Prekursorskie działania Edwarda Madeyskiego na rzecz rozwoju fizjoterapii, wychowania fizycznego i higieny we Lwowie w latach 1870-1906

Sławomir Jandziś, Ewa Puszczałowska-Lizis, Maciej Łuczak

S. Jandziś, E. Puszczałowska-Lizis, Maciej Łuczak – Edward Madeyski’s pioneering activities for the development of physiotherapy, physical education and hygiene in Lviv in the years 1870-1906. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 130-136

Streszczenie
Autorzy na podstawie materiałów źródłowych i nielicznych opracowań przedstawili działalność Edwarda Madeyskiego na rzecz rozwoju fizjoterapii, wychowania fizycznego i higieny we Lwowie w latach 1870–1906. Ten z wykształcenia lekarz, a z zamiłowania propagator gimnastyki, fizjoterapii, higieny, dietetyki i zdrowego stylu życia stworzył podstawy teorii wychowania fizycznego. Prezentował kierunek zdrowotno-higieniczny, był zwolennikiem „gimnastyki racjonalnej”, opublikował pierwsze polskie podręczniki do nauczania gimnastyki w szkołach. Głównym celem artykułu jest przedstawienie mało znanej działalności E. Madeyskiego w zakresie fizjoterapii jaką prowadził od 1870 r. we własnym Ortopedycznym Zakładzie Gimnastycznym we Lwowie. Leczył tam przy pomocy czynników fizykalnych (gimnastyka lecznicza, masaż, zaopatrzenie ortopedyczne) dzieci ze schorzeniami narządu ruchu, głównie ze skrzywieniami kręgosłupa. Autorzy przedstawili również działania E. Madeyskiego jako nauczyciela i popularyzatora wychowania fizycznego i higieny w Galicji na przełomie XIX i XX wieku. Jego praca dała podstawy do rozwoju teorii wychowania fizycznego, kształcenia specjalistów gimnastyki oraz działalności zakładów ortopedyczno-gimnastycznych. W uznaniu zasług za wieloletnią działalność leczniczą, pedagogiczną i naukową w 1889 r. cesarz nadał mu tytuł profesora.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, gimnastyka lecznicza, historia rehabilitacji

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Nowe urządzenie do Dynamicznej Korekcji Kręgosłupa (DKK): wskazania i przeciwwskazania

Wojciech Kaczmarek, Paweł Łęgosz, Renata Szczepaniak, Anna Lipińska, Krzysztof Mucha

W. Kaczmarek, P. Łęgosz, R. Szczepaniak, A. Lipińska, K. Mucha – The new Dynamic Spine Correction (DSC) device: indications and contraindications. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 62-72

Streszczenie
Urządzenie do Dynamicznego Korekcji Kręgosłupa (patent PL 229766 oraz patent US 9949,884 B2) zostało zaprojektowane i skonstruowane do fizjoterapii pacjentów. Urządzenie opracowano i wykonano przez firmę Bio.morph Sp. z o.o. w ramach projektu Unii Europejskiej – Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka w latach 2007-2013.
Dynamiczny Korektor Kręgosłupa (DKK) z proponowaną nowatorską metodą fizjoterapii mają umożliwiać prawie samodzielną rehabilitację, która prowadzona pod kontrolą fizjoterapeuty na bieżąco skontroluje ostekinematykę kręgosłupa pacjenta w trakcie przywracania fizjologicznej gry stawowej w zablokowanych stawach kręgosłupa. Dzięki zastosowanemu nowemu systemowi diagnostyki, istnieje również możliwość́: a) wizualizacji stanu kręgosłupa; b) rejestracji parametrów pracy pacjenta, a także c) rejestracji wyników oraz obiektywnej oceny aktualnego stanu i postępów fizjoterapii pacjenta.
Nowe rozwiązanie diagnostyczne, wraz z innowacyjną metodą terapeutyczną, jaką jest metoda Dynamicznej Korekcji i Mobilizacji Kręgosłupa oraz Posturalnej Reedukacji Nerwowo-Mięśniowej, naszym zdaniem pozwala na skuteczną fizjoterapię schorzeń́ kręgosłupa o różnej etiologii, przy równoczesnej minimalizacji potencjalnych zagrożeń́ dla pacjenta, wynikających ze stosowanych obecnie określonych technologii leczniczych oraz materiałów i leków o możliwej szkodliwości i niskiej specyficzności (np. leki przeciwbólowe).

