Zastosowanie treningu biegowego w głębokiej wodzie w fizjoterapii – możliwości i ograniczenia

Wojciech Cieśla, Krzysztof Gieremek, Jarosław Drabik, Tomasz Cieśla

FP 2013; 13(3); 28-33

Streszczenie
Bieganie w głębokiej wodzie – Deep Water Running (DWR) jest od lat 80-tych ubiegłego stulecia w wielu krajach Europy zachodniej i Ameryki Płn. dość powszechnie stosowanym sposobem przeciwdziałania zmniejszaniu wydolności organizmu. Ten rodzaj treningu był i jest szczególnie chętnie stosowany u sportowców, którzy doznali obrażeń ciała wykluczających ich czasowo z normalnych treningów wymagających obciążania aparatu kostno-stawowego. Wieloletnie doświadczenia lekarzy, fizjoterapeutów pokazują, że umiejętnie zastosowany trening biegowy w wodzie, posiada szereg zalet, które mogą być wykorzystane również u osób borykających się takimi problemami zdrowotnymi, jak np.: choroba zwyrodnieniowa stawów, otyłość czy zaburzenia koordynacji ruchów. DWR stosowany jest w kilku ośrodkach leczniczych i rehabilitacyjnych w naszym kraju, lecz Iiczba ich jest niewielka. Z uwagi no zalety prozdrowotne tego rodzaju treningu zasługuje on na przybliżenie jego zalet i wad oraz no krótką charakterystykę głównych założeń metodycznych.

Słowa kluczowe:
terapia w wodzie, bieg w głębokiej wodzie, fizjoterapia


Abstract

Deep Water Running, as a common way to counteract the decreasing cardio-pulmonary efficiency of body, has been known in many West European and North American countries since 1980s. This type of training was and still is willingly used by sportsman who due to injuries were temporarily excluded from normal trainings with a load of bone-joint apparatus.
Long-standing experiences of doctors and physiotherapists show that the skillfully applied Deep Water Running’s training has a lot of advantages, which can be also used by people suffering from such health problems as joints’ degeneration, obesity or physical coordination disorder. Only in a few health and rehabilitation centers in Poland the Deep Water Running is implemented. Due to health benefits of this type of training, it deserves an outline of its advantages and disadvantages as well as a brief description of the main methodological assumptions.

Key words:
water therapy, deep water running, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Kształtowanie postawy etycznej fizjoterapeuty

Magdalena Rusin, Wojciech Kiebzak, Marek Kiljański, Michał Dwornik, Zbigniew Śliwiński

FP 2013; 13(4); 51-56

Streszczenie
Powszechne zasady i postawy etyczne funkcjonujące we współczesnej medycynie są tematem wielu dysput społecznych, w których, oprócz etyków, filozofów, lekarzy, biorą udział także fizjoterapeuci. Każdy z nich przedstawia swój punkt widzenia, który wielokrotnie jest zbieżny. Zarysowujące się różnice stanowisk dotyczą w pewnym stopniu konsekwencji zastosowania zasad deontologii w konkretnych sytuacjach zawodowych.
Kształtowanie postaw w procesie edukacji akademickiej jest zadaniem trudnym
i długotrwałym. Na dalsze formowanie postawy etycznej absolwenta fizjoterapii duży wpływ ma rodzaj wykonywanej pracy. Choć fizjoterapeuta rozpoczynający pracę zawodową posiada ukształtowaną postawę, będzie ona nadal podlegała pozytywnym lub negatywnym modyfikacjom środowiska. W społeczności fizjoterapeutów pożądaną postawą powinna być postawa etyczna, która charakteryzuje się trwałością i stanowi jeden ze składników ludzkiej osobowości, ludzkiego usposobienia.
Celem niniejszego opracowania jest zwrócenie uwagi na czynniki kształtujące postawę etyczną zarówno studenta fizjoterapeuty, jak i dyplomowanego fizjoterapeuty. Postawa ta, łącząca komponent emocjonalny, behawioralny i oceniający, powinna być zrównoważona i pełna społecznej dyscypliny, społecznej użyteczności, społecznego zaangażowania, społecznej otwartości, tolerancji, poszanowania godności, szacunku dla życia i zdrowia. Jej wypracowane wzorce to zachowania opiekuńcze, pełne odpowiedzialności, współodczuwania, poszanowania własności, z umiejętnością przekazywania rzetelnej informacji i z umiejętnością pracy zespołowej. Wynikiem takiej postawy ma być optymalizacja efektów postępowania leczniczego oraz budowanie prestiżu zawodu fizjoterapeuty.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, postawa etyczna, edukacja humanistyczna


Abstract

Common behavioural and ethical patterns existing in modern medicine are subject to many social debates in which physiotherapist, alongside ethicists, philosophers and doctors, have their say. All of them express their points of view, which more often than not, coincide. The differences in opinions constitute the consequences of applying deontology in certain professional cases. Forming behavioural patterns in the process of academic studies is a hard and long-lasting task. Further development of ethical attitudes of a physiotherapist will be influenced by work. Even though physiotherapists embark upon their professional paths with already formed attitudes, these will be prone to further changes, both negative and positive, depending on the environment.

