Fizjoterapia po rekonstrukcji ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego – opis przypadku / Physiotherapy After the Supraspinatus Muscle Tendon Reconstruction – Case Study

Elżbieta Ciejka, Robert Santorek, Grzegorz Mąkosa

FP 2016;16(4);116-121

Streszczenie

Wstęp. Uraz lub też zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem są najczęstszą przyczyną
utraty funkcji w obrębie struktur stożka rotatorów. Leczenie artroskopowe stożka rotatorów jest leczeniem coraz powszechniej stosowanym ze względu na potencjalne korzyści płynące z małych nacięć.
Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie efektów postępowania fizjoterapeutycznego po artroskopowym leczeniu uszkodzenia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, w okresie od 5 do 16 tygodnia po zabiegu.
Materiał i metody. Pacjent (l. 47) z rozpoznaniem zerwania ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego 7,5 mm. U pacjenta wykonano artroskopowe szycie m. nadgrzebieniowego przy użyciu kotwicy prawego stawu ramienno-łopatkowego. W badaniach dokonano oceny dolegliwości bólowych skalą Laitinena, VAS, zakresu ruchomości stawu, przeprowadzono test Hawkinsa, test Neera, test Jobea, test Drop Arm oraz skalę Constant. U pacjenta stosowano rehabilitację w okresie od 6 do 16 tygodnia od zabiegu.
Wyniki. Po 16 tygodniach usprawniania uzyskano poprawę zakresu ruchu zgięcia, odwiedzenia, rotacji, zmniejszenie dolegliwości bólowych. Test Hawkinsa – ujemny, test Neera – ujemny, test Drop Arm – ujemny, test Jobe’a pacjent nie był w stanie odwieść ramienia do 90° wbrew oporowi, dolegliwości bólowe nie występowały. W ocenie skali Constant pacjent uzyskał 94 punkty na 100 możliwych.
Wnioski. Zastosowana fizjoterapia po artroskopowym leczeniu uszkodzenia stożka rotatorów w okresie od 6 do 16 tygodnia przyniosła zmniejszenia dolegliwości bólowych, poprawę zakresu ruchu, siłę mięśniową oraz poprawę funkcji w leczonym stawie barkowym.

Słowa kluczowe:

stożek rotatorów, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Trauma or degenerative disorders associated with age are the most common cause of loss of functions within the structures of the rotator cuff. The arthroscopic treatment of the rotator cuff is a therapy applied more and more often, due to the potential benefits of very small incisions.
Research Goal. The aim of the study is to present the effects of physiotherapy after the arthroscopic treatment of damage to the supraspinatus tendon, within the period from 5th to 16th week after the surgery.
Materials and Methods. The patient (47 years old) diagnosed with the supraspinatus tendon rupture of 7.5mm, had undergone the arthroscopic suturing of the supraspinatus muscle, with the use of the right shoulder joint anchor. Within the study, there have been performed: pain assessment using the Laitinen Scale, VAS, evaluation of the joint mobility, Hawkins Test, Neer Test, Jobe Test, Drop Arm Test and the Constant Shoulder Score. The patient has been subjected to a rehabilitation treatment within the period from 6th to 16th week after the surgery.
Results. After 16 weeks of the rehabilitation treatment, there has been achieved the range improvement of adduction, abduction and rotation, and the decrease of pain sensation. Hawkins Test – negative; Neer Test – negative; Drop Arm Test – negative; in the Jobe Test, the patient was not able to abduct the arm against resistance to the degree of 90°, there was no pain sensation. In the assessment of the Constant Shoulder Score, the patient scored 94 out of 100 points available.
Conclusions. The physiotherapy, applied within the period from 6th to 16th week after the arthroscopic treatment of the rotator cuff damage, has caused the reduction of pain sensation, improved mobility range, muscle strength and better functioning of the treated shoulder joint.

Keywords:

rotator cuff, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Rehabilitacja pacjentów po udarze mózgu z uwzględnieniem czynników socjo-demograficznych / The rehabilitation of patients after the cerebral stroke including socio-demographic factors

