Wpływ sposobu kwalifikacji na efekty fizjoterapii chorych na POChP/The effect of qualification method on effect of physiotherapy of COPD patients

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 112-120

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena kwalifikacji chorych na POChP uczestniczących w opracowanym programie rehabilitacji pulmonologicznej obejmującym modele A, B, C, D oraz E.
Materiał i metody badań. Zbadano 174 chorych na Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc. U wszystkich chorych dokonano oceny tolerancji wysiłkowej na podstawie testu wysiłkowego na bieżni ruchomej lub testu 6-minutowego marszu.
Wynik testu wysiłkowego stanowił podstawę kwalifikacji do odpowiedniego modelu usprawniania oraz doboru wielkości obciążeń wysiłkowych dla każdego chorego. Po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii ponownie przeprowadzono test wysiłkowy w obu grupach.
Wyniki. Wyniki badań wstępnych i końcowych obu grup poddano analizie statystycznej. Do oceny w obrębie grup posłużono się testem-t dla prób zależnych. Wyznaczono średnie wartości poszczególnych wskaźników, odchylenie standardowe, oraz średnią przyrostu wszystkich wskaźników. Do analizy wyników testów wykorzystano wykres ramkowy ogółu zmiennych.
Wnioski.
1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego
2. Badania wykazały, że podstawą obciążania w czasie ćwiczeń jest ocena tolerancji wysiłkowej.
3. Wykazano skuteczności fizjoterapii chorych na POChP uczestniczących w modelach rehabilitacji pulmonologicznej.

Słowa kluczowe:
POChP, protokół Bruce’a, test 6-minutowego marszu, fizjoterapia

Abstract

Objective. The study was aimed at the assessment of qualification of COPD patients participating in the pulmonary rehabilitation program covering models A, B, C, D and E.
Materials and methods. 174 COPD patients treated  were included in the study. Exercise tolerance was assessed in all patients, based on a treadmill test or 6-minute walk test. The physiotherapy program was based on efficiency trainings of intensity determined individually for each patient. A result of the exercise test constituted a basis for qualification for an appropriate rehabilitation model and for individual selection of intensity level. The exercise test was repeated three weeks later, after the end of the physiotherapy program.
Results. Results of pre- and post-rehabilitation tests in both groups were statistically analysed. Intra-group assessments used t-Student test for dependent samples. Mean values of individual indexes, standard deviations and mean growth of all indexes were calculated. A chart frame area plot of all variables was used for the analysis of test results.
Conclusions. 1. A significant improvement of exercise tolerance was observed after a physiotherapy program both in patients assessed using the modified Brice’s protocol and in those assessed using the 6-minute walk test
2. The study demonstrated that the assessment of exercise tolerance is a basis for selection of exercise intensity level.
3. Efficacy of physiotherapy of COPD patients participating in pulmonary rehabilitation programs was demonstrated.

Key words:
Chronic obstructive pulmonary disease, modified Bruce’s protocol test, 6-minute walk test, qualification for physiotherapy, effects of physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Występowanie zespołów bólowych i urazów w wyniku przeciążenia narządu ruchu wśród fizjoterapeutów/Occurrence of work-related pain syndromes and injuries due to overload of the musculoskeletal system in physiotherapists

Katarzyna Michalak, Anna Szwaczko, Agnieszka Cieślak, Katarzyna Krekora, Tomasz Miśkiewicz, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(2); 72-81

Streszczenie

Cel: Analiza częstości występowania dolegliwości bólowych i urazów układu kostno-stawowo-mięśniowego związanych z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty oraz czynności zawodowych, związanych ze specyfiką pracy fizjoterapeuty, predysponujących do wystąpienia urazu.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród 150 losowo wybranych fizjoterapeutów. Wykorzystano kwestionariusz ankiety własnego autorstwa, obejmujący pytania dotyczące danych socjodemograficznych, specyfiki pracy, częstości występowania dolegliwości bólowych oraz urazów doznanych podczas wykonywania czynności zawodowych i ich lokalizacji, a także czynności, podczas której doszło do urazu.
Wyniki: 99% fizjoterapeutów odczuwa dolegliwości bólowe związane z wykonywaną pracą a 61% doznało urazu układu mięśniowo-szkieletowego, który objawił się bólem i dolegliwościami trwającymi dłużej niż 3 dni i był wyraźnie spowodowany pracą.
Wnioski. 1. Dolegliwości bólowe i urazy układu kostno–mięśniowo–stawowego stanowią istotny problem wśród fizjoterapeutów. 2. Najczęściej dotyczą odcinka lędźwiowo–krzyżowego i szyjnego kręgosłupa oraz stawu nadgarstkowego i ręki. 3. Czynności predysponujące do powstania urazu dotyczą głównie podnoszenia i przenoszenia pacjentów lub sprzętu, a także wykonywania masażu i ćwiczeń biernych. 4. Wysoka częstotliwość występowania dolegliwości bólowych i urazów wynika z niewystarczającego zastosowania zasad ergonomii przez fizjoterapeutów oraz z nieodpowiedniego przystosowania miejsca pracy. 5. Niezbędne jest wprowadzenie działań edukacyjnych skierowanych do fizjoterapeutów w zakresie ergonomii pracy i konsekwentne kontrolowanie przestrzegania zasad ergonomii przez przełożonych.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, fizjoterapeuta, dolegliwości bólowe, urazy, ergonomia, miejsce pracy

