Analiza wpływu wartości (BMI) na wskaźnik Wejsfloga, a ocena bólu stóp / The impact of BMI value on the Wejsflog index, and the foot pain assessment

Mateusz Curyło, Magdalenna Wilk-Frańczuk,
Marlena Rynkiewicz-Andryśkiewicz, Jan W. Raczkowski

FP 2014; 14(3); 22-34

Streszczenie
Wstęp. Stopa to narząd charakteryzujący się dużą stabilnością i wytrzymałością na przeciążenia, a zarazem dynamiczny resor dzięki, któremu spełnia funkcje amortyzatora.
Cel pracy.
1. Określenie czy istnieje korelacja pomiędzy wskaźnikiem Wejsfloga, a masą ciała pacjenta;
2. Określenie czy masa ciała jest czynnikiem ryzyka obniżenia sklepienia poprzecznego;
3. Określenie czy masa ciała i budowa sklepienia poprzecznego stopy, mają wpływ na pojawienie się dolegliwości bólowych.
Materiał i metody. Badania przeprowadzone zostały w Krakowie w okresie 2012-2013 r. Materiał badań stanowiło dwieście czterdziestu dziewięciu pacjentów, sto siedemdziesiąt osiem kobiet i siedemdziesięciu jeden mężczyzn, w przedziale wiekowym 21- 88 lat, (średnia wieku 52 lata).
Wyniki. Wartość p z testu chi-kwadrat jest niższa od 0,05, a więc wartość wskaźnika Wejsfloga zależy istotnie od BMI: im wyższe BMI, tym częściej występuje obniżenie sklepienia  poprzecznego. Wartość p z testu Manna-Whitneya jest większa od 0,05, a więc ocena natężenia bólu nie zależy istotnie statystycznie od wskaźnika Wejsfloga.
Wnioski
1. Potwierdzono wpływu korelacji wskaźnika masy ciała (BMI), na częstotliwość występowania obniżenia sklepienia poprzecznego ocenianego wskaźnikiem Wejsfloga.
2. Zwiększona masa ciała, określona wskaźnikiem masy ciała (BMI) jako nadwaga i otyłość jest istotnym czynnikiem ryzyka obniżenia sklepienia poprzecznego stopy.
3. Zwiększona masa ciała oraz obniżenie sklepienia poprzecznego stopy ocenianego wskaźnikiem Wejsfloga, nie mają wpływu na pojawienie się dolegliwości bólowych stopy.

Słowa kluczowe:
Wskaźnik masy ciała (BMI), wskaźnik Wejsfloga, sklepienie poprzeczne stopy


Abstract

Introduction. The foot is not only the organ having great stability and overload endurance, but also one being a dynamic spring and, due to this feature, functioning as a shock absorber.
Aims of the work
1. Determining if there exists a correlation between Wejsflog index and the body mass of patient;
2. Determining if the body mass is a risk factor for the transverse arch lowering;
3. Determining if the body mass and the structure of the transverse foot arch influence the appearance of the foot pain ailment.
Material and methods. The research was carried out in Krakow in 2012-2013 period. The examined group of the research consisted of 249 patients, including 178 women and 71 men, aged 21-88 (average age of 52 years).
Results. P-value of the chi-square test is less than 0.05, thus the value of Wejsflog index significantly depends on the BMI: the higher the BMI, the more frequently the transverse arch lowering occurs. P-value of the Mann-Whitney test is greater than 0.05, thus the evaluation of the pain strength is statistically not dependent on the Wejsflog index.
Conclusions
1. The influence of the correlation between the body mass index (BMI) and the frequency of occurrence of the transverse foot arch lowering measured by the Wejsflog index has been proven.
2. Increased body mass defined by the body mass index (BMI) as overweight and obesity is a significant risk factor for the transverse foot arch lowering.
3. Increased body mass index as well as the transverse foot arch lowering measured by the Wejsflog index have no influence on the occurrence of the foot pain ailment.

