The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 120-126

Abstract
Introduction. Overactive bladder (OAB) is a condition that is diagnosed by at least one of three symptoms: pollakiuria, nocturia, and strong urinary urgency. Overactive bladder is a social disease. It is estimated that problems with OAB affect from 2% to 53% of the population.
Objective. The objective of the study was to assess the incidence of overactive bladder in a group of potentially healthy people and to assess the risk factors for OAB.
Material and methods. The study group consisted of 85 students (58 women and 27 men) of Warsaw Universities, mainly students of courses in the field of physiotherapy. The mean age was 26 (SD = 5.74). The research tools were: the author’s questionnaire, voiding diary, GPPAQ (The General Practice Physical Activity Questionnaire) and the strip test.
Results. The analysis of data obtained from voiding diaries showed that the most common symptom of OAB was strong urinary urgency (33 people – 39%), followed by pollakiuria (21 people – 25%) and nocturia (15 people – 18%). There was a significant correlation between strong urinary urgency and gender (p = 0.03) and between strong urinary urgency and physical activity (p = 0.04).
Conclusions. 1. The group of potentially healthy students experienced symptoms of overactive bladder, such as pollakiuria, strong urinary urgency and nocturia. 2. The most common symptom of overactive bladder was urinary urgency. 3. Strong urinary urgency was more common among women and physically inactive people.
Key words:
overactive bladder, risk factors, physical activity
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Quantitative and qualitative aspects of physical activity in adults

Tadeusz Kasperczyk

Tadeusz Kasperczyk – Quantitative and qualitative aspects of physical activity in adults. Fizjoterapia Polska 2001; 1(1); 74-75

Abstract
This article deals with the theory of recreation (health) training. Motor activity is a modeling factor that leads to the most advantageous morphological and functional status of the organism. A link is assumed to exist between general health and the level of physical activity. Five different recommendations for a healthy daily dose of movement were subjected to quantitative and qualitative analysis: 1) daily exertion for ten minutes with an intensity equal to 80% of the maximum pulse; 2) 3 times a week for 30 minutes at an intensity sufficient to maintain a pulse rate of 130 (Cooper’s recommendations); 10-15,000 steps daily; a general recommendation that the energy cost of exertion should amount to 1200-2000 Kcal; and a one-hour walk every day. The exertion involved was characterized in terms of the exercise value in Kcal, oxygen consumption during exercise, and the magnitude of exertion as expressed by the so-called metabolic equivalent. It was ascertained by the recommendation of a one-hour daily walk meets the qualitative and quantitative requirements in respect to movement.

Key words:
Physical activity, Exertion, Health

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Atypical presentation of bilateral congenital high hip luxation – case illustration

Marcin Syrko, Jerzy Jabłecki, Andrzej Majer

Marcin Syrko, Jerzy Jabłecki, Andrzej Majer – Atypical presentation of bilateral congenital high hip luxation – case illustration. Fizjoterapia Polska 2006; 6(2); 163-166

Abstract

Congenital hip dislocation present in adults, thanks to the wide prophylaxis, is nowadays quite uncommon in Polish population. There are three distinct forms of this disease: 1) the dysplasia, in which the femoral head, despite some degree of subluxation is contained within the original acetabulum, 2) low dislocation, in which the femoral head articulate with a false acetabulum, and, 3) high dislocation, in which the femoral head has migrated superiorly and posteriorly and articulates with a hollow in the iliac wing. Acetabular deficiencies also have been noted in all three types. Evolution of pathological changes within the pelvis due to this dislocation is well known, resulting in serious locomotion disturbances. Similarly it is maintained in the medical literature that in the above mentioned cases the pain starts at an average age of about 30. This rules have exceptions and the case we observed is one of those. A 64-years of age patient was presented suffering from bilateral congenital high hip luxation. The pain ensuing from the congenital hip disease was localized in lower part of vertebral column appeared no sooner then at the senior age. It was the reason for orthopedic consultation. The patient was during all her life very physically active, participating in her youth in school sport competitions, moved until 64 years of age without crutches. The case was discussed with the reference of a general pathology of congenital hip disease and it’s operative options. It may serve as a prove that a strong dedication to physical activity may seriously diminish the sequels of even serious mutilation.