Key words:
physiotherapy, ethical stance, humanistic education

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Kwalifikacja do fizjoterapii chorych na POChP na podstawie testu 6-minutowego marszu i testu na bieżni ruchomej

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jacek Łuniewski, Marcin Krajczy, Bartosz Pańczyszak, Jan Szczegielniak, Marek Kiljański

K. Bogacz, M. Woszczak, J. Łuniewski, M. Krajczy, B. Pańczyszak, J. Szczegielniak, M. Kiljański – Eligibility of COPD patients for physiotherapy based on a six minute walk test and treadmill test; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 96-106

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena efektów fizjoterapii chorych na POChP zakwalifikowanych do odpowiedniego modelu usprawniania przy użyciu testu 6-MWT i testu na bieżni ruchomej wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a.
Materiał i metody badań. Zbadano 80 chorych na POChP leczonych stacjonarnie w Szpitalu Specjalistycznym MSWiA w Głuchołazach od maja 2017 roku do września 2017 roku. Przed i po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii w obu grupach badanych chorych na POChP przeprowadzono test wysiłkowy, badanie spirometryczne oraz ocenę duszności w zmodyfikowanej 10-stopniowej skali Borga.
Wyniki badań. Obliczenia wykonano w programie IBM SPSS. W celu oceny zgodności rozkładów z rozkładem normalnym zastosowano test Kołmogorowa-Smirnowa. Ponieważ rozkłady odbiegały od rozkładu normalnego w dalszych analizach stosowano metody nieparametryczne. Do oceny istotności różnic między dwiema grupami w zakresie zmiennych ilościowych stosowano testy Manna-Whitneya, w przypadku oceny istotności zmian w czasie u tych samych pacjentów (pary wiązane) stosowano testy Wilcoxona dla prób zależnych. Jako granicę istotności statystycznej przyjęto p < 0,001. Wnioski 1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 2. Wykazano istotną poprawę wartości wskaźników spirometrycznych po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 3. Wykazano zmniejszenie duszności po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego

Słowa kluczowe:

POChP, zmodyfikowany protokół Bruce’a, test 6-MWT, fizjoterapia

Abstract

Objective. The aim of the paper was to assess the results of physiotherapy of COPD patients whose elgibility for the relevant rehabilitation model was assessed with the help of the 6-MWT test and the treadmill test according to the modified Bruce protocol.
Materials and methods. 80 individuals suffering from COPD treated as in-patients at the MSWiA Specialist Hospital in Głuchołazy between May 2017 and September 2017 were examined. After a 3-week comprehensive physiotherapy, the exercise stress test, spirometry test and dyspnoea assessment on the modified 10-point Borg scale were repeated in both groups of COPD patients.
Results. Calculations were performed using the IBM SPSS software. In order to assess consistency between the distribution of the results with the normal distribution, the Kolmogorov-Smirnov test was used. As the distribution differed from the normal distribution, nonparametric methods were used for further analysis. In order to assess the significance of differences between the two groups in terms of quantitative variables, Mann-Whitney tests were used, while Wilcoxon tests were used for dependent samples to assess the significance of changes over time in the same patients (bound pairs). The statistical significance threshold was set at p < 0.001. Conclusions 1. A significant improvement was noticed in the level of exercise stress tolerance after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 2. A significant improvement was shown in the values of spirometric indicators after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 3. A significant decrease was shown in the level of dyspnoea after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test.

