Wykorzystanie krioterapii miejscowej i metody PNF w postępowaniu usprawniającym pacjentów z zespołem ciasnoty podbarkowej/The use of local cryotherapy and PNF method in the procedure that improves the functioning of patients with subacromial impingement syndrome

Łukasz Kopacz, Żaneta Ciosek, Elżbieta Kubala, Zbigniew Śliwiński, Marek Kiljański, Danuta Lietz-Kijak

FP 2017; 17(2); 148-156

Streszczenie

Biorąc pod uwagę, jak bardzo niebezpieczne są następstwa urazu stawu ramiennego, priorytetowym elementem jest dążenie do zahamowania ich przyczyny, a także objawów. Przeprowadzone badania miały na celu ocenę wpływu zabiegów krioterapii miejscowej oraz elementów metody PNF na ruchomość stawu ramiennego u pacjentów z rozpoznaniem zespołu ciasnoty podbarkowej. Każda z grup (badana i kontrolna) liczyła 18 pacjentów. Chorych w grupie badanej poddano 15 codziennym zabiegom krioterapii miejscowej oraz zastosowano u nich elementy metody PNF na okolicę obręczy barkowej. Grupa kontrolna objęta została tylko i wyłącznie 15 codziennymi zabiegami krioterapii miejscowej, skutecznie działającej w leczeniu różnego rodzaju dysfunkcji. Krioterapia w połączeniu z innymi metodami terapeutycznymi np. PNF daje znacząco lepsze rezultaty, aniżeli wykonywana oddzielnie.

Słowa kluczowe:
zespół ciasnoty podbarkowej, PNF, krioterapia miejscowa

Abstract

Considering the serious nature of complications pertaining to the trauma of the glenohumeral joint, the priority is to address the underlying cause as well as symptoms. This research was conducted in order to evaluate the effectiveness of localized cryotherapy and the PNF method on the mobility of the glenohumeral joint, in patients presenting with subacromial impingement syndrome. Each group (test and control) consisted of 18 patients. Patients in the test group were subjected to treatment of local cryotherapy and PNF therapy in the treatment of the shoulder girdle for fifteen days whilst the control group were treated with local cryotherapy procedures for the duration. There is little doubt that local cryotherapy is and effective treatment for various kinds of dysfunction however when combined with other treatment methods (such as PNF) a better outcome is achieved.

Key words:
subacromial impingement syndrome, PNF, cryotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Wpływ dynamicznego plastrowania w połączeniu z krioterapią miejscową na zakres ruchomości oraz dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego wśród pacjentów z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa/The influence of Kinesiology Taping method in conjunction with local cryotherapy on the range of motion and low-back pain in patients with degenerative disease of the lumbar spine

Żaneta Ciosek, Łukasz Kopacz, Karolina Kot, Iwona Rotter, Zbigniew Śliwiński, Marek Kiljański, Danuta Lietz-Kijak

FP 2017; 17(2); 36-46

Streszczenie

Wstęp. Ból kręgosłupa bardzo często spowodowany jest zwyrodnieniami, które głównie dotyczą osób starszych, osłabieniem aparatu więzadłowego kręgosłupa, zmianami związanymi ze stawami międzykręgowymi, przeciążeniami oraz chorobą krążka międzykręgowego. Jednym z kluczowych skutków oddziaływania krioterapii miejscowej na pole zabiegowe jest efekt przeciwbólowy. Działanie metody dynamicznego plastrowania bazuje na wyrównaniu napięcia mięśniowego w miejscu aplikacji taśmy. Przyczynia się to do zwiększenia zakresu ruchu oraz siły mięśni.
Materiał i metody. Badania zostały przeprowadzone wśród 90 pacjentów Poradni Rehabilitacji w Szczecinie z chorobą zwyrodnieniową odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Badanie ruchomości kręgosłupa w odcinku lędźwiowym wraz z wywiadem odnośnie dolegliwości bólowych według skali VAS zostało przeprowadzone dwukrotnie – w pierwszy i piętnasty dzień badania. Grupa I została poddana dynamicznemu plastrowaniu (technika mięśniowa zgodna z metodyką), jak również krioterapii miejscowej. Grupa II poddana była zabiegowi krioterapii miejscowej. Grupę III, stanowili pacjenci oczekujący na zabiegi, wśród których wykonano pomiary diagnostyczne w tym samym czasie co w pozostałych grupach.
Wyniki. Grupa badanych osób, w której zastosowano metodę dynamicznego plastrowania w połączeniu z krioterapią miejscową odczuła znaczną poprawę deklarowanych dolegliwości bólowych na skali VAS, co przekłada się na ich zmniejszenie. Ruchomość odcinka lędźwiowego kręgosłupa w tej grupie również uległa znacznej poprawie. W grupie z zastosowaniem wyłącznie krioterapii miejscowej odnotowano niewielką poprawę w zakresie ruchomości odcinka lędźwiowego kręgosłupa, a także odczuwanych dolegliwościach bólowych z nim związanych. W grupie pacjentów oczekujących na zabiegi nie wykazano poprawy istotnej statystycznie w żadnym z omawianych czynników.
Wnioski. Metoda dynamicznego plastrowania wraz z zabiegiem krioterapii miejscowej wpływa w istotny sposób na poprawę ruchomości kręgosłupa lędźwiowego. Wykorzystanie tych dwóch metod ma istotny wpływ na zmniejszenie intensywności odczuwanych dolegliwości bólowych przez badanych pacjentów. Zastosowanie wyłącznie zabiegu krioterapii miejscowej przynosi znacznie mniejsze efekty terapeutyczne, aniżeli zastosowanie jej w połączeniu z dynamicznym plastrowaniem.

