Ocena ryzyka upadków wybranymi parametrami skali Berg u chorych po ostrych zespołach wieńcowych i po koronarografii

Grzegorz Biliński, M. Wójtowicz, Małgorzta Fuchs, Jacek Soboń, Henryk Racheniuk, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(4); 19-23

Streszczenie
Proces leczenia oraz wybrane badania diagnostyczne wykonywane w warunkach szpitalnych u chorych kardiologicznych często wymagają unieruchomienia. Procedury stosowane w leczeniu mogą u tych chorych mieć wpływ na zmianę kontroli posturalnej po unieruchomieniu i dotyczyć zaburzeń na poziomie aktywności dnia codziennego, uniemożliwiających albo utrudniających utrzymanie pionowej postawy ciała.
Celem przeprowadzonych badań była ocena stabilności postawy ciała u chorych po ostrych zespołach wieńcowych i po koronarografii.
Zbadano 70 chorych, w tym 35 po przebytym ostrym zespole wieńcowym leczonym interwencyjnie na oddziale kardiologicznym Wojewódzkiego Centrum Medycznego w Opolu. Podczas wykonywania poszczególnych prób badani chorzy utrzymywali równowagę ciała w wybranej pozycji przez określony czas.
Badania przeprowadzono za pomocą zmodyfikowanej skali Berg.

Słowa kluczowe:
zawał mięśnia sercowego, koronarografia, skala Berg, równowaga, upadki


Abstract

The treatment and selected diagnostic tests performed inpatient cardiac patients often require immobilization. The procedures used in the treatment of these patients may have an impact on the control of postural and balance after immobilization and involve disturbances at the level of activities of daily living, preventing or hindering the maintenance of upright posture.
The aim of the study was to evaluate body balance control in patients with acute coronary syndromes and after coronary angiography
Examined 70 patients, including 35 after acute coronary syndrome treated with interventional cardiology ward of the Regional Medical Center. The study was conducted using a modified scale Berg showing deterioration in the balance in the group of patients who underwent angiography.

Key words:
Body balance, myocardial infarction, coronary angiography, BBS- Berg Balance scale, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Kwalifikacja do fizjoterapii chorych na POChP na podstawie testu 6-minutowego marszu i testu na bieżni ruchomej

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jacek Łuniewski, Marcin Krajczy, Bartosz Pańczyszak, Jan Szczegielniak, Marek Kiljański

K. Bogacz, M. Woszczak, J. Łuniewski, M. Krajczy, B. Pańczyszak, J. Szczegielniak, M. Kiljański – Eligibility of COPD patients for physiotherapy based on a six minute walk test and treadmill test; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 96-106

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena efektów fizjoterapii chorych na POChP zakwalifikowanych do odpowiedniego modelu usprawniania przy użyciu testu 6-MWT i testu na bieżni ruchomej wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a.
Materiał i metody badań. Zbadano 80 chorych na POChP leczonych stacjonarnie w Szpitalu Specjalistycznym MSWiA w Głuchołazach od maja 2017 roku do września 2017 roku. Przed i po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii w obu grupach badanych chorych na POChP przeprowadzono test wysiłkowy, badanie spirometryczne oraz ocenę duszności w zmodyfikowanej 10-stopniowej skali Borga.
Wyniki badań. Obliczenia wykonano w programie IBM SPSS. W celu oceny zgodności rozkładów z rozkładem normalnym zastosowano test Kołmogorowa-Smirnowa. Ponieważ rozkłady odbiegały od rozkładu normalnego w dalszych analizach stosowano metody nieparametryczne. Do oceny istotności różnic między dwiema grupami w zakresie zmiennych ilościowych stosowano testy Manna-Whitneya, w przypadku oceny istotności zmian w czasie u tych samych pacjentów (pary wiązane) stosowano testy Wilcoxona dla prób zależnych. Jako granicę istotności statystycznej przyjęto p < 0,001. Wnioski 1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 2. Wykazano istotną poprawę wartości wskaźników spirometrycznych po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 3. Wykazano zmniejszenie duszności po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego

Słowa kluczowe:

