Ocena skuteczności krioterapii miejscowej u osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego/Evaluation of the Efficacy of Local Cryotherapy in Patients with the Degenerative Knee Joint Disease

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 48-59

Streszczenie

Wstęp. Bóle, obrzęki, a także zniekształcenia stawów, to typowe objawy choroby zwyrodnieniowej. Choroba ta dotyka ponad 60% osób powyżej 60 roku życia. Z jej powodu, co trzynasta osoba codziennie przyjmuje leki przeciwbólowe. Etiologia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego to najczęściej mikrourazy, urazy, przeciążenia, przebyte stany zapalne, wadliwe obciążenia oraz wrodzone nieprawidłowości w jego budowie.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności krioterapii miejscowej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzone zostały na grupie 86 osób w wieku od 20 do 45 lat, leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Pacjentów przydzielono losowo do grup A (40 osób) i B (46 osób). U wszystkich pacjentów rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. W badaniu uczestniczyły osoby czynne zawodowo, chodzące.
Wszyscy pacjenci zostali poddani przed zabiegami badaniom podmiotowym, przedmiotowym, badaniu klinicznemu oraz poproszeni o wypełnienie kwestionariusza WOMAC (Western Ontario and McMaster). Istotnym elementem badania podmiotowego było także zebranie informacji o stylu życia pacjenta, sposobie odżywiania się, nałogach, aktywności fizycznej i ewentualnych zagrożeniach epidemiologicznych wynikających z wykonywanej pracy.
Przed i po zakończeniu cyklu 10 zabiegów pacjentów poddano również badaniu przedmiotowemu (fizykalnemu), poprzez: oglądanie, badanie dotykiem, opukiwanie, osłuchiwanie, pomiar długości i obwodów, badanie siły mięśniowej i testy funkcjonalne. Badani zostali poproszeni o wypełnienie anonimowej ankiety. U wszystkich chorych wykonano jako część wspólną ultradźwięki, pole magnetyczne, ćwiczenia samowspomagane, ćwiczenia w odciążeniu stawów kolanowych. Częścią różnicującą w badaniu były zabiegi krioterapii miejscowej stawu kolanowego wykonane dodatkowo w grupie B. Oceny dokonano na podstawie badań przed i po zakończeniu leczenia fizjoterapeutycznego.
Wyniki. W oparciu o przeprowadzone badania uzyskano istotne statystyczne zmniejszenie bólu w skali VAS zarówno w grupie A, jak i B. Zmniejszeniu uległ również wysięk i ciepłota stawu. Zarejestrowano zwiększenie zakresów ruchomości.
W oparciu o test Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index zaobserwowano również poprawę wydolności czynnościowej podczas codziennych czynność tj. chociażby wchodzenia/schodzenia po schodach czy zakładania/zdejmowania skarpet.
Wnioski. Interpretując wyniki zaobserwowano, że stopień poprawy w/w wskaźników w grupie B, w której stosowano dodatkową krioterapię miejscową, był w stopniu istotnym statystycznie większy niż w grupie A, w której tego zabiegu nie stosowano.

Słowa kluczowe:
krioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Pain, swelling and deformities of joints are the typical symptoms of a degenerative disease. The disease affects more than 60% of persons over 60 years of age. Due to this condition, every thirteenth person takes painkillers on a daily basis. Etiology of the degenerative knee joint disease comprises most often of micro traumas, injuries, overstrain, previous inflammatory conditions, improper weight distribution and congenital anomalies in the joint structure.
Research Goal. The aim of our study has been to evaluate the efficacy of local cryotherapy in patients with the degenerative knee joint disease.
Materials and Methods. The study has been carried out on a group of 86 persons, 20 to 45 years old, treated in the Rehabilitation Unit of the University Clinical Hospital No. 1 of the Medical University in Łódź. The patients have been randomly assigned to group A (40 persons) and B (46 persons.) In all the patients, there have been diagnosed degenerative changes in knee joints. In the study participated persons professionally active, able to walk.
Prior to application of treatment, all the patients were interviewed, had undergone physical and clinical examinations and were asked to fill out the WOMAC (Western Ontario and McMaster) questionnaire. An important purpose of the interview was to gather information about the patients’ lifestyle, their diet, addictions, physical activity and the potential epidemiological threats arising from the type of work they do.
Before and after completing the cycle of 10 treatment sessions, the patients were also examined physically by visual inspection, palpation, percussion, auscultation, measurements of lengths and perimeters, testing of muscle strength and functional tests. The patients were asked to anonymously fill out a questionnaire.
For all the patients were applied same treatments: ultrasounds, magnetic field, self-assisted exercises, knee joint load relief exercises. The differentiating factor in the study were the knee joint local cryotherapy treatments applied additionally for patients in group B. The evaluation was made on the basis of examinations before and after the physiotherapy treatments.
Results. Based on the examinations it can be concluded, that there has been achieved statistically significant reduction in pain according to VAS in both, group A and group B. There has also been a reduction in exudate and temperature of the joint.. There has also been registered an increase in the mobility ranges. Based on results of the test of Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index, we have also observed an improvement in functional capacities in executing daily activities, i.e. for example climbing/descending stairs or putting on/taking off socks.
Conclusions. While interpreting the results, it has been observed that the degree of improvement in the above listed factors in group B, in which the additional local cryotherapy was applied, was statistically significantly higher than in group A, in which the treatment was not used.