Abstract

Introduction. The aim of this study was to analyze the prevalence of musculoskeletal pain and injuries associated with the physiotherapy profession, as well as to analyze work activities related to professional practice predisposing to injury.
Material and methods. The study was conducted among 150 randomly selected physiotherapists. The questionnaire designed by the authors, included questions about sociodemographic data, work characteristics, the incidence of pain and injury which occurred while performing professional activities, location of the injury and the type of activity during which the injury occurred.
Results. 99% of physiotherapists reported to feel pain associated with performing job activities and 61% had suffered an injury of the musculoskeletal system that was clearly caused by their work. Injuries were most often located in the lumbosacral spine, wrist and hand as well as in the cervical spine.
Conclusions. 1. Musculoskeletal pain and injuries are an important issue among physiotherapists. 2. They are most often located in the lumbosacral spine, wrist and hand as well as in the cervical spine 3.Lifting and moving patients or equipment, performing massage and passive exercises are the most common activities related to pain development and the occurrence of injury. 4. High incidence of work-related pain and injuries results from the insufficient application of ergonomics by physiotherapists, as well as from the inadequate adaptation of the workplace. 5. To maintain and prolong the ability to work in a physiotherapy profession it is necessary to provide an appropriate ergonomics training among physiotherapists and consistent monitoring of compliance with the principles of ergonomics by superiors.

Key words:
Physiotherapy Specialty, Physiotherapist, injuries, pain, ergonomics, workplace

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena wyników fizjoterapii po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (WKP) za pomocą kwestionariusza Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS) w wybranym modelu usprawniania/Evaluation of physiotherapy results after anterior cruciate ligament reconstruction using the Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS) questionnaire

Sebastian Zduński, Witold Rongies, Marcin Ziółkowski, Tomasz Kozieł, Janusz Sierdziński

FP 2017; 17(2); 60-70

Streszczenie

Wstęp. W ostatnich latach zauważalny jest wzrost liczby urazów stawu kolanowego z następowym, całkowitym uszkodzeniem więzadła krzyżowego przedniego (WKP). Uszkodzenia WKP w większości przypadków wymagają specjalistycznego leczenia operacyjnego i fizjoterapeutycznego. Głównym celem leczenia usprawniającego jest przywrócenie pełnej funkcji stawu kolanowego i całej kończyny dolnej objętej leczeniem operacyjnym. W ostatnim czasie wzrasta zainteresowanie metodami oceny wyników procedur rekonstrukcji WKP. Stworzono wiele kwestionariuszy i skal umożliwiających ocenę rezultatów leczenia. Przykładem jest skala Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Cel pracy. Ocena bliskich i odległych wyników rehabilitacji pacjentów po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego w wybranym modelu usprawniania leczniczego za pomocą skali Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Materiał i metodyka. Do badania włączono w sposób losowy 72 osoby z rozpoznanym całkowitym zerwaniem WKP, zakwalifikowanych do jego operacyjnego odtworzenia. Do Grupy Badanej włączono 37 chorych w wieku od 18 do 60 lat (średnia 37 ±10,3 lat). Wszyscy badani z tej grupy poddani zostali modelowi fizjoterapii, opartemu o uznane schematy leczenia usprawniającego, przez 4 tygodnie poprzedzające zabieg rekonstrukcyjny. W sumie przeprowadzono od 10 do 12 sesji terapeutycznych. Do Grupy Kontrolnej włączono 35 chorych w wieku od 18 do 60 lat (średnia 34 ±10,0 lat), którzy nie realizowali programu fizjoterapii przedoperacyjnej. Program fizjoterapii pooperacyjnej był jednakowy u wszystkich badanych.
Wyniki. Zaobserwowano istotną statystycznie poprawę oceny funkcjonalnej stawu kolanowego po rekonstrukcji WKP za pomocą kwestionariusza KOOS u pacjentów z Grupy Badanej i Kontrolnej w kolejnych punktach pomiarowych (p < 0,05). Lepszy wynik w Grupie Badanej stwierdzono niemal we wszystkich subskalach skali KOOS (objawy, sztywność, czynności dnia codziennego, aktywność, jakość życia) po 6 i 12 tygodniach od rekonstrukcji WKP. Nie zaobserwowano jednak istotnej statystycznie różnicy pomiędzy Grupą Badaną i Kontrolną (p > 0,05). Zaobserwowano natomiast istotną statystycznie różnicę w kategorii „sztywność” skali KOOS po 12 tygodniach od operacji (p < 0,05). Zaobserwowano także istotną statystycznie różnicę w parametrze SP3 (możliwość podskoku) skali KOOS po 12 tygodniach od operacji (p < 0,05). Wnioski. 1. Uzyskane wyniki w obu badanych grupach, w zakresie możliwości funkcjonalnych ocenianych za pomocą kwestionariusza KOOS po zabiegu rekonstrukcji, potwierdzają dobrą jakość wykonanych zabiegów operacyjnych oraz działań fizjoterapeutycznych. 2. Obserwowany w kwestionariuszu KOOS lepszy wynik w Grupie Badanej, wskazuje na dużą wartość terapeutyczną przedoperacyjnej rehabilitacji. Słowa kluczowe: więzadło krzyżowe przednie, staw kolanowy, fizjoterapia, kwestionariusz KOOS Abstract