Marzena Kobylańska, Bartosz M. Wójcik, Renata Szczepaniak, Zbigniew Śliwiński

FP 2016;16(4);82-97

Streszczenie

Wstęp. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia udar mózgu stanowi trzecią po chorobach serca i nowotworach przyczynę zgonów. Szacuje się, że co roku umiera z tego powodu 4,6 miliona ludzi na świecie, w tym 3,2 miliona w krajach rozwijających się i 1,2 miliona w krajach uprzemysłowionych. Zaobserwowano, że na skuteczność fizjoterapii osób po udarze mózgu wpływ mają czynniki biologiczne, oraz sytuacja społeczno-ekonomiczna pacjenta.
Cel pracy. Celem pracy jest analiza roli czynników socjo-demograficznych w procesie fizjoterapii pacjentów po udarze mózgu.
Materiał i metody badań. Badania przeprowadzono na oddziale rehabilitacji neurologicznej we Wrocławskim Centrum Rehabilitacji i Medycyny Sportowej. Badana grupa obejmowała ogółem 120 osób po przebytym udarze mózgu. Badania przeprowadzono w dwóch punktach czasowych. W pierwszym dniu pobytu pacjenta na oddziale rehabilitacji neurologicznej oraz po trzech tygodniach prowadzonego usprawniania. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w systematycznej fizjoterapii prowadzonej standardowo na oddziale rehabilitacji neurologicznej z określeniem częstotliwości i czasu jej trwania. Dla każdego pacjenta pełen cykl badawczy trwał trzy tygodnie. W pracy wykorzystano następujące metody badań: Skala Barthel (Barthel Index, BI), Skala Lawtona (Instrumental Activity of Daily Living IADL),Indeks Mobilności Rivermead (IMR), Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego (Mini-Mental State Examination, MMSE), Geriatryczna Skala Oceny Depresji (Geriatric Depression Scale, GDS), Skala Uogólnionej Własnej Skuteczności (Generalized Self – Efficacy Scale, GSES), Skala Akceptacji Choroby (Acceptace of Ilness Scale, AIS), Wizualna Analogowa Skala Bólu (Visual Analogue Scale, VAS).
Wyniki. Cechy natury biologicznej takie jak wiek, czas od udaru, rodzaj udaru, ilość chorób współistniejących, mają związek z niską skutecznością fizjoterapii prowadzonej na oddziale rehabilitacji neurologicznej. Czynniki socjo-demograficzne takie jak stan cywilny, aktywność zawodowa, rodzaj wykonywanej pracy mają związek z niską skutecznością prowadzonej fizjoterapii.
Wnioski. Kompleksowa rehabilitacja neurologiczna pacjentów po udarze mózgu uwzględniająca czynniki socjo-demograficzne jest niezbędna do osiągnięcia wysokiej skuteczności fizjoterapii.

Słowa kluczowe:

udar mózgu, fizjoterapia, czynniki socjo-demograficzne


Abstract

Introduction. According to the World Health Organization, cerebral stroke constitutes the third largest cause of death just after heart disease and cancer. It is estimated that every year 4.6 million people die due to stroke, including 3.2 in developing countries and 1.2 in developed ones. It has been observed that the effectiveness of physiotherapy in patients after a stroke depends on biological factors but also on their socio-economic condition.
The dissertation goal. The goal of this dissertation is to analyze the role of socio-demographic factors in the process of physiotherapy for patients after a cerebral stroke.
Materials and methods. The research has been carried out at the neurological rehabilitation ward of the Wrocław Center for Rehabilitation and Sports Medicine. The research group consisted of 120 patients after cerebral stroke. The examination was conducted at two time intervals – on the first day of the patient’s treatment at the neurological rehabilitation ward, and after three weeks of rehabilitation. All the patients participated in the systematic physiotherapy, which is a standard procedure at the neurological rehabilitation ward, where they had a defined schedule of frequency and time of rehab. A full research cycle lasted for three weeks for every patient. The following methods were used in the research: Barthel Scale (Barthel Index, BI), Lawton Scale (Instrumental Activity of Daily Living (IADL), Rivermead Mobility Index (RMI), Mini-Mental State Examination (MMSE), Geriatric Depression Scale (GDS), Generalized Self – Efficacy Scale (GSES), Acceptance of Illness Scale (AIS), and Visual Analogue Scale (VAS).
Results. Factors regarding the biological nature of the patient’s condition such as age, time since the stroke, type of stroke, and number of coexisting diseases have a definite impact on the low effectiveness of the physiotherapy conducted at the neurological rehabilitation ward. Socio-demographic factors, marital status, professional activity, and kind of job, also have an impact on the low effectiveness of the conducted physiotherapy.
Conclusions. Comprehensive rehabilitation of neurological patients after the cerebral stroke, taking into account socio-demographic factors is essential to achieve high effectiveness of physiotherapy.