Key words:
congenital hip luxation, evolution of hip pathology, hip alloplasty, physical activity
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Physical exercises to ameliorate the sequelae of osteoporosis

Agnieszka Nawrat, Ewa Zmudzka-Wilczek

Agnieszka Nawrat, Ewa Zmudzka-Wilczek – Physical exercises to ameliorate the sequelae of osteoporosis. Fizjoterapia Polska 2009; 9(1); 69-74

Abstract
Background. The manifestations of osteoporosis, such as fractures, pain, disorders of gastrointestinal and respiratory function, and postural deformities, become evident only after a number of years. Appropriate and regular physical activity makes it pos-sible to ameliorate these signs and symptoms.The goal of the present study was to determine whether a 3-month bone-strength-ening exercise programme can reduce the negative consequences of osteoporosis by increasing mobility in the joints of the pe/wc and shoulder girdles and the spine and improving rib cage mobility.Materiał and methods. The study was carried out at the St. Elizabeth Centrę in Ruda Śląska and involved 30 patients with osteoporosis confirmed by densitometry The patients were divided into a study group and a control group on the basis of their involvement in the bone-strengthening exercise programme. Both groups underwent physical examinations. The following param-eters were evaluated: raising the upper limb forwards through flexion and sideways through abduction, flexion and abduction of the lower limb, sagittal and forward bending of the trunk (finger-floor test) and mobility of the rib cage. Results. The programme of bone-strengthening exercise was shown not to make a significant difference in the parameters of the locomotor system evaluated. Nevertheless, positive changes had been maintained with a tendency towards improvement in the following parameters: raising the upper limb forwards through flexion (41% improvement), mobility of the rib cage (40% improve-ment), and raising the upper limb sideways through abduction (33% improvement). Conclusions. A programme of physical exercise designed to strengthen bones exerts a positive effect slowing down the pro-gression of osteoporosis and may even improve the patienfs overall musculoskeletal health.
Key words:
physical activity, exercise, osteoporosis
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Pain among women with primary dysmenorrhea

Aneta Kościelny, Aneta Dąbek, Witold Rekowski

Aneta Kościelny, Aneta Dąbek, Witold Rekowski – Pain among women with primary dysmenorrhea. Fizjoterapia Polska 2021; 21(2); 84-92

Abstract
Objective. The objective of the study was to assess pain in a group of women with primary dysmenorrhea (PD) and to identify factors that may affect pain intensity. Material and methods. The study involved 336 women with PD symptoms, aged 18–35 years (mean age 23 ± 3.7). The study was conducted using an extensive online questionnaire. The research tools were: the authors’ questionnaire, the NRS numerical pain rating scale, the IPAQ International Physical Activity Questionnaire – short version and the PSS-10 scale of perceived stress. Results. Based on the conducted analysis, a high level of menstrual pain was observed in 64.6% of the women participating in the study. There was no significant correlation between the level of physical activity and pain (p = 0.280). The correlation between physical activity and the duration of menstruation was statistically significant (p = 0.05), as was the correlation between stress and pain (p = 0.05). BMI, pelvic position and body type did not correlate with menstrual pain (p > 0.05). Conclusions. 1. Most of the women participating in the study experienced high levels of pain in the lower abdomen in the first two days of menstruation. 2. Physical activity did not affect pain in the case of the women participating in the study, neither did: BMI, waist circumference, body type or pelvic position. 3. The high level of stress intensified pain in women with PD.
Key words:
pain, primary dysmenorrhea, physical activity
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Vitamin D and Physical Activity

Sheela Ravinder S., Padmavathi R., Narasimman S., M. Mohan Kumar, K.N.Maruthy

Sheela Ravinder S., Padmavathi R., Narasimman S., M. Mohan Kumar, K.N.Maruthy – Vitamin D and Physical Activity. Fizjoterapia Polska 2020; 20(2); 126-131

Abstract
Aim. To study the impact of physical activity carried out both outdoor and indoor on vitamin D status based on systematic review of literature from various studies.
Materials & Methods. Systematic literature survey was carried out by searching electronic databases including PUBMED, Cochrane library & Google Scholar and was investigated until March 2018 for all case–control studies evaluating the association between physical activity and vitamin D.
Results. Various studies demonstrated that the study participants who took part in physical activity showed positive correlation with both improved 25(OH) levels and significant improvement in quality of life. Few studies attributed rise in vitamin D levels to physical activity done indoors signifying that levels of vitamin D are not improved by solar exposure alone. Hence, though different studies have revealed clear relationship between physical activity and vitamin D in adults, the outcomes were not uniform.
Conclusion. The current review is a collective narrative of various studies that have been carried out in the past (especially over the last decade) to assess the association between vitamin D status and physical activity. Most studies included in the review indicate clearly that there is an elevation in plasma vitamin D concentration in response to physical activity both outdoors and indoors.