Key words:

COPD, modified Bruce protocol, 6-MWT test, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Zastosowanie fizjoterapeutycznego obrazowania ultrasonograficznego i sonofeedbacku w ocenie aktywności mięśnia poprzecznego brzucha / The use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and sonofeedback in the assessment of the activity of transversus abdominis muscle

Michalak Katarzyna, Czechowska Beata, Tomasz Wolny, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(4); 50-61

Streszczenie

Cel. Celem badań była ocena grubości i symetrii mięśnia poprzecznego brzucha (TrA) z wykorzystaniem obrazowania ultrasonograficznego w rehabilitacji oraz ocena efektywności sonofeedbacku w nauczaniu i kontroli aktywności mięśnia TrA.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 28 zdrowych osób (17 kobiet i 11 mężczyzn) w wieku od 19 do 22 lat (średnia 21 ± 1,08 lat). Badani poddani zostali badaniu RUSI oceniającemu grubość mięśnia TrA w spoczynku oraz podczas aktywności. Na podstawie uzyskanych pomiarów obliczono Współczynnik Aktywacji Mięśnia oraz Procent Zmiany Grubości Mięśnia.
Wyniki. Średnia grubość TrA w spoczynku wyniosła 3,19 mm wśród kobiet i 4,37 mm wśród mężczyzn. Podczas kontrolowanej aktywacji grubość mięśnia TrA zwiększyła się o 69% po stronie prawej i 64% po stronie lewej u kobiet oraz odpowiednio o 70% i 64% wśród mężczyzn. W podgrupie mężczyzn wykazano istotną statystycznie różnicę w grubości TrA po stronie lewej i prawej. Pod kontrolą sonofeedbacku aktywność TrA była istotnie statystycznie większa niż podczas skurczu izometrycznego bez kontroli sonofeedbacku. Aktywność TrA w podgrupie osób z bólem kręgosłupa była niższa i wynosiła 64%, podczas gdy w grupie osób nie zgłaszających dolegliwości wynosiła 72%.
Wnioski.
1. RUSI stanowi skuteczną metodę oceny budowy i aktywności mięśnia poprzecznego brzucha w spoczynku i podczas kontrolowanej aktywacji;
2. Zmniejszenie grubości i aktywności TrA związane jest z występowaniem dolegliwości bólowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa;
3. Zastosowanie sonofeedbacku umożliwia istotne statystycznie zwiększenie stopnia aktywacji i wyrównanie asymetrii mięśnia poprzecznego brzucha.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, bóle kręgosłupa, ciąża, fizjoterapia

Abstract

Purpose. The purpose of the study was to evaluate thickness and symmetry of Transversus Abdominis muscle (TrA) during rest and activation with the use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and the assessment of sonofeedback effectivness in learning and control of TrA activity.
Material and methods. The study was conducted on 28 healthy subjects (17 women and i 11 men) aged 19-22 years (mean 21±1,08 years). The subjects undergone RUSI assessment considering thickness of TrA in rest and during contraction. Basing on results the Activation Ration and Percent of Muscle Change were calculated.
Results. Mean thickness of TrA in rest was 3,19 mm among women and 4,37 mm among men. During controlled activity thickness of TrA increased by 69% on right side and by 64% on left side and respectively by 70% and 64% among men. The results showed a significant difference in TrA thickness between right and left side at rest and during contraction among men. During sonofeedback recorded thickness of TrA was significantly higher comparing to results without control of sonofeedback. TrA activity was lower in the group with low back pain and it was 64%, while in pain-free group the activity was 72%.
Conclusions.
1. RUSI is an effective method to evaluate the morphology and activity of the Transversus Abdominis muscle at rest and during controlled activation;
2. The decrease in thickness and activity impairment of TrA is related to the occurrence of low back pain;
3. The use of sonofeedback enables significant improvement in activation and equalization of TrA asymmetry.

Key words:
Rehabilitative Ultrasound Imaging, RUSI, functional diagnostic, transversus abdominis, muscle activity

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności aktywności fizycznej w łagodzeniu bólu lędźwiowego odcinka kręgosłupa u kobiet w ciąży / Assessment of physical activity effectiveness in pain alleviating of the lumbar spine pain during pregnancy

Sławomir Motylewski, Dominika Terka, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(4); 34-40