Keywords:

stroke, physiotherapy, socio-demographic factors

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Analiza porównawcza postępowania fizjoterapeutycznego u dzieci ze zdiagnozowanym autyzmem atypowym / Comparative analysis physiotherapy in children with atypical autism

Natalia Habik, Paweł Wieczorkowski, Zbigniew Śliwiński

FP 2016;16(4);72-81

Streszczenie

Wstęp. Autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwoju mającym wpływ na wszystkie obszary funkcjonowania dziecka. Powoduje zaburzenia w nawiązywaniu komunikacji interpersonalnych. Prowadzi do występowania trudności w podporządkowywaniu się regułom społecznym wynikającym z braku ich zrozumienia.
Materiał i metodyka. W pracy został opisany przypadek dwójki dzieci Zuzanny i Aleksandra, którzy uczęszczali na zajęcia fizjoterapeutyczne do placówki Krajowego Towarzystwa Autyzmu w Kielcach raz w tygodniu po 1 godzinie zajęć z fizjoterapeutą. Badania odbywały się od listopada 2015 r. do marca 2016r. Dzieci były w wieku 4 lat. Ocenie poddano model PEP dzieci w skali 0-5.
Wyniki. U dzieci z autyzmem atypowym zaburzona jest percepcja, komunikacja i mowa. Najmniejszą trudność sprawiają wykonywanie zadań z zakresu motoryki dużej i koordynacji. Badany chłopiec wykazywał lepsze rokowanie w porównaniu z dziewczynką.
Wnioski. Dzieci z rozpoznanym autyzmem atypowym różnią się ze względu na płeć w zakresie rozwoju psychofizycznego. Fizjoterapia wpływa na zmniejszenie zaburzeń ze spektrum autyzmu zdiagnozowanego według profilu psychoedukacyjnego PEP. Płeć ma znaczący wpływ na stopień rozwoju motoryki dużej i małej u dzieci z ASD.

Słowa kluczowe:

autyzm, ASD, fizjoterapia, profil psychoedukacyjny


Abstract

Introduction. The autism is an all-embracing development disorder that affects all areas of the child functioning. It causes disturbances in the interpersonal communication. It leads to difficulties in submission to social rules due to the lack of their understanding.
Material and Methods. In this research the case of two children has been described, Zazanna and Aleksander, who took part in the physiotherapeutic sessions with the physiotherapist at the National Autistic Society in Kielce, once a week for 1 hour.  The research was held in the period from November 2015 to March 2016. The children were 4 years old. The PEP model with a scale 0-5 was used to evaluate the children.
Results. The children with atypical autism have disturbances in perception, communication and speech.  The least difficult are for them tasks related with gross motor and visual-motor coordination. The examined boy was more promising comparing to the girl.
Conclusions. The children with diagnosed atypical autism differ in terms of psychophysical development depending on their gender. According to the psychoeducational profile PEP, the physiotherapy reduces disorders resulting from the diagnosed autism spectrum. The gender has significant influence on the fine and gross motor development in children with ASD.

Keywords:

autism, ASD, physiotherapy, psychoeducational profile

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Metoda wartościowania wypowiedzi o kształceniu postaw studentów fizjoterapii na gruncie metaetyki / Methodology of Assessing Certain Statements Regarding the Formation of Attitudes in Students of Physiotherapy, on the Basis of Metaethics

Wojciech Kiebzak, Michał Kosztołowicz, Magdalena Rusin, Marek Kiljański, Małgorzata Kiebzak

FP 2016;16(4);62-70

Streszczenie

Wstęp. W fizjoterapii tak jak w przypadku innych zawodów medycznych oprócz zdobywania wiedzy i osiągania umiejętności zawodowych istotną rolę odgrywa etyka zawodowa.
Cel pracy. Celem pracy jest weryfikacja wypowiedzi studentów fizjoterapii o przedmiotach (dyscyplinach) humanistycznych, które powinny mieć wpływ na kształcenie postawy etycznej.
Materiał i metodyka. Materiał obejmował grupę 141 osób, będących studentami fizjoterapii. Badania zostały przeprowadzone w na przełomie 2015/2016 roku. Technikami badawczymi zastosowanymi w ramach tej pracy była ankieta. Do interpretacji wyników zastosowano test chi-kwadrat (χ2).
Wyniki. Wyniki badań wskazują, iż istnieje przeciętna zależność pomiędzy przedmiotami humanistycznymi i ich wpływem na postawę etyczną. Uznanie wśród studentów fizjoterapii uzyskała psychologia oraz komunikacja interpersonalna. Stąd wynika, że przyczyną, która świadczy o braku wpływu przedmiotów humanistycznych na kształcenie postawy studentów fizjoterapii wobec pacjentów, jest brak komunikacji interpersonalnej, wymiennej, a tym samym nie eksponowanie wiedzy psychologicznej w komunikacji.