Key words:
cryotherapy, degenerative knee joint disease, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena zastosowania biofeedbacku oddechowego w fizjoterapii chorych na POChP / Possibilities for respiratory biofeedback aplication in physiotherapy of patients with COPD

Witold Pawełczyk, Janina Bajowska, Bogusława Wójtowicz, Katarzyna Bogacz, Tomasz Sirek, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(4); 12-18

Streszczenie
Wstęp. Dotychczas brak kompleksowych badań z zastosowaniem biofeedbacku oddechowego, a wnioski wypływające z niewielu prac z wykorzystaniem tej techniki u chorych na POCHP nie są jednoznaczne.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie wpływu standardowej fizjoterapii oraz fizjoterapii wzbogaconej o ćwiczenia prowadzone metodą biofeedback na amplitudę oddechu, wyniki 6-minutowego testu marszowego oraz wybrane wskaźniki określające czynność wentylacyjną płuc u chorych na POCHP w trakcie stacjonarnej fizjoterapii.
Materiał i metody badań. Zbadano 32 chorych w łagodnym i umiarkowanym stadium POChP. Chorzy zostali podzieleni losowo na 2 grupy. Badani chorzy z grupy A poddani byli standardowej fizjoterapii, a chorzy z grupy B uczestniczyli dodatkowo w ćwiczeniach prowadzonych metodą biofeedback. Przed i po zastosowanym programie fizjoterapii u wszystkich badanych chorych zbadano amplitudę oddechu, wykonano test marszowy oraz badanie spirometryczne.
Wynik. Stwierdzono istotny statystycznie przyrost wartości amplitudy brzusznego toru oddechowego w grupie B po fizjoterapii, który wyniósł 0,74 j.w. (±0,53, p<0,05). Przyrost wartości wskaźnika FEV1 w grupie B po fizjoterapii był istotny statystycznie i wyniósł 3,38% (±4,34, p<0,05). Wnioski 1. Stwierdzono, że zastosowanie ćwiczeń oddechowych prowadzonych metodą biofeedback w fizjoterapii chorych na POCHP istotnie zwiększa amplitudę ruchu oddechowego określającego brzuszny tor oddychania. 2. Wykazano, że trening metodą biofeedback stosowany u chorych na POCHP wpływa na istotną poprawę wartości wskaźnika FEV1. Słowa kluczowe: biofeedback, POChP, fizjoterapia


Abstract

Background. There are no comprehensive studies of breathing biofeedback. The influence of breathing biofeedback in patients with COPD is unclear.
Study Objective. The aim  of this study was to compare standard physiotherapy with physiotherapy connected to biofeedback exercises with respect to breathing amplitude, 6MWT results and lungs function in patients with COPD.
Measurements. Thirty six patients with COPD were examined. They were divided into two groups. Group A took part in standard physiotherapy. Group B took part in standard physiotherapy and additional biofeedback exercises. Six minute walking test, spirometry and breathing amplitude measurement were conducted.
Results. There was significant improvement of abdominal movement in group B 0,74  (±0,53, p<0,05). The change of FEV1 in group B was significant. The change was 3,38% (±4,34, p<0,05). Conclusion 1.This investigation showed the influence of standard physiotherapy connected to biofeedback exercises on abdominal movement. 2.Standard physiotherapy connected to biofeedback exercises is effective in improving FEV1 in patients with COPD. Key words: biofeedback, COPD, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Fizjoterapia po zabiegu operacyjnym ręki z zastosowaniem urządzenia do diagnostyki i terapii funkcjonalnej ręki. Studium przypadku / Physiotherapy after a_hand surgery performed with a diagnostic and functional therapy device. Case study