Streszczenie

Częstą dolegliwością kobiet w ciąży są bóle kręgosłupa. Pojawiają się w związku ze wzrostem masy ciała, który stanowi dodatkowe obciążenie struktur odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa i miednicy. Zmienia się położenie środka ciężkości i następuje nowe ustawienie ciała, powodujące zaburzenie dotychczasowej równowagi narządu ruchu. Pojawia się asymetria w ruchomości stawów krzyżowo-biodrowych, a także podrażnienie więzadeł krzyżowo-biodrowych miednicy.
W leczeniu tego problemu proponuje się kobietom stosowanie metod farmakologicznych, zabiegów fizykalnych a przede wszystkim wszelkiego rodzaju ćwiczeń ruchowych.
Celem badań była ocena skuteczności wybranych terapii na dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego u kobiet w ciąży.
Materiał i metody. Materiał badawczy stanowiła grupa 41 kobiet, które przynajmniej jeden raz urodziły dziecko. W celu zebrania informacji posłużono się kwestionariuszem ankiety.
Wyniki. Do najskuteczniejszych metody zwalczania bólu kręgosłupa według ankietowanych należy aktywność fizyczna 47,4%. Zabiegi w wodzie wybrało 21% a masaż ciążowy i kinesiotaping po 15,8%. W wyniku systematycznego ruchu 15,2% ankietowanych stwierdziło, że dolegliwości bólowe nie powróciły.
Wnioski. Systematyczną aktywność fizyczną przed zajściem w ciążę deklarowała zdecydowana większość respondentek a w trakcie ciąży ponad połowa badanych. Aktywność fizyczna prowadzona przed i w czasie trwania ciąży nie wpływa według respondentek na pojawienie się dolegliwości bólowych dolnego odcinka kręgosłupa.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, bóle kręgosłupa, ciąża, fizjoterapia

Abstract

Spine pain is common affliction during pregnancy. It is caused by body mass increase, which creates additional burden for structures of lumbar-sacral spine section and pelvis. Centre of gravity and body position are changed, which causes balance disorder of motor system. Asymmetry in mobility of sacroiliac joints appears, as well as irritation of sacroiliac ligaments.
The treatment of this problem includes pharmacological methods, physiotherapy and most important, variety of physical exercises.
The main goal of this study was assessment of different therapies effectiveness on lumbar spine pain during pregnancy.
Material and methods. The study group consisted of 41 women, who gave birth at least once. To gather information a survey method was used.
Results. Physical activity was pointed as one of the most efficient method of preventing spinal pain – 47,4. Hydrotherapy was chosen by 21% respondents, while massage and kinesiotaping only 15,8% both. According to 15,2% of questioned pain was gone as a result of systematical exercises.
Conclusions. Systematical physical activity before pregnancy was declared by the vast majority of respondents, while during pregnancy by half of questioned.
According to respondents, physical activity before and during pregnancy does not affect lumbar spine pain.

Key words:
physical activity, spin pain, pregnancy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Wybrane właściwości mechaniczne plastrów stosowanych w metodzie plastrowania dynamicznego – badanie w oparciu o pojedynczo ślepą próbę / Selected mechanical properties of tapes used in kinesiology taping method – single blind test

Wojciech Garczyński

FP 2017; 17(3); 74-81

Streszczenie

Wprowadzenie. Plastrowanie dynamiczne (kinesiology taping) jest popularną metodą stosowaną nie tylko przez fizjoterapeutów i lekarzy ale również trenerów, ze względu na brak zaangażowania pacjenta oraz czynnik ekonomiczny. Liczne publikacje naukowe traktujące o kinesiotapingu powstają w oparciu o randomizowane badania najczęściej z podwójną ślepą próbą. Niestety w większości artykułów naukowych nie ma informacji na temat użytego w badaniach plastra, co uniemożliwia powtórzenie badania i uzyskania dowiedzionej przez autorów odpowiedzi klinicznej.
Cel badań. Implikacją do przeprowadzenia badań było porównanie kilku rodzajów plastrów wykorzystywanych w plastrowaniu dynamicznym w zakresie wybranych właściwości mechanicznych.
Materiał i metodyka. Do badań wykorzystano siedem rodzajów plastrów: Nitto Denko, Acu Top, Cure Tape, Nastara, Kinesio Tex Gold, Novama, 3NS Tex. Do badań właściwości mechanicznych wykorzystano maszynę wytrzymałościowa firmy Instron, model E 3000. W badaniu taśm przeprowadzono dwa rodzaje testów: próbę monotonicznego rozciągania oraz badanie cyklicznego rozciągania. Otrzymane wyniki badań przeanalizowano przy użyciu pakietu Office Excel 2010 oraz Statistica 12.
Wyniki. Największą statyczną wytrzymałością charakteryzował się plaster Nitto Denko (154,90N) oraz plaster Novama (118,41 N), najmniejszą plaster Acu Top (25,19 N) oraz 3NS Tex (18,54 N). Wyniki z próby cyklicznego rozciągania wykazywały wyższe wartości koniecznych do zastosowania sił w przypadku plastrów Nitto Denko i Novama (odpowiednio 6,78 i 19,97 N). Najmniejszą siłę konieczną do rozciągnięcia plastra wykazywał 3NS Tex oraz Nastara (odpowiednio 3,95 i 4,68 N). Poziom różnic między badanymi plastrami był istotny statystycznie (p < 0,001). Wnioski. Plastry dostępne na polskim rynku różnią się między sobą pod względem właściwości mechanicznych.