Słowa kluczowe:

Fizjoterapia, etyka, komunikacja interpersonalna, psychologia, edukacja humanistyczna


Abstract

Introduction. In physiotherapy, just like in the other medical professions, in addition to acquiring the actual knowledge and gaining the professional skills, the professional ethics is of major importance.
Aim of the Study. The aim of the study was to verify statements made by the physiotherapy students, regarding the humanities (academic disciplines), which should have an impact on formation of their ethical attitudes.
Materials and Methods. In the study participated a group of 141 persons who, at the time, were physiotherapy students. The study was carried out at the turn of 2015 and 2016. The research tool applied was a questionnaire. To interpret the results of the study, the chi-square test (χ2) was used.
Results. The results of the survey show, that there is an average dependency between the humanistic disciplines and their impact on the attitude. Psychology, as well as interpersonal communication, have gained a high level of recognition among the physiotherapy students. Hence, the cause which testifies to the lack of impact of the humanistic disciplines on the formation of attitudes of the physiotherapy students toward their patients, is the lack of interpersonal communication, interchangeable, and therefore no emphasis on the knowledge of psychology during the process of communication.

Keywords:

Physiotherapy, ethics, interpersonal communication, psychology, humanistic education

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Dobro kultury jako podstawa kultury i etyki / Cultural Good as the Basis of Culture and Ethics

Wojciech Kiebzak, Michał Kosztołowicz, Magdalena Rusin, Marek Kiljański, Małgorzata Kiebzak

FP 2016;16(4);48-60

Streszczenie

Wstęp. Na kulturę etyczną grupy zawodowej fizjoterapeutów składają się ich postawy i przekonania etyczne na każdym etapie kształcenia oraz pracy zawodowej. Kulturę zawodu można tworzyć poprzez wprowadzenie odpowiedniego programu etycznego. Kultura i etyka wzajemnie się uzupełniają, wzmacniają nowe zasady i postawy ludzkie. Kultura odgrywa znaczącą rolę w życiu każdej grupy zawodowej oferując wspólny język i sposób zachowania.
Cel pracy. Celem pracy było znalezienie metody do wyodrębnienia ze zdań pytajnych pojęcia dobra kultury.
Materiał i metodyka. Materiał obejmował grupę 141 osób, będących studentami fizjoterapii. Badania zostały przeprowadzone na przełomie 2015/2016 roku. Techniką badawczą zastosowaną w pracy była ankieta. Metodą, którą zastosowano do opracowania wyników jest test chi-kwadrat (χ2)
Wyniki. Wyniki pokazały, że dla studentów fizjoterapii dobrem kultury jest szacunek dla zdrowia, uprzejmość, kultura bycia, takt, uprzejmość i odpowiedzialność, wartości te jednak pozostają w słabej zależności z zadowoleniem ze studiowania fizjoterapii.
Wniosek. Dobro kultury służy w sensie pozytywnym człowiekowi poprzez istnienie triady etycznej, która powinna prowadzić do efektywnej działalności pozytywnej: człowiek-człowiek.

Słowa kluczowe:

fizjoterapia, postawa etyczna, dobru kultury, kształcenie, studenci fizjoterapii


Abstract

Introduction. The ethical culture of physiotherapists encompass their attitudes and ethical beliefs, at every stage of their education and the actual job performance. The professional culture may be created by introducing the adequate ethics program. Both culture and ethics complement each other, and they reinforce the new principles and attitudes of people. The culture plays an important role in the daily life of every professional group, providing a common language and a shared way of behavior.
Aim of the Study. The aim of the study is to find a method allowing to formulate the definition of cultural good based on the results of used questions.
Materials and Methods. In the study participated a group of 141 persons who, at the time, were physiotherapy students. The study was carried out at the turn of 2015 and 2016. The research tool applied is a questionnaire. The method used to evaluate the results is the chi-squared test (χ2).
Results. The results have shown, that the physiotherapy students considered the following as cultural goods: esteem for health, propriety, tact, kindness, and responsibility, however these values are poorly related to the satisfaction derived from the fact of studying the physiotherapy.
Conclusion. The cultural good serves people, in a positive sense, through existence of the ethical triad, which should lead to the effective, positive man-to-man interaction.

Keywords:

movement, physical fitness, physical activity, endurance, physiotherapists

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena wpływu terapii manualnej na sprawność funkcjonalną rąk chorych z twardziną układową – opis przypadku / Evaluation of the manual therapy effect on hand functional efficiency in the patients with systemic sclerosis – case description

Mateusz W. Romanowski, Maja Špiritović, Agata Zdanowska, Anna Kwaśniewska

 