Key words:
body mass index (BMI), Wejsflog index, transverse arch of the foot

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena efektów terapeutycznych u pacjentów z dysfunkcją stawu ramiennego leczonych według koncepcji Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej oraz iniekcji okołostawowych / Evaluation of the therapeutic effects in the patients with the glenohumeral joint dysfunction treated according to Brian Mulligan concept and with the pectoral girdle muscle tapping as well as circumarticular injections

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Jan W. Sosnowski,
Andrzej Szczygieł, Irena Szczepańska, Piotr Wróbel,
Magdalena Wilk-Frańczuk,  Jan W. Raczkowski

FP 2017; 17(1); 116-124

Streszczenie
Wstęp. Siedzący tryb życia związany z rozwojem cywilizacyjnym, oraz praca w pozycji siedzącej wpływają na powstawanie dysfunkcji stawów ramiennych, najczęściej w postaci dolegliwości przeciążeniowo–bólowych.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie efektów fizjoterapii z zastosowaniem mobilizacji z ruchem według Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej a stosowanymi iniekcjami okołostawowymi.
Materiał i metody. Badaniem objęto 27 pacjentów. Pierwszą grupę (16 osób) leczono za pomocą iniekcji okołostawowych leków z grupy kortykosteroidów. W drugiej grupie (11 osób) stosowano terapię manualną według koncepcji Briana Mulligana i taping mięśni. Badania przeprowadzono przed rozpoczęciem terapii i po trzech tygodniach. Wykorzystano skalę bólu i niesprawności barku SPADI, testy prowokacyjne HIN, HIB, POP, Joba, „bolesnego łuku” (70°-120°), „belly–press”, pomiar goniometryczny oraz subiektywnego odczucia bólu w nocy. W celu sprawdzenia czy rodzaj zastosowanej terapii miał wpływ na poprawę funkcji kończyny górnej przeprowadzono analizę statystyczną wariancji w schemacie mieszanym, gdzie czynnikiem międzygrupowym był rodzaj terapii a czynnikiem wewnątrzgrupowym był moment pomiaru: przed i po zakończeniu terapii. Dane opracowano przy użyciu programów Microsoft Excel oraz Statistica.
Wyniki. Zastosowane metody terapii w obu grupach, wpłynęły na poprawę zakresu ruchów stawu ramiennego. W grupie 2 uzyskano lepsze wyniki dotyczące zmniejszenia dolegliwości bólowych okresowych i powodujących zaburzenia snu.
Wnioski. Oba zastosowane programy terapeutyczne wpływają na poprawę funkcji i zmniejszenie dolegliwości bólowych w badanej grupie, jednak zastosowanie w grupie 2 technik terapeutycznych wg koncepcji Mulligana i tapingu mięśni przyniosło znacząco większą poprawę w ocenie stanu klinicznego i w ocenie subiektywnej pacjentów.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, terapia manualna, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Sedentary lifestyle connected with the civilizational development and the work in sitting position cause glenohumeral joints dysfunction, most often in the form of overload-pain ailments.
Purpose of this study. The purpose of this study was to compare the physiotherapeutic effects with the application of mobilization with motion according to Brian Mulligan and the pectoral girdle muscle tapping, and the used circumarticular injections.
Material and Methods. The research included 27 patients. The first group (16 persons) was treated with the circumarticular injections of medicines of the corticosteroids group. In the second group (11 persons) the manual therapy according to Brian Mulligan’s concept and the muscle tapping were used. The examinations were performed before the therapy and after three weeks. The used measurements included the shoulder pain and disability index SPADI, provocative tests HIN, HIB, POP, Job, „painful arc” (70°-120°), „belly–press”, goniometric measurement and the subjective pain feeling at the night time. In order to check if the used therapy type had any effect on the upper limb function improvement, the statistical analysis was made in the variance with a_mixed scheme, where the inter-group factor was the type of therapy, and the intra-group factor was the measurement moment: before and after completion of the therapy. Data were processed using Microsoft Excel and Statistica software.
Results. The applied therapy methods influenced improvement of the glenohumeral joint movement range in both groups. The group 2 had better results in reduction of periodic pain ailments and sleep disturbances.
Conclusions. Both used therapeutic programs improves functioning and reduce pain ailments in the investigated group, however the use of 2 therapeutic techniques in the group 2, according to Mulligan’s concept and the muscle tapping, brought significantly greater improvement in the clinical condition evaluation and in the patients’ subjective assessment.