Introduction. In recent years, there has been an increase in the number of knee injuries with subsequent total anteriur ligament injury (ACL). ACL lesions in most cases require specialized surgical and physiotherapeutic treatment. The main goal of rehabilitation is to restore the full function of the knee joint and the entire lower limb. Interest in methods of assessing the outcome of ACL reconstruction procedures has increased recently. A number of questionnaires and scales were developed to assess the outcome of treatment. An example is the Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
The aim of the study. Assessment of near and distant outcomes of post-arthroscopic anterior cruciate ligament reconstruction in the selected model of Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Material and methodology. Randomized study included 72 patients with a complete rupture of the ACL identified for operative reconstruction. The study group included 37 patients aged 18 to 60 years (mean 37 ±10.3 years). All subjects in this group were subjected to a physiotherapy for 4 weeks prior to reconstructive surgery. In total, 10 to 12 therapeutic sessions were conducted. The control group included 35 patients aged 18 to 60 years (mean 34 ±10.0 years) who did not perform the preoperative physiotherapy program. The postoperative physiotherapy program was the same in all subjects studied.
Results. There was a statistically significant improvement in the functional assessment of the knee joint after reconstruction of the ACL using the KOOS questionnaire in the Study and Control groups at subsequent measurement points (p < 0.05). Better results in the Study Group were found in almost all subgroups of KOOS (symptoms, stiffness, daily activities, activity, quality of life) 6 and 12 weeks after ACL reconstruction. However, there was no statistically significant difference between the Study and Controlled Group (p > 0.05). There was a statistically significant difference in the „stiffness” of the KOOS scale after 12 weeks (p < 0.05). There was also a statistically significant difference in the SP3 (skipping ability) of the KOOS scale after 12 weeks (p < 0.05). Conclusions. 1. Obtained results in both examined groups, in terms of functional capabilities evaluated by the KOOS questionnaire after reconstruction, confirm the good quality of performed surgical procedures and physiotherapeutic activities.  2. A better KOOS score in the Study Group indicates the high therapeutic value of preoperative rehabilitation. Key words: anteriur cruciate ligament, knee joint, physiotherapy, KOOS questionnaire

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności krioterapii miejscowej u osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego/Evaluation of the Efficacy of Local Cryotherapy in Patients with the Degenerative Knee Joint Disease

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 48-59

Streszczenie

Wstęp. Bóle, obrzęki, a także zniekształcenia stawów, to typowe objawy choroby zwyrodnieniowej. Choroba ta dotyka ponad 60% osób powyżej 60 roku życia. Z jej powodu, co trzynasta osoba codziennie przyjmuje leki przeciwbólowe. Etiologia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego to najczęściej mikrourazy, urazy, przeciążenia, przebyte stany zapalne, wadliwe obciążenia oraz wrodzone nieprawidłowości w jego budowie.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności krioterapii miejscowej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzone zostały na grupie 86 osób w wieku od 20 do 45 lat, leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Pacjentów przydzielono losowo do grup A (40 osób) i B (46 osób). U wszystkich pacjentów rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. W badaniu uczestniczyły osoby czynne zawodowo, chodzące.
Wszyscy pacjenci zostali poddani przed zabiegami badaniom podmiotowym, przedmiotowym, badaniu klinicznemu oraz poproszeni o wypełnienie kwestionariusza WOMAC (Western Ontario and McMaster). Istotnym elementem badania podmiotowego było także zebranie informacji o stylu życia pacjenta, sposobie odżywiania się, nałogach, aktywności fizycznej i ewentualnych zagrożeniach epidemiologicznych wynikających z wykonywanej pracy.
Przed i po zakończeniu cyklu 10 zabiegów pacjentów poddano również badaniu przedmiotowemu (fizykalnemu), poprzez: oglądanie, badanie dotykiem, opukiwanie, osłuchiwanie, pomiar długości i obwodów, badanie siły mięśniowej i testy funkcjonalne. Badani zostali poproszeni o wypełnienie anonimowej ankiety. U wszystkich chorych wykonano jako część wspólną ultradźwięki, pole magnetyczne, ćwiczenia samowspomagane, ćwiczenia w odciążeniu stawów kolanowych. Częścią różnicującą w badaniu były zabiegi krioterapii miejscowej stawu kolanowego wykonane dodatkowo w grupie B. Oceny dokonano na podstawie badań przed i po zakończeniu leczenia fizjoterapeutycznego.
Wyniki. W oparciu o przeprowadzone badania uzyskano istotne statystyczne zmniejszenie bólu w skali VAS zarówno w grupie A, jak i B. Zmniejszeniu uległ również wysięk i ciepłota stawu. Zarejestrowano zwiększenie zakresów ruchomości.
W oparciu o test Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index zaobserwowano również poprawę wydolności czynnościowej podczas codziennych czynność tj. chociażby wchodzenia/schodzenia po schodach czy zakładania/zdejmowania skarpet.
Wnioski. Interpretując wyniki zaobserwowano, że stopień poprawy w/w wskaźników w grupie B, w której stosowano dodatkową krioterapię miejscową, był w stopniu istotnym statystycznie większy niż w grupie A, w której tego zabiegu nie stosowano.