FP 2016;16(4);14-23

Streszczenie

Twardzina układowa jest przewlekłą, układową chorobą tkanki łącznej, którą charakteryzuje uszkodzenie naczyń krwionośnych, obecność autoprzeciwciał oraz postępujące włóknienie skóry i narządów wewnętrznych prowadzące do ich niewydolności. Utrata ruchomości w stawach ręki oraz nadgartska, które bardzo często dotykają chorych z twardziną układową, znacznie pogarszają ich jakość życia.
Niefarmakologiczne leczenie twardziny układowej obejmuje: fizjoterapię, edukację, nowe metody terapeutyczne. Indywidualnie dobrana terapia przeciwdziała oraz zmniejsza dysfunkcje w obrębie stawów, tkanek miękkich oraz skóry, może poprawiać wydolność narządów wewnętrznych.
Terapia manualna doskonale uzupełnia kompleksowe leczenie tej grupy chorych poprzez odziaływanie na receptory: Golgiego, Ruffiniego, Paciniego oraz śródmiąższowe. Techniki z zakresu terapii manualnej ukierunkowane na skórę, powięź, mięśnie, stawy poprawiają sprawność ręki oraz zmniejszają odczucie bólu chorych z twardziną układową.
Zastosowane techniki manualne (rolowanie skóry, masaż głęboki powięzi powierzchownej oraz mięśni odpowiedzialnych za wyprost w stawie nadgarstkowym, poizomteryczną relaksację mięśni, mobilizację w kierunku grzbietowym w stawie promieniowo-nadgarstkowym, mobilizację boczno-boczną w stawach międzypaliczkowych) w przeprowadzonym badaniu poprawiły sprawność funkcjonalną ręki we wszystkich badanych parametrach (Cochin Hand Scale, Hand Mobility in Scleroderma, finger-to-palm-distance).

Słowa kluczowe:

Twardzina układowa, terapia manualna, terapia tkanek miękkich, fizjoterapia


Abstract

The systemic sclerosis is chronic systemic disease of connective tissue that is characterized by damage of blood vessels, presence of autoantibodies and progressing skin and internal organs fibrination, leading to their failure. The loss of mobility in hand and wrist joints, which often affects patients with the systemic sclerosis, significantly worsens their life quality.
Non-pharmacological treatment of the systemic sclerosis includes: physiotherapy, education, new therapeutic methods. Individually selected therapy counteracts and diminishes dysfunctions in the joints area, soft tissues and skin, and may improve efficiency of internal organs.
Manual therapy perfectly complements comprehensive in this group of patients, by influencing the following receptors: of Golgie, Ruffini, Pacini and interstitial. The manual therapy techniques directed to the skin, fascia, muscles, joints, improve hand efficiency and decrease pain in patients with systemic sclerosis.
Application of manual techniques (skin rolling, deep massage of superficial fascia and muscles responsible for straightening the wrist joint, postisometric muscle relaxation, mobilization in ridge direction in rediocarpal joint, side-to-side mobilization in finger joints) performed in the study improved hand functional efficiency in all tested parameters (Cochin Hand Scale, Hand Mobility in Scleroderma, finger-to-palm-distance).

Keywords:

systemic slerosis, manual therapy, soft tissue therapy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Jak fizjoterapeuci postrzegają zdrowie? – wyniki badania kwestionariuszowego / How do physiotherapists define health? – results of a questionnaire study

Łukasz J. Krzych, Mateusz Ziemba, Michał Wyder, Krystian Oleszczyk, Anna Zielińska-Meus, Jacek Durmała

FP 2015;15(3);56-63

Streszczenie
Wstęp. Fizjoterapeuta powinien znać metody oceny stanu zdrowia, wiedzieć, jakie są podstawowe pojęcia i mechanizmy psychospołeczne związane ze zdrowiem i jego ochroną. Celem pracy była ocena poglądów fizjoterapeutów na temat zdrowia oraz podstawowych uwarunkowań wyrażanych opinii.
Materiał i metody. W badaniu przekrojowym uczestniczyło 117 osób, 91 kobiet (77,7%) oraz 28 mężczyzn (22,3%) w wieku 38 ± 10 lat. Narzędzie badawcze stanowiła polska adaptacja kwestionariusza Ewlesa i Simnetta. Ankieta składała się z 23 pytań ukierunkowanych na poznanie opinii na temat komponent zdrowia: fizycznej (7 pytań), psychicznej (6 pytań), społecznej (5 pytań) oraz zdrowia jako braku choroby (5 pytań). Każdy badany został poproszony o zaznaczenie wszystkich wyznaczników zdrowia, z którymi się zgadzał. Obliczono wartość odsetkową udzielnych odpowiedzi (ilość zaznaczonych twierdzeń na 23 możliwych) oraz określono, pytania której z domen dominują.
Wyniki. Sumarycznie: badani zaznaczyli 64,5% możliwych odpowiedzi. Najczęściej wybierali te dotyczące komponenty społecznej (80%), następnie fizycznej (71,4%), psychicznej (66,7%), a najrzadziej postrzegali zdrowie jako brak choroby (60%). Kategoryzując indywidualnie opinie, fizjoterapeuci najczęściej postrzegali zdrowie w kategorii całościowej – dobrostanu bio-psycho-społecznego (38,9% osób). Kobiety częściej zgadzały się z twierdzeniami w zakresie domeny psychicznej i społecznej (p<0,05). Wiek, wykształcenie, stan cywilny, miejsce i staż pracy nie miały związku z udzielanymi odpowiedziami. Wnioski. Połowa fizjoterapeutów prawidłowo identyfikuje pojęcie zdrowia. Płeć wpływa na charakter udzielanych odpowiedzi. Ograniczeniem wnioskowania jest kwestionariuszowy charakter badania, dlatego otrzymane rezultaty powinny stać się przyczynkiem dla kolejnych prac w tym zakresie.

