Oryginalna metoda przyrodolecznicza doktora Apolinarego Tarnawskiego stosowana w Zakładzie w Kosowie w latach 1893-1939 / The original naturopathy treatment method practiced by doctor Apollinary Tarnawski in Kosovo during the period 1893-1939

Sławomir Jandziś, Andżelika Pleśniak, Stanisław Zaborniak,
Marek Kiljański

FP 2015; 15(1); 74-80

Streszczenie
Artykuł powstał w wyniku analizy materiałów źródłowych, które stanowiły m.in.: akta uzdrowisk galicyjskich, informacje pochodzące z przewodników, broszurek reklamowych, prasy codziennej i medycznej doby galicyjskiej. Celem opracowania było przedstawienie oryginalnej metody przyrodoleczniczej dr. Apolinarego Tarnawskiego, którą w/w stosował w latach 1893-1939 we własnym zakładzie w Kosowie Huculskim. Zarówno metoda oraz jej źródła stanowią oryginalne opracowanie, z którego mogą korzystać zainteresowani problemem ewolucji fizjoterapii i medycyny fizykalnej.
System leczniczy dr. A. Tarnawskiego opierał się na stosowaniu ruchu na świeżym powietrzu w postaci gimnastyki (szczególnie oddechowej), pieszych wycieczek, sportów oraz pracy fizycznej w ogrodzie. Uzupełnieniem wspomnianej terapii były zabiegi wodne oparte na metodzie Kneippa, inhalacje, kuracje pitne, a także kąpiele słoneczne i powietrzne. Nie mniej ważnym czynnikiem leczniczym była jarska dieta, a nawet głodówka. W lecznicy obowiązywał zakaz używania papierosów, alkoholu, a leki stosowano jedynie w szczególnych przypadkach. Przewodnią ideą metody dr. A. Tarnawskiego było nie tylko leczenie, ale także edukacja społeczeństwa w zakresie prowadzenia zdrowego i higienicznego trybu życia. Metoda dr. A. Tarnawskiego cieszyła się ogromną popularnością w Polsce i ściągała do Zakładu wiele wybitnych postaci: artystów, pisarzy, profesorów, dziennikarzy a nawet duchowieństwo.
Dr A. Tarnawski na podstawie własnej wiedzy, założeń ideologicznych, doświadczeń wyniesionych z podróży po krajowych i zagranicznych lecznicach opracował oryginalną metodę, dzięki której należy go zaliczyć do prekursorów nowoczesnego przyrodolecznictwa, profilaktyki szkodliwości cywilizacyjnych a także rehabilitacji geriatrycznej w Polsce. Pomimo upływu wielu lat założenia metody nadal nie straciły na aktualności.

Słowa kluczowe:
historia medycyny, fizjoterapia, gimnastyka lecznicza, medycyna fizykalna


Abstract

This article is a result of the analysis of source materials which were, among others, files of Galicia spas, information from tourist guides, advertising brochures, as well as daily and medical publications of the Galician period. The aim of the study was to present the original method of naturopathy applied by dr Apollinary Tarnavski in the years 1893-1939 in his own clinic in Hutsul-Kosovo. Both the method and its foundations are original and can be used by those interested in the problem of the evolution of physiotherapy and physical medicine.
Dr A. Tarnavski’s healing system was based on the use of outdoor activity in the form of gymnastics (especially respiratory), hiking, sports and physical work in the garden. This therapy was supplemented by water treatments based on the Kneipp method, inhalation, drinking procedures, as well as sun and air bathing. No less important factor was the medicinal vegetarian diet and even starvation. Cigarettes and alcohol were banned in the clinic, and drugs were used only in special cases. The philosophy behind dr A. Tarnawski’s methods was not only treatment, but also teaching the people to lead a healthy and hygienic lifestyle. Dr A. Tarnavski’s method was enormously popular in Poland and drew to his clinic many eminent personalities, such as artists, writers, professors, journalists and even the clergy.
Based on his experience, ideological assumptions, the knowledge gained from his trips to the national and international clinics, dr A. Tarnavski developed an original method due to which he should be perceived as the precursor of modern naturopathy, he is also the precursor in the prevention of civilization hazards and geriatric rehabilitation in Poland. Despite the passing of many years, his methods are still valid.

