Is it worth taking care of Polish medicine at the turn of the 19th and 20th century in the context of the idea of “immediate help”?

Jacek Rytkowski, Marek Kiljański, Zbigniew Śliwiński

Jacek Rytkowski, Marek Kiljański, Zbigniew Ślwiński – Is it worth taking care of Polish medicine at the turn of the 19th and 20th century in the context of the idea of “immediate help”? Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 94-101

 

Abstract
This paper was referring to the legitimacy – of undertaking research (much wider than before) on the history of Polish medicine turn of the 19th and 20th centuries, especially the period of 1918-1939. The text presented also obvious methodological problems that are associated with this task, for example: the problematic and essential questions are insufficient sources (excluding periodicals) for that time. The problems belong to the lack of materials significantly impedes the free work on these issues.
Besides, an important difficulty is the enormous range of meaning of these issues – together three elements are taken to discuss: the turn of the 19th and 20th century, the time before 1918 and the period 1918-1939. However, these issues are interesting enough that it should to take their analysis. This paper also discusses the concept of „emergency” as one of many elements characteristic to the „reborn” Polish medicine.

Key words:
medicine, history of medicine, emergency help, public health

An article published only in Polish, available only in the paper version of the journal

Comparison of Physical Capacity in Swimming and Non-swimming Children Aged 10-12

Aleksandra Kruk, Joanna Spurek, Marek Kiljański

Aleksandra Kruk, Joanna Spurek, Marek Kiljański – Comparison of Physical Capacity in Swimming and Non-swimming Children Aged 10-12. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 36-44

Abstract
Objective. The supreme objective of this study was to compare the physical capacity of swimming children and the children that do not do any physical activity, aged 10-12.
Materials and methods. The research was conducted among 60 children, of whom 30 swim regularly and the other half do not exercise physically at all. The research subjects included 13 girls and 17 boys aged 10-12. The study used a questionnaire as well as two exercise tests: Ruffier test and 6-minute march test.
Results. It was noted in the endurance tests that swimming persons had better results than the persons who do not do sports. The Ruffier test demonstrated that the physical performance of swimmers was better at almost every level. The 6-minute march test demonstrated that swimmers are able to cover a longer distance with a smaller effort than the physically passive persons. When analysing the results from the statistical point of view, one may note a relationship between the regularity of physical activity and the degree physical capacity.
Conclusions. The capacity of the children who are physically active is greater than of those who are not. The results are also affected by ways of spending free time and the amount of time devoted daily to activity.

Key words:
physical capacity, swimming, movement, physical activity

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Professor Andrzej Zembaty

Sławomir Jandziś, Marek Woszczak, Marek Kiljański, Renata Szczepaniak

FP 2013; 13(4); 57-59

Streszczenie
Rocznica 50-lecia zorganizowanej działalności fizjoterapeutów w Polsce to okazja do przedstawienia sylwetki jednego z wybitnych przedstawicieli naszego zawodu prof. dra hab. Andrzeja Zembatego. Urodził się on 21 kwietnia 1935 roku w Jaśle w rodzinie inteligenckiej. Matka był nauczycielką, ojciec ukończył wydział prawa UJ i pracował jako sędzia w Jaśle a następnie Sanoku. Andrzej Zembaty po zdaniu matury w liceum sanockim rozpoczął studia w warszawskiej AWF, które ukończył w 1958 roku. W 1960 roku rozpoczął pracę fizjoterapeuty w Stołecznym Centrum Rehabilitacji Schorzeń Narządu Ruchu w Konstancinie oraz w 1964 roku jako nauczyciel zawodu w Medycznym Studium Zawodowym w Konstancinie. W 1972 roku, na wniosek prof. Mariana Weissa, dyrektora STOCER i kuratora Zakładu Rehabilitacji w warszawskim AWF-e został zatrudniony na stanowisku starszego asystenta w tymże zakładzie. Powrócił więc na uczelnię, z którą związał większość swojego życia zawodowego. Pełnił w niej następujące funkcję: 1979 – kierownik Zakładu Rehabilitacji Ruchowej, 1982 – pełnomocnik Rektora ds. Powołania Wydziału Rehabilitacji, 1983 – z-ca dyr. Instytutu Nauk Biologicznych, 1984 – 1987- prodziekan ds. studenckich i organizacyjnych w nowo powołanym Wydziale, 1987 – 1990- prodziekan ds. dydaktyki. Ostatnim miejscem działalności zawodowo-dydaktycznej przed przejściem na emeryturę w 1999 roku była AWF w Katowicach, gdzie Profesor kierował Zakładem Kinezyterapii

