Nowe urządzenie do Dynamicznej Korekcji Kręgosłupa (DKK): wskazania i przeciwwskazania

Wojciech Kaczmarek, Paweł Łęgosz, Renata Szczepaniak, Anna Lipińska, Krzysztof Mucha

W. Kaczmarek, P. Łęgosz, R. Szczepaniak, A. Lipińska, K. Mucha – The new Dynamic Spine Correction (DSC) device: indications and contraindications. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 62-72

Streszczenie
Urządzenie do Dynamicznego Korekcji Kręgosłupa (patent PL 229766 oraz patent US 9949,884 B2) zostało zaprojektowane i skonstruowane do fizjoterapii pacjentów. Urządzenie opracowano i wykonano przez firmę Bio.morph Sp. z o.o. w ramach projektu Unii Europejskiej – Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka w latach 2007-2013.
Dynamiczny Korektor Kręgosłupa (DKK) z proponowaną nowatorską metodą fizjoterapii mają umożliwiać prawie samodzielną rehabilitację, która prowadzona pod kontrolą fizjoterapeuty na bieżąco skontroluje ostekinematykę kręgosłupa pacjenta w trakcie przywracania fizjologicznej gry stawowej w zablokowanych stawach kręgosłupa. Dzięki zastosowanemu nowemu systemowi diagnostyki, istnieje również możliwość́: a) wizualizacji stanu kręgosłupa; b) rejestracji parametrów pracy pacjenta, a także c) rejestracji wyników oraz obiektywnej oceny aktualnego stanu i postępów fizjoterapii pacjenta.
Nowe rozwiązanie diagnostyczne, wraz z innowacyjną metodą terapeutyczną, jaką jest metoda Dynamicznej Korekcji i Mobilizacji Kręgosłupa oraz Posturalnej Reedukacji Nerwowo-Mięśniowej, naszym zdaniem pozwala na skuteczną fizjoterapię schorzeń́ kręgosłupa o różnej etiologii, przy równoczesnej minimalizacji potencjalnych zagrożeń́ dla pacjenta, wynikających ze stosowanych obecnie określonych technologii leczniczych oraz materiałów i leków o możliwej szkodliwości i niskiej specyficzności (np. leki przeciwbólowe).

Słowa kluczowe:
Ból kręgosłupa, DKK, dynamiczna korekcja kręgosłupa, fizjoterapia, kręgosłup, posturalna reedukacja nerwowo–mięśniowa, rwa kulszowa

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Występowanie zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych kręgosłupa wśród społeczeństwa

Renata Sawicka

R. Sawicka – Incidence of degenerative and proliferative changes in the spine. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 44-50

Streszczenie

Celem pracy jest retrospektywna analiza dokumentacji medycznej pacjentów leczonych w 2017 roku w Zakładzie Fizjoterapii Mazowieckiego Szpitala im. Teodora Dunina w Rudce. Określenie częstości zachorowań na zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze kręgosłupa, w zależności od przedziału wiekowego, miejsca zamieszkania i płci.
Materiał i metodyka. Do określenia częstości zachorowań posłużono się metodą retrospektywną, która pozwala określić stan wiedzy badając przeszłość dużej ilości pacjentów – łącznie 1589 w tym 1036 kobiet i 553 mężczyzn. Dane wprowadzano do bazy danych programu Excel. Obliczono % oddzielnie w stosunku do ogółu kobiet i oddzielnie w stosunku do ogółu mężczyzn. Do analizy statystycznej użyto testu Chi2. Porównano kobiety i mężczyzn pod względem rozkładów wyników w zakresie poszczególnych analizowanych zmiennych. Wyniki istotne statystycznie na poziomie p < 0,05 oznaczono *. Wyniki. Stwierdzono, że zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze kręgosłupa są najczęściej występującym schorzeniem i występują w coraz młodszym wieku. Określono przedział wiekowy 61-70 rok życia, w którym najwięcej występuje zmian. Dowiedziono, że zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze w odcinku L-S częściej występują wśród mężczyzn, a w odcinku C wśród kobiet. Stwierdzono, że zmiany zwyrodnieniowe częściej występują u kobiet mieszkających na wsi, a także częściej u mężczyzn mieszkających w mieście. Wnioski: 1. Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze kręgosłupa są najczęstszym schorzeniem. 2. Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze częściej dotyczą odcinka L-S kręgosłupa. 3. Mężczyźni częściej niż kobiety chorują na zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze w odcinku L-S kręgosłupa. 4. Kobiety częściej niż mężczyźni chorują na zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze w odcinku C kręgosłupa. 5. 61-70 rok życia to najczęstszy przedział wiekowy występowania choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. 6. Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze kręgosłupa częściej występują wśród kobiet mieszkających na wsi. 7. Zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze kręgosłupa częściej występują wśród mężczyzn mieszkających w mieście.