Słowa kluczowe:
Ból kręgosłupa, DKK, dynamiczna korekcja kręgosłupa, fizjoterapia, kręgosłup, posturalna reedukacja nerwowo–mięśniowa, rwa kulszowa

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Efektywność wybranych zabiegów fizjoterapeutycznych w leczeniu dolegliwości bólowych odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska – Efficacy of selected physiotherapeutic procedures in the treatment of lumbar spine pain. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 12-28

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena efektywności wybranych zestawów zabiegów fizjoterapeutycznych na dolegliwości bólowe występujące w odcinku lędźwiowo-krzyżowym spowodowane chorobą zwyrodnieniową.
Materiały i Metody. W badaniu wzięło udział 45 pacjentów z zespołami bólowymi w obrębie odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, którzy poddani byli serii zabiegów fizjoterapeutycznych. Badani zostali podzieleni na cztery grupy. Trzy grupy podzielono w zależności od zastosowanych zestawów zabiegów fizjoterapeutycznych, natomiast czwartą grupę (porównawczą) stanowili badani pobierający tylko i wyłącznie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) przez okres trwania serii zabiegów w pozostały grupach. Chorzy zostali przebadani za pomocą kwestionariusza ankiety własnego autorstwa, kwestionariusza SF-36 (vol.2) wersji skróconej 11. pytaniowej (wersja Polska), użyto także testu Lovetta, skali Laitinena oraz testów diagnostycznych (Laseque’a, Bragarda, Thomayera). Badania były przeprowadzone bezpośrednio przed podjęciem serii zabiegowej oraz dwa tygodnie po jej zakończeniu.
Wyniki. Badani byli w wieku od 45-65 lat. 71,1% stanowiły kobiety, a 28,9% mężczyźni. 13,3% osób było aktywnych fizycznie. Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa była przyczyną dolegliwości bólowych u wszystkich pacjentów biorących udział w badaniach. W grupie badawczej wykazano istotną statystycznie różnicę pomiędzy wynikami stopnia nasilenia bólu, poziomu siły mięśniowej oraz jakości życia mierzonymi przed fizjoterapią oraz 2 tygodnie po jej zakończeniu. U 90% osób biorących udział w zabiegach uzyskano zwiększenie siły mięśniowej, natomiast w grupie porównawczej jedynie u 6%. Poprawa zakresów ruchomości w omawianym odcinku kręgosłupa dotyczyła 46,6% badanych biorących udział w serii zabiegowej. W grupie porównawczej żaden z pacjentów nie uzyskał poprawy zakresu ruchomości.
Wnioski. Zabiegi fizjoterapeutyczne mają pozytywny wpływ na ograniczenie objawów chorobowych odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Oddziałują one korzystnie na poprawę jakości życia, siły mięśniowej, zakresów ruchomości oraz zmniejszenie, bądź całkowite usunięcie dolegliwości bólowych. Niezależnie od zastosowanego zestawu zabiegów fizjoterapeutycznych działały one lepiej, niż przyjmowanie samych niesteroidowych leków przeciwzapalnych przez pacjentów.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, choroba zwyrodnieniowa, odcinek lędźwiowo-krzyżowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Fizjoterapia u chorych zakażonych HIV/AIDS – demonstracja przypadku, zasady profilaktyki

Włodzisław Kuliński

W. Kuliński – Physiotherapy in HIV/AIDS infected patients – case presentation, principles of prevention. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 6-10

Streszczenie

Wstęp. Od chwili rozpoznania w 1981 roku pierwszych przypadków choroby nazwanej zespołem nabytego upośledzenia odporności (AIDS) do chwili obecnej zarejestrowano wg danych WHO na świecie ponad 35 milionów ludzi zakażonych wirusem HIV. Szacuje się, że w Polsce jest około 35000 zakażonych. W rozwoju choroby pojawiają się
m.in. zmiany w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym oraz w narządzie ruchu. Do leczenia fizykalnego kierowani są chorzy z powodu: niedowładu kończyn dolnych, zaburzeń funkcji zwieraczy i koordynacji, uporczywych bólów stawowych.
Materiał i metody. Przedstawiono postępowanie fizykalno-usprawniające prowadzone u chorych zakażonych HIV w poszczególnych typach w/w zaburzeń. Omówiono zasady zapobiegania zakażeniu HIV u personelu wykonującego zabiegi u chorych. Przedstawiono profilaktykę zakażeń HIV u personelu.
Wniosek. Stosowanie zasad zapobiegania i w porę podjęte działania profilaktyczne mogą uchronić personel przed zakażeniem HIV.