POChP, zmodyfikowany protokół Bruce’a, test 6-MWT, fizjoterapia

Abstract

Objective. The aim of the paper was to assess the results of physiotherapy of COPD patients whose elgibility for the relevant rehabilitation model was assessed with the help of the 6-MWT test and the treadmill test according to the modified Bruce protocol.
Materials and methods. 80 individuals suffering from COPD treated as in-patients at the MSWiA Specialist Hospital in Głuchołazy between May 2017 and September 2017 were examined. After a 3-week comprehensive physiotherapy, the exercise stress test, spirometry test and dyspnoea assessment on the modified 10-point Borg scale were repeated in both groups of COPD patients.
Results. Calculations were performed using the IBM SPSS software. In order to assess consistency between the distribution of the results with the normal distribution, the Kolmogorov-Smirnov test was used. As the distribution differed from the normal distribution, nonparametric methods were used for further analysis. In order to assess the significance of differences between the two groups in terms of quantitative variables, Mann-Whitney tests were used, while Wilcoxon tests were used for dependent samples to assess the significance of changes over time in the same patients (bound pairs). The statistical significance threshold was set at p < 0.001. Conclusions 1. A significant improvement was noticed in the level of exercise stress tolerance after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 2. A significant improvement was shown in the values of spirometric indicators after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 3. A significant decrease was shown in the level of dyspnoea after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test.

Key words:

COPD, modified Bruce protocol, 6-MWT test, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Wpływ odciążenia masy ciała poprzez system Parestand na kinematykę chodu – badanie pilotażowe

Beata Stach, Marcin Błaszcz

B. Stach, M. Błaszcz – Influence of body weight support via Parestand system on gait kinematic — a pilot study; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 84-94

Streszczenie

Wstęp. W wielu badaniach potwierdzono już skuteczność treningu na bieżni z odciążeniem masy ciała (ang. Body Weight Support Treadmill Training – BWSTT) u osób zdrowych i w różnych jednostkach chorobowych. W Polsce jest to nadal rzadko stosowana metoda. Do tej pory nie opublikowano jeszcze badania wpływu polskiego systemu odciążającego Parestand na wartości kinematyczne chodu.
Materiał i metody. Analizowano kinematykę prawego stawu biodrowego, kolanowego i stopy w płaszczyźnie strzałkowej u zdrowej kobiety, w trakcie chodu na bieżni bez odciążenia (0%) oraz z 25% i 50% BWS poprzez system odciążający Parestand z prędkością: 3, 4 i 5 km/h w fazie initial contact (IC), loading response (LR), terminal stance (TSt) i mid swing (MSw). Wartości kątowe zebrano za pomocą systemu Noraxon, a następnie poddano analizie statystycznej.
Wyniki. BWS poprzez Parestand 25% i 50% istotnie zmieniało kinematykę biodra przy każdej prędkości. Kinematyka kolana w znaczącym stopniu różniła się przy 25% BWS w IC oraz LR, a przy 50% BWS w IC, LR, TSt i MSw przy każdej prędkości. W zakresie stawu skokowego zmiany wartości kątowych nie różniły się znacznie przy 25% BWS przy żadnej z prędkości, a przy 50% BWS różniły się znacznie jedynie przy 3 km/h we wszystkich badanych fazach.
Wnioski. Zwiększanie BWS wpływa na zmiany kinematyki chodu. Już 25% odciążenie masy ciała poprzez Parestand może zmienić kinematykę biodra w trakcie chodu. 25% BWS poprzez Parestand może zmienić kinematykę kolana w początkowych fazach chodu, bez wpływu na kinematykę stopy. Należy przeprowadzić badanie na większej liczbie osób.

Słowa kluczowe:

chód, odciążenie masy ciała, kinematyka chodu, trening chodu na bieżni z odciążeniem masy ciała

Abstract

Background. Many studies have recently confirmed the effectiveness of the Body Weight Support (BWS) Treadmill Training in healthy subjects and various clinical conditions. It is rarely practised method in Poland. No study about influence of Polish Parestand system on kinematic parameters of gait have been reported to date.
Material and Methods. The kinematics of the right lower limb of a healthy woman was analysed, while walking on the treadmill without support (0%) and with 25% and 50% BWS via the body weight support system Parestand at velocity of 3; 4 and 5 km/h in the initial contact (IC), loading response (LR), terminal stance (TSt) and mid swing (MSw) phase. The joint angle parameters were collected using the Noraxon system and then subjected to statistical analysis.
Results. BWS via Parestand (25% and 50%) significantly changed hip kinematics at each velocity. Knee kinematics significantly differed at 25% BWS in IC and LR, and at 50% BWS in IC, LR, TSt and MSw at each velocity. Ankle angular values did not differ significantly at 25% BWS at any velocity, and at 50% BWS were significantly different only at 3 km/h in all tested phases.
Conclusions. Increasing of BWS changes gait kinematic in a bigger extent. Even a 25% of body weight support via Parestand could change hip kinematics during gait. 25% BWS via Parestand could change knee kinematic in the early gait phases without modifying the ankle kinematics. A study in this area should be carried out on a larger number of subjects.

