Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała poprzez system Parestand w usprawnianiu chodu u pacjentów we wczesnej fazie udaru mózgu: badanie pilotażowe / Body Weight Supported Treadmill Training with Parestand system as walking therapy of patients early after stroke: a pilot study

Beata Stach, Marcin Błaszcz, Aleksandra Bober, Mariola E. Wodzińska, Joanna Zyznawska

FP 2016;16(2);54-63

Streszczenie
Wstęp. Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (z ang. Body Weight Supported Treadmill Training – BWSTT) to wysokiej częstotliwości zadaniowa terapia chodu pacjentów po udarze mózgu. Skuteczność BWSTT została wielokrotnie udowodniona, jednak jego wyższość nad treningiem chodu po naturalnym podłożu jest często kwestionowana. W Polsce jest to rzadko stosowana i badana metoda.
Pacjenci i metody. W badaniu brało udział 20 chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w standardowej fizjoterapii opartej o koncepcję Bobath i PNF. Do grupy eksperymentalnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (BWSTT), a do grupy kontrolnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening chodu po naturalnym podłożu. Badanych przed i po skończeniu interwencji oceniono Skalą Równowagi Berg, testem Timed Up & Go, Testem 10-metrowym oraz testem 6-minutowego marszu.
Wyniki. Obie grupy uzyskały istotną statystycznie (p<0,05) poprawę we wszystkich testach funkcjonalnych. BWSTT zwiększyła swój dystans o 108,4±75,7 m, a grupa kontrolna o 57±51,3 m. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,28). BWSTT skróciła czas w teście TUG o 9±1,4 s, a grupa kontrolna o 2,7±1,1 s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,63). BWSTT uzyskała 7,0±3,7 pkt, a grupa kontrolna 6,6±4,4 pkt poprawy w BBS. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,88). BWSTT podniosła prędkość chodu o 0,25±0,13 m/s, a grupa kontrolna o 0,28±0,13 m/s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,96). Podsumowanie. Zarówno BWSTT jak i terapia chodu po naturalnym podłożu może poprawić równowagę, wytrzymałość i szybkość chodu oraz zmniejszyć ryzyko upadków u chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Słowa kluczowe: udar mózgu, niedowład połowiczy, fizjoterapia, rehabilitacja, chód


Abstract
Background. Body Weight Supported Treadmill Training (BWSTT) is high intensive and task-specific gait therapy for stroke patients. Effectiveness of BWSTT is repeatedly proven, however superiority of that training over overground walking is often contested. It is rarely practised and investigated method in Poland.
Patients and Methods. 20 patients in the early post-stroke rehabilitation phase able to walk. All patient participated in traditional physiotherapy based on Bobath and PNF concepts. Experimental group (10 people) additionally received Body Weight Supported Treadmill Training. Control group (10 people) additionally received overground walking. Baseline and postintervention assessments included Berg Balance Scale, Timed Up & Go, 10 m Time Walking Test and 6 Minute Walk Test.
Results. Both groups showed statistically significant improvement in all outcome measures (P<0,05). Group BWSTT increased distance by 108,4±75,7 m and control grouop by 57±51,3 m in 6 Minute Walk Test. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,28). Group BWSTT shortened time in Timed Up & Go by 9±1,4 seconds and control group by 2,7±1,1 seconds. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,63). Group BWSTT improved by 7,0±3,7 points, and control group by 6,6±4,4 points in Berg Balance Scale. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,88). Group BWSTT increased gait velocity by 0,25±0,13 m/s, and control group by 0,28±0,13 m/s. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,96). Conclusions. Either Body Weight Supported Treadmill Training or overground walking could improve balance, reduce risk of falls, increase endurance and velocity of gait in walking subacute stroke patients. BWSTT could have tendency to more effective increasing gait endurance. Key words: stroke, hemiparesis, physiotherapy, rehabilitation, gait

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Swoboda kontroli vs kontrola swobody – jak sprostać funkcji ręki w procesie fizjoterapii / Ease to Control vs Control of Ease- – How to Tackle the Functioning of Hand in the Process of Physiotherapy