Słowa kluczowe:
zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, kręgosłup, badania retrospektywne

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Ocena zmian przeciążeniowych kręgosłupa lędźwiowego pracowników o siedzącym charakterze pracy

Magdalena Zygmańska, Anna Błaszczyk, Katarzyna Wegner, Włodzimierz Samborski, Małgorzata Ogurkowska

M. Zygmańska, A. Błaszczyk, K. Wegner, W. Samborski, M. Ogurkowska – Assessment of overload changes in the lumbar spine of employees with sedentary nature of work; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 62-73

Streszczenie

Cel pracy. Celem badań było określenie zmian przeciążeniowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa występujących u kobiet i mężczyzn pracujących w pozycji siedzącej oraz określenie jednostki czasu związanej z nasileniem dyskomfortu.
Statyczna pozycja ciała przyjmowana przez długi czas, powoduje powstawanie zmian przeciążeniowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Poza zawodowymi czynnikami ryzyka, również sedenteryjny tryb życia lub prace domowe wykonywane przy niedbałej pozycji ciała, mają niebywały wpływ na zmiany degeneracyjne krążków międzykręgowych.
Materiał i Metodyka. Badania ankietowe przeprowadzono wśród 62 pracowników biurowych wybranej korporacji. Materiał badawczy stanowiło 29 kobiet oraz 33 mężczyzn w przedziale wiekowym 23-61 lat, którzy doświadczali epizodów bólowych lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Ankieta była oparta na części podmiotowej karty badań metody McKenziego, uzupełniona o część antropometryczną.
Wyniki. Na ból odcinka lędźwiowego uskarża się 84% wszystkich ankietowanych, przy czym objawy somatyczne różnią się płciowo. Ponadto odnotowano współwystępowanie dyskomfortu bólowego w odcinku szyjnym i lędźwiowym kręgosłupa. Nasilenie dolegliwości wzrasta nie tylko proporcjonalnie do wieku ankietowanych ale również podczas codziennych obowiązków zawodowych.
Wnioski. Praca siedząca, pomimo doniesień na temat powstawania zmian przeciążeniowych, w dalszym ciągu przysparza bóle pleców. Dyskomfort odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa świadczy o zjawisku kompensacji. Niedbała pozycja siedząca jest przyczyną szybszego pojawiania się zmian przeciążeniowych i związanych z tym dolegliwości bólowych.

Słowa kluczowe:

kręgosłup, bóle kręgosłupa, układ mięśniowo-szkieletowy, ergonomia pracy, ryzyko zawodowe

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Wpływ dynamicznego plastrowania w połączeniu z krioterapią miejscową na zakres ruchomości oraz dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego wśród pacjentów z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa

Żaneta Ciosek, Łukasz Kopacz, Karolina Kot, Iwona Rotter, Zbigniew Śliwiński, Marek Kiljański, Danuta Lietz-Kijak

Ż. Ciosek, Ł. Kopacz, K. Kot, I. Rotter, Z. Śliwiński, M. Kiljański, D. Lietz-Kijak – The influence of Kinesiology Taping method in conjunction with local cryotherapy on the range of motion and low-back pain in patients with degenerative disease of the lumbar spine. FP 2017; 17(2); 36-46