Słowa kluczowe:
plastrowanie dynamiczne, właściwości mechaniczne, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Kinesiology Taping is a popular method used not only by physiotherapists and physicians, but also by trainers, due to the lack of patient involvement and the economic factor. Numerous scientific publications on kinesiotaping are based on a randomized, usually double-blind tests. Unfortunately, in most scientific articles there is no information on the tape used in the tests, which makes it impossible to repeat the test and obtain the clinical response proven by the authors.
Aim of the tests. The implication for the tests was the comparison of several types of tapes used in dynamic taping in terms of selected mechanical properties.
Material and methods. Seven types of tapes were used for the tests: Nitto Denko, Acu Top, Cure Tape, Nastara, Kinesio Tex Gold, Novama, 3NS Tex. Instron E 3000 endurance machine was used for testing of mechanical properties. Two types of tests were carried out in the tape testing: monotonic stretching test and cyclic stretching test. The obtained results were analyzed using Office Excel 2010 and Statistica 12.
Results. Nitto Denko (154.90 N) and Novama (118.41 N) tapes had the highest static strength, while Acu Top (25.19 N) and 3NS Tex (18.54 N) tapes had the lowest static strength. The results from the cyclic stretching test showed higher values of force necessary for the Nitto Denko and Novam tapes (6.78 and 19.97 N, respectively). The lowest force needed for tape stretching was shown by 3NS Tex and Nastara tapes (3.95 and 4.68 N, respectively). The level of difference between the tested tapes was statistically significant (p < 0.001). Conclusions. The tapes available on the Polish market differ in terms of mechanical properties.

Key words:
kinesiology taping, mechanical properities, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Fizjoterapia u chorych z wszczepionym układem stymulującym serce / Physiotherapy in patients with an implanted cardiac pacemaker

Włodzisław Kuliński

FP 2017; 17(3); 28-36

Streszczenie

Wstęp. W kraju liczba osób z wszczepionym układem stymulującym serce wynosi ponad 100 000, a duża ich część z powodu chorób współistniejących korzysta z leczenia fizykalno-usprawniającego.
Materiał i metoda. Przestawiono przykładowe zapisy EKG poszczególnych trybów pracy stymulatorów. Stymulator serca jest wrażliwy na pole magnetyczne o dużym natężeniu oraz pola elektromagnetyczne wytwarzane przez aparaty stosowane w fizykoterapii.
Wyniki. Diatermia krótkofalowa może być przyczyną interferencji w przypadku oddziaływania źródła fal w pobliżu loży z rozrusznikiem. Zabiegi z użyciem diatermii mogą wywołać zahamowanie powstawania impulsów stymulatora, jak również poprzez wzrost temperatury mogą prowadzić do termicznego uszkodzenia generatora. Przy stosowaniu impulsowego pola magnetycznego n. cz. nie dochodzi do przegrzania elementów metalowych, ale istnieje możliwość zakłócenia pracy stymulatora i stosowanie zabiegów w obrębie klatki piersiowej jest przeciwwskazane. Wykonywanie zabiegów galwanizacji, jonoforezy, prądów niskiej i średniej częstotliwości jest możliwe poza obrębem klatki piersiowej. Stosowanie zabiegów z grupy światłolecznictwo, termoterapia bez przeciwwskazań. Zabiegi elektrostymulacji w uszkodzeniu neuronu obwodowego mogą być stosowane przy zachowaniu szczególnych zasad bezpieczeństwa chorego.
Przedstawiono przykłady monitoringu holterowskiego w czasie korzystania przez chorych z poszczególnych zabiegów fizykoterapeutycznych.
Ukazano trudne przypadki kliniczne chorych z wszczepionym układem stymulującym wymagających postępowania fizykalno-usprawniającego
Wnioski. Wykonywanie większości zabiegów fizykoterapeutycznych u chorych z układem stymulującym jest dopuszczalne, ale pod warunkiem zachowania odpowiednich zasad bezpieczeństwa.