Słowa kluczowe:
krioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Pain, swelling and deformities of joints are the typical symptoms of a degenerative disease. The disease affects more than 60% of persons over 60 years of age. Due to this condition, every thirteenth person takes painkillers on a daily basis. Etiology of the degenerative knee joint disease comprises most often of micro traumas, injuries, overstrain, previous inflammatory conditions, improper weight distribution and congenital anomalies in the joint structure.
Research Goal. The aim of our study has been to evaluate the efficacy of local cryotherapy in patients with the degenerative knee joint disease.
Materials and Methods. The study has been carried out on a group of 86 persons, 20 to 45 years old, treated in the Rehabilitation Unit of the University Clinical Hospital No. 1 of the Medical University in Łódź. The patients have been randomly assigned to group A (40 persons) and B (46 persons.) In all the patients, there have been diagnosed degenerative changes in knee joints. In the study participated persons professionally active, able to walk.
Prior to application of treatment, all the patients were interviewed, had undergone physical and clinical examinations and were asked to fill out the WOMAC (Western Ontario and McMaster) questionnaire. An important purpose of the interview was to gather information about the patients’ lifestyle, their diet, addictions, physical activity and the potential epidemiological threats arising from the type of work they do.
Before and after completing the cycle of 10 treatment sessions, the patients were also examined physically by visual inspection, palpation, percussion, auscultation, measurements of lengths and perimeters, testing of muscle strength and functional tests. The patients were asked to anonymously fill out a questionnaire.
For all the patients were applied same treatments: ultrasounds, magnetic field, self-assisted exercises, knee joint load relief exercises. The differentiating factor in the study were the knee joint local cryotherapy treatments applied additionally for patients in group B. The evaluation was made on the basis of examinations before and after the physiotherapy treatments.
Results. Based on the examinations it can be concluded, that there has been achieved statistically significant reduction in pain according to VAS in both, group A and group B. There has also been a reduction in exudate and temperature of the joint.. There has also been registered an increase in the mobility ranges. Based on results of the test of Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index, we have also observed an improvement in functional capacities in executing daily activities, i.e. for example climbing/descending stairs or putting on/taking off socks.
Conclusions. While interpreting the results, it has been observed that the degree of improvement in the above listed factors in group B, in which the additional local cryotherapy was applied, was statistically significantly higher than in group A, in which the treatment was not used.

Key words:
cryotherapy, degenerative knee joint disease, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Mechanizm kompensacji w leczeniu skolioz idiopatycznych metodą FED – wyniki wstępne/Compensation Mechanism in Treatment of Idiopathic Scoliosis with the FED Method – Preliminary Results

Sandra Trzcińska, Wojciech Kiebzak, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński

FP 2017; 17(2); 6-14

Streszczenie

Wprowadzenie. Idiopatyczne podłoże skolioz utrudnia postępowanie lecznicze o charakterze przyczynowo-skutkowym. Daje to możliwość powstawania wielu metod fizjoterapeutycznych takich jak metoda FED. Jest ona nowym, lecz dobrze prognozującym sposobem leczenia zachowawczego skolioz.
Celem pracy była ocena wpływu terapii FED na zmniejszenie kąta rotacji łuku pierwotnego (KTR P) i wtórnego (KTR W) oraz globalnej rotacji kręgosłupa (SDR).
Materiał i metodyka Badaniem objęto dziewczęta w wieku od 11 do 15 lat (śr.13,5 ±1,4) z rozpoznaną dwułukową skoliozą idiopatyczną II°. U wszystkich badanych przeprowadzono pomiar kata rotacji tułowia łuku pierwotnego, wtórnego, odcinka szyjnego oraz pomiar współczynnika skoliozy aparatem Zebris. Analizie poddano także parametr Sumy Dwóch Rotacji (SDR). Badania przeprowadzono przed i po trzytygodniowej terapii metodą FED.
Wyniki Po zastosowaniu terapii FED zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie się średniej wartości kąta rotacji tułowia na wysokości łuku pierwotnego, wtórnego oraz odcinka szyjnego. Podobne obserwacje uzyskano w przypadku współczynnika skoliozy w badaniu Zebris. We wszystkich badanych parametrach nastąpiło istotne zmniejszenie się średnich wartości wyjściowych (p< 0,001). Wnioski Leczenie skolioz dwułukowych metodą FED w okresie 3 tygodni prowadzi do zmniejszenia się kąta rotacji tułowia. Zmiana ta dotyczy zarówno łuku pierwotnego jak i wtórnego, globalnej wartość rotacji jak i odcinka szyjnego. Terapia metodą FED poprawia globalną wartość rotacji całego kręgosłupa.W czasie terapii dochodzi do zmniejszenia się wartości kąta rotacji kręgów w odcinku szyjno-piersiowym. Słowa kluczowe: skolioza idiopatyczna, fizjoterapia, metoda FED, mechanizm kompensacji