Key words:

gait, body weight support, Gait Kinematic, Body Weight Supported Treadmill Training

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Wpływ lecznictwa uzdrowiskowego na funkcję ręki u kobiet z reumatoidalnym zapaleniem stawów

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paulina Murdzyk, Sławomir Jandziś, Marek Kiljański

E. Puszczałowska-Lizis, P. Murdzyk, S. Jandziś, M. Kiljański – The effects of health resort treatment on hand function in female rheumatoid arthritis patients; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 74-82

Streszczenie

Wstęp. Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), to ogólnoustrojowa, przewlekła choroba tkanki łącznej o podłożu immunologicznym. Typowe dla schorzenia zapalenia stawów, głównie rąk prowadzą do osłabienia chwytu i ubytków funkcji manipulacyjnej, co w wielu przypadkach utrudnia codzienne funkcjonowanie i powoduje zależność od otoczenia. Celem pracy była ocena efektów terapii uzdrowiskowej w aspekcie poprawy funkcji ręki u kobiet z RZS na tle grupy porównawczej pacjentek usprawnianych w warunkach ambulatoryjnych.
Materiał i metody. Dwukrotnym badaniem objęto 120 kobiet z RZS w wieku 35-45 lat, w tym 60 pacjentek usprawnianych w Szpitalu Uzdrowiskowym „Ziemowit” w Rymanowie-Zdroju i 60 pacjentek poddanych terapii w warunkach ambulatoryjnych w Zakładzie Medycyny Pracy NZOZ w Sanoku. Przeprowadzono badanie chwytu szczypcowego i chwytu klucza oraz test Grinda. Do analiz wykorzystano test Wilcoxona i nieparametryczny test niezależności Chi-kwadrat Pearsona.
Wyniki. Po zakończeniu terapii w obu grupach uległa zwiększeniu liczba kobiet, które były w stanie poprawnie wykonać chwyt szczypcowy i chwyt klucza a w teście Grinda nie odczuwały bólu w okolicy stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka. Stwierdzono również statystycznie istotny, wskazujący na poprawę wzrost wartości punktowych (zgodnie z przyjętym systemem „0-1”) odnoszących się do poszczególnych testów.
Wnioski. Kompleksowe postępowanie w leczeniu uzdrowiskowym i terapia w warunkach ambulatoryjnych w podobnym stopniu wpływają na poprawę parametrów funkcjonalnych ręki u pacjentek z RZS.

Słowa kluczowe:

choroby reumatyczne, ograniczenia funkcjonalne, rehabilitacja

Abstract

Introduction. Rheumatoid arthritis (RA) is a systemic, chronic, immune-mediated disease of connective tissue. The disease mostly affects the hand joints, leading to weaker hand grip and functional limitations, which in many cases hinders everyday functioning and makes the patients dependent on the assistance of others. The aim of this study was to evaluate the effects of health resort treatment on improving hand function in female RA patients in comparison with a group of female patients receiving ambulatory treatment.
Materials and methods. The study included a group of 120 women between 35 and 45 years of age suffering from RA, 60 of which were rehabilitated in the “Ziemowit” Health Resort in Rymanów-Zdrój. The other 60 female patients received ambulatory care in the Occupational Health Center in Sanok. Both pinch grip and key grip tests were performed as well as the Grind test. The analyses were conducted with the aid of the Wilcoxon test and the Pearson non-parametric chi-square test of independence.
Results. After the treatment was completed, the number of women who were capable of correctly performing the pinch and key grips and did not feel pain in the carpometacarpal joint of thumb in the Grind test increased in both groups. A statistically significant increase in the scores (in accordance with the adopted binary system) of the respective tests, which indicates an improvement in the outcome measures, was also observed.
Conclusions. The comprehensive health resort treatment and ambulatory care have similar effects on the improvement of hand function parameters in female RA patients.