Ewa Górna, Zbigniew Śliwiński, Marek Wiecheć, Jan W. Raczkowski

FP 2016;16(2);32-41

Streszczenie
Ręka ludzka stanowi wysoko wyspecjalizowany narząd o szerokim spektrum czynnościowym. Celem pracy jest przedstawienie oddziaływań fizjoterapeutycznych przeprowadzonych u pacjenta, leczonego operacyjnie z powodu rozległego urazu ręki, przedramienia i ramienia. W programie usprawniania uwzględniono wytyczne ICF, obawy oraz cele funkcjonalne zgłaszane przez pacjenta. Zastosowanie terapii pośredniej i zjawiska irradiacji typowych dla koncepcji PNF pozwoliło zminimalizować ryzyko podrażnienia przeszczepionych tkanek miękkich i skóry oraz uszkodzenia zespoleń wewnętrznych w obrębie nie zrośniętych okolic ręki i kciuka. W opracowaniu zamieszczono ryciny ilustrujące aplikowane stymulacje, omówiono również inne zastosowane oddziaływania terapeutyczne.

Słowa kluczowe:
rekonstrukcja ręki i przedramienia, fizjoterapia, PNF, irradiacja, funkcjonalność, terapia pośrednia


Abstract
A human hand is a highly specialized organ, with a wide range of functions. The aim of this report is to present physiotherapy treatment of the patient after surgery, which has resulted from an extensive injury to his hand, forearm and arm. During rehabilitation process, the ICF guidelines and the patient’s concerns, as well as his expected functional goals, have been observed. Intermediate therapy and irradiation phenomena, standard of the PNF concept, have allowed to minimize the risk of irritation of the grafted soft tissue and skin, and of damage to the internal connections within the coadunate areas of the hand and thumb. The report contains illustrations showing the stimuli applied, it also discusses other therapeutic actions, which had been employed.

Key words:
stages of motor control, feedback system, PNF concept, goals of therapy after hand injury

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Nietrzymanie moczu u kobiet – diagnostyka i leczenie zachowawcze w gabinecie fizjoterapeutycznym / Woman urinary incontinence – diagnostic and conservative treatment making by physiotherapist

Magdalena Ptak, Iwona Rotter, Hanna Mosiejczuk, Agnieszka Turoń, Agnieszka Brodowska, Jolanta Nawrocka-Rutkowska

FP 2016;16(3);118-123

Streszczenie
Wstęp.
Nietrzymanie moczu jest problemem uznanym przez Światową Organizację Zdrowia za chorobę społeczną. W standardach Międzynarodowego Towarzystwa Kontynencji (ICS), towarzystw ginekologicznych i urologicznych postępowanie w I i II stopniu NM rozpoczyna się leczeniem zachowawczym prowadzonym przez fizjoterapeutę.
Cel pracy.
Celem pracy jest podkreślenie roli i możliwoś dodatkowej diagnostyki, jaką można przeprowadzić w gabinecie fizjoterapeutycznym.
Wnioski.
Leczenie zachowawcze z wykorzystaniem dostępnej aparatury, urządzeń, kwestionariuszy ankiet daje szerokie możliwości wnikliwego potraktowania tematu jakim jest NM u kobiet. Wykorzystując te narzędzia  można uchronić pacjentki przed zbyt wczesną (pod względem wieku i zaawansowania objawów) interwencją chirurgiczną.

Słowa kluczowe:
nietrzymanie moczu, wstępna diagnostyka, leczenie zachowawcze, fizjoterapia


Abstract
Introduction.
Urinary incontinence is a problem recognized by World Health Organization as a social disease. The standards of the International Continence Society (ICS), gynecological and urological societies I and II degree UI begins with conservative treatment conducted by a physiotherapist.
Aim.
The aim of this work is to emphasize the role and possibility of additional diagnosis carried out by physiotherapist.
Conclusions.
Conservative treatment with available technologies, devices, questionnaires allows wide possibilities of insightful approach to the topic which is woman urinary incontinence.

