Ocena skuteczności terapii przy użyciu TENS i prądów interferencyjnych u pacjentów z dolegliwościami bólowymi dolnego odcinka kręgosłupa

Paulina Wójcik, Joanna Kałuża-Pawłowska, Patryk Kiljański, Marek Kiljański

P. Wójcik, J. Kałuża-Pawłowska, P. Kiljański, M. Kiljański
– Assessment of the effectiveness of therapy using TENS and interferential currents in patients with low back pain. Fizjoterapia Polska 2019; 19(1); 22-29

Streszczenie
Wstęp. Dolegliwości bólowe dolnego odcinka kręgosłupa należą do najczęściej występujących problemów związanych z zaburzeniami narządu ruchu. Stanowią poważny problem medyczny, ale również ze względu na częstość występowania problem społeczny i ekonomiczny. Leczenie dolegliwości bólowych w dolnym odcinku kręgosłupa jest leczeniem kompleksowym, obejmuje kinezyterapię, fizykoterapię i ma na celu zmniejszenie bólu, stanu zapalnego a także wzmożonego napięcia mięśni.
Materiał i metody. Badaniu została poddana grupa 60 osób z dolegliwościami bólowymi dolnego odcinka kręgosłupa. Badanych podzielono na dwie równie 30-osobowe grupy. W obu grupach stosowano zabiegi fizykalne: laseroterapię i magnetoterapię. Dodatkowo w pierwszej grupie wykonano zabieg TENS, w drugiej natomiast wykorzystano prądy interferencyjne. W badaniu posłużono się ankietą, oceną bólu w skali VAS oraz testem Schobera.
Cel. Celem badania było porównanie wpływu prądów TENS i prądów interferencyjnych pod względem zmniejszenia dolegliwości bólowych oraz zwiększenia zakresu ruchomości dolnego odcinka kręgosłupa.
Wyniki. Zastosowane postępowanie fizykalne wpłynęło korzystnie na stan chorych. Za pomocą testów statystycznych wykazano zmniejszenie bólu u pacjentów oraz poprawę zakresu ruchomości kręgosłupa.
Wnioski. Prądy TENS są skuteczniejszą metodą w leczeniu bólu dolnego odcinka kręgosłupa. Wyniki badań wykazały, że zastosowanie prądów TENS pozwoliło uzyskać pozytywne efekty w postaci zwiększenia zakresu ruchomości kręgosłupa, wszyscy badani w tej grupie odczuli zmniejszenie bólu.

Słowa kluczowe:
odcinek lędźwiowy, dolegliwości bólowe, prądy TENS, prądy interferencyjne

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Wpływ masażu polem elektrostatycznym o różnej częstotliwości na napięcie wybranych mięśni szkieletowych obręczy barkowej

Patryk Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska, Krzysztof Gieremek, Marek Kiljański

P. Kiljański, J. Kałuża-Pawłowska, K. Gieremek, M. Kiljański – The effect of massage with an electrostatic field of different frequency on the tension of selected skeletal muscles of the shoulder girdle. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 138-158

Streszczenie
Cel pracy. Celem badania jest wykazanie, czy masaż polem elektrostatycznym ma wpływ na spadek napięcia spoczynkowego górnej części mięśnia czworobocznego.
Materiał i metody. W badaniu udział wzięło 20 osób, mężczyźni i kobiety w wieku 23-29 lat. Styl życia badanych był zróżnicowany. Grupę badawczą stanowiły zarówno osoby uprawiające sporty rekreacyjnie, spędzające wiele czasu przed komputerem czy przy książkach, a także osoby pracujące dorywczo. Wszystkich badanych charakteryzował czynny styl życia.
Do pomiaru napięcia mięśniowego wykorzystany został miotonometr „Szirmai”. Do terapii masażu polem elektrostatycznym posłużyło urządzenie Deep Oscillation marki Physiomed. Masaż odbywał się w dwóch etapach, każdy z użyciem pola o różnej częstotliwości, odpowiednio – 50 Hz (badanie nr 1) i 150 Hz (badanie nr 2). Przerwa pomiędzy badaniami wynosiła 2-3 tygodnie.
Wyniki i wnioski. Z badań wynika, że masaż polem elektrostatycznym ma wpływ na spadek napięcia mięśniowego zarówno przy częstotliwości 50 Hz, jak i 150 Hz. Zaobserwowano brak istotnej statystycznie różnicy obniżenia napięcia mięśniowego, między masażem 50 Hz a 150 Hz.