Słowa kluczowe:
układ stymulujący serce, fizjoterapia

Abstract

Background. In Poland, the number of patients with an implanted cardiac pacemaker equals over 100,000 and many of them undergo physical therapy and rehabilitation due to co-morbidities.
Material and methods. Sample electrocardiograms of various pacemaker pacing modes are presented. Cardiac pacemakers are sensitive to high-strength magnetic fields and electromagnetic fields generated by devices used in physical therapy.
Results. Short-wave diathermy may cause interference if the source of waves is located near the pacemaker site. Procedures using diathermy may inhibit pacemaker activity and cause heat damage to the generator (due to increased temperature). When a pulsed low-frequency magnetic field is used, the metal parts do not overheat, but there is a possibility of disturbances in the pacemaker function and thus it is recommended not to perform such procedures on the chest. The use of galvanic current, iontophoresis, and low and medium frequency currents is possible outside the area of the chest. There are no contraindications to light therapy and heat therapy. Electrical stimulation in patients with peripheral neuron damage may be used as long as special safety measures are followed.
The paper shows sample Holter monitor readings obtained when patients underwent various physical therapy procedures.
It also presents difficult cases of patients with an implanted cardiac pacemaker who require physical therapy and rehabilitation.
Conclusions. Most physical therapy procedures may be performed in patients with a pacemaker, but on condition that appropriate safety principles are followed.

Key words:
cardiac pacemaker, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

 

Wpływ sposobu kwalifikacji na efekty fizjoterapii chorych na POChP/The effect of qualification method on effect of physiotherapy of COPD patients

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 112-120

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena kwalifikacji chorych na POChP uczestniczących w opracowanym programie rehabilitacji pulmonologicznej obejmującym modele A, B, C, D oraz E.
Materiał i metody badań. Zbadano 174 chorych na Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc. U wszystkich chorych dokonano oceny tolerancji wysiłkowej na podstawie testu wysiłkowego na bieżni ruchomej lub testu 6-minutowego marszu.
Wynik testu wysiłkowego stanowił podstawę kwalifikacji do odpowiedniego modelu usprawniania oraz doboru wielkości obciążeń wysiłkowych dla każdego chorego. Po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii ponownie przeprowadzono test wysiłkowy w obu grupach.
Wyniki. Wyniki badań wstępnych i końcowych obu grup poddano analizie statystycznej. Do oceny w obrębie grup posłużono się testem-t dla prób zależnych. Wyznaczono średnie wartości poszczególnych wskaźników, odchylenie standardowe, oraz średnią przyrostu wszystkich wskaźników. Do analizy wyników testów wykorzystano wykres ramkowy ogółu zmiennych.
Wnioski.
1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego
2. Badania wykazały, że podstawą obciążania w czasie ćwiczeń jest ocena tolerancji wysiłkowej.
3. Wykazano skuteczności fizjoterapii chorych na POChP uczestniczących w modelach rehabilitacji pulmonologicznej.

Słowa kluczowe:
POChP, protokół Bruce’a, test 6-minutowego marszu, fizjoterapia

Abstract

Objective. The study was aimed at the assessment of qualification of COPD patients participating in the pulmonary rehabilitation program covering models A, B, C, D and E.
Materials and methods. 174 COPD patients treated  were included in the study. Exercise tolerance was assessed in all patients, based on a treadmill test or 6-minute walk test. The physiotherapy program was based on efficiency trainings of intensity determined individually for each patient. A result of the exercise test constituted a basis for qualification for an appropriate rehabilitation model and for individual selection of intensity level. The exercise test was repeated three weeks later, after the end of the physiotherapy program.
Results. Results of pre- and post-rehabilitation tests in both groups were statistically analysed. Intra-group assessments used t-Student test for dependent samples. Mean values of individual indexes, standard deviations and mean growth of all indexes were calculated. A chart frame area plot of all variables was used for the analysis of test results.
Conclusions. 1. A significant improvement of exercise tolerance was observed after a physiotherapy program both in patients assessed using the modified Brice’s protocol and in those assessed using the 6-minute walk test
2. The study demonstrated that the assessment of exercise tolerance is a basis for selection of exercise intensity level.
3. Efficacy of physiotherapy of COPD patients participating in pulmonary rehabilitation programs was demonstrated.

Key words:
Chronic obstructive pulmonary disease, modified Bruce’s protocol test, 6-minute walk test, qualification for physiotherapy, effects of physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Występowanie zespołów bólowych i urazów w wyniku przeciążenia narządu ruchu wśród fizjoterapeutów/Occurrence of work-related pain syndromes and injuries due to overload of the musculoskeletal system in physiotherapists

Katarzyna Michalak, Anna Szwaczko, Agnieszka Cieślak, Katarzyna Krekora, Tomasz Miśkiewicz, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(2); 72-81