Abstract

Introduction. The idiopathic background of scoliosis makes it difficult to treat the disorder in a cause and effect way. This gives a starting point for creation of many physiotherapy treatment methods, among them the FED method. It is a new, but a very promising way of the conservative treatment for scoliosis.
Research Goal. The assessment of impact of the FED treatment for reducing the angle of the primary curve (KTR P) and the secondary curve (KTR W) rotation, and the overall rotation of the spine (SDR).
Materials and Methods. In the research participated girls 11 to 15 years old (M = 13.5 ±1.4), with the diagnosed double curve scoliosis of the second degree. In all the patients, there were carried out measurements of the angle of trunk rotation in the primary curve, secondary curve, cervical segment and the scoliosis coefficient was measured with a Zebris apparatus. There was also analyzed the sum of two rotations (SDR) parameter. The above examinations were performed before and after the three week treatment with the FED method.
Results. After the application of the FED treatment method, we have observed statistically significant decrease in the average value of the trunk rotation angle at the levels of primary curve, secondary curve and cervical segment. Similar observations were made in the case of the scoliosis coefficient in Zebris examination. All the examined parameters have shown a significant decrease in the average output values (p < 0.001). Conclusions. Treatment of double curve scoliosis with the application of the FED method, for the period of 3 weeks, leads to reduction of the rotation angle of the trunk. This reduction applies to both, the primary and secondary curve, the overall rotation angle and the cervical segment. The FED therapy improves the total rotation of the whole spine.In the course of treatment, there occurs decrease in the angle of vertebrae rotation in the cervicothoracic segment. Key words: idiopathic scoliosis, physiotherapy, FED method, compensation mechanism

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena zastosowania biofeedbacku oddechowego w fizjoterapii chorych na POChP / Possibilities for respiratory biofeedback aplication in physiotherapy of patients with COPD

Witold Pawełczyk, Janina Bajowska, Bogusława Wójtowicz, Katarzyna Bogacz, Tomasz Sirek, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(4); 12-18

Streszczenie
Wstęp. Dotychczas brak kompleksowych badań z zastosowaniem biofeedbacku oddechowego, a wnioski wypływające z niewielu prac z wykorzystaniem tej techniki u chorych na POCHP nie są jednoznaczne.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie wpływu standardowej fizjoterapii oraz fizjoterapii wzbogaconej o ćwiczenia prowadzone metodą biofeedback na amplitudę oddechu, wyniki 6-minutowego testu marszowego oraz wybrane wskaźniki określające czynność wentylacyjną płuc u chorych na POCHP w trakcie stacjonarnej fizjoterapii.
Materiał i metody badań. Zbadano 32 chorych w łagodnym i umiarkowanym stadium POChP. Chorzy zostali podzieleni losowo na 2 grupy. Badani chorzy z grupy A poddani byli standardowej fizjoterapii, a chorzy z grupy B uczestniczyli dodatkowo w ćwiczeniach prowadzonych metodą biofeedback. Przed i po zastosowanym programie fizjoterapii u wszystkich badanych chorych zbadano amplitudę oddechu, wykonano test marszowy oraz badanie spirometryczne.
Wynik. Stwierdzono istotny statystycznie przyrost wartości amplitudy brzusznego toru oddechowego w grupie B po fizjoterapii, który wyniósł 0,74 j.w. (±0,53, p<0,05). Przyrost wartości wskaźnika FEV1 w grupie B po fizjoterapii był istotny statystycznie i wyniósł 3,38% (±4,34, p<0,05). Wnioski 1. Stwierdzono, że zastosowanie ćwiczeń oddechowych prowadzonych metodą biofeedback w fizjoterapii chorych na POCHP istotnie zwiększa amplitudę ruchu oddechowego określającego brzuszny tor oddychania. 2. Wykazano, że trening metodą biofeedback stosowany u chorych na POCHP wpływa na istotną poprawę wartości wskaźnika FEV1. Słowa kluczowe: biofeedback, POChP, fizjoterapia