Słowa kluczowe:
masaż, napięcie mięśniowe, częstotliwość, Deep Oscillation

Invalid download ID. Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Charakterystyka urazów i kontuzji u zawodników piłki wodnej

Joanna Kałuża-Pawłowska, Iwona Serwin, Robert Serwin, Marek Kiljański

J. Kałuża-Pawłowska, I. Serwin, R. Serwin, M. Kiljański – Characteristics of injuries and injuries of water polo players. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 94-101

Streszczenie
Wstęp. Uraz sportowy określany jest najczęściej pojęciem kontuzji. Jest urazem, którego można doznać podczas uprawiania aktywności fizycznej, o charakterze sportowym, głownie w czasie treningów i zawodów, powodujący wystąpienia obrażenia sportowego, którego następstwem jest wyłączenie czasowe lub całkowite z dalszego udziału w aktywności sportowej.
Cel pracy. Celem pracy jest ocena charakterystyki występowania kontuzji wśród piłkarzy wodnych.
Materiał i metoda.Badania zostały przeprowadzone w oparciu o metodę sondażu diagnostycznego opracowanego przez autorów, za zgodą trenera i zawodników. Ankieta zawierała 20 pytań zarówno otwartych jak i  metryczkowych. Pytania dotyczyły doznanych urazów, oraz ich fizjoterapii. Badaniem objęto 52 zawodników należących do polskich klubów sportowych w wieku od 15 do 30 lat trenujących waterpolo nie krócej niż 5 lat.
Wyniki. Żaden z badanych zawodników w trakcie kariery ni doznał więcej niż 15 kontuzji, jednakże 100% zawodników doznało przynajmniej jednej. Najczęstszą sytuacją, w jakiej zawodnicy doznawali kontuzji był trening w wodzie – 75%. Po urazie badani piłkarze wodni niestety aż w 42% przypadków nie korzystali z pomocy fizjoterapeutów. Badani piłkarze wodni najczęściej doznawali urazu stawu barkowego – 35,1%, 26,4% to urazy palców dłoni, 17,5% nadgarstka, a 10,5% łokcia.
Wnioski. 1. Najczęściej do urazów dochodziło podczas treningów w wodzie, co przekłada się na zbyt małą rzetelność przeprowadzonej rozgrzewki oraz, nieprawidłowo wykonywanie ćwiczeń przez zawodników. 2. Najbardziej narażonymi na urazy częściami ciała są stawy barkowe, nadgarstka i palców dłoni. 3. Piłka wodna jest grą kontaktową o dużej urazowości, dotyczącej uszkodzeń torebek stawowych, nadciągnięcia więzadeł i mięśni w/w  części ciała. 4. Zwiększenie świadomości oraz dostępu do profesjonalnej fizjoterapii pozwoli zawodnikowi na szybszy powrót do formy sprzed urazu oraz zapobiegnięciu kolejnym kontuzjom.

Słowa kluczowe:
piłka wodna, uraz sportowy, fizjoterapia w sporcie

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Porównanie efektywności wybranych zabiegów fizykoterapeutycznych w dolegliwościach barku u chorych ze zmianami zwyrodnieniowymi

Magdalena Staniek, Marek Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska, Patryk Kiljański

M. Staniek, M. Kiljański, J. Kałuża-Pawłowska, P. Kiljański – Comparison of the effectiveness of certain physical therapy treatments in shoulder pain in patients with degenerative lesions. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 6-13