Key words:

rheumatic diseases, functional limitations, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Ocena zmian przeciążeniowych kręgosłupa lędźwiowego pracowników o siedzącym charakterze pracy

Magdalena Zygmańska, Anna Błaszczyk, Katarzyna Wegner, Włodzimierz Samborski, Małgorzata Ogurkowska

M. Zygmańska, A. Błaszczyk, K. Wegner, W. Samborski, M. Ogurkowska – Assessment of overload changes in the lumbar spine of employees with sedentary nature of work; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 62-73

Streszczenie

Cel pracy. Celem badań było określenie zmian przeciążeniowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa występujących u kobiet i mężczyzn pracujących w pozycji siedzącej oraz określenie jednostki czasu związanej z nasileniem dyskomfortu.
Statyczna pozycja ciała przyjmowana przez długi czas, powoduje powstawanie zmian przeciążeniowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Poza zawodowymi czynnikami ryzyka, również sedenteryjny tryb życia lub prace domowe wykonywane przy niedbałej pozycji ciała, mają niebywały wpływ na zmiany degeneracyjne krążków międzykręgowych.
Materiał i Metodyka. Badania ankietowe przeprowadzono wśród 62 pracowników biurowych wybranej korporacji. Materiał badawczy stanowiło 29 kobiet oraz 33 mężczyzn w przedziale wiekowym 23-61 lat, którzy doświadczali epizodów bólowych lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Ankieta była oparta na części podmiotowej karty badań metody McKenziego, uzupełniona o część antropometryczną.
Wyniki. Na ból odcinka lędźwiowego uskarża się 84% wszystkich ankietowanych, przy czym objawy somatyczne różnią się płciowo. Ponadto odnotowano współwystępowanie dyskomfortu bólowego w odcinku szyjnym i lędźwiowym kręgosłupa. Nasilenie dolegliwości wzrasta nie tylko proporcjonalnie do wieku ankietowanych ale również podczas codziennych obowiązków zawodowych.
Wnioski. Praca siedząca, pomimo doniesień na temat powstawania zmian przeciążeniowych, w dalszym ciągu przysparza bóle pleców. Dyskomfort odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa świadczy o zjawisku kompensacji. Niedbała pozycja siedząca jest przyczyną szybszego pojawiania się zmian przeciążeniowych i związanych z tym dolegliwości bólowych.

Słowa kluczowe:

kręgosłup, bóle kręgosłupa, układ mięśniowo-szkieletowy, ergonomia pracy, ryzyko zawodowe

Abstract

Objective. The objective of the study was to specify the lumbar spine overload changes in women and men working in a sitting position and to establish when the feeling of discomfort intensifies.
Static position for a long periods of time leads to lumbar spine overload changes. Apart from professional risk factors, sedentary lifestyle also has a tremendous impact on degenerative changes in intervertebral discs.
Material and Methodology. A survey was conducted among 62 office employees, 29 women and 33 men aged 23-61, from a selected corporation, who experienced lumbar pain episodes. The survey was based on the subjective part of the McKenzie method test supplemented with an anthropometric part.
Results. Lumbar pain was reported by 84% percent of the subjects, with the somatic symptoms gender-differentiated and co-occurrence of neck and lumbar pain/discomfort. The pain intensified proportionately to the subjects’ age and when performing professional duties.
Conclusion. Although there are reports on the development of overload changes, sedentary work continues to cause back pain. Cervical and lumbar discomfort is indicative of compensation. An inappropriate sitting position is the reason for accelerated development of overload changes and the related pain.

Key words:

spine, low back pain, musculoskeletal system, work ergonomics, occupational risk

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Ocena funkcjonalna kompleksu barkowego u zawodników uprawiających siatkówkę w różnych kategoriach wiekowych

Bartosz Pańczyszak, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Marcin Krajczy, Jan Szczegielniak

B. Pańczyszak, K. Bogacz, J. Łuniewski, M. Krajczy, J. Szczegielniak – Functional assessment of the shoulder joint in volleyball players from different age groups; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 50-60