Słowa kluczowe:
rehabilitacja lecznicza, fizjoterapeuci, historia rehabilitacji


Abstract

The 50th anniversary of the organized activity of physiotherapists in Poland is an opportunity to present the figure of one of the eminent representatives of our profession, prof. Andrzej Zembaty, PhD. He was born on April 21, 1935 in Jasło to an intelligentsia family. The mother was a teacher, my father graduated from the Jagiellonian University law department and worked as a judge in Jasło and then Sanok. Andrzej Zembaty, after passing the final exams at the high school in Sanok, he began studies at the University of Physical Education in Warsaw, which he graduated in 1958. In 1960, he started working as a physiotherapist at the Metropolitan Rehabilitation Center for Motion Disorders in Konstancin and in 1964 as a teacher of the profession at the Medical Vocational College in Konstancin. In 1972, at the request of prof. Marian Weiss, director of STOCER and curator of the Rehabilitation Department at the University of Physical Education in Warsaw, was employed as a senior assistant at the same facility. He returned to the university, with whom he associated most of his professional life. He held the following function: 1979 – head of the Department of Movement Rehabilitation, 1982 – Rector’s representative for the appointment of the Rehabilitation Department, 1983 – deputy director. Institute of Biological Sciences, 1984 – 1987 – vice-dean for student and organizational affairs at the newly appointed Faculty, 1987 – 1990 – vice-dean for didactics. The last place of professional and didactic activity before retiring in 1999 was the University of Physical Education in Katowice, where the Professor headed the Kinesitherapy Unit.

Key words:
Therapeutic rehabilitation, physiotherapists, rehabilitation history

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Shaping ethical attitude of physiotherapist

Magdalena Rusin, Wojciech Kiebzak, Marek Kiljański, Michał Dwornik, Zbigniew Śliwiński

FP 2013; 13(4); 51-56

Streszczenie
Powszechne zasady i postawy etyczne funkcjonujące we współczesnej medycynie są tematem wielu dysput społecznych, w których, oprócz etyków, filozofów, lekarzy, biorą udział także fizjoterapeuci. Każdy z nich przedstawia swój punkt widzenia, który wielokrotnie jest zbieżny. Zarysowujące się różnice stanowisk dotyczą w pewnym stopniu konsekwencji zastosowania zasad deontologii w konkretnych sytuacjach zawodowych.
Kształtowanie postaw w procesie edukacji akademickiej jest zadaniem trudnym
i długotrwałym. Na dalsze formowanie postawy etycznej absolwenta fizjoterapii duży wpływ ma rodzaj wykonywanej pracy. Choć fizjoterapeuta rozpoczynający pracę zawodową posiada ukształtowaną postawę, będzie ona nadal podlegała pozytywnym lub negatywnym modyfikacjom środowiska. W społeczności fizjoterapeutów pożądaną postawą powinna być postawa etyczna, która charakteryzuje się trwałością i stanowi jeden ze składników ludzkiej osobowości, ludzkiego usposobienia.
Celem niniejszego opracowania jest zwrócenie uwagi na czynniki kształtujące postawę etyczną zarówno studenta fizjoterapeuty, jak i dyplomowanego fizjoterapeuty. Postawa ta, łącząca komponent emocjonalny, behawioralny i oceniający, powinna być zrównoważona i pełna społecznej dyscypliny, społecznej użyteczności, społecznego zaangażowania, społecznej otwartości, tolerancji, poszanowania godności, szacunku dla życia i zdrowia. Jej wypracowane wzorce to zachowania opiekuńcze, pełne odpowiedzialności, współodczuwania, poszanowania własności, z umiejętnością przekazywania rzetelnej informacji i z umiejętnością pracy zespołowej. Wynikiem takiej postawy ma być optymalizacja efektów postępowania leczniczego oraz budowanie prestiżu zawodu fizjoterapeuty.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, postawa etyczna, edukacja humanistyczna


Abstract

Common behavioural and ethical patterns existing in modern medicine are subject to many social debates in which physiotherapist, alongside ethicists, philosophers and doctors, have their say. All of them express their points of view, which more often than not, coincide. The differences in opinions constitute the consequences of applying deontology in certain professional cases. Forming behavioural patterns in the process of academic studies is a hard and long-lasting task. Further development of ethical attitudes of a physiotherapist will be influenced by work. Even though physiotherapists embark upon their professional paths with already formed attitudes, these will be prone to further changes, both negative and positive, depending on the environment.