Key words:
Vitamin D, physical activity, sunlight exposure

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai

Judo kaip alternatyvus išsėtinės sklerozės reabilitacijos metodas – bandomasis tyrimas

Katarzyna Wiszniewska, Feliks Jaroszyk, Krystyna Opalko, Małgorzata Wiszniewska

K. Wiszniewska, F. Jaroszyk, K. Opalko, M. Wiszniewska – Judo as an alternative rehabilitation method in multiple sclerosis. Fizjoterapia Polska 2019; 19(1); 30-36

Abstract
Objective. To evaluate the efectiveness of training judo as a part of a physiotheraphy programme in MS patients
Materials and methodology. 4 female RR-MS patients, aged between 32 and 49, have taken part in a 8-week programme. Their condition was evaluated twice – before and after the therapy. Two surveys have been carried out: one prepared by the authors of the study and Multiple Sclerosis Impact Scale (MSIS-29). In order to evaluate the functional state the following methods have been used: Functional Reach Test, 10 m TW (Time Walking) test and the Lovett test (for the following muscles: rectus femoris, biceps femoris, rectus abdominis, deltoideus).
Results. After the therapy the most persisting ailments decresed considerably. The functional tests showed better results and the patients had a better phycological disposition.
Conclusions. Judo training improved both functional and psychogical condition of the patients in the rehabilitation group. The programme proved to be an alternative form of physiotherapy for MS patients.

Key words:
multiple sclerosis, physiotherapy, judo, physical activity

 

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai

Porównanie wydolności fizycznej u dzieci w wieku 10-12 lat pływających i niepływających

Aleksandra Kruk, Joanna Spurek, Marek Kiljański

Aleksandra Kruk, Joanna Spurek, Marek Kiljański – Comparison of Physical Capacity in Swimming and Non-swimming Children Aged 10-12. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 36-44

Streszczenie
Cel pracy. Nadrzędnym celem pracy było porównanie wydolności fizycznej u dzieci pływających i niewykazujących aktywności fizycznej w przedziale wiekowym 10-12 lat.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono wśród 60 dzieci, spośród których 30 regularnie pływała natomiast druga połowa nie wykazywała jakiejkolwiek aktywności fizycznej. Materiał badawczy stanowiło 13 dziewczynek i 17 chłopców w przedziale wiekowym 10-12 lat. Do przeprowadzenia badania wykorzystano kwestionariusz ankiety oraz dwie próby wysiłkowe: próbę Ruffiera i test 6-minutowego marszu.
Wyniki. W badanych próbach wydolnościowych zauważono, że osoby pływające uzyskały lepsze wyniki od tych, które nie uprawiają sportów. Próba Ruffiera ukazała, że na niemalże każdym szczeblu, wydolność fizyczna była lepsza u osób pływających. Test 6-minutowego marszu wykazał, że osoby pływające mogły pokonać dłuższy dystans przy niższym nakładzie wydolnościowym aniżeli osoby bierne fizycznie. Analizując wyniki statystyczne zauważyć można zależność pomiędzy regularnością aktywności fizycznej a poziomem wydolności.
Wnioski. Dzieci podejmujące aktywność fizyczną mają większą wydolność niż bierne fizycznie. Na wyniki ma także wpływ sposób spędzania czasu wolnego i ilość czasu poświęcanego dziennie na aktywność.

Słowa kluczowe:
wydolność fizyczna, pływanie, ruch, aktywność fizyczna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Aktywność fizyczna u pacjentów z hemodializą na oddziale dializ w szpitalu w Värnamo

Celina Łupińska

C. Łupińska – Physical activity in hemodialyzed patients of the hospital in Värnamo. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 12-22