Key words:
painful shoulder syndrome, manual therapy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena częstotliwości występowania zespołów bólowych kręgosłupa lędźwiowego wśród pracowników biurowych i fizycznych / Evaluation of the lumbar spine pain syndromes frequency of occurrence among office and physical workers

Mateusz Curyło, Alicja Bielańska,  Jan W. Raczkowski

FP 2017; 17(1); 28-36

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy było zbadanie częstotliwości występowania zespołów bólowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa w grupie osób wykonujących pracę biurową i pracę fizyczną. Oceniono również wpływ bólu na życie codzienne badanych.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono wykorzystując zmodyfikowany Kwestionariusz Revised Oswestry Low Back Pain Disability Scale. Pytania zawarte w ankiecie dotyczyły czynności dnia codziennego. Badani ocenili również subiektywnie intensywność bólu oraz zmianę jego natężenia.
Wnioski. Dolegliwości związane z odcinkiem lędźwiowym kręgosłupa występują w zawodach o różnym charakterze pracy i mają wpływ na życie codzienne pracowników. Większe trudności w życiu codziennym mają pracownicy biurowi, gdzie ból jest ograniczeniem w chodzeniu, leżeniu czy spaniu. Wdrożenie aktywności fizycznej wpływa na zmniejszenie dolegliwości.

Słowa kluczowe:
odcinek lędźwiowy kręgosłupa, praca fizyczna, pracownicy biurowi


Abstract
Purpose of this study. The purpose of this study was to investigate frequency of the lumbar spine pain syndromes in the group of persons that perform office work and physical work. The pain effect on the investigated everyday lives was also evaluated.
Material and methods. The research was conducted using the Revised Oswestry Low Back Pain Disability Scale. The questions included in the questionnaire concerned everyday life activities. The questioned persons also subjectively assessed the pain intensity and the intensity change.
Conclusions. The ailments relating to the lumbar spine section appear in different occupations and they affect the workers’ everyday lives. More difficulties in the everyday life appear among the office workers, where the pain restricts their walking, lying or sleeping. Implementation of some physical activity reduces the ailments.

Key words:
lumbar spine section, physical work, office workers

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Leczenie usprawniające 11-letniego chłopca z zespołem Pierre’a Robina – opis przypadku / Rehabilitation treatment of 11-years-old boy with Pierre Robin Syndrome – a case study

Izabela Wilmańska, Jan W. Raczkowski

FP 2017; 17(1); 6-13

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy było opisanie pacjenta z Zespołem Pierre Robin (PRS), z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego oraz ocena stanu pacjenta po postępowaniu fizjoterapeutycznym.
Materiał i metodyka. Autorzy opisali 11- letniego pacjenta z zespołem Pierre Robin z osłabieniem siły mięśniowej, z poważnymi obciążeniami okołoporodowymi. U pacjenta oceniano wytrzymałość posturalną za pomocą testów mięśni antygrawitacyjnych. Efektywność chodu za pomocą 10 m testu korytarzowego oraz wydolność fizyczną za pomocą testu Ruffiego.
Wyniki. Intensywna rehabilitacja, dobrze dobrane ćwiczenia oraz trafnie postawione cele kinezyterapeutyczne dobrze wpłynęły na stan pacjenta z deficytami rozwojowymi, jakimi jest Zespół Pierre Robin.
Wnioski. We wspomaganiu dzieci z rzadkimi zaburzeniami takimi jak zespół Pierre Robin konieczne jest podjęcie jak najwcześniejszej rehabilitacji. Opieka nad pacjentem powinna być długoterminowa i powinna mieć charakter interdyscyplinarny.

Słowa kluczowe:
zespół Pierre’a Robina, opóźnienie psychoruchowe, osłabienie siły mięśniowej


Abstract
Goal. The aim of the study was to describe a patient with Pierre Robin Syndrome (PRS), with delayed psychomotor development and evaluation of the patient after the physiotherapy procedure.
Materials and Methods. The authors describe an 11-year-old patient suffering for Pierre Robin syndrome with muscle weakness and severe perinatal loads. The patient postural strength was evaluated by testing the antigravity muscles. The gait effectiveness was measured by using a 10 m walk test and physical performance using Ruffie’s test.
Results. Intensive rehabilitation, well-chosen exercises and accurately set of kinesitherapeutic objectives have well affected the condition of a patient with developmental deficits, which is a Pierre Robin syndrome.
Conclusions. In supporting children with rare disorders such as Pierre Robin syndrome it is necessary to take the earliest possible rehabilitation. Patient care should be long-term and should be interdisciplinary.