Słowa kluczowe:

zdrowie, kwestionariusz, opinie, fizjoterapia, fizjoterapeuta


Abstract
Introduction. A physiotherapist should know methods used in health assessment, basic definitions and psychosocial mechanism driving health and its prevention. The aim of this study was to assess opinions of physiotherapist about health with aligned basic determinants.
Methods. This cross-sectional study involved 117 subjects, 91 (77.7%) females and 28 (22.3%) males, aged 38 ± 10 years. Polish version of a standardized Ewles and Simnett questionnaire was applied. The poll consisted of 23 questions about 4 components of health: physical (7 questions), mental (6 questions), social (5 questions) and health as a lack of disease (5 questions). Subject chose all of possible 23 answers their agreed with. Percentage of given answers was calculated. On this basis, a dominant domain was established.
Results. Subjects agreed with 64.5% of all opinions of a questionnaire. Most frequently they chose those related to social (80%), then physical (71.4%) and finally to mental (66.7%) components of health. Health as a lack of disease was declared less frequently (60%). After categorization of individual answers, we found that physiotherapists defined health as the bio-psycho-social condition (38.9% of persons). Age, education level, marital status, place of work and number of years in profession were not associated with given opinions.
Conclusions. More than half of investigated physiotherapists define health inappropriately. Gender influences subjects’ opinions about health. Questionnaire formula of the study is its limitation, so the results need to be verified in further researches.

Key words:
health, questionnaire, opinions, physiotherapy, physiotherapist

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Plastrowanie dynamiczne jako alternatywa dla środków przeciwbólowych w redukcji bólu menstruacyjnego / Kinesiology taping as an alternative to painkillers used for the reduction of menstrual pains

Tomasz Wilk, Magdalena Niewęgłowska-Wilk, Izabela Załęska

FP 2015;15(4);82-88

Streszczenie
Cel. Ocena skuteczności zastosowania plastrowania dynamicznego jako alternatywy dla środków przeciwbólowych w bólach menstruacyjnych u kobiet.
Materiały i metody. W badaniu uczestniczyło 40 kobiet (od 20-35 roku życia) z regularnym cyklem miesiączkowym. Przed rozpoczęciem pierwszego oklejania każda z badanych oceniała nasilenie bólu menstruacyjnego w skali wizualno-analogowej (VAS). 20 kobietom naklejano na skórze brzucha poniżej pępka i podbrzuszu po dwie taśmy na 2 dni przed wystąpieniem miesiączki. Taśmy utrzymywane były przez 7 dni. Pozostałe 20 kobiet stanowiło grupę kontrolną, która nie zostala oklejona. Wszystkie 40 kobiet zostały poproszone o ocenę nasilenia bólu w 5 dniu miesiączki. Badanie przeprowadzano przez kolejne trzy miesiące.
Wyniki. U wszystkich 20 kobiet ból menstruacyjny oceniany w skali wizualno-analogowej (VAS) wynosił od 5 do 7 i wyniku zastosowanego postępowania zmniejszył się do poziomu 1 lub 0. Badane kobiety po zastosowaniu plastrowania dynamicznego nie odczuwały bólu jaki towarzyszył im podczas menstruacji lub był on minimalny. W grupie kontrolnej nie zauważono żadnych zmian związanych ze zmniejszeniem bólu.
Wnioski. Plastrowanie dynamiczne jest skuteczną alternatywą dla środków przeciwbólowych w bólach menstruacyjnych u kobiet.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, elastyczne taśmy terapeutyczne, ból menstruacyjny