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena funkcjonalna oraz ocena zakresów ruchu stawów obręczy barkowej w kończynie dominującej i niedominującej u siatkarzy. Materiał i metodyka badań. Materiał badawczy stanowiło 40 zawodników podzielnych na 2 grupy, uprawiających wyczynowo siatkówkę. Ocena zakresu ruchomości stawu ramiennego polegała na czynnym wykonaniu określonych ruchów przez badanych w pozycji leżącej. Narzędziem użytym do tych pomiarów był standardowy goniometr, a ruchy w poszczególnych płaszczyznach były wykonywane w określony i usystematyzowany sposób zgodny z metodą SFTR. Drugi etap badań polegał na wykonaniu 3 zaproponowanych testów funkcjonalnych, pozwalających ocenić złożoną ruchomość obręczy barkowej. Narzędziami wykorzystanymi do oceny wykonywanych testów był standardowy goniometr oraz elastyczna miarka krawiecka. Wyniki badań. Uzyskane wyniki badań zostały poddane analizie statystycznej za pomocą programu Statistica 10. W obliczeniach przyjęto poziom istotności p < 0,05. Dodatkowo porównano średnie zakresy ruchu i wyniki w testów funkcjonalnych. Wnioski 1. Zarówno w grupie młodzików, jak i seniorów wystąpił istotny spadek zakresu rotacji wewnętrznej kończyny dominującej w porównaniu do niedominującej. Dodatkowo w grupie młodzików wykazano deficyt zgięcia horyzontalnego kończyny dominującej 2. Wyniki testów funkcjonalnych wykazują gorsze rezultaty testu agrafki dla kończyny dominującej w obu grupach. U młodzików różnica wyniosła 7,4cm, a u seniorów 10,1cm w porównaniu do kończyny niedominującej 3. Seniorzy osiągali większe zakresy zgięcia w płaszczyźnie strzałkowej, a młodzicy w wyproście i wyproście horyzontalnym 4. Zawodnicy cechujący się większym zakresem rotacji wewnętrznej stawu ramiennego w kończynie dominującej osiągali większe wartości w teście „agrafki”.

Słowa kluczowe:

Siatkarze, staw barkowy, ocena funkcjonalna

Abstract

Objective. The aim of the paper was to perform functional analysis and assessment of the range of movement of the joints of the pectoral girdle in the dominant and non-dominant limb in volleyball players. Materials and methods. The study involved 40 competitive volleyball players divided into 2 groups. The shoulder joint movement range assessment involved active performance of specific movements by the participants while lying down. The tool used to take the measurements was a standard goniometer, while the movements were performed in different planes in a specified and systematic way in accordance with the SFTR method. The second stage involved the performance of 3 proposed functional tests to assess the complex range of movements of the shoulder girdle. The tools used to assess the tests performed were a standard goniometer and a flexible tape measure. Results. The results of the tests were subjected to statistical analysis with the use of the Statistica 10 software. Statistical significance was set at p < 0.05. In addition, the average motion ranges and functional test results were compared. Conclusions 1. Both the Youth group and the Senior group showed a significant decrease in the range of internal rotation of the dominant limb as compared to the non-dominant limb. In addition, a deficit was found in the Youth group in horizontal flexion of the dominant limb. 2. The results of the functional tests show worse results of the “safety pin” test for the dominant limb in both groups. In the Youth group, the difference amounted to 7.4 cm and in the Senior group - 10.1 cm as compared to the non-dominant limb. 3. The Seniors achieved higher ranges of flexion in the sagittal plane and the Youth in extension and horizontal extension. 4. Athletes with a higher internal rotation range of the shoulder joint of the dominant limb achieved higher results in the “safety pin” test.

Key words:

Volleyball players, shoulder joint, functional assessment

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Ocena efektów plastrowania dynamicznego (PD) z wykorzystaniem inteligentnego robota neurologicznego Fourier M2 u chorych po udarze mózgu z niedowładem połowiczym

Marcin Krajczy, Edyta Krajczy, Ewa Gajda-Krajczy, Bartosz Frydrych, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Jan Szczegielniak

M. Krajczy, E. Krajczy, E. Gajda-Krajczy, B. Frydrych, K. Bogacz, J. Łuniewski, J. Szczegielniak – Evaluation of effects of kinesiotaping with use of the intelligent fourier M2 neurological robot in patients with hemiparesis; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 32-48