Streszczenie

Wstęp. Ból kręgosłupa bardzo często spowodowany jest zwyrodnieniami, które głównie dotyczą osób starszych, osłabieniem aparatu więzadłowego kręgosłupa, zmianami związanymi ze stawami międzykręgowymi, przeciążeniami oraz chorobą krążka międzykręgowego. Jednym z kluczowych skutków oddziaływania krioterapii miejscowej na pole zabiegowe jest efekt przeciwbólowy. Działanie metody dynamicznego plastrowania bazuje na wyrównaniu napięcia mięśniowego w miejscu aplikacji taśmy. Przyczynia się to do zwiększenia zakresu ruchu oraz siły mięśni.
Materiał i metody. Badania zostały przeprowadzone wśród 90 pacjentów Poradni Rehabilitacji w Szczecinie z chorobą zwyrodnieniową odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Badanie ruchomości kręgosłupa w odcinku lędźwiowym wraz z wywiadem odnośnie dolegliwości bólowych według skali VAS zostało przeprowadzone dwukrotnie – w pierwszy i piętnasty dzień badania. Grupa I została poddana dynamicznemu plastrowaniu (technika mięśniowa zgodna z metodyką), jak również krioterapii miejscowej. Grupa II poddana była zabiegowi krioterapii miejscowej. Grupę III, stanowili pacjenci oczekujący na zabiegi, wśród których wykonano pomiary diagnostyczne w tym samym czasie co w pozostałych grupach.
Wyniki. Grupa badanych osób, w której zastosowano metodę dynamicznego plastrowania w połączeniu z krioterapią miejscową odczuła znaczną poprawę deklarowanych dolegliwości bólowych na skali VAS, co przekłada się na ich zmniejszenie. Ruchomość odcinka lędźwiowego kręgosłupa w tej grupie również uległa znacznej poprawie. W grupie z zastosowaniem wyłącznie krioterapii miejscowej odnotowano niewielką poprawę w zakresie ruchomości odcinka lędźwiowego kręgosłupa, a także odczuwanych dolegliwościach bólowych z nim związanych. W grupie pacjentów oczekujących na zabiegi nie wykazano poprawy istotnej statystycznie w żadnym z omawianych czynników.
Wnioski. Metoda dynamicznego plastrowania wraz z zabiegiem krioterapii miejscowej wpływa w istotny sposób na poprawę ruchomości kręgosłupa lędźwiowego. Wykorzystanie tych dwóch metod ma istotny wpływ na zmniejszenie intensywności odczuwanych dolegliwości bólowych przez badanych pacjentów. Zastosowanie wyłącznie zabiegu krioterapii miejscowej przynosi znacznie mniejsze efekty terapeutyczne, aniżeli zastosowanie jej w połączeniu z dynamicznym plastrowaniem.

Słowa kluczowe:
krioterapia miejscowa, kręgosłup, dynamiczne plastrowanie

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Ocena skuteczności wybranych metod elektroterapii w schorzeniach dolnego odcinka kręgosłupa w aspekcie ograniczenia przyjmowania leków przeciwbólowych / Evaluation of chosen electrotherapy methods efficiency in lower spine diseases in aspect of lowering usage of painkillers

Sławomir Jarząb, Michał Kaczyński, Michał Guła,
Krzysztof Aleksandrowicz, Małgorzata Paprocka-Borowicz

FP 2014; 14(3); 12-21

Streszczenie
Wstęp. Pogłębiającym się wraz z wiekiem stanom zwyrodnieniowym kręgosłupa i stawów obwodowych oraz pourazowym zaburzeniom układu ruchu nieodwołalnie towarzyszy ból. Alternatywnie do leków przeciwbólowych z powodzeniem można stosować takie metody, jak elektroterapia. Celem badań była weryfikacja skuteczności wybranych metod elektroterapii w zakresie działania przeciwbólowego w schorzeniach dolnego odcinka kręgosłupa oraz w kontekście redukcji ilości przyjmowanych farmakologicznych środków przeciwbólowych.
Materiał i metody. Grupę badaną stanowiło 74 pacjentów (46 kobiet, 28 mężczyzn) cierpiących na schorzenia dolnego odcinka kręgosłupa. Każda z osób poddawana była jednemu z 3 zabiegów elektroterapii: TENS, prądy Nemeca oraz prądy Bernarda. Przeprowadzono autorski wywiad kwestionariuszowy zawierający m.in. podstawowe informacje o pacjencie, rozpoznanie, informacje o przyjmowanych lekach przeciwbólowych oraz ocenę dolegliwości bólowych, której dokonywano czterokrotnie. Indywidualnie dla każdego badanego wyznaczono parametry pozwalające ocenić skuteczność terapii w perspektywie czasu.
Wyniki. Największą ilość osób deklarujących pozytywny długotrwały efekt przeciwbólowy (60,9%) odnotowano w grupie TENS. Największą ilość osób deklarujących pozytywny doraźny oraz krótkotrwały efekt przeciwbólowy (56%) odnotowano w grupie IF, podobnie jak najczęstszą pozytywną ocenę subiektywną skuteczności terapii (84%). Zmniejszenie ilości leków przeciwbólowych odnotowano na podobnym poziomie (50-60%) dla terapii prądami interferencyjnymi oraz TENS.
Wnioski. Najbardziej długoterminowo skuteczną metodą terapii w leczeniu dolegliwości bólowych dolnego odcinka kręgosłupa jest TENS. Największą skuteczność doraźną i krótkoterminową w uśmierzaniu bólu kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego wykazuje terapia prądem interferencyjnym, co stanowić może podstawę do jej aplikowania bezpośrednio przed zabiegami kinezyterapii. Elektroterapia może, i powinna być stosowana jako alternatywa dla farmakologicznych środków przeciwbólowych.