Key words:
history of medicine, physiotherapy, healing gymnastics, physical medicine

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Poziom zaangażowania fizjoterapeutów w procedury intensywnej opieki medycznej, w zakresie fizjoterapii układu krążeniowo-oddechowego, w Nigerii / Physiotherapists’ Level of Involvement in Patterns of Acute Care Cardiorespiratory Physiotherapy practice in Nigeria

Oke Kayode I, Birabi Bridget N, Oghumu Saturday N

FP 2015; 15(2); 110-118

Streszczenie
Wstęp. Specjalizacja w zakresie fizjoterapii układu krążeniowo-oddechowego zaledwie raczkuje w Nigerii, a także w innych krajach Afryki Zachodniej, gdzie trzeba dopiero opracować szczegółowe procedury postępowania w tym zakresie. Niniejsze opracowanie zmierza więc do zbadania, oraz udokumentowania, aktualnych procedur fizjoterapeutycznych podejmowanych w Nigerii, w ramach intensywnej opieki medycznej.
Materiały i Metody. Opracowany we własnym zakresie, i poddany ewaluacji kwestionariusz skierowano do 66 fizjoterapeutów, pochodzących z sześciu regionów geopolitycznych Nigerii.
Wyniki. Z przeprowadzanego badania wynika, że zaledwie 3 (5.3%) respondentów specjalizuje się w fizjoterapii układu krążeniowo-oddechowego, 32 osoby (56.1%) brały udział w zabiegach/asystowały na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM), 22 osoby (38.6%) i 24 osoby (42.1%) angażowały się, odpowiednio w przed i pooperacyjne działania w zakresie rehabilitacji po zabiegach kardiologicznych. 32 (56.1%) respondentów deklarowało dyżury w ramach współpracy z OIOM, a tylko 11 (19.3%) z nich angażowało się jako element całokształtu procesu leczenia i procesu podejmowania decyzji o wypisaniu pacjenta z oddziału intensywnej opieki medycznej.
Wnioski. Wyniki niniejszego badania wskazują, że wykorzystanie fizjoterapii w ramach procedur intensywnej terapii układu krążeniowo-oddechowego pozostaje w Nigerii na niskim poziomie – co może wynikać z faktu, że dostępnych jest tylko niewielu specjalistów w tej dziedzinie. Konkludując, należy stwierdzić, że fizjoterapeuci winni zdobywać wiedzę – i odpowiednie kwalifikacje – w zakresie diagnozowania oraz leczenia pacjentów z poważnymi schorzeniami układu krążeniowo-oddechowego.

Słowa kluczowe:
Praktyka lekarska, wzorce i_procedury, leczenie układu krążeniowo-oddechowego, fizjoterapia


Abstract

Background: Cardiorespiratory physiotherapy specialty is a developing practice in Nigeria and other West African countries and its specific patterns for its practice are yet to be established.This study therefore sets to explore and document the practice pattern of physiotherapy in acute cardiorespiratory care in Nigeria.
Material and Methods: A self designed well-structured and validated questionnaire was administered to 66 physiotherapists pooled from the six geo-political zones of Nigeria.
Results:The results revealed that only 3 (5.3%) of the respondents specialized in cardiopulmonary physiotherapy, 32 (56.1%) were involved in intensive care unit (ICU) practice/coverage, 22 (38.6%) and 24 (42.1%) were involved in pre-operative and post-operative cardiac surgery rehabilitation management respectively. 32 (56.1%) of the respondents reported being on-call duty in the ICU with only 11 (19.3%) of them formed part of patients’ holistic care and discharge decision making process of acute or ICU patients in their practice settings.
Conclusions: The findings from this study suggest that there is still a low level of utilization of physiotherapy in acute cardiorespiratory care practice in Nigeria, possibly resulting from availability of only few specialists. It is therefore concluded thatphysiotherapists need to develop specialist skills and expertise with regard to cardiorespiratory assessment and management of critically ill patients in this area.

Key words:
practice, patterns, cardiorespiratory care, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena efektów terapeutycznych u pacjentów z dysfunkcją stawu ramiennego leczonych według koncepcji Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej oraz iniekcji okołostawowych / Evaluation of the therapeutic effects in the patients with the glenohumeral joint dysfunction treated according to Brian Mulligan concept and with the pectoral girdle muscle tapping as well as circumarticular injections

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Jan W. Sosnowski,
Andrzej Szczygieł, Irena Szczepańska, Piotr Wróbel,
Magdalena Wilk-Frańczuk,  Jan W. Raczkowski