Key words:
urinary incontinence, presumptive diagnosis, conservative treatment, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Stabilizacja centralna w rehabilitacji dzieci – aspekt fizjoterapeutyczny / Core Stability in the Rehabilitation of Children – Physiotherapy Aspects

Sylwia Dyczewska-Wójtowicz

FP 2016;16(3);96-105

Streszczenie
Wstęp. Termin „stabilizacja centralna” (ang. core stability) odnosi się do wydolności głębokich mięśni tułowia, których rolą jest kontrola centrum naszego ciała w statyce i dynamice. Praca przedstawia różne aspekty fizjoterapeutyczne dotyczące problemu stabilizacji centralnej w ewidencji naukowej potwierdzające skuteczność ćwiczeń.
Materiał i metody. W procesie wyszukiwania artykułów korzystano z baz artykułów MedLine i PubMed oraz PBL, uwzględniając następujące słowa kluczowe: stabilizacja centralna, stabilizacja lędźwiowa, stabilizacja dynamiczna, kontrola motoryczna, trening nerwowo-mięśniowy, stabilizacja tułowia, wzmacnianie centralne.
Wyniki. Liczne badania naukowe przedstawiają fakt, iż mięśniami, które odgrywają główną rolę w tym mechanizmie, są: mięsień poprzeczny brzucha, mięsień wielodzielny, mięsień skośny wewnętrzny brzucha, mięśnie dna miednicy oraz przepona. Prawidłowo funkcjonujące tworzą rodzaj cylindra, nadając odpowiednią stabilność dla okolicy dolnego tułowia (jest bazą dla mobilności na obwodzie).
Wnioski. U dzieci z dolegliwościami bólowymi okolicy dolnego kręgosłupa mięśnie głębokie są hamowane a ich timing jest zaburzony. Najpierw napinają się duże powierzchowne mięśnie odpowiadające za wykonanie ruchu, a następnie włączają się głębokie lokalne stabilizatory centrum. Zmiana ról między grupami mięśniowymi może być źródłem problemów przeciążeniowych, dlatego też ważnym jest aby zastosować odpowiednią rehabilitację wspomagającą stabilizację centralną.

Słowa kluczowe:
Stabilizacja centralna, rehabilitacja, fizjoterapia, kręgosłup, ćwiczenia wzmacniające


Abstract
Introduction. The term “core stability” refers to the efficiency of the deep torso muscles, which control the center of our body, both in statics and dynamics. This study presents the various physiotherapy related aspects regarding the core stability issue in the scientific materials, which confirm the effectiveness of physical exercises.
Materials and Methods. In the process of search for the topic related materials, we have used the article databases of MedLine, PubMed and PBL, applying the following keywords: core stability, lumbar stability, dynamic stability, motor control, neuromuscular training, trunk stability, core strengthening.
Results. Numerous scientific studies show, that the muscles playing the major role in this mechanism are: anterior scalene, multifidus muscle, internal oblique, pelvic floor muscles and sellar diaphragm. When properly functioning, the muscles form the kind of cylinder, providing sufficient stability for the lower trunk area (which is the basis for perimeter mobility).
Conclusions. In children with the pain sensation in the area of the lower spine, the deep muscles are being inhibited and their timing is being disrupted. First tighten the large surface muscles responsible for the execution of movement, and then the local center stabilizers get engaged. The role changing between the groups of muscles may be causing overload problems, thus it is important to provide the appropriate rehabilitation, which would support the core stability.

Key words:
Central stabilization, rehabilitation, physiotherapy, spine, strengthening exercises

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Zastosowanie wskaźnika relacyjnego Wr w diagnozowaniu radiologicznym / Using Relation Index Wr in Radiologic Diagnosis