Słowa kluczowe:
zakażenie HIV/AIDS, fizjoterapia, zasady zapobiegania

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Ocena sytuacji prawnej fizjoterapeutów w zakresie kontynuacji uprawnień zawodowych

Katarzyna Mełgieś

K. Mełgieś – Ocena sytuacji prawnej fizjoterapeutów w zakresie kontynuacji uprawnień zawodowych. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2);84-93

Streszczenie
Zawód fizjoterapeuty podlega partykularnej regulacji prawnej wynikającej z przepisów ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (zwana dalej uzf), uchwalenie której motywowane było potrzebą wprowadzenia kompleksowych rozwiązań prawnych uwzględniających szczególny społeczny charakter tej profesji. Do dnia wejście jej w życie, to jest do 31 maja 2016 r., w Polsce nie było ustawowo określonych powszechnych zasad regulujących zasady wykonywania tego zawodu.
Analiza przyjętych regulacji prawnych, wskazuje na wiele wątpliwości, które utrudniają dokonanie jednoznacznej oceny prawnej zaistniałych w praktyce sytuacji faktycznych. Powyższe stwierdzenie odnosi się w szczególności do sytuacji osób spełniających ustawowe kryteria, które zamierzają kontynuować nabyte uprawnienia zawodowe.
Celem poniższego opracowania jest ukazanie wątpliwości wynikających z przyjętych zapisów normatywnych, próba ich wyjaśnienia, a także sformułowanie wniosków de lege ferenda, które pozwoliłyby sanować zaistniały stan.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, ustawa o zawodzie fizjoterapeuty, ustawa o działalności leczniczej, prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty


Abstract

The profession of physical therapist is subject to specific legal regulation under the Act on the Profession of Physical Therapist of 25 September 2015, the adoption of which was motivated by the need to introduce comprehensive legal solutions taking into account the specific social character of that profession. Until that act took effect, i.e. until 31 May 2016, Poland had had no statutory provisions regulating the principles of pursuing that profession.
Analysis of the adopted legal regulations indicates numerous doubts that make it difficult to issue an unequivocal legal assessment of the factual conditions occurring in practice. The above statement refers, in particular, to the persons meeting the statutory criteria that want to continue the acquired professional qualifications.
The objective of this study is to demonstrate the doubts resulting from the adopted normative provisions, to attempt to explain them, and to formulate the de lege ferenda conclusions that would allow to respect that condition.

Key words:
physical therapy, act on the profession of physical therapist, act on medical activity, right to pursue the profession of physical therapist

Artykuł dostępny wyłącznie w piśmie drukowanym

Fizjoprofilaktyka jako potrzeba i świadczenie zdrowotne. Podstawy teoretyczne

Zofia Kubińska, Kamil Zaworski

Z. Kubińska, K. Zaworski – Preventive Physical Therapy as a Health Need and Service. Theoretical Background. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 58-68

Streszczenie
Fizjoprofilaktyka wg Ustawy o zawodzie fizjoterapeuty jest jednym ze świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach działalności fizjoterapeutycznej. Jej zadaniem jest popularyzowanie zachowań prozdrowotnych oraz kształtowanie i podtrzymywanie sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności.
Wyróżniamy trzy poziomy fizjoprofilaktyki – pierwszorzędową, drugorzędową oraz trzeciorzędową. Fizjoprofilaktyka pierwszorzędowa jest ukierunkowana na całość populacji lub grupy szczególnie zagrożone. Jej celem jest przekazanie wiedzy i umiejętności utrzymania zdrowia dzięki odpowiednio ukierunkowanej aktywności fizycznej. Fizjoprofilaktyka drugorzędowa obejmuje działania podejmowane w chwili, gdy pojawiły się pierwsze objawy choroby. Ma ona na celu zapobieganie konsekwencjom choroby lub spowolnienie rozwoju jeszcze niewidocznych, ale przewidywalnych objawów. Fizjoprofilaktyka trzeciorzędowa to działania podejmowane w sytuacji rozwiniętej choroby, czy dysfunkcji, których nie można już wyleczyć. Ma ona na celu zapobieganie ewentualnemu narastaniu objawów oraz tworzenie optymalnych mechanizmów kompensacyjnych.
Do kształtowania umiejętności życiowych i specjalnych ukierunkowanych na podstawowe (propedeutyczne) kompetencje z zakresu fizjoprofilaktyki zobowiązani ustawowo są: rodzice, nauczyciele, promotorzy zdrowia, opiekunowie, pielęgniarki, lekarze i fizjoterapeuci.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, fizjoprofilaktyka, profilaktyka