FP 2017; 17(1); 116-124

Streszczenie
Wstęp. Siedzący tryb życia związany z rozwojem cywilizacyjnym, oraz praca w pozycji siedzącej wpływają na powstawanie dysfunkcji stawów ramiennych, najczęściej w postaci dolegliwości przeciążeniowo–bólowych.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie efektów fizjoterapii z zastosowaniem mobilizacji z ruchem według Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej a stosowanymi iniekcjami okołostawowymi.
Materiał i metody. Badaniem objęto 27 pacjentów. Pierwszą grupę (16 osób) leczono za pomocą iniekcji okołostawowych leków z grupy kortykosteroidów. W drugiej grupie (11 osób) stosowano terapię manualną według koncepcji Briana Mulligana i taping mięśni. Badania przeprowadzono przed rozpoczęciem terapii i po trzech tygodniach. Wykorzystano skalę bólu i niesprawności barku SPADI, testy prowokacyjne HIN, HIB, POP, Joba, „bolesnego łuku” (70°-120°), „belly–press”, pomiar goniometryczny oraz subiektywnego odczucia bólu w nocy. W celu sprawdzenia czy rodzaj zastosowanej terapii miał wpływ na poprawę funkcji kończyny górnej przeprowadzono analizę statystyczną wariancji w schemacie mieszanym, gdzie czynnikiem międzygrupowym był rodzaj terapii a czynnikiem wewnątrzgrupowym był moment pomiaru: przed i po zakończeniu terapii. Dane opracowano przy użyciu programów Microsoft Excel oraz Statistica.
Wyniki. Zastosowane metody terapii w obu grupach, wpłynęły na poprawę zakresu ruchów stawu ramiennego. W grupie 2 uzyskano lepsze wyniki dotyczące zmniejszenia dolegliwości bólowych okresowych i powodujących zaburzenia snu.
Wnioski. Oba zastosowane programy terapeutyczne wpływają na poprawę funkcji i zmniejszenie dolegliwości bólowych w badanej grupie, jednak zastosowanie w grupie 2 technik terapeutycznych wg koncepcji Mulligana i tapingu mięśni przyniosło znacząco większą poprawę w ocenie stanu klinicznego i w ocenie subiektywnej pacjentów.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, terapia manualna, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Sedentary lifestyle connected with the civilizational development and the work in sitting position cause glenohumeral joints dysfunction, most often in the form of overload-pain ailments.
Purpose of this study. The purpose of this study was to compare the physiotherapeutic effects with the application of mobilization with motion according to Brian Mulligan and the pectoral girdle muscle tapping, and the used circumarticular injections.
Material and Methods. The research included 27 patients. The first group (16 persons) was treated with the circumarticular injections of medicines of the corticosteroids group. In the second group (11 persons) the manual therapy according to Brian Mulligan’s concept and the muscle tapping were used. The examinations were performed before the therapy and after three weeks. The used measurements included the shoulder pain and disability index SPADI, provocative tests HIN, HIB, POP, Job, “painful arc” (70°-120°), “belly–press”, goniometric measurement and the subjective pain feeling at the night time. In order to check if the used therapy type had any effect on the upper limb function improvement, the statistical analysis was made in the variance with a_mixed scheme, where the inter-group factor was the type of therapy, and the intra-group factor was the measurement moment: before and after completion of the therapy. Data were processed using Microsoft Excel and Statistica software.
Results. The applied therapy methods influenced improvement of the glenohumeral joint movement range in both groups. The group 2 had better results in reduction of periodic pain ailments and sleep disturbances.
Conclusions. Both used therapeutic programs improves functioning and reduce pain ailments in the investigated group, however the use of 2 therapeutic techniques in the group 2, according to Mulligan’s concept and the muscle tapping, brought significantly greater improvement in the clinical condition evaluation and in the patients’ subjective assessment.

Key words:
painful shoulder syndrome, manual therapy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Masaż w okresie ciąży – wskazania, przeciwwskazania, ogólne zasady wykonywania zabiegu / Massage during pregnancy – indications, contraindications, general principles for performing the treatment

Katarzyna Urtnowska, Irena Bułatowicz, Grzegorz Ludwikowski

FP 2017; 17(1); 88-94

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy było przedstawienie ogólnych zasad oraz wskazań i przeciwwskazań do wykonania zabiegu masażu dla kobiet w trakcie ciąży.
Podstawowe założenia. Ciąża, jako okres wielkich zmian w organizmie i wyglądzie ciała kobiety często skutkuje wieloma różnorakimi dolegliwościami oraz stanowi swego rodzaju problem terapeutyczny. Najczęściej obserwowanymi są objawy bólowe i napięciowe ze strony układu mięśniowo-kostnego. Zabieg masażu relaksacyjnego, wykonywany regularnie w trakcie ciąży, jest w stanie zapobiec powstaniu tych dolegliwości lub ulżyć już obecnym. Niestety wykonywany jest niezwykle rzadko, z powodu wielu obaw o bezpieczeństwo tego rodzaju zabiegu, a także z tego względu, iż nie każdy gabinet masażu jest przygotowany na przyjęcie i pomoc kobiecie ciężarnej. Aby masaż prenatalny był bezpieczną formą terapii, musi być przeprowadzony przez wykwalifikowanego masażystę w specjalistyczny sposób, tak aby kobieta mogła poczuć się rozluźniona, odprężona i nie musiała obawiać się o zdrowie swoje i nienarodzonego dziecka. Wyjątkowo istotne jest także aby terapeuta wykluczył przed zabiegiem istnienie wszelkich przeciwwskazań, przestrzegał zasad wykonywania zabiegu oraz dbał o dobre samopoczucie ciężarnej.