Streszczenie

Cel: Analiza częstości występowania dolegliwości bólowych i urazów układu kostno-stawowo-mięśniowego związanych z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty oraz czynności zawodowych, związanych ze specyfiką pracy fizjoterapeuty, predysponujących do wystąpienia urazu.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród 150 losowo wybranych fizjoterapeutów. Wykorzystano kwestionariusz ankiety własnego autorstwa, obejmujący pytania dotyczące danych socjodemograficznych, specyfiki pracy, częstości występowania dolegliwości bólowych oraz urazów doznanych podczas wykonywania czynności zawodowych i ich lokalizacji, a także czynności, podczas której doszło do urazu.
Wyniki: 99% fizjoterapeutów odczuwa dolegliwości bólowe związane z wykonywaną pracą a 61% doznało urazu układu mięśniowo-szkieletowego, który objawił się bólem i dolegliwościami trwającymi dłużej niż 3 dni i był wyraźnie spowodowany pracą.
Wnioski. 1. Dolegliwości bólowe i urazy układu kostno–mięśniowo–stawowego stanowią istotny problem wśród fizjoterapeutów. 2. Najczęściej dotyczą odcinka lędźwiowo–krzyżowego i szyjnego kręgosłupa oraz stawu nadgarstkowego i ręki. 3. Czynności predysponujące do powstania urazu dotyczą głównie podnoszenia i przenoszenia pacjentów lub sprzętu, a także wykonywania masażu i ćwiczeń biernych. 4. Wysoka częstotliwość występowania dolegliwości bólowych i urazów wynika z niewystarczającego zastosowania zasad ergonomii przez fizjoterapeutów oraz z nieodpowiedniego przystosowania miejsca pracy. 5. Niezbędne jest wprowadzenie działań edukacyjnych skierowanych do fizjoterapeutów w zakresie ergonomii pracy i konsekwentne kontrolowanie przestrzegania zasad ergonomii przez przełożonych.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, fizjoterapeuta, dolegliwości bólowe, urazy, ergonomia, miejsce pracy

Abstract

Introduction. The aim of this study was to analyze the prevalence of musculoskeletal pain and injuries associated with the physiotherapy profession, as well as to analyze work activities related to professional practice predisposing to injury.
Material and methods. The study was conducted among 150 randomly selected physiotherapists. The questionnaire designed by the authors, included questions about sociodemographic data, work characteristics, the incidence of pain and injury which occurred while performing professional activities, location of the injury and the type of activity during which the injury occurred.
Results. 99% of physiotherapists reported to feel pain associated with performing job activities and 61% had suffered an injury of the musculoskeletal system that was clearly caused by their work. Injuries were most often located in the lumbosacral spine, wrist and hand as well as in the cervical spine.
Conclusions. 1. Musculoskeletal pain and injuries are an important issue among physiotherapists. 2. They are most often located in the lumbosacral spine, wrist and hand as well as in the cervical spine 3.Lifting and moving patients or equipment, performing massage and passive exercises are the most common activities related to pain development and the occurrence of injury. 4. High incidence of work-related pain and injuries results from the insufficient application of ergonomics by physiotherapists, as well as from the inadequate adaptation of the workplace. 5. To maintain and prolong the ability to work in a physiotherapy profession it is necessary to provide an appropriate ergonomics training among physiotherapists and consistent monitoring of compliance with the principles of ergonomics by superiors.

Key words:
Physiotherapy Specialty, Physiotherapist, injuries, pain, ergonomics, workplace

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena wyników fizjoterapii po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (WKP) za pomocą kwestionariusza Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS) w wybranym modelu usprawniania/Evaluation of physiotherapy results after anterior cruciate ligament reconstruction using the Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS) questionnaire

Sebastian Zduński, Witold Rongies, Marcin Ziółkowski, Tomasz Kozieł, Janusz Sierdziński