Abstract

Under the Act on the Profession of Physical Therapist, preventive physical therapy is one of the health services provided within physical therapy activities. Its task is to promote pro-health behaviours and to develop and maintain fitness and endurance of people of different age, for the purpose of preventing disability.
There are three levels of preventive physical therapy – primary, secondary and tertiary. Primary preventive physical therapy is addressed at the whole population or at susceptible groups. Its purpose is to provide the knowledge of and skills for maintaining health using proper types of physical activity. Secondary preventive physical therapy covers the activities undertaken after the occurrence of the first signs of disease. Its purpose is to prevent the consequences of the diseases or to inhibit the development of the expected but not yet visible, signs. Tertiary preventive physical therapy includes the activities undertaken in the case of a developed disease or dysfunction which are not possible to cure. Its purpose is to prevent the exacerbation of signs and to provide optimum compensation mechanisms.
The following persons are statutorily obliged to develop the life and special skills directed towards (propedeutic) competences in the scope of preventive physical therapy: parents, teachers, health promoters, caretakers, nurses, physicians and physical therapists.

Key words:
physical therapy, preventive physical therapy, preventive treatment

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Fizjoterapia w przebiegu kompleksowego usztywnienia pantalarnego gwoździem śródszpikowym (odpiętowym) u chorych z przewlekłym zespołem bólowym w rozległej deformacji

Jarosław Pasek, Tomasz Stołtny, Michał Pyda, Marek Kawecki, Daniel Spyrka, Michał Benedykt Białek, Alina Ostałowska, Sławomir Kasperczyk, Bogdan Koczy

J. Pasek, T. Stołtny, M. Pyda, M. Kawecki, D. Spyrka, M. B. Białek, A. Ostałowska, S.Kasperczyk, B. Koczy – Physiotherapy after combined surgically ankylosis crural-tarsal and crural-calcaneal interlocking retrograde nail in patients with chronic pain in extensive deformation . Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 52-57

Streszczenie
Usztywnienie pantalarne wykonuje się w sytuacjach kiedy wyczerpany został panel zabiegów operacyjnych mających na celu przywrócenie funkcji podpórczej kończyny w rozległej deformacji podudzia z przewlekłym zespołem bólowym. W latach 2010-2017 wykonano 31 kompleksowych usztywnień pantalarnych. Zabiegi przeprowadzono u 27 mężczyzn i 4 kobiet u których wdrożono przed- i pooperacyjną fizjoterapię oraz wybrane zabiegi fizykoterapeutyczne. W pracy przedstawiono niezbędne wiadomości dotyczące kompleksowego usztywnienia pantalarnego oraz szczegółowo omówiono postępowanie fizjoterapeutyczne u tych chorych.

Słowa kluczowe:
artrodeza pantalarna, choroba zwyrodnieniowa, fizjoterapia, gwóźdź śródszpikowy (odpiętowy), staw rzekomy podudzia


Abstract

Patella stiffness is performed in situations when the panel of surgical procedures aimed at restoring the support function of the limb in the extensive deformation of the lower leg with pantalarne chronic pain syndrome has been exhausted. In the years 2010-2017, 31 comprehensive patella stiffness were performed. Treatments were performed in 27 men and 4 women, who underwent pre and post-operative physiotherapy and selected physiotherapy treatments. The work discusses the necessary information about comprehensive patella stiffness and details of the physiotherapeutic treatment of these patients.