Słowa kluczowe:
ból, kręgosłup, elektroterapia


Abstract

Background. While aging, degenerative phase of spine and circular joints deepen, also traumatic diseases in movement system – it is all inseparably combined with pain. Alternatively to painkillers we can use methods such as electrotherapy. The purpose of the researches was to verify the efficiency of chosen methods in electrotherapy in field of fighting with pain in lower part of spine as well as to lower the amount of pharmacological painkillers that are taken.
Material and methods. The group that was researched was 74 patients (46 women and 28 men) suffering from lower part of spine disease. Each of these people had of three procedures of electrotherapy: TENS, Nemec currents, Bernard currents. There was an individual interview (questionnaire) contained basic information about the patient, diagnosis, information about painkillers taken and evaluation of pain ailment that was conducted 4 times. Individually for each patient there were chosen parameters allowing to evaluate the efficiency of the therapy in time period.
Results. The biggest group that stated long-term positive influence in overcoming pain (60.9%) was noticed in TENS group. The biggest group that stated positive temporary and immediate effect in overcoming pain (56%) was noticed in IF group, similarly like the most frequent positive subjective evaluation of the therapy (84%). Lowering the amount of medicines (painkillers) was noticed on similar level (50-60%) for therapy with interference current and TENS.
Conclusions. The most effective long-term method in therapy of treatment pain in the lower part of spine is TENS. The biggest effectiveness in immediate action and short-term in overcoming pain in spine lumber vertebra shows therapy with interference stream – that can be a reason to use it directly before kinesitherapy. Electrotherapy can and should be used as an alternative way for pharmacological painkillers.

Key words:
pain, spain, electrotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Please follow and like us:
error

Zastosowanie metody fizjoterapeutycznej Kinesiology Taping w leczeniu dolegliwości bólowych odcinka szyjnego kręgosłupa wśród młodych stomatologów

Łukasz Kopacz, Danuta Lietz-Kijak, Artur Perz, Elżbieta Kubala, Paulina Strzelecka, Edward Kijak, Zbigniew Śliwiński, Marek Kiljański

Ł. Kopacz, D. Lietz-Kijak, A. Perz, El. Kubala, P. Strzelecka, E. Kijak, Z. Śliwiński, M. Kiljański: Application of the physiotherapy Kinesiology Taping method in treatment of pain of the cervical spine in young dentists. Fizjoterapia Polska 2015;15(3);36-44