Abstract

Background. There are no comprehensive studies of breathing biofeedback. The influence of breathing biofeedback in patients with COPD is unclear.
Study Objective. The aim  of this study was to compare standard physiotherapy with physiotherapy connected to biofeedback exercises with respect to breathing amplitude, 6MWT results and lungs function in patients with COPD.
Measurements. Thirty six patients with COPD were examined. They were divided into two groups. Group A took part in standard physiotherapy. Group B took part in standard physiotherapy and additional biofeedback exercises. Six minute walking test, spirometry and breathing amplitude measurement were conducted.
Results. There was significant improvement of abdominal movement in group B 0,74  (±0,53, p<0,05). The change of FEV1 in group B was significant. The change was 3,38% (±4,34, p<0,05). Conclusion 1.This investigation showed the influence of standard physiotherapy connected to biofeedback exercises on abdominal movement. 2.Standard physiotherapy connected to biofeedback exercises is effective in improving FEV1 in patients with COPD. Key words: biofeedback, COPD, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Gimnastyka lecznicza w działalności zakładów gimnastycznych na ziemiach polskich przed 1914 r. / Healing gymnastics in activity of gymnastic units on Polish land before 1914

Sławomir Jandziś, Ewa Puszczałowska-Lizis, Marek Kiljański

FP 2014; 14(1); 74-84

Streszczenie
Początek zorganizowanych form gimnastyki leczniczej w Polsce związany jest z powstaniem zakładów gimnastycznych. Pierwsze tego rodzaju placówki powstały w Warszawie – Zakład Gimnastyczny Teodora Matthesa (1831), Krakowie – Szkoła Gimnastyczna Ludwika Bierkowskiego (1837), Poznaniu – Zakład Gimnastyczny Teofila Mateckiego (1840) oraz we Lwowie – Zakład Organopatyczny Teodora Bakody’ego (1856). W oparciu o wymienione zakłady ukształtowały się w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Lwowie pierwsze cztery ośrodki rozwoju gimnastyki leczniczej na ziemiach polskich. Działalność zakładów gimnastycznych miała znaczący wkład w późniejszy rozwój fizjoterapii i rehabilitacji medycznej w Polsce. Początkowo w zakładach stosowano gimnastykę leczniczą opartą na wzorach niemieckich, a w kolejnych latach wprowadzono szwedzki system gimnastyki P. H. Linga i metodę mechanoterapii G. Zandera. Właścicielami dziewiętnastowiecznych zakładów gimnastycznych w Polsce byli lekarze i pierwsi specjaliści w dziedzinie leczenia ruchem spoza świata lekarskiego – prekursorzy współczesnych fizjoterapeutów. W okresie tym powstały również pierwsze szkoły kształcące fizjoterapeutów w naszym kraju.

Słowa kluczowe:
zakłady gimnastyczne, historia rehabilitacji, gimnastyka lecznicza, fizjoterapia


Abstract

The beginning of organised forms of the healing gymnastics in Poland is connected with the formation of gymnastic units. The first institutions of that kind were formed in Warsaw – Matthesa Teodor Gymnastic Plant (1831), Cracow – Ludwik Bierkowski Gymnastic School (1837), Poznań – Teofil Matecki Gymnastic Plant (1840) and in Lvov – Organopatical Plant of Teodor Bakody (1856). On the base of listed units in Warsaw, Cracow, Poznań and Lvov were formed four first centres of the development of the healing gymnastics on Polish land. Activity of gymnastic units had a significant influence into the more late development of physiotherapy and the medical rehabilitation in Poland. At first healing gymnastics based on German patterns was applied in the plants, and in consecutive years was implemented a Swedish system of the gymnastics of P. H. Ling and method of the mechanotherapy of G. Zandera. The owners of 19th-century gymnastic plants In Poland were doctors and the first specialists in the field of the treatment with the move from outside of the medical world – precursors of contemporary physiotherapists. In this period were also formed the first schools educating physiotherapists in our country.

Key words:
gymnastic plants, history of the rehabilitation, healing gymnastics, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Wpływ aplikacji plastrowania dynamicznego na efekty fizjoterapii chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa / Impact of elastic therapeutic tape on final effects of physiotherapy in patients with Colles’ fracture

Marcin Krajczy, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Tomasz Dybek, Piotr Kiczyński, Edyta Krajczy, Anna Szczegielniak, Jan Szczegielniak

FP 2014; 14(1); 42-49

Streszczenie
Wstęp. Złamania nasady dalszej kości promieniowej, stanowią nadal duży problem kliniczny. Wydaje się, że w procesie fizjoterapii chorych po złamaniu przedramienia skuteczne może być plastrowanie dynamiczne (PD). Celem pracy jest ocena wpływu wybranych aplikacji PD na efekty fizjoterapii u chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa leczonych zachowawczo. Materiał i metody. Badaniami objęto 38 chorych leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Leczniczej SP ZOZ w Nysie w okresie od stycznia 2012 r. do listopada 2013 r. Nabór do obu grup odbywał się losowo. Chorych podzielono na 2 grupy. Grupę badanych (BA) stanowiło 20 chorych (16 kobiet i 4 mężczyzn), u których stosowana była fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor oraz aplikacje PD. Grupa kontrolna (KO) obejmowała 18 chorych (15 kobiet i 3 mężczyzn), u których była stosowana tylko fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor. Po przeprowadzeniu badania wstępnego, u chorych z grupy BA stosowano aplikacje mięśniową – tonizującą mięśnie zginacze nadgarstka oraz więzadłową lub korekcyjną – na okolicę nadgarstka.
Aplikacje PD były wymieniane co 4 dni. Fizjoterapia trwała 10 dni. W trakcie oraz po zakończonej fizjoterapii przeprowadzono badania zgodnie z ustalonym protokołem. Wyniki. Aplikacje PD stosowane w procesie fizjoterapii u chorych z grupy BA zwiększyły zakres ruchomości aktywnej i pasywnej oraz poprawiły jakość ruchów, w porównaniu z badanymi chorymi grupy kontrolnej. Zaobserwowano także, że deficyty ruchów (różnice między ruchami pasywnymi i aktywnymi) zmniejszyły się bardziej w grupie BA. Wnioski. 1.W badaniu końcowym nie stwierdzono istotnych różnic wskaźników pomiędzy chorymi z obu grup. Badania wykazały poprawę funkcji nadgarstka w zakresie częstości ruchów aktywnych oraz zakresu ruchomości w obu grupach. 2. W grupie BA stwierdzono istotnie wyższe wyniki badania końcowego częstotliwości ruchów oraz ruchomości nadgarstka, w stosunku do badania początkowego.