Streszczenie

Cel. Celem badania jest ocena efektów plastrowania dynamicznego (PD) z wykorzystaniem inteligentnego robota neurologicznego Fourier M2 u chorych po udarze mózgu z niedowładem połowiczym.
Materiał i metody. W badaniu udział wzięło 28 pacjentów (10 kobiet i 17 mężczyzn, średnia: 63,48 lat) po udarze mózgu niedokrwiennym z niedowładem połowiczym (14 lewostronnych, 13 prawostronnych), którzy wyrazili świadoma zgodę na udział w badaniu. Pacjentów podzielono przy pomocy komputerowego programu ALEA, z własnym algorytmem randomizującym, na grupę BA – 14 oraz KO – 14 osób. W celu przeprowadzenia badania wykorzystano inteligentnego robota rehabilitacyjnego Fourier M2, służącego do diagnostyki i terapii kończyny górnej.
Wyniki i wnioski. W badaniu wykazano istotne statystycznie efekty w 1, 3, 4 dobie badania pod postacią procentowej poprawy aktywnego ruchu w grupie BA jako efekt działania aplikacji plastrowania dynamicznego.
W ocenie pozostałych wyników badania, wykazano efekty zarówno plastrowania dynamicznego jak i terapii z udziałem robota neurologicznego, u chorych po udarze mózgu z niedowładem połowiczym. W ocenie tych wyników efekty terapii były porównywalne w obu grupach.
Inteligentny robot Forier M2 jest przydatnym i obiektywnym urządzeniem do diagnostyki, terapii oraz oceny efektów fizjoterapii u chorych po udarze mózgu z dysfunkcją kończyny górnej.

Słowa kluczowe:
plastrowanie dynamiczne, robot neurologiczny, fourier M2, udar mózgu, niedowład połowiczy

Abstract

Purpose. The purpose of the study is to assess the effects of dynamic taping (DT) using a smart neurological robot Fourier M2 in patients after cerebral stroke with hemiparesis.
Materials and methods. The study included 28 patients (10 women and 17 men, average age: 63, 48) after ischemic cerebral stroke with hemiparesis (14 left-sided, 13 right-sided) who expressed their informed consent for participation in the study. The patients were divided into groups using the ALEA software, with its own randomization algorithm, into group TG and CG – 14 participants in each. In order to conduct the study, there was used the Fourier M2 smart rehabilitation robot designed for diagnostics and therapy of upper limbs.
Results and conclusions. The study demonstrated statistically relevant effects on the 1st, 3rd and 4th day of the study in the form of a percentage improvement in active movement in the TG group as a result of application of dynamic taping.
The assessment of the remaining study results demonstrated both the effects of dynamic taping and the effects of the therapy with the use of a neurological robot in patients after cerebral stroke with hemiparesis. The assessment of those effects showed the therapy effects were comparable in both groups.
The Fourier M2 smart robot is s useful and objective tool for diagnostics, therapy and assessment of the effects of physical therapy in patients after cerebral stroke with upper limb dysfunction.

Key words:
kinesiotaping, neurological robot, fourier M2, cerebral stroke, hemiparesis

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Magnetostymulacja w leczeniu przewlekłej rany po usunięciu mięśnia strzałkowego jako konsekwencji wypadku komunikacyjnego – opis przypadku

Jarosław Pasek, Tomasz Pasek, Grzegorz Cieślar, Aleksander Sieroń

J. Pasek, T. Pasek, G. Cieślar, A. Sieroń – Magnetostimulation in the treatment of chronic wound after removal of muscle peroneus longus as a traffic accident consequence – case report; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 26-31

Streszczenie

Nie budzi obecnie wątpliwości coraz częstsze wykorzystywanie metod medycyny fizykalnej w licznych działach medycyny. Szeroki wachlarz zabiegów umożliwia wdrażanie odpowiedniego leczenia, jego skracanie oraz zmniejszanie kosztów społeczno-ekonomicznych. Dotyczy to schorzeń i urazów narządu ruchu, tkanek miękkich oraz przewlekłych ran. Stosowane leczenie farmakologiczne w wielu przypadkach jest niewystarczające i kosztowne. W artykule przedstawiono korzystny wynik leczenia 17-letniego pacjenta z utrzymującą się przewlekła raną po usunięciu mięśnia strzałkowego długiego (w związku z jego martwicą) kończyny prawej w wyniku doznanego wypadku komunikacyjnego. W leczeniu zastosowano zabiegi magnetostymulacji (zmienne pole magnetyczne) przez 12 tygodni doprowadzając do całkowitego wygojenia się rany po uprzednio przeprowadzonym zabiegu operacyjnym. Wygojenie rany umożliwiło pacjentowi samodzielne poruszanie się (bez asekuracji kul łokciowych, bez odczuwania dolegliwości bólowych), a korzystny wynik leczenia wpłynął na poprawę jakości życia leczonego pacjenta.