Streszczenie
Wstęp. U pacjentów z niewydolnością nerek dochodzi do obniżenia aktywności fizycznej. W dalszej kolejności prowadzi to do: osłabienia mięśni, pogorszenia tolerancji wysiłku, pogorszenia pracy hemodynamicznej serca i układu krążenia. Ulega obniżeniu samopoczucie chorych. Pacjenci zakwalifikowani do hemodializy (HD) poddawani są zabiegowi od 3-5 dni w tygodniu. Sam zabieg, ze względu na czas jednorazowej hemodializy (od 3-5 h) stanowi znaczne obciążenie dla pacjentów.
Cel. Celem pracy było pokazanie jakie pozytywne efekty można uzyskać u pacjentów z hemodializą poprzez regularną aktywność fizyczną.
Materiał i metody. Badaniem objęto 23 pacjentów powyżej 18 lat. Dwóch pacjentów odmówiło brania udziału w badaniach a u 8 wykonanie wszystkich testów było niemożliwe ze względu na współistniejące choroby: infekcje, arytmię serca, problemy z przetoką, amputacja kończyny dolnej. Pozostali 13 (57%) pacjentów zostało poddanych testom na siłę mięśniową, kondycję oraz na równowagę przed rozpoczęciem regularnego indywidualnego treningu przed/w czasie hemodializy dopasowanego indywidualnie do pacjenta.
Wyniki. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, którzy poddawani są regularnemu zabiegowi hemodializy, po zakończeniu 6 miesięcznego regularnego treningu, 3 razy w tygodniu, gdzie długość i intensywność treningu została dobrana indywidualnie, zaobserwowano istotne polepszenie kondycji u 6 (46%) pacjentów siły mięśniowej kończyn dolnych u 8 (61%) pacjentów, siły mięśniowej kończyn górnych u 6 (46%) pacjentów oraz równowagi u 4 (31%) pacjentów.
Wnioski. U pacjentów z niewydolnością nerek na oddziale dializ w szpitalu w Värnamo poddawanym regularnemu zabiegowi hemodializy minimu 3 razy w tygodniu, którzy rozpoczęli regularny trening/aktywność fizycyną przed/w czasie zabiegu hemodializy,zaobserwowano polepszenie ich kondycji fizycznej, siły mieśniowej nóg i ramion oraz równowagi.

Słowa kluczowe:
niewydolność nerek, hemodializa, aktywność fizyczna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zastosowanie fizjoterapeutycznego obrazowania ultrasonograficznego i sonofeedbacku w ocenie aktywności mięśnia poprzecznego brzucha

Katarzyna Michalak, Beata Czechowska, Tomasz Wolny, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

K. Michalak, B. Czechowska, T. Wolny, S. Motylewski, E. Poziomska-Piątkowska – The use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and sonofeedback in the assessment of the activity of transversus abdominis muscle. FP 2017; 17(4); 50-61

Streszczenie

Cel. Celem badań była ocena grubości i symetrii mięśnia poprzecznego brzucha (TrA) z wykorzystaniem obrazowania ultrasonograficznego w rehabilitacji oraz ocena efektywności sonofeedbacku w nauczaniu i kontroli aktywności mięśnia TrA.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 28 zdrowych osób (17 kobiet i 11 mężczyzn) w wieku od 19 do 22 lat (średnia 21 ± 1,08 lat). Badani poddani zostali badaniu RUSI oceniającemu grubość mięśnia TrA w spoczynku oraz podczas aktywności. Na podstawie uzyskanych pomiarów obliczono Współczynnik Aktywacji Mięśnia oraz Procent Zmiany Grubości Mięśnia.
Wyniki. Średnia grubość TrA w spoczynku wyniosła 3,19 mm wśród kobiet i 4,37 mm wśród mężczyzn. Podczas kontrolowanej aktywacji grubość mięśnia TrA zwiększyła się o 69% po stronie prawej i 64% po stronie lewej u kobiet oraz odpowiednio o 70% i 64% wśród mężczyzn. W podgrupie mężczyzn wykazano istotną statystycznie różnicę w grubości TrA po stronie lewej i prawej. Pod kontrolą sonofeedbacku aktywność TrA była istotnie statystycznie większa niż podczas skurczu izometrycznego bez kontroli sonofeedbacku. Aktywność TrA w podgrupie osób z bólem kręgosłupa była niższa i wynosiła 64%, podczas gdy w grupie osób nie zgłaszających dolegliwości wynosiła 72%.
Wnioski.
1. RUSI stanowi skuteczną metodę oceny budowy i aktywności mięśnia poprzecznego brzucha w spoczynku i podczas kontrolowanej aktywacji;
2. Zmniejszenie grubości i aktywności TrA związane jest z występowaniem dolegliwości bólowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa;
3. Zastosowanie sonofeedbacku umożliwia istotne statystycznie zwiększenie stopnia aktywacji i wyrównanie asymetrii mięśnia poprzecznego brzucha.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, bóle kręgosłupa, ciąża, fizjoterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2