Key words:
degenerative joint disease, physiotherapy, interlocking regressive (retrograde) nail, crural pseudarthrosis, combined surgically ankylosis

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Analiza urazów układu mięśniowo-więzadłowo-szkieletowego występujących u piłkarek ręcznych i postępowanie fizjoterapeutyczne

Sławomir Motylewski, Walenty Trandasir, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

S. Motylewski, W. Trandasir, K. Michalak, E. Poziomska-Piątkowska – Analysis of injuries of musculo-ligamentous-skeletal system occurring among handball players and physiotherapy treatment. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 24-30

Streszczenie
Wprowadzenie. Urazy w grach zespołowych są nierozłącznym elementem dzisiejszego sportu. Dla każdego zawodnika wiąże się to, ze zmniejszeniem możliwości wykonania wysiłku fizycznego, potrzebą pomocy medycznej i skutkami ekonomicznymi. Profesjonalne usprawnianie sportowców po doznanym urazie wymaga od fizjoterapeuty wysokich kwalifikacji, dużego doświadczenia oraz korzystania z nowoczesnego sprzętu fizykalnego. Brak tych czynników może spowodować straty na zdrowiu u zawodników, wydłużonym procesem rehabilitacji, a tym samym późniejszym powrotem zawodników na boisko.
Cel. Celem badań było określenie rodzaju i częstości występowania urazów sportowych u zawodniczek trenujących piłkę ręczną oraz rodzaj i metody leczenia zastosowane po wystąpieniu urazu.
Materiał i metody. Materiał badawczy tworzyła grupa 19 kobiet w przedziale wiekowym 18-31 lat, uprawiających piłkę ręczną minimum 5 lat. Były to zawodniczki pierwszego zespołu Stowarzyszenia Korona Handball Kielce. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego.
Wyniki. Z przeprowadzonych badań wynika, że 100% zawodniczek doznało, chociaż jednego urazu. Doznane urazy dotyczyły głównie kończyn dolnych. Najczęściej do urazów dochodziło podczas lądowania 33,9%, fauli 21,4% oraz rzutów 19,6%. 12,5% (7) doznanych urazu skutkowało przeprowadzeniem zabiegu operacyjnego, a pozostałe 87,5% zakończyło się leczeniem zachowawczym. Mimo 100% wyleczenia z doznanego urazu, duża część zawodniczek – 68,4% odczuwa dyskomfort po wznowieniu treningów oraz w czasie rozgrywania meczów.
Wnioski. Najczęstszym typem urazów u wyczynowych zawodniczek piłki ręcznej są skręcenia i urazy mięśni w obrębie kończyn dolnych. U większości piłkarek zastosowano leczenie zachowawcze z wykorzystaniem głównie kinezyterapii oraz szerokiej gamy zabiegów fizykalnych.

Słowa kluczowe:
piłka ręczna, urazy sportowe, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Injuries in team games are an inseparable part of today’s sport. For every athlete it is connected with a decrease in exercise capacity, need for medical help and economic consequences. Professional rehabilitation of athletes, after a traumatic event, requires work with a physiotherapist with high skills and extensive experience and the use of modern physical therapy equipment. The lack of one of those factors can lead to further loss of health by the player, prolonged rehabilitation and thus delayed return to the game
Aim. The aim of the study was to assess the type and frequency of injuries occurring among professional female handball players and the type and methods of treatment used after the injury.
Material and methods. The studied group consisted of 19 women aged 18-31 years, playing handball for at least 5 years. All of the subjects played in the first team of Korona Handball Club in Kielce. In the study a diagnostic survey method was used.
Results. The study showed that 100% of players suffered from at least one injury connected to their professional sports activity. Most often the injury occurred while landing – 33.9%, fouls – 21.4% and throws – 19.6%. 12.5% (7) of the occurred traumas required surgery and the remaining 87.5% ended in conservative treatment. In spite of the fully recovery from the injury, a large proportion of the players – 68.4% were feeling discomfort after the resumption of training and during the matches.
Conclusions. The most common injuries of professional handball female players are sprains and dislocations of the lower limbs. Most athletes undergone conservative physiotherapy treatment including kinesiotherapy and wide range of physical therapy modalities.

Key words:
handball, sports injuries, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Zastosowanie treningu biegowego w głębokiej wodzie w fizjoterapii – możliwości i ograniczenia

Wojciech Cieśla, Krzysztof Gieremek, Jarosław Drabik, Tomasz Cieśla

FP 2013; 13(3); 28-33

Streszczenie
Bieganie w głębokiej wodzie – Deep Water Running (DWR) jest od lat 80-tych ubiegłego stulecia w wielu krajach Europy zachodniej i Ameryki Płn. dość powszechnie stosowanym sposobem przeciwdziałania zmniejszaniu wydolności organizmu. Ten rodzaj treningu był i jest szczególnie chętnie stosowany u sportowców, którzy doznali obrażeń ciała wykluczających ich czasowo z normalnych treningów wymagających obciążania aparatu kostno-stawowego. Wieloletnie doświadczenia lekarzy, fizjoterapeutów pokazują, że umiejętnie zastosowany trening biegowy w wodzie, posiada szereg zalet, które mogą być wykorzystane również u osób borykających się takimi problemami zdrowotnymi, jak np.: choroba zwyrodnieniowa stawów, otyłość czy zaburzenia koordynacji ruchów. DWR stosowany jest w kilku ośrodkach leczniczych i rehabilitacyjnych w naszym kraju, lecz Iiczba ich jest niewielka. Z uwagi no zalety prozdrowotne tego rodzaju treningu zasługuje on na przybliżenie jego zalet i wad oraz no krótką charakterystykę głównych założeń metodycznych.