Słowa kluczowe:
wypadek komunikacyjny, pola magnetyczne, leczenie, magnetostymulacja

Abstract

Undoubtedly, the ever frequent use of physical medicine methods in many fields of medicine is a fact. A wide spectrum of procedures enables instituting suitable treatment, reducing treatment time, as well as social and economic costs of treatment. The above applies to pathological states and injuries of the locomotor system, soft tissues, as well as chronic wounds. The pharmacological treatment applied proves to be insufficient, costly, and lengthy in many cases. The paper reports positive result of treatment of a 17-year old patient with persistent chronic wound after removal of long fibular muscle (due to its necrosis) in the right leg, as consequence of a traffic accident. In the treatment, magnetostimulation (variable magnetic field) procedures were applied for 12 weeks, leading to complete healing of the surgical wound. The wound healing allowed the patient to move about unaided (without elbow crutches, feeling no pain), while the positive outcome of treatment enhanced the patient’s quality of life. Physiotherapeutic methods commenced on admission to the complex treatment in patients on dermatology ward conduct to total healing wound.

Key words:
traffic accidence, magnetic fields, treatment, magnetostimulation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Ocena wpływu dynamicznego plastrowania na zmianę wybranych cech motorycznych u tancerek hypermobilnych

Marlena Skwiot, Zbigniew Śliwiński

M. Skwiot, Z. Śliwiński – Evaluation of the effects of dynamic taping in changing the selected motor characteristics in hypermobile dancers; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 14-24

Streszczenie

Wstęp. Dynamiczne plastrowanie coraz częściej znajduje zastosowanie w leczeniu urazów zarówno zawodowych, jak i nieprofesjonalnych tancerzy, przynosząc pożądane rezultaty. Celem badania było sprawdzenie skuteczności aplikacji dynamicznego plastrowania w poprawie wybranych cech motorycznych u tancerek hypermobilnych.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 46 tancerek teatru tańca w wieku 18-25 lat (M = 20,06, SD = 2,67), uprawiających taniec jazzowy, u których zdiagnozowano zespół hypermobilności stawowej za pomocą skali Sachsego. W badanej grupie zastosowano aplikacje dynamicznego plastrowania po przeprowadzeniu testów screeningowych, z trzykrotną zmianą aplikacji po każdych 7 dniach terapii. Do oceny zmian cech motorycznych posłużyły: testy elastyczności mięśni, pomiar siły mięśniowej za pomocą dynamometru oraz pomiar ruchomości stawów biodrowych przy użyciu inklinometru cyfrowego.
Wyniki. Zastosowanie aplikacji dynamicznego plastrowania przyniosło istotne statystycznie efekty w przywracaniu normy elastyczności mięśni. Wyniki analizy pozwalają na potwierdzenie hipotezy o skuteczności aplikacji dynamicznego plastrowania w zwiększaniu siły mięśniowej oraz zwiększaniu czynnych zakresów ruchomości stawów biodrowych u tancerek (p < 0,05). Wnioski. Fizjoterapia wieloprofilowa tancerzy powinna zawierać różne techniki i metody ze szczególnym uwzględnieniem właściwie dobranych aplikacji dynamicznego plastrowania. Wzrost wartości tonusu mięśniowego z jednoczesnym zwiększeniem czynnych zakresów ruchomości w stawach biodrowych i zmniejszeniem subiektywnego odczuwania bólu potwierdza korzystny wpływ aplikacji dynamicznego plastrowania na zmiany cech zespołu hypermobilności stawowej.

