercises.
Materials and Methods. In the process of search for the topic related materials, we have used the article databases of MedLine, PubMed and PBL, applying the following keywords: core stability, lumbar stability, dynamic stability, motor control, neuromuscular training, trunk stability, core strengthening.
Results. Numerous scientific studies show, that the muscles playing the major role in this mechanism are: anterior scalene, multifidus muscle, internal oblique, pelvic floor muscles and sellar diaphragm. When properly functioning, the muscles form the kind of cylinder, providing sufficient stability for the lower trunk area (which is the basis for perimeter mobility).
Conclusions. In children with the pain sensation in the area of the lower spine, the deep muscles are being inhibited and their timing is being disrupted. First tighten the large surface muscles responsible for the execution of movement, and then the local center stabilizers get engaged. The role changing between the groups of muscles may be causing overload problems, thus it is important to provide the appropriate rehabilitation, which would support the core stability.

Key words:
Central stabilization, rehabilitation, physiotherapy, spine, strengthening exercises

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Dymorfizm płciowy cech morfologicznych stóp kobiet i mężczyzn po 60 roku życia / Sexual dimorphism in foot morphology in women and men over 60

Ewa Puszczałowska-Lizis, Przemysław Bujas, Jarosław Omorczyk, Leszek Nosiadek

FP 2016; 16(3); 88-94

Streszczenie
Wstęp. Stopa ludzka, będąca elementem podporowo-nośnym, kształtuje się przez całe życie, w indywidualny dla każdego człowieka sposób. W wieku podeszłym jest szczególnie narażona zmiany inwolucyjne. Celem pracy jest określenie różnic dymorficznych w wybranych cechach budowy stóp między kobietami a mężczyznami po 60 roku życia.
Materiał i metody. Badaniami metodą podoskopową objęto seniorów z województwa podkarpackiego i małopolskiego, w tym 116 kobiet i 82 mężczyzn. Badanych kwalifikowano do 3 przedziałów wieku: 60-69 lat, 70-79 lat, 80-90 lat. W analizach uwzględniono następujące wskaźniki: kąt Clarke’a, kąt piętowy (γ), kąt koślawości palucha (α), kąt szpotawości V palca (β). Obliczono podstawowe miary statystyki opisowej. Istotność różnic cech morfologicznych stóp między kobietami a mężczyznami oceniono testem U Manna-Whitney’a.
Wyniki. U obu płci stwierdzono pogorszenie się analizowanych wskaźników w stosunku do wartości normatywnych. Statystycznie istotne międzypłciowe różnice dotyczyły wartości kąta Clarke’a i kąta koślawości palucha (α).
Wnioski. Cechami znamiennie różnicującymi stopy kobiet i mężczyzn po 60 roku życia są: kąt Clarke’a i kąt koślawości palucha (α). Upowszechnianie kinezyprofilaktyki gerontologicznej powinno stanowić nieodzowny element w działaniach ukierunkowanych na opóźnianie procesów inwolucyjnych, w celu utrzymania na optymalnym – w stosunku do wieku – poziomie sprawności statyczno-dynamicznej narządu ruchu.

Słowa kluczowe:
starzenie się, stopa, wysklepienie podłużne, wysklepienie poprzeczne, ustawienie palucha, ustawienie V palca


Abstract
Background. The human foot is a supportive and locomotive element, which forms during a whole life in individual manner for every person. In advanced age, the foot is particularly exposed to involutionary changes. The aim of this study was to determine the dimorphic differences in the selected morphological features of the feet in women and men aged over 60.
Material and methods. The research conducted by podoscopic method involved seniors from the Podkarpackie and the Małopolskie voivodeships, including 116 females and 82 males. Tested persons were divided into three age groups (60-69 years, 70-79 years, 80-90 years). The following indices were analyzed: the Clarke’s angle, heel angle (γ), hallux valgus angle (α), and the V toe varus deformity angle (β). Basic descriptive statistics were calculated. The Mann-Whitney U test was used to assess significance of the differences in morphological features of the feet between the women and men.
Results. In both sexes the analysed indices worsened in comparison to the normative values. Statistically significant differences between woman and man concern the Clarke’s angle and the hallux valgus angle (α).
Conclusions. The most important plantographic features which differentiate the feet structure of women and men aged over 60 are Clark’s angle and the hallux valgus angle (α). The popularisation of preventative kinesiotherapy for the elderly should constitute an indispensable element of action aimed at slowing down involution processes to maintain the optimal – according to age – static and dynamic conditions of the locomotion system.

Key words:
ageing, foot, longitudinal arch, transverse arch, arrangement of the hallux, arrangement of the fifth toe

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

1 16 17 18 19