Słowa kluczowe:
kobieta, ciąża, masaż, fizjoterapia


Abstract

Aim. The aim of this study was to present the general principles of massage therapy during pregnancy, as well as indications and contraindications for performing the treatment.
Basic assumptions. Pregnancy, as a_period of the great change in woman’s body, results in a_number of different ailments and because of that, can be determined as a_therapeutic problem. The most common symptoms are pain and tension from musculo-skeletal system. The relaxing massage treatment, performed regularly during pregnancy is able to prevent or alleviate already present symptoms. Unfortunately, it is performed very rarely, due to many apprehensions about the safety of that treatment and because of the fact that not every massage parlour or beauty salon is ready to provide help for pregnant women. Prenatal massage, in order to be safe for pregnant woman, must be always performed in a_special way, so that women could feel at ease, relaxed and won’t have to worry about their health and of their unborn child. It is extremely important, for the massage specialist, to rule out any contraindications before the treatment, to respect the rules of performing it and care about the well-being of the pregnant.

Key words:
women, pregnancy, massage, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Fizjoterapia po rekonstrukcji ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego – opis przypadku / Physiotherapy After the Supraspinatus Muscle Tendon Reconstruction – Case Study

Elżbieta Ciejka, Robert Santorek, Grzegorz Mąkosa

FP 2016;16(4);116-121

Streszczenie

Wstęp. Uraz lub też zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem są najczęstszą przyczyną
utraty funkcji w obrębie struktur stożka rotatorów. Leczenie artroskopowe stożka rotatorów jest leczeniem coraz powszechniej stosowanym ze względu na potencjalne korzyści płynące z małych nacięć.
Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie efektów postępowania fizjoterapeutycznego po artroskopowym leczeniu uszkodzenia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, w okresie od 5 do 16 tygodnia po zabiegu.
Materiał i metody. Pacjent (l. 47) z rozpoznaniem zerwania ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego 7,5 mm. U pacjenta wykonano artroskopowe szycie m. nadgrzebieniowego przy użyciu kotwicy prawego stawu ramienno-łopatkowego. W badaniach dokonano oceny dolegliwości bólowych skalą Laitinena, VAS, zakresu ruchomości stawu, przeprowadzono test Hawkinsa, test Neera, test Jobea, test Drop Arm oraz skalę Constant. U pacjenta stosowano rehabilitację w okresie od 6 do 16 tygodnia od zabiegu.
Wyniki. Po 16 tygodniach usprawniania uzyskano poprawę zakresu ruchu zgięcia, odwiedzenia, rotacji, zmniejszenie dolegliwości bólowych. Test Hawkinsa – ujemny, test Neera – ujemny, test Drop Arm – ujemny, test Jobe’a pacjent nie był w stanie odwieść ramienia do 90° wbrew oporowi, dolegliwości bólowe nie występowały. W ocenie skali Constant pacjent uzyskał 94 punkty na 100 możliwych.
Wnioski. Zastosowana fizjoterapia po artroskopowym leczeniu uszkodzenia stożka rotatorów w okresie od 6 do 16 tygodnia przyniosła zmniejszenia dolegliwości bólowych, poprawę zakresu ruchu, siłę mięśniową oraz poprawę funkcji w leczonym stawie barkowym.

Słowa kluczowe:

stożek rotatorów, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Trauma or degenerative disorders associated with age are the most common cause of loss of functions within the structures of the rotator cuff. The arthroscopic treatment of the rotator cuff is a therapy applied more and more often, due to the potential benefits of very small incisions.
Research Goal. The aim of the study is to present the effects of physiotherapy after the arthroscopic treatment of damage to the supraspinatus tendon, within the period from 5th to 16th week after the surgery.
Materials and Methods. The patient (47 years old) diagnosed with the supraspinatus tendon rupture of 7.5mm, had undergone the arthroscopic suturing of the supraspinatus muscle, with the use of the right shoulder joint anchor. Within the study, there have been performed: pain assessment using the Laitinen Scale, VAS, evaluation of the joint mobility, Hawkins Test, Neer Test, Jobe Test, Drop Arm Test and the Constant Shoulder Score. The patient has been subjected to a rehabilitation treatment within the period from 6th to 16th week after the surgery.
Results. After 16 weeks of the rehabilitation treatment, there has been achieved the range improvement of adduction, abduction and rotation, and the decrease of pain sensation. Hawkins Test – negative; Neer Test – negative; Drop Arm Test – negative; in the Jobe Test, the patient was not able to abduct the arm against resistance to the degree of 90°, there was no pain sensation. In the assessment of the Constant Shoulder Score, the patient scored 94 out of 100 points available.
Conclusions. The physiotherapy, applied within the period from 6th to 16th week after the arthroscopic treatment of the rotator cuff damage, has caused the reduction of pain sensation, improved mobility range, muscle strength and better functioning of the treated shoulder joint.