Słowa kluczowe:
taniec, hypermobilność, dynamiczne plastrowanie

Abstract

Introduction. Dynamic taping is enjoying ever-growing popularity as an effective aid for treating injuries both in professional and non-professional dancers. The aim of the study was to evaluate the effectiveness of the application of dynamic taping in improving the selected motor characteristics in hypermobile dancers. Materials and methods. The study included a total of 46 female concert dancers between 18 and 25 years of age (M = 20.06, SD = 2.67), specialized in jazz dancing, who had been diagnosed with joint hypermobility syndrome using the Sachs scale. Within the examined group, dynamic taping was applied following the screening tests, and the applications were changed three times (every 7 days) during the therapy. The observed changes in motor characteristics were assessed using the muscle flexibility tests, the muscle strength measurements performed with a dynamometer and the hip joint mobility measurements carried out with a digital inclinometer. Results: The application of dynamic taping produced statistically significant results in the restoration of normal muscle flexibility. The analysis results confirmed the effectiveness of applying dynamic taping in increasing muscle strength as well as active mobility range of the hip joint in dancers (p < 0.05). Findings: The multidisciplinary physical therapy of dancers should include a variety of techniques and methods, with particular emphasis on the appropriate selection of dynamic taping applications. The increase in muscle tone with the simultaneous increase in the active mobility range of the hip joint and the reduction of subjective pain sensation confirm the beneficial impact of dynamic taping on the changes of motor characteristics related to the joint hypermobility syndrome.

Key words:
dancing, hypermobility, dynamic taping

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Porównanie skuteczności terapii przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości i terapii falą ultradźwiękową w przebiegu chorób zwyrodnieniowo – przeciążeniowych układu narządu ruchu

Lidia Kościelny, Krystyna Stanisz-Wallis, Bożena Latała, Magdalena Wilk-Frańczuk

L. Kościelny, K. Stanisz-Wallis, B. Latała, M. Wilk-Frańczuk – Comparison between the effectiveness of therapy using a high-frequency electromagnetic field and the therapy using ultrasound waves in the degenerative and overload diseases of the locomotor system. Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 6-13

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy jest ocena skuteczności leczenia chorób zwyrodnieniowych układu narządu ruchu przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości w porównaniu do leczenia ultradźwiękami.
Materiał i metodyka. Do badania zakwalifikowano 77 osób w wieku od 42-84 lat, z zaostrzeniami dolegliwości bólowych i ograniczeniem sprawności ruchowej w przebiegu chorób zwyrodnieniowych. Pacjenci zostali podzieleni na 3 grupy. W grupie I (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii i kinezyterapii. W grupie II (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, ultradźwięków, kinezyterapii. W grupie III (23 osoby) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości, kinezyterapii. We wszystkich grupach zabiegi prowadzono przez okres 10 dni. Zastosowano ankietę oceny sprawności ruchowej oraz ocenę bólu. Badania przeprowadzono w 1 i 10 dniu zabiegów.
Wyniki. W każdej grupie zastosowane leczenie okazało się skuteczne, co było statystycznie istotne. W grupie III była największa różnica median. Podobnie zmiana bólu była najbardziej istotna w grupie III, terapia przy użyciu pola elektromagnetycznego okazała się najbardziej skuteczna.
Wnioski. Uzyskano istotną różnicę między bólem początkowym, a końcowym w 3 badanych grupach. Wystąpiła istotna różnica w zmianie bólu w 3 badanych grupach. Wykazano większą skuteczność stosowania terapii pola elektromagnetycznego.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, zmiany zwyrodnieniowe, fizykoterapia

Abstract

Objective. The objective of this study is to assess the effectiveness of treating degenerative diseases of the locomotor system using a high-frequency electromagnetic field in comparison with ultrasound treatment.
Materials and methods. 77 people aged 42-84 with exacerbation of pain ailments and limitation of motor skills resulting from degenerative diseases, were qualified for the study. The patients were divided into 3 groups. The following procedures were performed in group I (27 persons): cryotherapy, laser therapy and kinesiotherapy. The following procedures were performed in group II (27 persons): cryotherapy, laser therapy, ultrasounds and kinesiotherapy. The following procedures were performed in group III (23 persons): cryotherapy, laser therapy, high-frequency electromagnetic field, kinesiotherapy. The procedures were performed for 10 days in all the groups. There was applied the motor skill assessment survey and pain assessment. The tests were performed on the 1st and 10th day of the procedures.
Results. In each group, the treatment applied occurred to be effective, which was statistically relevant. In group III, the median difference was highest. Similarly, the change in pain was most significant in group III, the therapy using an electromagnetic field occurred most effective.
Conclusions. A significant difference between the initial and final pain was noted in the 3 tested groups. A significant difference in the level of pain appeared in the 3 tested groups. The higher effectiveness of electromagnetic field therapy was demonstrated.

Key words:
rehabilitation, degenerative lesions, physical therapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

 

1 2 3 4 18