Słowa kluczowe:
krioterapia miejscowa, kręgosłup, dynamiczne plastrowanie


Abstract

Introduction. The back pain is frequently caused by spine ligament weakness, changes associated with intervertebral joints, overload, degenerative disc disease and degeneration in the elderly. One of the most crucial results of the local cryotherapy on the surgical area is an analgesic effect. Kinesiology Taping method is based on the alignment of muscle tone on the application area. This technique contributes to increase range of motion and muscle strength.
Material and methods. The study group included 90 patients with degenerative disease of the lumbar spine. They were from Rehabilitation Clinic in Szczecin. All subjects underwent the examination of mobility of the spine and were asked to rate their pain on the Visual Analogue Scale (VAS) on the first and fifteenth day of treatment. The I group was subjected to Kinesiology Taping method and local cryotherapy 15 times. We used fascia technique in accordance with the methodology. The patients from the II groups were also subjected to local cryotherapy. The III group consisted of the patients who were waiting for the treatment. They underwent the examination of mobility of the spine at the same time as the other groups.
Results. We observed significant pain reduction and significant improvement in motion of lumbar spine in the I group, which was subjected to Kinesiology Taping method in conjunction with local cryotherapy. In the group which was subjected to local cryotherapy, a slight improvement in motion of lumbar spine and in reduction in pain could be observed.
In the III group, which consisted of the patients awaiting the treatment, we observed no significant improvement in flexion or extension of lumbar spine.
Conclusions. Kinesiology Taping method in conjunction with local cryotherapy results in the improvement of lumbar spine mobility. The use of the Kinesiology Taping method together with local cryotherapy has a significant influence on decreasing the intensity of pain.  The application of local cryotherapy alone has significantly lower therapeutic effects than its application together with Kinesiology Taping method.

Key words:
local cryotherapy, spine, Kinesiology Taping

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Zastosowanie terapii sprawności oddechowej u pacjentów ze skoliozą idiopatyczną / Use of respiratory efficiency therapy in pateients with idiopathic scoliosis

Iga Walenda, Sandra Trzcińska, Marek Kiljański, Wojciech Kiebzak

FP 2013; 13(4); 6-11

Streszczenie
Celem pracy była ocena skuteczności  terapii sprawności oddechowej u pacjentów ze skoliozą idiopatyczną II stopnia. Badania przeprowadzono w Ośrodku Ortopedyczno – Rehabilitacyjnym dla Dzieci i Młodzieży w Konstancinie-Jeziornie,  Mazowieckiego Centrum Rehabilitacji „STOCER”. Obserwacją objęto 60  pacjentów ze stwierdzoną skoliozą idiopatyczną II stopnia, w wieku 8-17 lat. Okres obserwacji trwał  4 tygodnie.  Badanych podzielono na dwie grupy, badaną i kontrolną po 30 osób. W obu grupach wprowadzono program usprawniania kinezyterapeutycznego, a w grupie badanej zastosowano dodatkowo terapię sprawności oddechowej. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem spirometru Micro Plus, przy pomocy którego określono 3 parametry: FVC, FEV1, PEF. Wyniki: w grupie badanej nastąpił wzrost poziomu wszystkich parametrów w porównaniu do pomiaru przed rozpoczęciem terapii. W grupie badanej i kontrolnej nastąpił statystyczny wzrost wszystkich badanych parametrów, oprócz PEF gdzie poprawa nie była znamienna statystycznie. W grupie badanej nastąpił większy wzrost poziomu analizowanych zmiennych na przestrzeni dokonanych pomiarów niż w przypadku osób należących do grupy kontrolnej. Wnioski: Terapia oddechowa wpływa na poprawę parametrów czynnościowych układu oddechowego u pacjentów ze skoliozą idiopatyczną IIo stając się istotnym elementem w kompleksowym programie fizjoterapeutycznym. Zastosowanie kinezyterapii oddechowej u dzieci ze skoliozą idiopatyczną II o przyczynia się do poprawy  wszystkich wskaźników czynnościowych, w tym FEV1 i FVC istotnie statystycznie.