Key words:
physiotherapy, ethical stance, humanistic education

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Professional culture versus physiotherapist’s culture

Wojciech Kiebzak, Magdalena Rusin, Zbigniew Śliwiński, Michał Dwornik, Marek Kiljański

FP 2013; 13(4); 44-50

Streszczenie
Rola społeczna fizjoterapeuty nie sprowadza się tylko do posiadania instrumentalnej, profesjonalnej wiedzy, jaką się posługuje, wysokiej kultury osobistej, ale także wymaga od niego postępowania humanistycznego i etycznego. Fizjoterapeuta we współpracy z członkami całego zespołu leczącego, stwarza warunki do zapewnienia swoim pacjentom optymalnego powrotu do zdrowia.
Kształcąc się, podnosząc swoje kompetencje zawodowe, przynależąc do stowarzyszeń zrzeszających fizjoterapeutów, budując wieź z innymi reprezentantami tej profesji rozwija się świadomość i tożsamość zawodową. Wspólne dążenie do jednolitych standardów kształcenia, tworzenie wzorców osobowych, kultury zawodowej, zasad etycznych, wpływa na profesjonalizację ich grupy, a profesjonalizacja to gwarant jakości świadczeń fizjoterapeutycznych i właściwego podejścia do pacjenta.
Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie fizjoterapii jako profesji,
a fizjoterapeuty, jako profesjonalisty, człowieka doskonale przygotowanego do pracy
z człowiekiem chorym, potrzebującym, członka zespołu rehabilitacyjnego (terapeutycznego), terapeuty – humanisty, który swojego pacjenta traktuje jako summum bonum medycyny.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, kultura zawodu, kultura osobista, etyka, profesja


Abstract

The social role of a physiotherapist must not be reduced to displaying instrumental professional knowledge and propriety; it demands from a physiotherapist to employ humane and ethical streak in his or her practice. A physiotherapist, in collaboration with the whole medical team, creates proper conditions for full recovery. Physiotherapists develop professional identity and awareness by furthering their education, raising their professional competence, belonging to physiotherapist associations and building bonds between other representatives of this profession. What influences the level of professionalism of the group and all the same determine the quality of physiotherapeutic services and a proper approach towards the patient are mutual attempt to standardise education, create role models as well as professional culture and ethical values. The aim of this study is to present physiotherapy as a profession, and the physiotherapist both as a professional who has the highest level of professional command to treat the ill and needed, and as a member of the rehabilitation (therapeutic) team – a humanist who treats a patient as a summum bonum of medicine.

Key words:
physiotherapy, professional culture, propriety, ethics, profession

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Therapeutic value of local cryotherapy in the treatment of patients with gonarthrosis

Łukasz Kopacz, Anna Lubkowska, Iwona Bryczkowska, Piotr Skomro, Elżbieta Kubala, Marek Kiljański, Danuta Lietz-Kijak

FP 2013; 13(4); 31-36

Streszczenie
Wstęp. Celem przeprowadzonych badań była ocena wpływu zabiegów krioterapii miejscowej na zakres ruchu w stawie kolanowym u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. Dodatkowo analizowano potencjalne zmiany w dolegliwościach bólowych pacjentów. Materiał i metody. Grupa badana liczyła 50-ciu pacjentów i była jednorodna pod względem schorzenia. W badaniu wzięło udział 39 kobiet i 11 mężczyzn. Pacjenci poddani byli 10-ciu codziennym zabiegom krioterapii miejscowej na okolicę stawu kolanowego. Przed przystąpieniem do krioterapii, pacjenci zostali poddani badaniom antropometrycznym oraz wyliczono wskaźniki BMI. Został zebrany wywiad odnośnie chorób współistniejącychi zbadano dolegliwości bólowe według skali VAS. U wszystkich badanych wykonano pomiar zakresu ruchów w stawie kolanowym za pomocą goniometru. Został on wykonany przed rozpoczęciem zabiegów oraz po ich zakończeniu. Wynik. U wszystkich pacjentów, poddanych serii zabiegów można stwierdzić znaczną poprawę w zakresie ruchu zgięcia i wyprostu w stawie kolanowym. Analizując dolegliwości bólowe oceniane za pomocą skali VAS, po zakończeniu serii zabiegów wykazano znaczne zmniejszenie wartości wskazywanych przez badanych. Rozpatrując zakres ruchu zgięcia w stawie kolanowym w obu grupach, zarówno z rozpoznaniem choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych oraz choroby zwyrodnieniowej wielostawowej, po serii zabiegów krioterapii miejscowej ruch znacznie się poprawił, natomiast zakres ruchu wyprostu w stawie kolanowym polepszył się w grupie z rozpoznaniem choroby zwyrodnieniowej wielostawowej. Wnioski. Krioterapia miejscowa jest korzystną metodą, redukującą dolegliwości bólowe oraz wpływającą na poprawę zakresu ruchów w stawie kolanowym u pacjentów z gonartrozą.