Marcin Krajczy, Edyta Krajczy, Anna Szczegielniak, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Tomasz Dybek, Piotr Kiczyński, Jan Szczegielniak

FP 2015;15(3);46-54

Streszczenie
Wstęp. Fizjoterapia ręki po leczeniu operacyjnym urazowych uszkodzeń ścięgien zginaczy palców ręki dotychczas opierała się na wykorzystaniu ustalonych form kinezyterapii wraz z fizykoterapią. Brak jest doniesień na temat kompleksowej fizjoterapii po leczeniu urazowym ścięgien, naczyń i nerwów ręki z wykorzystaniem systemu  Hand Tutor w fizjoterapii ręki.
Cel pracy. Celem pracy jest  przedstawienie kompleksowej fizjoterapii  ręki po zabiegu operacyjny i rewizji ścięgien z zastosowaniem urządzenia do diagnostyki i terapii funkcjonalnej ręki  z Biofeedbackem  – Hand Tutor TM.
Materiał i metody badań. Badaniem  objęto 42 letniego mężczyznę.  Chory po urazie ręki prawej z uszkodzeniem ścięgien, tętnicy  oraz nerwu łokciowego, operowany w 2012r.  W trakcie leczenia doszło do powikłań (stanu zapalnego, obrzęku i zrostów).   W leczeniu  prowadzono kompleksową fizjoterapię (wykorzystując system do fizjoterapii  ręki z Biofeedbackem – Hand Tutor TM).
Wyniki. W badaniu własnym, po zastosowaniu wczesnej, kompleksowej fizjoterapii wraz
z wykorzystaniem    urządzenia  Hand Tutor stwierdzono wygojenie rany pooperacyjnej oraz istotną poprawę funkcji ręki. Wydaje się, że zastosowane procedury fizjoterapeutyczne wpłynęły na skuteczność  terapii.  Badania końcowe wykazały znaczną poprawę  ruchomości pasywnej, aktywnej oraz szybkości ruchów badanej ręki. W badaniach wykazano także zmniejszenie poziomu subiektywnych odczuć bólowych chorego oraz powrót funkcji  nerwu łokciowego.

Słowa kluczowe:
wczesna, kompleksowa fizjoterapia, Hand Tutor, urazowe uszkodzenia ścięgien


Abstract
Background. Surgical treatment after fingers flexor tendons’ injury requires a consequent physiotherapy of the handthat is basedonwell-establishedessential procedures. There are no reports on comprehensive hand physiotherapy treatment aftertraumatic injuries of the tendons, blood vessels and nerveswith an application of theHand Tutorsystem in the therapeutic process.
Aim of the study. The aim of the study is to present a comprehensive hand physiotherapy after surgery and revision of the tendonswith a rehabilitation system with biofeedback- Hand Tutor TM, which is a modern system designed for the therapy of sensory, motor and cognitive disorders of the hand.
Materials and methods. The study presents a case of a 42 year-old man. The patient suffered from the injury of a right hand with a significant damage of tendons, artery and ulnar nerve,  operatet on 2012. Complications after the performed surgery were observed during the recovery (inflammation, swelling and tissue adhesions). In the therapy early comprehensive hand physiotherapy was introduced (with an application of the system for hand physiotherapy with biofeedback – Hand Tutor TM).
Results. The study shows that introduction of an early, comprehensive physiotherapy together with the Hand Tutor device was successful in terms of the wound healing process and significant improvement in hand function after surgery. It appears that appropriately selected physiotherapy procedures may positively influence the effectiveness of the general therapy. Final results showed significant improvement in passive and active range of motion of the injured hand as well as in the speed of the movements. The study also showed a reduction of the subjective levelof the pain and the return of the ulnar nerve function.