Słowa kluczowe:
terapia sprawności oddechowej, skolioza idiopatyczna, spirometr Micro Plus


Abstract

The aim of this study was to evaluate the effects of the respiratory efficience therapy of patients with 2nd grade idiopathic scoliosis. The study was conducted at the Centre for Orthopaedics and Rehabilitation for Children and Youth in Konstancin-Jeziorno, Mazowieckie’s Rehabilitation Center „STOCER”. The study comprised 60 patients with diagnosed 2nd grade idiopathic scoliosis at the age of 8-17 years. The observation period lasted four weeks. The subjects were divided into two groups, study and control of 30 persons. In both groups implemented kinesiotherapy program, and the study group was additionally applied the efficiency of respiratory therapy. The tests were performed using a spirometer Micro Plus, by means of it was setted three parameters: FVC, FEV1, PEF. Results: In the test group, there was an increase in all parameters, compared to the baseline measurement. In the study group and the control there was a statistical increase in all studied parameters, only PEF’s improvement was not statistically significant. In the study group there was more increase in the level of the analyzed variables than in the case of persons belonging to the control group. Conclusions: Respiratory therapy improves lung function parameters in patients with 2nd grade idiopathic scoliosis becoming an important element in a comprehensive physiotherapy program. The use of respiratory kinesiotherapy in children with 2nd grade idiopathic scoliosis contributes to the improvement of all indicators, including significantly FEV1 and FVC.

Key words:
respiratory efficience therapy, idiopathic scoliosis, spirometer Micro Plus

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Gimnastyka lecznicza w działalności zakładów gimnastycznych na ziemiach polskich przed 1914 r. / Healing gymnastics in activity of gymnastic units on Polish land before 1914

Sławomir Jandziś, Ewa Puszczałowska-Lizis, Marek Kiljański

FP 2014; 14(1); 74-84

Streszczenie
Początek zorganizowanych form gimnastyki leczniczej w Polsce związany jest z powstaniem zakładów gimnastycznych. Pierwsze tego rodzaju placówki powstały w Warszawie – Zakład Gimnastyczny Teodora Matthesa (1831), Krakowie – Szkoła Gimnastyczna Ludwika Bierkowskiego (1837), Poznaniu – Zakład Gimnastyczny Teofila Mateckiego (1840) oraz we Lwowie – Zakład Organopatyczny Teodora Bakody’ego (1856). W oparciu o wymienione zakłady ukształtowały się w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Lwowie pierwsze cztery ośrodki rozwoju gimnastyki leczniczej na ziemiach polskich. Działalność zakładów gimnastycznych miała znaczący wkład w późniejszy rozwój fizjoterapii i rehabilitacji medycznej w Polsce. Początkowo w zakładach stosowano gimnastykę leczniczą opartą na wzorach niemieckich, a w kolejnych latach wprowadzono szwedzki system gimnastyki P. H. Linga i metodę mechanoterapii G. Zandera. Właścicielami dziewiętnastowiecznych zakładów gimnastycznych w Polsce byli lekarze i pierwsi specjaliści w dziedzinie leczenia ruchem spoza świata lekarskiego – prekursorzy współczesnych fizjoterapeutów. W okresie tym powstały również pierwsze szkoły kształcące fizjoterapeutów w naszym kraju.