Słowa kluczowe:
zimnolecznictwo, gonartroza, leczenie zimnem


Abstract

Introduction. The aim of the study was to evaluate the effect of local cryotherapy treatment for range of motion in the knee joint in patients with osteoarthritis. In addition, analyzed potential changes in symptoms of pain patients. Material and method. The study group consisted of 50 of the patients and was homogeneous in terms of disease. The study involved 39 women and 11 men. Patients were subjected to 10 daily treatments local cryotherapy on the area of the knee. Before cryotherapy, patients were examined anthropometric, and BMI was calculated indicators. Was collected interview regarding comorbidities and examined pain according to VAS. In all patient performed to measure of range of motion in the knee joint using a goniometer. It was made before and after treatment.
Results. All patients who underwent a series of treatments there is a considerable improvement in flexion and extension of the knee. Considering the analysis of pain assessed by VAS in all patients demonstrated a significant reduction in the value indicated by the respondents on the scale after the series of treatments. Considering the range of flexion in the knee joint in both groups, both diagnosed with osteoarthritis of the knee and polyarticular osteoarthritis, after a series of local cryotherapy treatments became significant improvement, while the range of motion in the knee extension improved more in the group diagnosed with polyarticular osteoarthritis. Conclusion. Local cryotherapy is a beneficial effect on the range of motion in the knee joint and reduction of pain in patients with gonarthrosis.

Key words:
cryotherapy, osteoarthritis, knee, cold therapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Analysis of the cost of courses for physiotherapists in selected countries in Europe

Jan Szczegielniak, Barbara Szaro, Marek Kiljański

FP 2013; 13(4); 24-30

Streszczenie
Wstęp. Fizjoterapeuta, który ukończył studia wyższe jest odpowiednio przygotowany do pracy z pacjentem. Jednak pojawiające się wciąż nowe możliwości terapii, zmuszają fizjoterapeutów do ciągłego doskonalenia zawodowego. Celem pracy była ocena kosztów dotycząca prowadzonych specjalistycznych kursów dla fizjoterapeutów.
Materiał i metody. W analizie uwzględniono 11 kursów metod specjalnych fizjoterapii. Kursy te są organizowane w większości państw europejskich, prowadzone przez międzynarodowych instruktorów, a zdobyty certyfikat uprawnia do posługiwania się daną metodą na terenie Europy.
Wyniki. Najwyższe ceny kursów występują w Polsce i Czechach i odpowiednio wynoszą 259% i 172,12% średnich zarobków. We wszystkich krajach najwyższa cena dotyczy terapii metodą Bobath. Najniższe ceny dotyczą kursu Kinesio Tapingu i terapii punktów spustowych.

Słowa kluczowe:
kursy specjalistyczne, koszty kursów, doskonalenie zawodowe


Abstract

Background. Physiotherapist who graduated is adequately prepared to work with the patient. However still new treatment options forcing therapist to continuous professional development.
Material and methods. Analysis includes 11 courses of special methods of physiotherapy. These courses are organized in most European countries taught by international instructors. Gained certificate entitles you to use a particular method in Europe.
Results. The highest courses prices are in Poland and the Czech Republic and are respectively 259% and 172,12% of average earnings. In all countries the highest price concerns the Bobath therapy method. The lowest price concerns Kinesio Taping course and Trigger Point therapy.