Key words:
Pierre Robin syndrome, psychomotor retardation, muscular weakness

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Ocena zachowania równowagi ciała u osób ze stopą poprzecznie płaską i związane z tym upadki / Evaluation of body balance in patients with transverse flat foot and the related falls

Sylwia Czesna, Jan W. Raczkowski

FP 2015;15(3);90-96

Streszczenie
Wstęp. Stopa poprzecznie płaska to bardzo często występująca wada stopy, najczęściej spotykana u kobiet noszących obuwie na wysokim obcasie. Główną przyczyną jest niewydolność mięśniowo-więzadłowa stopy, która zwiększa ryzyko upadków, stanowiąc zagrożenie dla sprawności osób dorosłych i starszych. Zdolność zachowania równowagi wynika z prawidłowego funkcjonowania tzw. czucia głębokiego ciała człowieka, koordynacji psycho-ruchowej oraz mocnych mięśni. Osłabienie siły mięśniowej zwłaszcza kończyn dolnych zwiększa ryzyko zaburzenia równowagi, stanowiąc zagrożenie upadkiem. Nieodpowiednie przenoszenie obciążeń na stopę płaską dodatkowo utrudnia utrzymanie równowagi.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 28 pacjentów ze stopą poprzecznie płaską i 21 pacjentów z prawidłowym wysklepieniem stopy w wieku 52±11,5
Wyniki. Analiza badanych parametrów wykazała, że zaburzenia zachowania równowagi ze stopą poprzecznie płaską występuje w 68% (n=19) badanych, a tylko 32% (n=9) badanych mieściło się w normie. Natomiast z prawidłowym wysklepieniem stóp zaburzenia równowagi występuje u 29% (n=6) badanych, a 71% (n=15) badanych znajdowali się w przedziale normy.
Wnioski. W przeprowadzonych badaniach wykazano zaburzenie równowagi u osób ze stopą poprzecznie płaską 2:1 większą niż u osób z prawidłowym wysklepieniem stóp. Wyniki badań wskazują, że osoby ze stopą poprzecznie płaską są bardziej narażone na zaburzenia równowagi, których efektem są upadki.

Słowa kluczowe:
stopa poprzecznie płaska, równowaga, koordynacja ruchowa


Abstract
Introduction. Transverse flat foot is a very often occurring foot defect, the most common in women wearing high-heeled shoes. It is the most common cause of musculoligamentous foot failure, which increases the risk of falls, threatening the efficiency of adults and the elderly. The ability to maintain a balance results from proper functioning of the so-called deep sensation of the human body, psychophysical coordination and strong muscles. Muscle weakness especially of lower limbs increases the risk of imbalance, thereby jeopardizing the fall. Improper passing burden on a flat foot makes it more difficult to maintain balance.
Material and methods. The study included 28 patients with transverse flat foot and 21 patients with normal foot arch at the age of 52±11.5
Results. Analysis of the tested parameters revealed that disturbances to maintain the balance with the transverse flat foot occurs in 68% (n= 9) subjects, and only 32% (n=9) of the test was within the normal range. In contrast, in patients with a normal arch feet imbalance occurs in 29% (n=6) subjects and 71% (n=15) subjects were in the standard range.
Conclusions. In this study it was we demonstrated that imbalance in patients with transverse flat foot is of 2:1 higher than in patients with normal arch feet. The results show that people with the transverse flat foot are more vulnerable to imbalances which result in falls.

Key words:
transverse flat foot, balance, motor coordination

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Nordic walking jako forma aktywności fizycznej wpływająca na chód i równowagę osób starszych / Nordic walking as a form of physical activity affecting gait and balance in elderly people