Keywords:

rotator cuff, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Rehabilitacja pacjentów po udarze mózgu z uwzględnieniem czynników socjo-demograficznych / The rehabilitation of patients after the cerebral stroke including socio-demographic factors

Marzena Kobylańska, Bartosz M. Wójcik, Renata Szczepaniak, Zbigniew Śliwiński

FP 2016;16(4);82-97

Streszczenie

Wstęp. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia udar mózgu stanowi trzecią po chorobach serca i nowotworach przyczynę zgonów. Szacuje się, że co roku umiera z tego powodu 4,6 miliona ludzi na świecie, w tym 3,2 miliona w krajach rozwijających się i 1,2 miliona w krajach uprzemysłowionych. Zaobserwowano, że na skuteczność fizjoterapii osób po udarze mózgu wpływ mają czynniki biologiczne, oraz sytuacja społeczno-ekonomiczna pacjenta.
Cel pracy. Celem pracy jest analiza roli czynników socjo-demograficznych w procesie fizjoterapii pacjentów po udarze mózgu.
Materiał i metody badań. Badania przeprowadzono na oddziale rehabilitacji neurologicznej we Wrocławskim Centrum Rehabilitacji i Medycyny Sportowej. Badana grupa obejmowała ogółem 120 osób po przebytym udarze mózgu. Badania przeprowadzono w dwóch punktach czasowych. W pierwszym dniu pobytu pacjenta na oddziale rehabilitacji neurologicznej oraz po trzech tygodniach prowadzonego usprawniania. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w systematycznej fizjoterapii prowadzonej standardowo na oddziale rehabilitacji neurologicznej z określeniem częstotliwości i czasu jej trwania. Dla każdego pacjenta pełen cykl badawczy trwał trzy tygodnie. W pracy wykorzystano następujące metody badań: Skala Barthel (Barthel Index, BI), Skala Lawtona (Instrumental Activity of Daily Living IADL),Indeks Mobilności Rivermead (IMR), Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego (Mini-Mental State Examination, MMSE), Geriatryczna Skala Oceny Depresji (Geriatric Depression Scale, GDS), Skala Uogólnionej Własnej Skuteczności (Generalized Self – Efficacy Scale, GSES), Skala Akceptacji Choroby (Acceptace of Ilness Scale, AIS), Wizualna Analogowa Skala Bólu (Visual Analogue Scale, VAS).
Wyniki. Cechy natury biologicznej takie jak wiek, czas od udaru, rodzaj udaru, ilość chorób współistniejących, mają związek z niską skutecznością fizjoterapii prowadzonej na oddziale rehabilitacji neurologicznej. Czynniki socjo-demograficzne takie jak stan cywilny, aktywność zawodowa, rodzaj wykonywanej pracy mają związek z niską skutecznością prowadzonej fizjoterapii.
Wnioski. Kompleksowa rehabilitacja neurologiczna pacjentów po udarze mózgu uwzględniająca czynniki socjo-demograficzne jest niezbędna do osiągnięcia wysokiej skuteczności fizjoterapii.

Słowa kluczowe:

udar mózgu, fizjoterapia, czynniki socjo-demograficzne


Abstract

Introduction. According to the World Health Organization, cerebral stroke constitutes the third largest cause of death just after heart disease and cancer. It is estimated that every year 4.6 million people die due to stroke, including 3.2 in developing countries and 1.2 in developed ones. It has been observed that the effectiveness of physiotherapy in patients after a stroke depends on biological factors but also on their socio-economic condition.
The dissertation goal. The goal of this dissertation is to analyze the role of socio-demographic factors in the process of physiotherapy for patients after a cerebral stroke.
Materials and methods. The research has been carried out at the neurological rehabilitation ward of the Wrocław Center for Rehabilitation and Sports Medicine. The research group consisted of 120 patients after cerebral stroke. The examination was conducted at two time intervals – on the first day of the patient’s treatment at the neurological rehabilitation ward, and after three weeks of rehabilitation. All the patients participated in the systematic physiotherapy, which is a standard procedure at the neurological rehabilitation ward, where they had a defined schedule of frequency and time of rehab. A full research cycle lasted for three weeks for every patient. The following methods were used in the research: Barthel Scale (Barthel Index, BI), Lawton Scale (Instrumental Activity of Daily Living (IADL), Rivermead Mobility Index (RMI), Mini-Mental State Examination (MMSE), Geriatric Depression Scale (GDS), Generalized Self – Efficacy Scale (GSES), Acceptance of Illness Scale (AIS), and Visual Analogue Scale (VAS).
Results. Factors regarding the biological nature of the patient’s condition such as age, time since the stroke, type of stroke, and number of coexisting diseases have a definite impact on the low effectiveness of the physiotherapy conducted at the neurological rehabilitation ward. Socio-demographic factors, marital status, professional activity, and kind of job, also have an impact on the low effectiveness of the conducted physiotherapy.
Conclusions. Comprehensive rehabilitation of neurological patients after the cerebral stroke, taking into account socio-demographic factors is essential to achieve high effectiveness of physiotherapy.

Keywords:

stroke, physiotherapy, socio-demographic factors

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Analiza porównawcza postępowania fizjoterapeutycznego u dzieci ze zdiagnozowanym autyzmem atypowym / Comparative analysis physiotherapy in children with atypical autism

Natalia Habik, Paweł Wieczorkowski, Zbigniew Śliwiński

FP 2016;16(4);72-81

Streszczenie

Wstęp. Autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwoju mającym wpływ na wszystkie obszary funkcjonowania dziecka. Powoduje zaburzenia w nawiązywaniu komunikacji interpersonalnych. Prowadzi do występowania trudności w podporządkowywaniu się regułom społecznym wynikającym z braku ich zrozumienia.
Materiał i metodyka. W pracy został opisany przypadek dwójki dzieci Zuzanny i Aleksandra, którzy uczęszczali na zajęcia fizjoterapeutyczne do placówki Krajowego Towarzystwa Autyzmu w Kielcach raz w tygodniu po 1 godzinie zajęć z fizjoterapeutą. Badania odbywały się od listopada 2015 r. do marca 2016r. Dzieci były w wieku 4 lat. Ocenie poddano model PEP dzieci w skali 0-5.
Wyniki. U dzieci z autyzmem atypowym zaburzona jest percepcja, komunikacja i mowa. Najmniejszą trudność sprawiają wykonywanie zadań z zakresu motoryki dużej i koordynacji. Badany chłopiec wykazywał lepsze rokowanie w porównaniu z dziewczynką.
Wnioski. Dzieci z rozpoznanym autyzmem atypowym różnią się ze względu na płeć w zakresie rozwoju psychofizycznego. Fizjoterapia wpływa na zmniejszenie zaburzeń ze spektrum autyzmu zdiagnozowanego według profilu psychoedukacyjnego PEP. Płeć ma znaczący wpływ na stopień rozwoju motoryki dużej i małej u dzieci z ASD.

Słowa kluczowe:

autyzm, ASD, fizjoterapia, profil psychoedukacyjny


Abstract

Introduction. The autism is an all-embracing development disorder that affects all areas of the child functioning. It causes disturbances in the interpersonal communication. It leads to difficulties in submission to social rules due to the lack of their understanding.
Material and Methods. In this research the case of two children has been described, Zazanna and Aleksander, who took part in the physiotherapeutic sessions with the physiotherapist at the National Autistic Society in Kielce, once a week for 1 hour.  The research was held in the period from November 2015 to March 2016. The children were 4 years old. The PEP model with a scale 0-5 was used to evaluate the children.
Results. The children with atypical autism have disturbances in perception, communication and speech.  The least difficult are for them tasks related with gross motor and visual-motor coordination. The examined boy was more promising comparing to the girl.
Conclusions. The children with diagnosed atypical autism differ in terms of psychophysical development depending on their gender. According to the psychoeducational profile PEP, the physiotherapy reduces disorders resulting from the diagnosed autism spectrum. The gender has significant influence on the fine and gross motor development in children with ASD.