FP 2017; 17(2); 60-70

Streszczenie

Wstęp. W ostatnich latach zauważalny jest wzrost liczby urazów stawu kolanowego z następowym, całkowitym uszkodzeniem więzadła krzyżowego przedniego (WKP). Uszkodzenia WKP w większości przypadków wymagają specjalistycznego leczenia operacyjnego i fizjoterapeutycznego. Głównym celem leczenia usprawniającego jest przywrócenie pełnej funkcji stawu kolanowego i całej kończyny dolnej objętej leczeniem operacyjnym. W ostatnim czasie wzrasta zainteresowanie metodami oceny wyników procedur rekonstrukcji WKP. Stworzono wiele kwestionariuszy i skal umożliwiających ocenę rezultatów leczenia. Przykładem jest skala Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Cel pracy. Ocena bliskich i odległych wyników rehabilitacji pacjentów po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego w wybranym modelu usprawniania leczniczego za pomocą skali Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Materiał i metodyka. Do badania włączono w sposób losowy 72 osoby z rozpoznanym całkowitym zerwaniem WKP, zakwalifikowanych do jego operacyjnego odtworzenia. Do Grupy Badanej włączono 37 chorych w wieku od 18 do 60 lat (średnia 37 ±10,3 lat). Wszyscy badani z tej grupy poddani zostali modelowi fizjoterapii, opartemu o uznane schematy leczenia usprawniającego, przez 4 tygodnie poprzedzające zabieg rekonstrukcyjny. W sumie przeprowadzono od 10 do 12 sesji terapeutycznych. Do Grupy Kontrolnej włączono 35 chorych w wieku od 18 do 60 lat (średnia 34 ±10,0 lat), którzy nie realizowali programu fizjoterapii przedoperacyjnej. Program fizjoterapii pooperacyjnej był jednakowy u wszystkich badanych.
Wyniki. Zaobserwowano istotną statystycznie poprawę oceny funkcjonalnej stawu kolanowego po rekonstrukcji WKP za pomocą kwestionariusza KOOS u pacjentów z Grupy Badanej i Kontrolnej w kolejnych punktach pomiarowych (p < 0,05). Lepszy wynik w Grupie Badanej stwierdzono niemal we wszystkich subskalach skali KOOS (objawy, sztywność, czynności dnia codziennego, aktywność, jakość życia) po 6 i 12 tygodniach od rekonstrukcji WKP. Nie zaobserwowano jednak istotnej statystycznie różnicy pomiędzy Grupą Badaną i Kontrolną (p > 0,05). Zaobserwowano natomiast istotną statystycznie różnicę w kategorii „sztywność” skali KOOS po 12 tygodniach od operacji (p < 0,05). Zaobserwowano także istotną statystycznie różnicę w parametrze SP3 (możliwość podskoku) skali KOOS po 12 tygodniach od operacji (p < 0,05). Wnioski. 1. Uzyskane wyniki w obu badanych grupach, w zakresie możliwości funkcjonalnych ocenianych za pomocą kwestionariusza KOOS po zabiegu rekonstrukcji, potwierdzają dobrą jakość wykonanych zabiegów operacyjnych oraz działań fizjoterapeutycznych. 2. Obserwowany w kwestionariuszu KOOS lepszy wynik w Grupie Badanej, wskazuje na dużą wartość terapeutyczną przedoperacyjnej rehabilitacji.

Słowa kluczowe:
więzadło krzyżowe przednie, staw kolanowy, fizjoterapia, kwestionariusz KOOS

Abstract

Introduction. In recent years, there has been an increase in the number of knee injuries with subsequent total anteriur ligament injury (ACL). ACL lesions in most cases require specialized surgical and physiotherapeutic treatment. The main goal of rehabilitation is to restore the full function of the knee joint and the entire lower limb. Interest in methods of assessing the outcome of ACL reconstruction procedures has increased recently. A number of questionnaires and scales were developed to assess the outcome of treatment. An example is the Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
The aim of the study. Assessment of near and distant outcomes of post-arthroscopic anterior cruciate ligament reconstruction in the selected model of Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Material and methodology. Randomized study included 72 patients with a complete rupture of the ACL identified for operative reconstruction. The study group included 37 patients aged 18 to 60 years (mean 37 ±10.3 years). All subjects in this group were subjected to a physiotherapy for 4 weeks prior to reconstructive surgery. In total, 10 to 12 therapeutic sessions were conducted. The control group included 35 patients aged 18 to 60 years (mean 34 ±10.0 years) who did not perform the preoperative physiotherapy program. The postoperative physiotherapy program was the same in all subjects studied.
Results. There was a statistically significant improvement in the functional assessment of the knee joint after reconstruction of the ACL using the KOOS questionnaire in the Study and Control groups at subsequent measurement points (p < 0.05). Better results in the Study Group were found in almost all subgroups of KOOS (symptoms, stiffness, daily activities, activity, quality of life) 6 and 12 weeks after ACL reconstruction. However, there was no statistically significant difference between the Study and Controlled Group (p > 0.05). There was a statistically significant difference in the „stiffness” of the KOOS scale after 12 weeks (p < 0.05). There was also a statistically significant difference in the SP3 (skipping ability) of the KOOS scale after 12 weeks (p < 0.05). Conclusions. 1. Obtained results in both examined groups, in terms of functional capabilities evaluated by the KOOS questionnaire after reconstruction, confirm the good quality of performed surgical procedures and physiotherapeutic activities.  2. A better KOOS score in the Study Group indicates the high therapeutic value of preoperative rehabilitation.

Key words:
anteriur cruciate ligament, knee joint, physiotherapy, KOOS questionnaire

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version
1 2 3 4