Streszczenie
Wstęp. Lekarze dentyści, biorąc pod uwagę warunki wykonywanej pracy, narażeni są bardzo często na wiele obciążeń zarazem fizycznych jak i psychicznych. Uwzględniając ergonomię pracy, stan zdrowia tej grupy zawodowej należy rozpatrywać głównie w aspekcie schorzeń kręgosłupa, szczególnie jego odcinka szyjnego. Odnosi się to do wszystkich pozycji podczas pracy, zarówno samodzielnej, jak i w technikach zespołowych, gdzie oprócz monotypii i monotonii, pojawia się zawsze wymuszona pozycja ciała, a więc duże obciążenie statyczne, przyczyniające się do szeregu zmian zwyrodnieniowo-zniekształcających stawów kręgosłupa szyjnego oraz zaburzeń będących czołowymi następstwami wspomnianych zwyrodnień. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w Katedrze i Zakładzie Propedeutyki i Fizykodiagnostyki Stomatologicznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Grupa badanych osób liczyła 36 studentów piątego roku kierunku lekarsko-dentystycznego Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Wszyscy badani zgłaszali przewlekłe dolegliwości bólowe odcinka szyjnego kręgosłupa. Grupa badanych osób została poddana leczeniu metodą Kinesiology Taping, w której zastosowano technikę mięśniową i więzadłową, zgodną z metodyką wykonania. W badaniu została użyta także metoda sondażu diagnostycznego za pomocą kwestionariusza ankiety. Do oceny stopnia odczuwania przez badanych dolegliwości bólowych użyto wizualno-analogowej skali VAS w formacie poziomej skali cyfrowej w zakresie 0-10. Wyniki. Zakres ruchu zgięcia i wyprostu kręgosłupa szyjnego, po zastosowaniu metody Kinesiology Taping uległ poprawie. Uwzględniając zakres ruchu skłonu w bok, a także skrętów odcinka szyjnego kręgosłupa w badanej grupie odnotowano znaczącą poprawę, zarówno w ruchu w stronę prawą jak i lewą. Oceniając badanych pod względem poziomu deklarowanych wartości dolegliwości bólowych na skali VAS zauważono znaczne zmniejszenie omawianego schorzenia. Wnioski. Aplikacja Kinesiology Taping korzystnie wpłynęła na zakres ruchów odcinka szyjnego kręgosłupa, jednocześnie poprawiając komfort pracy i samopoczucie badanych. Metoda Kinesiology Taping przyniosła również korzystny efekt wśród młodych stomatologów w deklarowanych wartościach dolegliwości bólowych na skali VAS, co przekłada się na ich zmniejszenie. Uwzględniając płeć pacjentów, w grupie kobiet znaczącej poprawie uległ zakres ruchu wyprostu, natomiast w grupie mężczyzn zakres ruchu zgięcia.

Słowa kluczowe:
Kinesiology Taping, ból, kręgosłup

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Stabilizacja centralna w rehabilitacji dzieci – aspekt fizjoterapeutyczny

Sylwia Dyczewska-Wójtowicz

S. Dyczewska-Wójtowicz – Core Stability in the Rehabilitation of Children – Physiotherapy Aspects. FP 2016;16(3);96-105

Streszczenie
Wstęp. Termin „stabilizacja centralna” (ang. core stability) odnosi się do wydolności głębokich mięśni tułowia, których rolą jest kontrola centrum naszego ciała w statyce i dynamice. Praca przedstawia różne aspekty fizjoterapeutyczne dotyczące problemu stabilizacji centralnej w ewidencji naukowej potwierdzające skuteczność ćwiczeń.
Materiał i metody. W procesie wyszukiwania artykułów korzystano z baz artykułów MedLine i PubMed oraz PBL, uwzględniając następujące słowa kluczowe: stabilizacja centralna, stabilizacja lędźwiowa, stabilizacja dynamiczna, kontrola motoryczna, trening nerwowo-mięśniowy, stabilizacja tułowia, wzmacnianie centralne.
Wyniki. Liczne badania naukowe przedstawiają fakt, iż mięśniami, które odgrywają główną rolę w tym mechanizmie, są: mięsień poprzeczny brzucha, mięsień wielodzielny, mięsień skośny wewnętrzny brzucha, mięśnie dna miednicy oraz przepona. Prawidłowo funkcjonujące tworzą rodzaj cylindra, nadając odpowiednią stabilność dla okolicy dolnego tułowia (jest bazą dla mobilności na obwodzie).
Wnioski. U dzieci z dolegliwościami bólowymi okolicy dolnego kręgosłupa mięśnie głębokie są hamowane a ich timing jest zaburzony. Najpierw napinają się duże powierzchowne mięśnie odpowiadające za wykonanie ruchu, a następnie włączają się głębokie lokalne stabilizatory centrum. Zmiana ról między grupami mięśniowymi może być źródłem problemów przeciążeniowych, dlatego też ważnym jest aby zastosować odpowiednią rehabilitację wspomagającą stabilizację centralną.

Słowa kluczowe:
Stabilizacja centralna, rehabilitacja, fizjoterapia, kręgosłup, ćwiczenia wzmacniające

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error