Key words:
specialized courses, the cost of courses, professional development

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Eligibility of COPD patients for physiotherapy based on a six minute walk test and treadmill test

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jacek Łuniewski, Marcin Krajczy, Bartosz Pańczyszak, Jan Szczegielniak, Marek Kiljański

K. Bogacz, M. Woszczak, J. Łuniewski, M. Krajczy, B. Pańczyszak, J. Szczegielniak, M. Kiljański – Eligibility of COPD patients for physiotherapy based on a six minute walk test and treadmill test; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 96-106

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena efektów fizjoterapii chorych na POChP zakwalifikowanych do odpowiedniego modelu usprawniania przy użyciu testu 6-MWT i testu na bieżni ruchomej wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a.
Materiał i metody badań. Zbadano 80 chorych na POChP leczonych stacjonarnie w Szpitalu Specjalistycznym MSWiA w Głuchołazach od maja 2017 roku do września 2017 roku. Przed i po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii w obu grupach badanych chorych na POChP przeprowadzono test wysiłkowy, badanie spirometryczne oraz ocenę duszności w zmodyfikowanej 10-stopniowej skali Borga.
Wyniki badań. Obliczenia wykonano w programie IBM SPSS. W celu oceny zgodności rozkładów z rozkładem normalnym zastosowano test Kołmogorowa-Smirnowa. Ponieważ rozkłady odbiegały od rozkładu normalnego w dalszych analizach stosowano metody nieparametryczne. Do oceny istotności różnic między dwiema grupami w zakresie zmiennych ilościowych stosowano testy Manna-Whitneya, w przypadku oceny istotności zmian w czasie u tych samych pacjentów (pary wiązane) stosowano testy Wilcoxona dla prób zależnych. Jako granicę istotności statystycznej przyjęto p < 0,001. Wnioski 1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 2. Wykazano istotną poprawę wartości wskaźników spirometrycznych po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 3. Wykazano zmniejszenie duszności po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego

Słowa kluczowe:

POChP, zmodyfikowany protokół Bruce’a, test 6-MWT, fizjoterapia

Abstract

Objective. The aim of the paper was to assess the results of physiotherapy of COPD patients whose elgibility for the relevant rehabilitation model was assessed with the help of the 6-MWT test and the treadmill test according to the modified Bruce protocol.
Materials and methods. 80 individuals suffering from COPD treated as in-patients at the MSWiA Specialist Hospital in Głuchołazy between May 2017 and September 2017 were examined. After a 3-week comprehensive physiotherapy, the exercise stress test, spirometry test and dyspnoea assessment on the modified 10-point Borg scale were repeated in both groups of COPD patients.
Results. Calculations were performed using the IBM SPSS software. In order to assess consistency between the distribution of the results with the normal distribution, the Kolmogorov-Smirnov test was used. As the distribution differed from the normal distribution, nonparametric methods were used for further analysis. In order to assess the significance of differences between the two groups in terms of quantitative variables, Mann-Whitney tests were used, while Wilcoxon tests were used for dependent samples to assess the significance of changes over time in the same patients (bound pairs). The statistical significance threshold was set at p < 0.001. Conclusions 1. A significant improvement was noticed in the level of exercise stress tolerance after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 2. A significant improvement was shown in the values of spirometric indicators after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 3. A significant decrease was shown in the level of dyspnoea after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test.

Key words:

COPD, modified Bruce protocol, 6-MWT test, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

The effects of health resort treatment on hand function in female rheumatoid arthritis patients

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paulina Murdzyk, Sławomir Jandziś, Marek Kiljański

E. Puszczałowska-Lizis, P. Murdzyk, S. Jandziś, M. Kiljański – The effects of health resort treatment on hand function in female rheumatoid arthritis patients; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 74-82