Agnieszka Leszczyńska, Marta Dopierała, Jan W.Raczkowski

FP 2015;15(4);98-107

Streszczenie
Wstęp. W procesie starzenia dochodzi do pogorszenia sprawności ruchowej, na którą wpływ mają między innymi choroby wieku podeszłego. Zachodzące zmiany patofizjologiczne, stosowane leczenie mogą negatywnie wpływać na sprawność ruchową prowadząc do zaburzenia kontroli stabilności postawy i chodu. Chód jest naturalną formą aktywności fizycznej i bierze udział prawie we wszystkich czynnościach dnia codziennego. Dla podtrzymania aktywności ruchowej, minimalizacji zaburzeń równowagi oraz poprawy chodu zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, coraz częściej stosuje się popularną formę aktywności jaką jest Nordic Walking.
Cel pracy.Głównym celem pracy była ocena wpływu treningu Nordic Walking na poprawę chodu i równowagi osób starszych oraz wpływ treningu na subiektywną ocenę stanu samopoczucia.
Materiał i metody.Badania przeprowadzono w grupie 30 osób starszych, w większości aktywnie spędzających czas wolny, nie korzystających z treningów Nordic Walking. W oparciu o indywidualny kwestionariusz badawczy, ocenie poddane zostały wiek i płeć respondentów, formy aktywności fizycznej, trudności podczas chodzenia oraz subiektywna ocena samopoczucia.
W celu szybkiej oceny równowagi i ryzyka upadków zastosowano Functional Reach Test. Do wstępnej oceny chodu i równowagi pacjenta w starszym wieku posłużono się testem Get up and Go oraz test Tinetti Chód i Równowaga. Testy zostały wykonane zarówno przed treningiem jak i po miesięcznym treningu Nordic Walking. Uzyskane wyniki opracowano statystycznie przy pomocy programu PQSTAT.
Wyniki.Analiza wyników uzyskanych przed treningiem oraz po miesięcznym treningu w testach Functional Reach Test oraz Tinetti wykazała znaczną poprawę po treningach, natomiast uzyskane wartości w teście Get up and Go po treningu są znacznie niższe niż przed treningiem. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych uległ poprawie po wdrożonym treningu Nordic Walking.
Wnioski.Miesięczny trening Nordic Walking istotnie wpłynął na poprawę chodu i równowagi osób badanych. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych również uległ poprawie po wdrożonym treningu. Nordic Walking może stać się ważnym elementem w zwiększeniu aktywności ruchowej osób starszych oraz poprawie ich jakości życia.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, Nordic Walking, osoby starsze


Abstract
Introduction. In the process of aging there comes to deterioration in mobility which is related to, among others, age-related diseases. The pathophysiological changes, the applied treatment may adversely affect mobility leading to the disorders of postural stability and gait control. Gait/Walking is a natural form of physical activity and is a component of almost all daily activities. To sustain physical activity, minimize imbalance disorders and to improve gait, particularly in elderly people, Nordic Walking – a popular form of activity – is used more and more frequently.
Aim. The main aim of this study was to evaluate the effect of Nordic Walking training on the improvement of gait and balance in elderly people and its impact on subjective assessment of their well-being.
Material and methods. The study included 30 elderly subjects, most of them actively spending their leisure time, not practising Nordic Walking. Age and sex of the respondents, physical activity, difficulty in walking and subjective assessment of well-being were estimated on the basis of individual research questionnaire. The Functional Reach Test was used for quick evaluation of balance and the risk of falls. Get up and Go test and Tinetii Gait and Balance test were used for preliminary evaluation of gait and balance in elderly patients. The tests were performed both before and a month after Nordic Walking training. The results were statistically analyzed applying the PQStat software.
Results. Analysis of the results obtained before and after 1-month training in Functional Reach and Tinetti tests demonstrated significant improvement after the training, whereas the values obtained in the Get up and Go test after the training were much lower than before the training. A state of well-being in the subjective assessment of the respondents improved after Nordic Walking training.
Conclusions. One-month Nordic Walking training improved significantly gait and balance in the investigated subjects. A state of well-being in the subjective assessment of the respondents also improved after the training. Nordic Walking can become an important element in increasing the physical activity of older people and in improving their quality of life.

Key words:
physical activity, Nordic Walking, elderly people

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Występowanie wad postawy ciała u dzieci w młodszym wieku szkolnym / The occurrence of the failure body posture of children at primary school