Keywords:

autism, ASD, physiotherapy, psychoeducational profile

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Metoda wartościowania wypowiedzi o kształceniu postaw studentów fizjoterapii na gruncie metaetyki / Methodology of Assessing Certain Statements Regarding the Formation of Attitudes in Students of Physiotherapy, on the Basis of Metaethics

Wojciech Kiebzak, Michał Kosztołowicz, Magdalena Rusin, Marek Kiljański, Małgorzata Kiebzak

FP 2016;16(4);62-70

Streszczenie

Wstęp. W fizjoterapii tak jak w przypadku innych zawodów medycznych oprócz zdobywania wiedzy i osiągania umiejętności zawodowych istotną rolę odgrywa etyka zawodowa.
Cel pracy. Celem pracy jest weryfikacja wypowiedzi studentów fizjoterapii o przedmiotach (dyscyplinach) humanistycznych, które powinny mieć wpływ na kształcenie postawy etycznej.
Materiał i metodyka. Materiał obejmował grupę 141 osób, będących studentami fizjoterapii. Badania zostały przeprowadzone w na przełomie 2015/2016 roku. Technikami badawczymi zastosowanymi w ramach tej pracy była ankieta. Do interpretacji wyników zastosowano test chi-kwadrat (χ2).
Wyniki. Wyniki badań wskazują, iż istnieje przeciętna zależność pomiędzy przedmiotami humanistycznymi i ich wpływem na postawę etyczną. Uznanie wśród studentów fizjoterapii uzyskała psychologia oraz komunikacja interpersonalna. Stąd wynika, że przyczyną, która świadczy o braku wpływu przedmiotów humanistycznych na kształcenie postawy studentów fizjoterapii wobec pacjentów, jest brak komunikacji interpersonalnej, wymiennej, a tym samym nie eksponowanie wiedzy psychologicznej w komunikacji.

Słowa kluczowe:

Fizjoterapia, etyka, komunikacja interpersonalna, psychologia, edukacja humanistyczna


Abstract

Introduction. In physiotherapy, just like in the other medical professions, in addition to acquiring the actual knowledge and gaining the professional skills, the professional ethics is of major importance.
Aim of the Study. The aim of the study was to verify statements made by the physiotherapy students, regarding the humanities (academic disciplines), which should have an impact on formation of their ethical attitudes.
Materials and Methods. In the study participated a group of 141 persons who, at the time, were physiotherapy students. The study was carried out at the turn of 2015 and 2016. The research tool applied was a questionnaire. To interpret the results of the study, the chi-square test (χ2) was used.
Results. The results of the survey show, that there is an average dependency between the humanistic disciplines and their impact on the attitude. Psychology, as well as interpersonal communication, have gained a high level of recognition among the physiotherapy students. Hence, the cause which testifies to the lack of impact of the humanistic disciplines on the formation of attitudes of the physiotherapy students toward their patients, is the lack of interpersonal communication, interchangeable, and therefore no emphasis on the knowledge of psychology during the process of communication.

Keywords:

Physiotherapy, ethics, interpersonal communication, psychology, humanistic education

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Dobro kultury jako podstawa kultury i etyki / Cultural Good as the Basis of Culture and Ethics

Wojciech Kiebzak, Michał Kosztołowicz, Magdalena Rusin, Marek Kiljański, Małgorzata Kiebzak

FP 2016;16(4);48-60

Streszczenie

Wstęp. Na kulturę etyczną grupy zawodowej fizjoterapeutów składają się ich postawy i przekonania etyczne na każdym etapie kształcenia oraz pracy zawodowej. Kulturę zawodu można tworzyć poprzez wprowadzenie odpowiedniego programu etycznego. Kultura i etyka wzajemnie się uzupełniają, wzmacniają nowe zasady i postawy ludzkie. Kultura odgrywa znaczącą rolę w życiu każdej grupy zawodowej oferując wspólny język i sposób zachowania.
Cel pracy. Celem pracy było znalezienie metody do wyodrębnienia ze zdań pytajnych pojęcia dobra kultury.
Materiał i metodyka. Materiał obejmował grupę 141 osób, będących studentami fizjoterapii. Badania zostały przeprowadzone na przełomie 2015/2016 roku. Techniką badawczą zastosowaną w pracy była ankieta. Metodą, którą zastosowano do opracowania wyników jest test chi-kwadrat (χ2)
Wyniki. Wyniki pokazały, że dla studentów fizjoterapii dobrem kultury jest szacunek dla zdrowia, uprzejmość, kultura bycia, takt, uprzejmość i odpowiedzialność, wartości te jednak pozostają w słabej zależności z zadowoleniem ze studiowania fizjoterapii.
Wniosek. Dobro kultury służy w sensie pozytywnym człowiekowi poprzez istnienie triady etycznej, która powinna prowadzić do efektywnej działalności pozytywnej: człowiek-człowiek.