Słowa kluczowe:
złamanie Collesa, fizjoterapia, plastrowanie dynamiczne (PD), Biofeedback, Hand Tutor


Abstract

Background. Fractures of the distal radius constitute a serious clinical problem. It seems that appliance of elastic therapeutic tape may be an effective method of physiotherapy among patients suffering from the forearm’s fracture.Aim of the study. The aim of the study is to assess the impact of selected elastic therapeutic tape applications on physiotherapy’s effects among patients treated conservatively after Colles’ fracture. Material and methods. The study included 38 patients treated in the Rehabilitation Department of Health Care Centre in Nysa in the period from January 2012 until November 2013. Participants were randomly divided into 2 groups. A study group (SG) consisted of 20 patients (16 women and 4 men), while a control group (CG) was composed of 18 patients (15 women and 3 men). Therapy for all of the participants was based on usage of the Hand Tutor device. Additionally, after a preliminary examination, patients from the  study group received selected applications of elastic therapeutic tape as follows: muscular – toning for the wrist’s flexors and ligamentous or corrective for the wrist area. Applications were replaced every 4 days. Physiotherapy lasted 10 days. According to the established protocol, during and after completion of physiotherapy regular checkups were conducted. Results. Elastic therapeutic tape’s applications used in the process of physiotherapy in SG’s patients increased range of motion for both active and passive movements and improved quality of them compared to the patients from CG. It was also observed that deficit of movements (difference between range of passive and active motions) decreased more in the SG’s patients.
Conclusions: 1. In the final study no significant differences has been showed in the studied parameters between the groups. Research has presented wrist’s functions improvement in the frequency of active movements and range of motion in both groups. 2. Significantly higher results in the final examination of the frequency and wrist’s mobility in general were shown in comparison to the initial results.

Key words:
Colles’ fracture, physiotherapy, elastic therapeutic tape, biofeedback, Hand Tutor

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Odbudowa funkcji ręki w następstwie zastosowanego programu fizjoterapii u pacjentów po chirurgicznym uwolnieniu nerwu łokciowego w rowku / Restoration of hand function as a result of physiotherapy program used in patients after surgical decompression of the ulnar nerve in the groove

Krzysztof Jamka, Szczechowicz Jakub, Marek Pieniążek

FP 2014; 14(4); 52-62

Streszczenie
Celem pracy była ocena wybranych parametrów funkcji ręki u pacjentów po chirurgicznym uwolnieniu nerwu łokciowego w rowku oraz jej restytucja pod wpływem zastosowanego programu fizjoterapeutycznego.
Materiał i metody. Do badań zakwalifikowano 19 pacjentów (9 kobiet i 10 mężczyzn) leczonych operacyjnie z powodu ucisku nerwu łokciowego w rowku. Badania zostały przeprowadzone dwukrotnie, przy przyjęciu na rehabilitację (badanie 1) oraz po zakończeniu okresu rehabilitacji (badanie 2). W ich trakcie oceniano siłę mięśniową (ścisk globalny i chwyty precyzyjne), czucie powierzchowne (two-point discrimination test) oraz czynną ruchomość nadgarstka, kciuka i palców II-V ręki, na której podstawie określono ubytek funkcji ręki zgodnie z metodyką Swansona.
Wyniki. Wykazano istotną statystycznie restytucję funkcji ręki pod wpływem zastosowanego programu fizjoterapeutycznego. Odnotowane wskaźniki poprawy siły mięśniowej były istotne zarówno w zakresie chwytu globalnego jak i chwytów precyzyjnych. Wykazano także istotną poprawę wskaźnika czucia w obszarze unerwienia zarówno przez nerw łokciowy jak i pośrodkowy dla nerwu łokciowego i pośrodkowego.
Wnioski. Odpowiednio dobrany program fizjoterapeutyczny umożliwia istotną odbudowę funkcji ręki u pacjentów po chirurgicznym uwolnieniu nerwu łokciowego w rowku.