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności laseroterapii w dolegliwościach okolicy barku u chorych ze zmianami zwyrodnieniowymi. Ocenie został poddany wpływ poszczególnych zabiegów na takie parametry jak: skala bólu, subiektywna ocena stanu zdrowia, stopień sprawności wyrażony za pomocą pomiarów zakresu ruchomości stawu ramiennego (zgięcie, wyprost, odwiedzenie) oraz siła mięśniowa wg skali Lovetta przed i po zastosowaniu leczenia.
Materiał i metody. Materiał badawczy tworzyła grupa 50 pacjentów, będących w przedziale wiekowym 60-85 lat oraz posiadających jednolite rozpoznanie: chorobę zwyrodnieniową stawów. Badania zostały przeprowadzone w Powiatowym Centrum Usług Medycznych w Kielcach. Wszystkich pacjentów podzielono na dwie równe grupy po 25 osób. Grupa pierwsza liczyła 17 kobiet oraz 8 mężczyzn zaś w grupie drugiej 15 kobiet oraz 10 mężczyzn. Pierwsza zbiorowość miała przeprowadzone trzy zabiegi fizykoterapeutyczne tj.: ultradźwięki, magnetoterapia, krioterapia, zaś w grupie drugiej dodatkowo wykonano laseroterapię.
Wyniki. Wyniki wykazały, że zastosowane zabiegi fizykoterapeutyczne w obu grupach znacząco wpłynęły na progresję badanych parametrów. Większą różnicę w poprawie subiektywnej oceny stanu zdrowia zanotowano w grupie pacjentów, u których nie wykonywano zabiegu laseroterapii. Badani z grupy drugiej uzyskali lepsze wyniki od poprzedniej w zmniejszeniu dolegliwości bólowych, liczonych w skali VAS oraz poprawie zakresu ruchomości podczas odwiedzenia i wyprostu. Pozostałe badane parametry takie jak: zakres zgięcia oraz siła mięśniowa poprawiły się w takim samym stopniu w dwóch badanych grupach. Istotną statystycznie różnicą okazała się jedynie poprawa zakresu odwiedzenia w grupie pacjentów, którzy mieli wykonaną dodatkową laseroterapię.
Wnioski. Przeprowadzone w pracy badania wykazały skuteczność zabiegów fizykoterapeutycznych takich jak: krioterapia, ultradźwięki, magnetoterapia wykonanych w połączeniu z laseroterapią oraz bez niej, zastosowanych przy dolegliwości okolicy barku u chorych ze zmianami zwyrodnieniowymi. Skuteczniejszą metodą leczniczą okazała się terapia z wykorzystaniem lasera medycznego.

Słowa kluczowe:

choroba zwyrodnieniowa stawów, ChZS, bark, obręcz barkowa, laser medyczny, laseroterapia

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Wpływ technik mięśniowo-powięziowych na wydłużenie okresu remisji w chorobie dny moczanowej

Iwona Serwin, Joanna Kałuża-Pawłowska, Marek Kiljański

I. Serwin, J. Kałuża-Pawłowska, M. Kiljański – The impact of myofascial manipulation on gout remission duration. FP 2017; 17(3); 38-50

Streszczenie

Cel badania. Celem badania było przedstawienie wpływu technik mięśniowo-powięziowych na częstotliwość występowania ataków dny moczanowej, u osób leczonych zachowawczo, ze zmienionymi chorobowo stawami stopy.
Materiał i metoda. Badaniem objęto 30 osób leczonych ze względu na zdiagnozowaną dnę moczanową z powodu ograniczenia funkcji, oraz objawów bólowych stawów stopy i palucha, u których ataki dny występowały średnio 3-4 razy w roku. Badanych podzielono na dwie grupy losowo wybrane: badaną i kontrolną. U wszystkich pacjentów wykonano 10-dniową serię zabiegów fizjoterapeutycznych w postaci pola magnetycznego niskiej częstotliwości oraz fali ultradźwiękowej. W grupie badanej dodatkowo wykonano techniki mięśniowo-powięziowe dla kończyny dolnej.
Wynik. Po przeprowadzonej analizie wykonanych badań stwierdzono, że w grupie badanej zastosowanie technik mięśniowo-powięziowych w obrębie kończyny dolnej, przyniosło poprawę stanu funkcjonalnego pacjentów, u których zdiagnozowano dnę moczanową, oraz obserwowano zmiany chorobowe w stawach stóp.
Wnioski. U pacjentów u których w programie fizjoterapeutycznym zastosowano oprócz zabiegów
w postaci pola magnetycznego i fali ultradźwiękowej techniki mięśniowo-powięziowe, stwierdzono poprawę jakości chodu, elastyczność tkanek oraz zmniejszenie częstotliwości występowania ataków dny, wydłużenie okresu remisji z 3-4 do 10-12 miesięcy.