Abstract
Aim. The evaluation of the efficiency of kinesiotaping application as an alternative to analgesics in the treatment of menstrual pain in women.
Materials and Methods. 40 subjects (women aged 20-35 years) with regular menstrual cycles took part in the study. Prior to the first taping treatment or the first observation (in the study and control group, respectively) each woman assessed the severity of her menstrual pain using the visual analogue scale (VAS). Two days before the expected menstruation 20 subjects were treated with two tapes fixed laterally in the lower abdominal area. Tapes were kept on the skin for 7 days. The procedure was repeated each month for three consecutive months. The other 20 subjects were the control group in which the treatment was not introduced. All 40 women were asked to evaluate the severity of the pain on the fifth day of their menstruation. The assessment was performed each month for three consecutive months.
Results. Menstrual pain was assessed as 5 to 7 in the visual analogue scale (VAS). The pain decreased to 1 or 0 as a result of the implemented treatment. The application of kinesiology taping resulted in the absence of menstruation pain or the occurrence of mild pain. No changes related to pain reduction were noted in the control group.
Conclusions. Kinesiology taping is an efficient alternative to the application of analgesics in reducing menstrual pain in women.

Key words:
physiotherapy, elastic therapeutic tape, menstrual pain

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartozą leczonych sanatoryjnie / Assessment of the Effectiveness of the Physiotherapy in Patients with the Coxarthrosis, Treated in Spa Facilities

Zbigniew Śliwiński, Marlena Maskiera, Marta Makara-Studzińska, Grzegorz Śliwiński, Małgorzata Starczyńska

FP 2015;15(4);7-15

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartrozą leczonych sanatoryjnie. Materiał i metodyka. W badaniu wzięło  udział 49 pacjentów (29 kobiet i 20 mężczyzn) leczonych w Sanatorium „Słowacki” w Busku-Zdroju na turnusie 21-dniowym. Byli to pacjenci ze zmianami zwyrodnieniowymi stawu biodrowego nie leczeni operacyjnie. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy. W grupie badanej  (24 osoby), zastosowano zabiegi fizykalne i hydroterapię. W grupie kontrolnej (25 osób), dodatkowo zastosowano kinezyterapię U każdego z pacjentów wykonano: badanie ankietowe, pomiar zakresu ruchomości w stawach biodrowych, ocenę siły mięśniowej skalą Lovetta, ocenę stopnia nasilenia bólu w skali VAS,  testy funkcjonalne ( Linder 2, test uciskowy brzucha, test Patricka Fabre, SLR,  test Tinetti, test „Up and Go”, ocenę chodu wg. Perry). Wyniki.   Po zakończeniu 21- dniowego leczenia rehabilitacyjnego u większości pacjentów, nastąpiło znaczne zmniejszenie subiektywnego odczucia dolegliwości bólowych, znaczna poprawa funkcji ruchowych biodra oraz zmniejszenie ryzyka upadku. Przeprowadzonych badania wskazują, na uzyskanie lepszych wyników usprawniania fizjoterapeutycznego w grupie kontrolnej, gdzie dodatkowo zastosowano kinezyterapię. Wnioski. 1. Fizjoterapia ma wpływ na zwiększenie zakresu ruchu w stawie biodrowym we wszystkich płaszczyznach, szczególnie w zakresie ruchu zgięcia i odwodzenia. 2. Postępowanie usprawniające wpływa na poprawę stereotypu chodu u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego. 3.Leczenie sanatoryjne u osób ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych zmniejsza ryzyko upadków.

Słowa kluczowe:
usprawnianie, fizjoterapia, koksartroza, leczenie sanatoryjne


Abstract
Introduction. The objective of this study has been to assess the effectiveness of the physiotherapy in patients with the coxarthrosis, treated in Spa facilities. Materials and Methods. The study involved 49 patients (29 women and 20 men), who have been treated in the “Słowacki” Spa in Busko-Zdrój, during their 21 days rehabilitation stay. The patients have had degenerative changes in the hip joint, which have not been surgically treated. The patients have been divided into two groups. To the study group (24 persons) the physiotherapy treatments have been applied. In the control group (25 persons), in addition there has been the kinezytherapy applied. Each of the patients has gone through: questionnaire survey, measurement of the range motion in the hip joints, muscle strength evaluation with the Lovett scale, assessment of the pain severity in the VAS scale, functional tests (Linder 2, abdominal compression test, Patrick Faber test, SLR, Tinetti test,”Up & Go” test, gait analysis according to Perry). Results. After the 21-day rehabilitation treatment, the majority of patients have shown a significant decrease in the subjective pain sensation, a significant improvement of the hip motion functions and a reduced risk of the patient falling down. The carried out research has indicated, that better results have been achieved in the control group, where the kinezytherapy treatment has been applied in addition. Conclusions. 1. Physiotherapy has an impact on increasing the hip joint range of motion, in all directions, particularly in the flexion an abduction movements. 2. The rehabilitation procedure improve the gait stereotype in patients with the osteoarthritis of the hip joint. 3. The Spa rehabilitation therapy reduces the risk of falling down in patients with degenerative changes in the hip joints.