Izabela Wilmańska, Anna Paradecka, Jan W. Raczkowski

FP 2015;15(4);64-73

Streszczenie
Cel pracy. Kompleksowa ocena postawy ciała dzieci w młodszym wieku szkolnym oraz określenie częstości występowania w populacji dzieci wad postawy. Oszacowanie wpływu wartość wskaźnika BMI na występowanie wad postawy względem płci oraz odpowiedź na pytanie czy z wiekiem wzrasta ilość wad.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 285 uczniów z klas I-III z łódzkiej szkoły podstawowej. Przedmiotem badań było 135 dziewczynek i 150 chłopców w wieku 6-9 lat. Przeprowadzono badanie metodą oglądową. Oceniano postawę ciała w płaszczyźnie strzałkowej i czołowej. Dokonano oceny dynamicznej chodu. Metodą sylwetkową dokonywano oceny zarysu krzywizn kręgosłupa i wysklepienia klatki piersiowej.  Istotną częścią badania była obserwacja kształtu pleców w skłonie tułowia w przód wg testu Bertranda.
Wyniki. W badanej populacji dzieci z klas I-III stwierdzono duży odsetek wad postawy ciała – 30,53% badanej populacji to dziewczęta i 37,54% chłopcy z wadami postawy. Wykazano, że najczęstszym defektem postawy ciała dzieci w młodszym wieku szkolnym jest asymetryczne ustawienie łopatek. Dotyczyło to porównywalnie 37,77% dziewczynek i 31,33% chłopców. Najbardziej obciążoną występowaniem odchyleń od normy była grupa 7-latków. Nie wykazano istotnej zależności między wpływem wskaźnika BMI na wady postawy względem płci. Wykazano, że wartość wskaźnika BMI wpływa na koślawość kolan w badanej populacji.
Wnioski. Badania pokazują jak istotnym problemem są wady postawy u dzieci. Częstość ich występowania powinna zmobilizować do wykonywania badań przesiewowych w szkołach. To istotnie wpłynie na jak najszybsze wykrycie odchyleń od normy i zmobilizuje rodziców i opiekunów do pójścia na konsultację ortopedyczną czy rehabilitacyjną.

Słowa kluczowe:
wady postawy ciała, młodszy wiek szkolny, BMI, badania przesiewowe, koślawość kolan


Abstract
Goal. Comprehensive evaluation of the body posture in the early school-age children and determining the prevalence of the postural disorders in the population. Estimation of impact of the BMI on the occurrence of the disorders in relation to a child’s gender, and answering the question whether the frequency of the disorders increases with age.
Materials and Methods. The study included 285 school children from the grades 1-3, from a primary school located in Lodz. The study population consisted of 135 girls and 150 boys, aged 6-9 years. As the research method, the visual examination has been used.  The body posture has been assessed in sagittal and frontal planes. And the dynamic gait assessment has been performed. With the observation-based postural assessment method, the spine curvature and the ribcage curvature have been evaluated. An important part of the research has been the observation of the back in the bent forward position, using the Bertrand’s test.
Results. Within the study population of children from the grades 1-3, we have found large percentage of children with the posture disorders, 30.53% in girls and 37.54% in boys. It has been shown, that the most common posture disorder in the early school-age children is the asymmetrical alignment of the shoulder blades. This has been true for, respectively, 37.77% of the girls and 31.33% of the boys. Most at risk for the abnormalities being developed, has been the group of the 7-years-olds. No statistically significant dependency has been found between the impact of the BMI on the posture disorders, in relation to a child’s gender. It has been established that, in the study population, the BMI has had an impact on the valgus knees deformity.
Conclusions. The research has shown true importance of the children posture disorders issue. The prevalence rate of these disorders should prompt to organize screening programs in schools. This will definitely help to quickly establish any deviations from the normal status and will motivate parents and guardians to seek an orthopedic advice or join a rehabilitation program.

Key words:
posture disorders, early school age, BMI, screening tests, valgus knees

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Wpływ głębokiej stymulacji elektromagnetycznej na poziom odczuwanego bólu u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów / Impact of the deep electromagnetic stimulation on the level of the pain sensation in patients with the rheumatoid arthritis