Słowa kluczowe:
Dna moczanowa, technika mięśniowo-powięziowa, wydłużenie okresu remisji

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Ocena skuteczności krioterapii miejscowej u osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

M. Woszczak, K. Bogacz, M. Józefowicz-Korczyńska, J. Kałuża-Pawłowska, J. Szczegielniak – Evaluation of the Efficacy of Local Cryotherapy in Patients with the Degenerative Knee Joint Disease. FP 2017; 17(2); 48-59

Streszczenie

Wstęp. Bóle, obrzęki, a także zniekształcenia stawów, to typowe objawy choroby zwyrodnieniowej. Choroba ta dotyka ponad 60% osób powyżej 60 roku życia. Z jej powodu, co trzynasta osoba codziennie przyjmuje leki przeciwbólowe. Etiologia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego to najczęściej mikrourazy, urazy, przeciążenia, przebyte stany zapalne, wadliwe obciążenia oraz wrodzone nieprawidłowości w jego budowie.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności krioterapii miejscowej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzone zostały na grupie 86 osób w wieku od 20 do 45 lat, leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Pacjentów przydzielono losowo do grup A (40 osób) i B (46 osób). U wszystkich pacjentów rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. W badaniu uczestniczyły osoby czynne zawodowo, chodzące.
Wszyscy pacjenci zostali poddani przed zabiegami badaniom podmiotowym, przedmiotowym, badaniu klinicznemu oraz poproszeni o wypełnienie kwestionariusza WOMAC (Western Ontario and McMaster). Istotnym elementem badania podmiotowego było także zebranie informacji o stylu życia pacjenta, sposobie odżywiania się, nałogach, aktywności fizycznej i ewentualnych zagrożeniach epidemiologicznych wynikających z wykonywanej pracy.
Przed i po zakończeniu cyklu 10 zabiegów pacjentów poddano również badaniu przedmiotowemu (fizykalnemu), poprzez: oglądanie, badanie dotykiem, opukiwanie, osłuchiwanie, pomiar długości i obwodów, badanie siły mięśniowej i testy funkcjonalne. Badani zostali poproszeni o wypełnienie anonimowej ankiety. U wszystkich chorych wykonano jako część wspólną ultradźwięki, pole magnetyczne, ćwiczenia samowspomagane, ćwiczenia w odciążeniu stawów kolanowych. Częścią różnicującą w badaniu były zabiegi krioterapii miejscowej stawu kolanowego wykonane dodatkowo w grupie B. Oceny dokonano na podstawie badań przed i po zakończeniu leczenia fizjoterapeutycznego.
Wyniki. W oparciu o przeprowadzone badania uzyskano istotne statystyczne zmniejszenie bólu w skali VAS zarówno w grupie A, jak i B. Zmniejszeniu uległ również wysięk i ciepłota stawu. Zarejestrowano zwiększenie zakresów ruchomości.
W oparciu o test Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index zaobserwowano również poprawę wydolności czynnościowej podczas codziennych czynność tj. chociażby wchodzenia/schodzenia po schodach czy zakładania/zdejmowania skarpet.
Wnioski. Interpretując wyniki zaobserwowano, że stopień poprawy w/w wskaźników w grupie B, w której stosowano dodatkową krioterapię miejscową, był w stopniu istotnym statystycznie większy niż w grupie A, w której tego zabiegu nie stosowano.

Słowa kluczowe:
krioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, fizjoterapia

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Profil chorych kierowanych do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej / The profile of patients referred for systemic rehabilitation

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2015; 15(1); 48-56

Streszczenie
Celem pracy było przeprowadzenie próby charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych pacjentów.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez 24 oddziały rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych posiadające zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 46-85 lat (89,48% ogółu badanych). Analiza badań wykazała, że w grupie chorych w wieku 46-75 lat najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „innych spondyloz”. Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „skierowanie do dalszego leczenia w lecznictwie ambulatoryjnym” oraz „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowiły w każdej grupie wiekowej około 50% ogólu sprawozdawanych wypisów.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja ogólnoustrojowa, profil pacjentów, skuteczność rehabilitacji


Abstract

The aim of the paper is to create a_profile for patients referred for systemic rehabilitation treatment in inpatient care. The efficiency of the rehabilitation used for these patients has also been analysed.
The research material consisted of data provided by 24 Systemic Rehabilitation departments providing inpatient care, which have agreements with the Łódzki Regional Branch of the National Health Fund. All services were performed in 2013.
The analysis of the provided research material indicated that a_significant number of patients undergoing systemic rehabilitation in stationary conditions included patients in the 46-85 age group (89.48% of all respondents). The analysis of the provided research material indicated that “other spondylosis” was the most commonly reported diagnosis for patients aged between 46-75 years. The analysis of hospital discharge cards from the rehabilitation departments indicated that the discharge mode “Patient referred for further treatment in outpatient therapy” and “Completion of the therapeutic or diagnostic process” constituted approximately 50% of the total reported discharges.

Key words:
systemic rehabilitation, profile of patients, efficiency of rehabilitation

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Please follow and like us:
error