Key words:
early comprehensive physiotherapy, Hand Tutor, traumatic tendon injury

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Ocena efektów plastrowania dynamicznego w leczeniu chorych z zespołem zaburzeń pasażu jelitowego spowodowanym zrostami pooperacyjnymi na podstawie testu na zawartość wodoru w powietrzu wydychanym. Doniesienia wstępne / Assessment of kinesiology taping effects in patients with intestinal passage disorders caused by ostoperative adhesions based on test measuring hydrogen level in exhaled air. Preliminary reports

Marcin Krajczy, Adam Bąk, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Tomasz Dybek, Jan Szczegielniak

FP 2016; 16(2); 6-13

Streszczenie

Wstęp. Jednym ze sposobów leczenia chorych z zespołem zaburzeń pasażu jelitowego spowodowanym zrostową niedrożnością po zabiegach operacyjnych może być fizjoterapia z zastosowaniem plastrowania dynamicznego (PD).
Cel pracy. Celem pracy jest ocena efektów PD w normalizacji pasażu jelit  na podstawie testu cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu przez chorych. W badaniu oceniano także liczbę wypróżnień i  konsystencję  stolca.
Materiał i metody. W badaniu udział wzięli chorzy (15 kobiet, 5 mężczyzn, średnia wieku 48,85 lat) z zespołem pasażu jelitowego spowodowanym zrostami pooperacyjnymi. Chorzy zostali podzieleni losowo za pomocą komputerowego programu randomizacyjnego na grupę badaną BA (12 kobiet, 4 mężczyzn, średnia wieku 47,67 lat) oraz kontrolną KO (3 kobiety, 1 mężczyzna, średnia wieku 54,25). W grupie BA zastosowano plastrowanie dynamiczne, w celu poprawy pasażu jelitowego.  W grupie KO zastosowano efekt placebo (aplikacje bez znaczenia terapeutycznego). W celu oceny efektów PD u chorych zastosowanotest oceny cząsteczek wodoru w powietrzu wydychanym. Dokonano także oceny liczby wypróżnień w ciągu doby oraz uformowania stolca wg skali Bostońskiej. Ocenę liczby i konsystencji wypróżnień przeprowadzono przed aplikacją oraz w 1, 5, 10, 15, 20 oraz 24 dobie po aplikacji PD. Test cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu wykonano przed aplikacją oraz w 5 i 15 dobie po aplikacji PD.
Wyniki. W badaniach wykazano w grupie BA istotne statystycznie efekty PD pod postacią zwiększenia liczby wypróżnień w ciągu doby, normalizacji konsystencji stolca oraz zmniejszenia cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu.
Wnioski. W przeprowadzonym badaniu wykazano w grupie BA skuteczność PD w normalizacji procesu trawienia i poprawie pasażu jelitowego.

Słowa kluczowe:
Test cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu przez chorych, plastrowanie dynamiczne, zespół zaburzeń pasażu jelitowego, zrosty pooperacyjne


Abstract

Introduction. One of the ways to treat patients with intestinal passage obstruction due to adhesions after surgery can be physical therapy with the use of kinesiology taping.
Aim. The aim of the study was to evaluate the effects of kinesiology taping (KT) in the normalization of intestinal transit and assessment of hydrogen molecules exhaled by patients.
Material and methods . The study involved 20 patients (15 women, 5 men, average age 48.85 years) with the disorder of intestinal passage obstruction due to adhesions after surgery. Patients were divided randomly into test group BA (12 women, 4 men, average age, 47.67 years) and control KO (3 women, 1 man, average age 54.25). InBA group elastic therapeutic tape was applied to improve the intestinal transit. InKOgroup the placeboeffect was used (applications without therapeutic relevance). Hydrogen molecules in exhaledairtestwas used to evaluate the effects of kinesiology tapingapplications. Additionally, the number of defecation per day was assessed and stool form scale by Boston was used. All test were carried out prior to application and at 1, 5, 10, 15, 20 and 24 day after application of KT. The level of hydrogen molecules in exhaled air was checked before the KTapplication and in the 5 and 15 day after application of KT.
Results. The study demonstrated a statistically significant increase in the number of defecation per day, normalization of stool consistency and reductionof hydrogen molecules in in exhaled air in BA group.
Conclusions. The results shown effectiveness of kinesiology taping in the process of digestion and intestinal passage normalization.

Key words:
assessment of hydrogen molecules exhaled by patients, kinesiology taping, intestinal passage obstruction, adhesions after surgery

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

1 2