Słowa kluczowe:

fizjoterapia, postawa etyczna, dobru kultury, kształcenie, studenci fizjoterapii


Abstract

Introduction. The ethical culture of physiotherapists encompass their attitudes and ethical beliefs, at every stage of their education and the actual job performance. The professional culture may be created by introducing the adequate ethics program. Both culture and ethics complement each other, and they reinforce the new principles and attitudes of people. The culture plays an important role in the daily life of every professional group, providing a common language and a shared way of behavior.
Aim of the Study. The aim of the study is to find a method allowing to formulate the definition of cultural good based on the results of used questions.
Materials and Methods. In the study participated a group of 141 persons who, at the time, were physiotherapy students. The study was carried out at the turn of 2015 and 2016. The research tool applied is a questionnaire. The method used to evaluate the results is the chi-squared test (χ2).
Results. The results have shown, that the physiotherapy students considered the following as cultural goods: esteem for health, propriety, tact, kindness, and responsibility, however these values are poorly related to the satisfaction derived from the fact of studying the physiotherapy.
Conclusion. The cultural good serves people, in a positive sense, through existence of the ethical triad, which should lead to the effective, positive man-to-man interaction.

Keywords:

movement, physical fitness, physical activity, endurance, physiotherapists

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena wpływu terapii manualnej na sprawność funkcjonalną rąk chorych z twardziną układową – opis przypadku / Evaluation of the manual therapy effect on hand functional efficiency in the patients with systemic sclerosis – case description

Mateusz W. Romanowski, Maja Špiritović, Agata Zdanowska, Anna Kwaśniewska

 

FP 2016;16(4);14-23

Streszczenie

Twardzina układowa jest przewlekłą, układową chorobą tkanki łącznej, którą charakteryzuje uszkodzenie naczyń krwionośnych, obecność autoprzeciwciał oraz postępujące włóknienie skóry i narządów wewnętrznych prowadzące do ich niewydolności. Utrata ruchomości w stawach ręki oraz nadgartska, które bardzo często dotykają chorych z twardziną układową, znacznie pogarszają ich jakość życia.
Niefarmakologiczne leczenie twardziny układowej obejmuje: fizjoterapię, edukację, nowe metody terapeutyczne. Indywidualnie dobrana terapia przeciwdziała oraz zmniejsza dysfunkcje w obrębie stawów, tkanek miękkich oraz skóry, może poprawiać wydolność narządów wewnętrznych.
Terapia manualna doskonale uzupełnia kompleksowe leczenie tej grupy chorych poprzez odziaływanie na receptory: Golgiego, Ruffiniego, Paciniego oraz śródmiąższowe. Techniki z zakresu terapii manualnej ukierunkowane na skórę, powięź, mięśnie, stawy poprawiają sprawność ręki oraz zmniejszają odczucie bólu chorych z twardziną układową.
Zastosowane techniki manualne (rolowanie skóry, masaż głęboki powięzi powierzchownej oraz mięśni odpowiedzialnych za wyprost w stawie nadgarstkowym, poizomteryczną relaksację mięśni, mobilizację w kierunku grzbietowym w stawie promieniowo-nadgarstkowym, mobilizację boczno-boczną w stawach międzypaliczkowych) w przeprowadzonym badaniu poprawiły sprawność funkcjonalną ręki we wszystkich badanych parametrach (Cochin Hand Scale, Hand Mobility in Scleroderma, finger-to-palm-distance).

Słowa kluczowe:

Twardzina układowa, terapia manualna, terapia tkanek miękkich, fizjoterapia


Abstract

The systemic sclerosis is chronic systemic disease of connective tissue that is characterized by damage of blood vessels, presence of autoantibodies and progressing skin and internal organs fibrination, leading to their failure. The loss of mobility in hand and wrist joints, which often affects patients with the systemic sclerosis, significantly worsens their life quality.
Non-pharmacological treatment of the systemic sclerosis includes: physiotherapy, education, new therapeutic methods. Individually selected therapy counteracts and diminishes dysfunctions in the joints area, soft tissues and skin, and may improve efficiency of internal organs.
Manual therapy perfectly complements comprehensive in this group of patients, by influencing the following receptors: of Golgie, Ruffini, Pacini and interstitial. The manual therapy techniques directed to the skin, fascia, muscles, joints, improve hand efficiency and decrease pain in patients with systemic sclerosis.
Application of manual techniques (skin rolling, deep massage of superficial fascia and muscles responsible for straightening the wrist joint, postisometric muscle relaxation, mobilization in ridge direction in rediocarpal joint, side-to-side mobilization in finger joints) performed in the study improved hand functional efficiency in all tested parameters (Cochin Hand Scale, Hand Mobility in Scleroderma, finger-to-palm-distance).

Keywords:

systemic slerosis, manual therapy, soft tissue therapy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

1 2 3 4