Słowa kluczowe:
nerw łokciowy, fizjoterapia, odbudowa funkcji


Abstract

The aim of this study was to evaluates selected parameters of hand function in patients after surgical release of the ulnar nerve in the groove and its restitution under the influence of the applied program of physiotherapy.
Material and methods. The study included 19 patients (9 women and 10 men) after surgical decompression of the ulnar nerve in the groove. The research was conducted two times, at the beginning of rehabilitation (study examination 1) and after finishing rehabilitation programm (study examination 2). Examinations included measurements of muscle strength (grip hand and precise grips), superficial feeling (two-point discrimination test) and active mobility of the wrist, thumb and fingers II- V of the hand, which was used for calculation of loss of hand function in accordance with the Swanson’s methodology.
Results. A statistically significant restitution of hand function under the influence of the applied program of physiotherapy was noted. Indicators of improvement in muscle strength were important both in the grip hand and in precise ones. It was also showed a significant improvement in sensation to the ulnar and median nerve.
Conclusions. Adequate selected physiotherapy program allows a significant restoration of hand function in patients after surgical release of the ulnar nerve in the groove.

Key words:
ulnar nerve, physiotherapy, functional restitution

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Wpływ testu TIMP na kształtowanie postaw rodziców niemowląt z zespołem Downa w procesie terapeutycznym / The effect of carrying out the ‘Test of Infant Motor Performance’ on parental attitudes towards Down syndrome infants during the therapeutic process

Anna Kloze, Grażyna Brzuszkiewicz-Kuźmicka, Agnieszka Stępień, Jolanta Stępowska, Agata Kuźmicka, Małgorzata Łukowicz

FP 2014; 14(4); 34-45

Streszczenie
Wstęp. Integralną częścią fizjoterapii dziecka z zespołem Downa (ZD) jest ocena jego rozwoju ruchowego przed podjęciem usprawniania. Trafna ocena stanu dziecka i  współpraca  rodziny jest warunkiem podjęcia skutecznej pomocy niemowlęciu prezentującemu zaburzenia rozwoju. Test TIMP (Test of Infant Motor Performance) jest narzędziem badawczym służącym do oceny wzorców postawy i wzorców ruchu prezentowanych u pacjentów w pierwszych miesiącach życia. Konstrukcja testu TIMP umożliwia ocenę podstawowego repertuaru aktywności własnej dziecka w odpowiedzi na bodźce płynące z otoczenia. Celem badań była ocena wpływu testu TIMP na kształtowanie postaw rodziców i opiekunów dzieci z zespołem Downa.
Materiał i metody. Zbadano 64 pacjentów z zespołem Downa w wieku od 2 – 17 tyg. życia (średnio 9,4 tygodnia życia (SD +/- 4.5)), z pełną trisomią w 21 parze chromosomów.  Rodzice dzieci z zespołem Downa oraz niemowląt z grupy kontrolnej po badaniu testem TIMP wypełniali  autorską ankietę dotyczącą wartości edukacyjnej testu. Ankieta zawierała 10 pytań odnoszących się do sposobu badania, w tym przystępności  oceny testem TIMP dla opiekunów.
Wyniki. Ocena  rozwoju ruchowego  niemowląt z zespołem Downa wykazała, iż dzieci z zespołem Downa badane testem TIMP wykazują zaburzenia neurorozwojowe w stosunku do dzieci zdrowych.
Wnioski. Na podstawie wyników ankiety stwierdzono, iż test TIMP jest bezpieczny i przyjazny dla  dziecka  w ocenie rodziców, pozwala na budowanie zaufania do specjalisty i ułatwia włączanie rodziców niemowląt z zespołem Downa w proces terapeutyczny.

Słowa kluczowe:
Zespół Downa, TIMP, fizjoterapia


Abstract

Introduction. An initial pre-rehabilitation assessment of motor development is an integral part of physiotherapy for a Down syndrome (DS) child. A precise evaluation of the child and the involvement of the family are prerequisite for effective support of an infant presenting developmental disorders. Test of Infant Motor Performance is a research tool used to evaluate posture and movement patterns in the first months of a patient’s life. The TIMP construction enables the assessment of the basic repertoire of the child’s intrinsic activity occurring in response to environmental stimuli. This paper aims to assess the effect of TIMP on the attitudes of parents and carers of Down syndrome children.
Research material and methods. The study comprised 64 patients with Down syndrome (full trisomy of the 21st chromosome pair), aged 2 – 17 weeks with an average age of 9.4 weeks (SD+/- 4.5). Following the TIMP, parents of both Down syndrome children and infants in the control group completed the author’s questionnaire regarding the educational value of the test. The questionnaire consisted of 10 questions evaluating the research method, including TIMP availability for carers.
Results. The results of Test of Infant Motor Performance performed on Down syndrome infants have demonstrated that neurodevelopmental disorders were recorded in children with Down syndrome, compared to healthy children.
Conclusions. The the results of the questionnaire indicate that parents believe TIMP to be safe and child friendly; they acknowledge that the test validates confidence in the specialist and facilitates the inclusion of parents of Down syndrome infants in the therapeutic process.

Key words:
Down syndrome, TIMP, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

1 2 3