Słowa kluczowe:
terapia w wodzie, bieg w głębokiej wodzie, fizjoterapia


Abstract

Deep Water Running, as a common way to counteract the decreasing cardio-pulmonary efficiency of body, has been known in many West European and North American countries since 1980s. This type of training was and still is willingly used by sportsman who due to injuries were temporarily excluded from normal trainings with a load of bone-joint apparatus.
Long-standing experiences of doctors and physiotherapists show that the skillfully applied Deep Water Running’s training has a lot of advantages, which can be also used by people suffering from such health problems as joints’ degeneration, obesity or physical coordination disorder. Only in a few health and rehabilitation centers in Poland the Deep Water Running is implemented. Due to health benefits of this type of training, it deserves an outline of its advantages and disadvantages as well as a brief description of the main methodological assumptions.

Key words:
water therapy, deep water running, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Kształtowanie postawy etycznej fizjoterapeuty

Magdalena Rusin, Wojciech Kiebzak, Marek Kiljański, Michał Dwornik, Zbigniew Śliwiński

FP 2013; 13(4); 51-56

Streszczenie
Powszechne zasady i postawy etyczne funkcjonujące we współczesnej medycynie są tematem wielu dysput społecznych, w których, oprócz etyków, filozofów, lekarzy, biorą udział także fizjoterapeuci. Każdy z nich przedstawia swój punkt widzenia, który wielokrotnie jest zbieżny. Zarysowujące się różnice stanowisk dotyczą w pewnym stopniu konsekwencji zastosowania zasad deontologii w konkretnych sytuacjach zawodowych.
Kształtowanie postaw w procesie edukacji akademickiej jest zadaniem trudnym
i długotrwałym. Na dalsze formowanie postawy etycznej absolwenta fizjoterapii duży wpływ ma rodzaj wykonywanej pracy. Choć fizjoterapeuta rozpoczynający pracę zawodową posiada ukształtowaną postawę, będzie ona nadal podlegała pozytywnym lub negatywnym modyfikacjom środowiska. W społeczności fizjoterapeutów pożądaną postawą powinna być postawa etyczna, która charakteryzuje się trwałością i stanowi jeden ze składników ludzkiej osobowości, ludzkiego usposobienia.
Celem niniejszego opracowania jest zwrócenie uwagi na czynniki kształtujące postawę etyczną zarówno studenta fizjoterapeuty, jak i dyplomowanego fizjoterapeuty. Postawa ta, łącząca komponent emocjonalny, behawioralny i oceniający, powinna być zrównoważona i pełna społecznej dyscypliny, społecznej użyteczności, społecznego zaangażowania, społecznej otwartości, tolerancji, poszanowania godności, szacunku dla życia i zdrowia. Jej wypracowane wzorce to zachowania opiekuńcze, pełne odpowiedzialności, współodczuwania, poszanowania własności, z umiejętnością przekazywania rzetelnej informacji i z umiejętnością pracy zespołowej. Wynikiem takiej postawy ma być optymalizacja efektów postępowania leczniczego oraz budowanie prestiżu zawodu fizjoterapeuty.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, postawa etyczna, edukacja humanistyczna


Abstract

Common behavioural and ethical patterns existing in modern medicine are subject to many social debates in which physiotherapist, alongside ethicists, philosophers and doctors, have their say. All of them express their points of view, which more often than not, coincide. The differences in opinions constitute the consequences of applying deontology in certain professional cases. Forming behavioural patterns in the process of academic studies is a hard and long-lasting task. Further development of ethical attitudes of a physiotherapist will be influenced by work. Even though physiotherapists embark upon their professional paths with already formed attitudes, these will be prone to further changes, both negative and positive, depending on the environment.

Key words:
physiotherapy, ethical stance, humanistic education

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

1 2 3 5