Agnieszka Przedborska, Małgorzata Misztal, Jan W. Raczkowski

FP 2016;16(1);74-81

Streszczenie
Wstęp. Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów obejmuje jednoczesne działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i regulujące napięcie mięśni. Wciąż poszukiwane są nowe, skuteczne metody terapeutyczne. Głęboka stymulacja elektromagnetyczna jest nową metodą fizykalną. Celem pracy jest ocena skuteczności leczenia bólu w reumatoidalnym zapaleniu stawów głęboką stymulacją elektromagnetyczną.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono na grupie 50 pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, których poddano serii 10 zabiegów głębokiej stymulacji elektromagnetycznej na najbardziej bolesny staw. Ocenę efektywności i skuteczności zastosowanej terapii przeprowadzono na podstawie skali VAS, skali Laitinena, oceny czasu trwania sztywności porannej i subiektywnej oceny wyniku leczenia dokonanej przez pacjenta.
Wyniki. Po serii zabiegów stwierdzono istotne statystycznie (p<0.0001) zmniejszenie nasilenia dolegliwości bólowych mierzonych skalą VAS i Laitinena (odpowiednio mediana (IQR): 8 (7-8) przed terapią vs 4 (3-5) po terapii dla skali VAS i 10 (8-12) przed terapią vs 6 (4-8) po terapii dla skali Laitinena). Zaobserwowano również istotne statystycznie (p<0.0001) zmniejszenie czasu trwania sztywności porannej, odpowiednio 108±27 minut przed terapią vs 67±34 minut po terapii. Czynnikami wpływającymi w sposób istotny na efekt leczenia są: wiek, BMI oraz stopień zaawansowania zmian chorobowych. Wnioski. Głęboka stymulacja elektromagnetyczna jest skuteczną metodą terapeutyczną u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, w sposób istotny zmniejszającą nasilenie dolegliwości bólowych, ilość przyjmowanych leków przeciwbólowych oraz czas trwania sztywności porannej.

Słowa kluczowe:

reumatoidalne zapalenie stawów, ból, głęboka stymulacja elektromagnetyczna


Abstract
Introduction. Treatment of the rheumatoid arthritis includes the simultaneous actions against the pain, the inflammation and to regulate the muscle tension. The search for new and effective methods of treatment is continuously under way. There appeared this new physical method of deep electromagnetic stimulation. The objective of this study is to evaluate the effectiveness of the treatment of pain with the deep electromagnetic stimulation method, in the rheumatoid arthritis disorder cases.
Materials and Methods. The research has been conducted on a group of 50 patients with the rheumatoid arthritis, who have undergone a series of 10 deep electromagnetic stimulation treatments, applied to the most painful joints. Evaluation of the effectiveness and efficiency of the therapy has been done on the basis of the VAS scale, the Laitinen scale, the assessment of duration of the morning stiffness, and the subjective assessment of the result of the treatment made by the patients.
Results. After the series of treatments, the statistically significant (p <0.0001) reduction of the pain intensity has been found, measured with the VAS and the Laitinen scale  (the respective median (IQR): 8 (7-8) before the treatment vs 4 (3-5) after the treatment in the VAS scale, and 10 (8-12) before the treatment vs 6 (4-8) after the treatment in the Laitinen scale. Also observed, has been the statistically significant (p <0.0001) reduction of the duration of the morning stiffness, respectively 108±27 minutes before the treatment vs 67±34 minutes after the treatment. The factors significantly affecting the result of the treatment were: age, BMI and the severity of the disorder. Conclusions. Deep electromagnetic stimulation is an effective therapy method in patients with the rheumatoid arthritis, it significantly reduces the intensity of pain, the amount of painkiller medications being taken, and the duration of the morning stiffness.

Key words:

rheumatoid arthritis, pain, deep electromagnetic stimulation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Swoboda kontroli vs kontrola swobody – jak sprostać funkcji ręki w procesie fizjoterapii / Ease to Control vs Control of Ease- – How to Tackle the Functioning of Hand in the Process of Physiotherapy

Ewa Górna, Zbigniew Śliwiński, Marek Wiecheć, Jan W. Raczkowski

FP 2016;16(2);32-41

Streszczenie
Ręka ludzka stanowi wysoko wyspecjalizowany narząd o szerokim spektrum czynnościowym. Celem pracy jest przedstawienie oddziaływań fizjoterapeutycznych przeprowadzonych u pacjenta, leczonego operacyjnie z powodu rozległego urazu ręki, przedramienia i ramienia. W programie usprawniania uwzględniono wytyczne ICF, obawy oraz cele funkcjonalne zgłaszane przez pacjenta. Zastosowanie terapii pośredniej i zjawiska irradiacji typowych dla koncepcji PNF pozwoliło zminimalizować ryzyko podrażnienia przeszczepionych tkanek miękkich i skóry oraz uszkodzenia zespoleń wewnętrznych w obrębie nie zrośniętych okolic ręki i kciuka. W opracowaniu zamieszczono ryciny ilustrujące aplikowane stymulacje, omówiono również inne zastosowane oddziaływania terapeutyczne.