Key words:
Rehabilitation, physiotherapy, coxarthrosis, spa therapy treatment

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Udar mózgu problemem współczesnej cywilizacji – analiza postępowania fizykalnego / Stroke as a civilisation-scale problem – physical treatment analysis

Ewelina Czerczak, Włodzisław Kuliński

FP 2016;16(1);24-35

Streszczenie
Wstęp. Udar mózgu to jedna z najczęściej występujących postaci uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Każdego roku w Polsce na udar mózgu zapada około 60 tys. ludzi.  Zaburzenia powstałe w wyniku udaru wymagają wdrożenia długotrwałej opieki i rehabilitacji. Głównym celem postępowania fizjoterapeutycznego jest przywrócenie choremu samodzielności w codziennym funkcjonowaniu oraz poprawa jakości życia pacjenta.
Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu postępowania fizjoterapeutycznego na stan funkcjonalny i jakość życia chorych po udarze mózgu. Materiał i metody. Badania przeprowadzono u 30 chorych po udarze mózgu (24 po udarze niedokrwiennym i 6 po udarze krwotocznym) przebywających na Pododdziale Rehabilitacji Neurologicznej Szpitala Specjalistycznego św.  Łukasza w Końskich. W trakcie 8 tygodni pobytu na oddziale pacjenci poddawani byli intensywnemu leczeniu usprawniającemu. Badanie wykonywane było dwukrotnie, a mianowicie w dniu przyjęcia pacjenta na oddział oraz w dniu jego wypisu. Obejmowało wypełnienie ankiety uwzględniającej ocenę jakości życia w skali od 1 do 10 pkt., ocenę stanu funkcjonalnego przy użyciu Wskaźnika Barthel oraz ocenę stopnia spastyczności mięśni kończyny górnej i dolnej zmodyfikowaną skalą Ashworth. Wynik oceny stanu funkcjonalnego porównano w zależności od charakteru udaru, czasu od momentu wystąpienia udaru do rozpoczęcia rehabilitacji oraz liczby chorób współistniejących. Ocenie poddano także wpływ kompleksowego usprawniania na ocenę niezależności w codziennym funkcjonowaniu po zakończonym postępowaniu oraz zbadano wpływ usprawniania na stopień spastyczności i korzystanie z przedmiotów zaopatrzenia ortopedycznego. Wyniki i wnioski. U wszystkich badanych doszło do poprawy stanu funkcjonalnego. Lepsze wyniki końcowe uzyskali pacjenci po udarze niedokrwiennym oraz zmagający się z mniejszą liczbą chorób współistniejących. Efekty postępowania były lepsze u tych, którzy wcześniej po wystąpienia udaru podjęli rehabilitację. Ocena jakości życia była znacząco wyższa, aniżeli przed rehabilitacją. Nastąpiło istotne obniżenie stopnia spastyczności, a znaczącej poprawie uległo korzystanie przez pacjentów z przedmiotów zaopatrzenia ortopedycznego.

Słowa kluczowe:
udar mózgu , leczenie, fizjoterapia


Abstract
Introduction. Stroke is one of the most common forms of damage to the central nervous system. In Poland, approximately 60,000 people suffer from stroke every year. Disorders resulting from stroke require the implementation of long-term care and rehabilitation. The main objective of physiotherapy is to restore patient independence in daily living and improve the quality of life of the patient. Aim of study. The aim of the study was to evaluate the effect of physiotherapy on the functional status and quality of life of patients after stroke. Material and Methods. The study comprised 30 patients after stroke (24 patients after ischemic stroke and 6 patients after hemorrhagic stroke) staying at the neurological rehabilitation ward in the St. Luke Specialist Hospital in Końskie. During 8 weeks of hospitalization, the patients underwent intensive rehabilitation. They were examined twice, namely on admission and on the day of discharge. The examination included completing a questionnaire assessing the quality of life on a scale of 1 to 10 points, an assessment of the functional status using the Barthel Index and an assessment of muscle spasticity of the upper and lower limb with the modified Ashworth scale. The results of functional status assessment were compared according to the type of stroke, time from stroke to rehabilitation and the number of concomitant diseases. Moreover, the effect of the comprehensive rehabilitation on the assessment of independence in daily living was studied after treatment, as was the influence of rehabilitation on the degree of spasticity and the use of orthopedic aids. Results and Conclusion. The functional status improved in all patients. Better final results were obtained in patients after ischemic stroke and suffering from fewer comorbidities. The results were better in those whose rehabilitation commenced earlier. The quality of life was significantly higher than before rehabilitation. The degree of spasticity was significantly reduced and the use of orthopaedic aids was improved.

Key words:
stroke, treatment, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

1 2 3 4