Streszczenie

Wstęp. Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), to ogólnoustrojowa, przewlekła choroba tkanki łącznej o podłożu immunologicznym. Typowe dla schorzenia zapalenia stawów, głównie rąk prowadzą do osłabienia chwytu i ubytków funkcji manipulacyjnej, co w wielu przypadkach utrudnia codzienne funkcjonowanie i powoduje zależność od otoczenia. Celem pracy była ocena efektów terapii uzdrowiskowej w aspekcie poprawy funkcji ręki u kobiet z RZS na tle grupy porównawczej pacjentek usprawnianych w warunkach ambulatoryjnych.
Materiał i metody. Dwukrotnym badaniem objęto 120 kobiet z RZS w wieku 35-45 lat, w tym 60 pacjentek usprawnianych w Szpitalu Uzdrowiskowym „Ziemowit” w Rymanowie-Zdroju i 60 pacjentek poddanych terapii w warunkach ambulatoryjnych w Zakładzie Medycyny Pracy NZOZ w Sanoku. Przeprowadzono badanie chwytu szczypcowego i chwytu klucza oraz test Grinda. Do analiz wykorzystano test Wilcoxona i nieparametryczny test niezależności Chi-kwadrat Pearsona.
Wyniki. Po zakończeniu terapii w obu grupach uległa zwiększeniu liczba kobiet, które były w stanie poprawnie wykonać chwyt szczypcowy i chwyt klucza a w teście Grinda nie odczuwały bólu w okolicy stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka. Stwierdzono również statystycznie istotny, wskazujący na poprawę wzrost wartości punktowych (zgodnie z przyjętym systemem „0-1”) odnoszących się do poszczególnych testów.
Wnioski. Kompleksowe postępowanie w leczeniu uzdrowiskowym i terapia w warunkach ambulatoryjnych w podobnym stopniu wpływają na poprawę parametrów funkcjonalnych ręki u pacjentek z RZS.

Słowa kluczowe:

choroby reumatyczne, ograniczenia funkcjonalne, rehabilitacja

Abstract

Introduction. Rheumatoid arthritis (RA) is a systemic, chronic, immune-mediated disease of connective tissue. The disease mostly affects the hand joints, leading to weaker hand grip and functional limitations, which in many cases hinders everyday functioning and makes the patients dependent on the assistance of others. The aim of this study was to evaluate the effects of health resort treatment on improving hand function in female RA patients in comparison with a group of female patients receiving ambulatory treatment.
Materials and methods. The study included a group of 120 women between 35 and 45 years of age suffering from RA, 60 of which were rehabilitated in the “Ziemowit” Health Resort in Rymanów-Zdrój. The other 60 female patients received ambulatory care in the Occupational Health Center in Sanok. Both pinch grip and key grip tests were performed as well as the Grind test. The analyses were conducted with the aid of the Wilcoxon test and the Pearson non-parametric chi-square test of independence.
Results. After the treatment was completed, the number of women who were capable of correctly performing the pinch and key grips and did not feel pain in the carpometacarpal joint of thumb in the Grind test increased in both groups. A statistically significant increase in the scores (in accordance with the adopted binary system) of the respective tests, which indicates an improvement in the outcome measures, was also observed.
Conclusions. The comprehensive health resort treatment and ambulatory care have similar effects on the improvement of hand function parameters in female RA patients.

Key words:

rheumatic diseases, functional limitations, rehabilitation

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Evidence-based physiotherapy practice in Lithuania: attitudes, application, and barriers

Grazina Krutulyte, Egle Lendraitiene, Daiva Petruseviciene, Ieva Piezaite, Marek Kiljański

FP 2017; 17(4); 42-49

Abstract

Background. No research has been done in Lithuania regarding the knowledge and attitudes of physiotherapist relative to the use of evidence in practice. WCPT policy statement indicate that physiotherapist are responsible for the application of scientific evidence in practice and have to ensure that the treatment of patients is based on the best available evidence. Scientific evidence has to be combined with clinical experience, taking into consideration the patients’ beliefs, values, environment, and needs.
The aim of the study was to analyze the attitude of Lithuanian physiotherapist towards EBP practice and its application.
Methods. The study used 37 item “EBP Questionnaire”. Using this questionnaire, a randomized survey of physiotherapists practicing in Lithuania was performed.
Results. The final sample size was 229 subjects (response rate – 78%). The majority of the respondents demonstrated a positive attitude towards EBP and guidelines: 93.2% of the surveyed physiotherapist in Lithuania stated that the application of EBP is necessary, and 90.4% of the respondents stated that EBP guidelines are important in clinical practice. The majority of physiotherapists agreed that EBP helps to make decisions in the choice of treatment. Less than one-half of the respondents stated that they read 2 to 5 scientific articles related to their clinical practice per month. One-third of the respondents indicated that the treatment techniques they applied weren’t based on clinical evidence. The most common barrier to the implementation of EBP was a lack of time (29.9%).

Key words:
Evidence-based practice, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

1 2 3 5