Wojciech Kiebzak, Beata Książkiewicz, Michał Kosztołowicz, Małgorzata Kiebzak

FP 2016; 16(3); 34-41

Streszczenie
Wstęp. W postępowaniu leczniczym ze względu na strategię postępowania oraz ocenę zmian ważne znaczenie ma precyzyjna diagnoza medyczna oraz fizjoterapeutyczna. W pracy uzasadniono, że  zdjęcie  rentgenowskie klatki piersiowej oceniane  w klasyfikacji ILO (International Labour Organization) jest mniej precyzyjną metodą w radiologicznym  diagnozowaniu pylicy krzemowej niż badanie HRCT klatki (High Resolutio Computed Tomography).
Cel pracy. Zastosowanie wskaźnika relacyjnego Wr w diagnozowaniu guzków pylicznych w klasycznej radiografii ocenianych w klasyfikacji ILO oraz uzyskanych metodą HRCT dla zbadania efektywności obu metod.
Materiał i metoda. Z grupy 358 pacjentów z rozpoznaną pylicą krzemową wybrano 65 mężczyzn, u których badania HRCT klatki piersiowej zostały wykonane w odstępie nie dłuższym niż 6 miesięcy od ostatniego zdjęcia rtg w klasyfikacji ILO. U każdego pacjenta na zdjęciu rtg oraz badaniu HRCT zmierzono średnice guzków najmniejszych i największych. Obliczono następnie średnie wartości wyników pomiarów guzków w każdym rodzaju badań.
Do opracowania wyników zastosowano następujące metody statystyczne: skalę T1 [1],
wskaźnik relacyjny Wr, w przedziałach: Wr∈[0,9; 1,1], Wr<0,9 oraz Wr>1,1. W przedziałach tych obliczono współczynniki korelacji między średnicami guzków występującymi w klasyfikacji ILO i HRCT metodą Pearsona.
Wyniki. Korelacja między średnimi średnicami guzków w poszczególnych przedziałach Wr jest wysoka lub bardzo wysoka a zależność znaczna lub bardzo pewna i H0 odrzucono (wyjątek stanowi przedział Wr>1,1 dla rozetek). Wykazano  zatem, że zdjęcie rtg klatki oceniane w klasyfikacji ILO i badanie HRCT w podobny sposób pozwalają diagnozować stan chorobowy- pylicę krzemową płuc, jednak rodzaj guzków pozwala wykryć tylko badanie HRCT.
Wnioski. Metoda HRCT jest efektywniejsza niż klasyczne zdjęcie rtg klatki  w badaniu pylicy krzemowej płuc, ponieważ wykrywa typy guzków, a mianowicie centrilobularne, podopłucnowe, peribronchowaskularne, rozetki i drzewo w pąkach.

Słowa kluczowe:
ILO, HRCT, wskaźnik relacyjny, skala T1, diagnoza, pylica płuc, fizjoterapia


Abstract
Introduction. In treatment procedure, due to strategy and evaluation of changes, high importance has precise medical physiotherapeutic diagnosis. In this study it was substantiated that the chest X-ray picture evaluated in ILO (International Labour Organization) classification is less precise method in diagnosis of silicosis that HRCT (High Resolution Computed Tomography) examination.
Purpose of This Study. Using the relative index Wr in diagnosing silicosis nodules in classical radiography evaluated in ILO and received using the HRCT method to check effectiveness of the both methods.
Material and Method. From the group of 358 patients with diagnosed silicosis, 65 males were selected in whom the HRCT chest examinations were made in an interval not longer than 6 months from the last X-ray picture in ILO classification. In each patient on the X-ray picture and the HRTC exam the diameters of the smallest and the biggest nodules were measured. Then, an average values from nodule measurements were calculated in each exam.
To achieve results, the following statistical methods were used: scale T1 [1],
relation index Wr, in intervals: Wr∈[0.9; 1.1], Wr<0.9 and Wr>1.1. In these intervals, the correlation coefficients between nodule diameters in ILO classification and HRCT using Pearson’s method.
Results. The correlation between average nodule diameters in individual Wr intervals is very high or very certain and H0 was rejected (exceptional is Wr>1.1 interval for rosettes). Therefore, it was demonstrated that the chest X-ray picture evaluated in the ILO classification and the HRCT examination similarly allow diagnosing the disease – silicosis, but the type of nodules may be found only using the HRCT.
Conclusions. The HRCT method is more efficient than the classic chest X-ray as it detects nodule types, namely  centrilobular, under pleural, peribronchovascular rosettes and tree budding.

Key words:
ILO, HRCT, relation index, T1 scale, diagnosis, silicosis, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

1 2 3 4