Słowa kluczowe:
rekonstrukcja ręki i przedramienia, fizjoterapia, PNF, irradiacja, funkcjonalność, terapia pośrednia


Abstract
A human hand is a highly specialized organ, with a wide range of functions. The aim of this report is to present physiotherapy treatment of the patient after surgery, which has resulted from an extensive injury to his hand, forearm and arm. During rehabilitation process, the ICF guidelines and the patient’s concerns, as well as his expected functional goals, have been observed. Intermediate therapy and irradiation phenomena, standard of the PNF concept, have allowed to minimize the risk of irritation of the grafted soft tissue and skin, and of damage to the internal connections within the coadunate areas of the hand and thumb. The report contains illustrations showing the stimuli applied, it also discusses other therapeutic actions, which had been employed.

Key words:
stages of motor control, feedback system, PNF concept, goals of therapy after hand injury

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Ocena jakości życia kobiet po mastektomii z uwzględnieniem procesu fizjoterapii / Assessment of life quality of women after mastectomy with consideration to physiotherapy process

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Agata Curyło, Piotr Wróbel, Magdalena Wilk-Frańczuk, Jan W. Raczkowski

FP 2016; 16(3); 80-87

Streszczenie
Cel pracy. Ocena jakości życia i stanu pacjenta po leczeniu operacyjnym raka sutka – mastektomii, oraz znalezienie zależności pomiędzy stanem zdrowia kobiet a przeprowadzoną rehabilitacją i uczestnictwem w grupie wsparcia.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono za pomogą ankiety zawierającej pytania otwarte i zamknięte, zawierała ona 25 pytań dotyczących stanu pacjentki przed i po zabiegu.
Wyniki. Większość kobiet korzysta z fizjoterapii (88%) i wsparcia oferowanego przez Kluby Amazonek (88%). Najpopularniejszą forma rehabilitacji okazała się kinezyterapia (94%) i masaż (70%). Zaobserwowano zmniejszoną sprawność kończyny górnej po stronie operowanej, po zabiegu za dobrą uznało ją tylko 16% ogółu. Większość kobiet uznała, że ich stan emocjonalny po zabiegu nie zmienił się (32%) lub uległ nieznacznemu pogorszeniu (24%). Żadna z kobiet nie zadeklarowała braku akceptacji swojego stanu po amputacji. Aż 48% badanych nie zauważyła wpływu mastektomii na jakość życia, a dla 36% zmiana ta była negatywna.
Wnioski. Nie można jednoznacznie stwierdzić czy większy wpływ na samoocenę jakości życia ma bezpośrednio tylko fizjoterapia czy przynależność do Klubu Amazonek budującego tak ważne relacje psychospołeczne, świadczy to o kompleksowości leczenia rehabilitacyjnego. Konieczne jest łączenie opieki onkologicznej z postępowaniem fizjoterapeutycznym i działalnością organizacji społecznych, gdyż wszystkie te aspekty mają korzystny wpływ na samoocenę kobiet po mastektomii.

Słowa kluczowe:
choroba nowotworowa, mastektomia, gruczoł sutkowy, rehabilitacja, jakość życia


Abstract
Purpose of this study. Evaluation of the patient’s life quality after operational treatment of the breast cancer – mastectomy, and determination of any correlation between made rehabilitation and participation in a support group.
Material and methods. The research was conducted using a questionnaire that included open and closed questions, it had 25 questions concerning patient’s condition before and after operation.
Results. Most women use physiotherapy (88%) and support offered by Amazon Clubs (88%). The most popular form of rehabilitation appeared to be kinesiotherapy (94%) and massage (70%). It was observed that the upper limb at operated side had reduced efficiency, after operation as good it was assumed only by 16% of total. Most women stated that their emotional condition had not changed after operation (32%) or slightly worsen (24%). None of the women declared lack of acceptance for their condition after amputation. As many as 48% did not seen any influence of the mastectomy on the quality of life, and for 36% the change was negative.
Conclusions. It may not be clearly stated if bigger influence on the self assessment of the quality of life has directly only physiotherapy or the Amazon Club that builds so important psychosocial relations, it proves complexity of the rehabilitation treatment. It is required to combine oncologic treatment with physiotherapeutic procedures and activity of social organizations, as all these aspects have beneficial influence on the women’s self-esteem after mastectomy.

Key words:
cancer, mastectomy, mammary gland, rehabilitation, life quality

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version