Słowa kluczowe:
zakłady gimnastyczne, historia rehabilitacji, gimnastyka lecznicza, fizjoterapia


Abstract

The beginning of organised forms of the healing gymnastics in Poland is connected with the formation of gymnastic units. The first institutions of that kind were formed in Warsaw – Matthesa Teodor Gymnastic Plant (1831), Cracow – Ludwik Bierkowski Gymnastic School (1837), Poznań – Teofil Matecki Gymnastic Plant (1840) and in Lvov – Organopatical Plant of Teodor Bakody (1856). On the base of listed units in Warsaw, Cracow, Poznań and Lvov were formed four first centres of the development of the healing gymnastics on Polish land. Activity of gymnastic units had a significant influence into the more late development of physiotherapy and the medical rehabilitation in Poland. At first healing gymnastics based on German patterns was applied in the plants, and in consecutive years was implemented a Swedish system of the gymnastics of P. H. Ling and method of the mechanotherapy of G. Zandera. The owners of 19th-century gymnastic plants In Poland were doctors and the first specialists in the field of the treatment with the move from outside of the medical world – precursors of contemporary physiotherapists. In this period were also formed the first schools educating physiotherapists in our country.

Key words:
gymnastic plants, history of the rehabilitation, healing gymnastics, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Kierunki fizjoterapii w rankingu naukowym polskich uczelni akademickich

Jan Szczegielniak, Barbara Szaro, Marek Kiljański

FP 2014; 14(1); 68-73

Streszczenie
Celem pracy było ukazanie kierunków fizjoterapii prowadzonych na wyższych uczelniach, ujętych w dostępnych rankingach szkół wyższych, w tym obejmujących działalność naukową (25  spośród 440 prywatnych i państwowych szkół wyższych), biorąc pod uwagę zarówno indeksowanie osiągnięć naukowych uczelni oraz najczęściej cytowane artykuły w danej dziedzinie.
Materiał i metody. Analizie poddano wybrane rankingi polskich uczelni akademickich („Perspektywy”, „Rzeczpospolita”, „Wprost”, „Polityka”, CSIC), uwzględniając szkoły wyższe kształcące na kierunku fizjoterapii.
Wnioski. Należy ocenić pozytywnie i wyróżnić wszystkie 25 objętych analizą uczelni, prowadzących kierunek fizjoterapii. Przedstawione wyniki nie przedstawiają jednak gradacji kierunków fizjoterapii, a jedynie przybliżają formy istniejących rankingów uczelni.

Słowa kluczowe:
ranking uczelni, kierunek fizjoterapia, kształcenie fizjoterapeutów

 

 

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskim/Download an Polish version

Oryginalna metoda przyrodolecznicza doktora Apolinarego Tarnawskiego stosowana w Zakładzie w Kosowie w latach 1893-1939 / The original naturopathy treatment method practiced by doctor Apollinary Tarnawski in Kosovo during the period 1893-1939

Sławomir Jandziś, Andżelika Pleśniak, Stanisław Zaborniak,
Marek Kiljański

FP 2015; 15(1); 74-80

Streszczenie
Artykuł powstał w wyniku analizy materiałów źródłowych, które stanowiły m.in.: akta uzdrowisk galicyjskich, informacje pochodzące z przewodników, broszurek reklamowych, prasy codziennej i medycznej doby galicyjskiej. Celem opracowania było przedstawienie oryginalnej metody przyrodoleczniczej dr. Apolinarego Tarnawskiego, którą w/w stosował w latach 1893-1939 we własnym zakładzie w Kosowie Huculskim. Zarówno metoda oraz jej źródła stanowią oryginalne opracowanie, z którego mogą korzystać zainteresowani problemem ewolucji fizjoterapii i medycyny fizykalnej.
System leczniczy dr. A. Tarnawskiego opierał się na stosowaniu ruchu na świeżym powietrzu w postaci gimnastyki (szczególnie oddechowej), pieszych wycieczek, sportów oraz pracy fizycznej w ogrodzie. Uzupełnieniem wspomnianej terapii były zabiegi wodne oparte na metodzie Kneippa, inhalacje, kuracje pitne, a także kąpiele słoneczne i powietrzne. Nie mniej ważnym czynnikiem leczniczym była jarska dieta, a nawet głodówka. W lecznicy obowiązywał zakaz używania papierosów, alkoholu, a leki stosowano jedynie w szczególnych przypadkach. Przewodnią ideą metody dr. A. Tarnawskiego było nie tylko leczenie, ale także edukacja społeczeństwa w zakresie prowadzenia zdrowego i higienicznego trybu życia. Metoda dr. A. Tarnawskiego cieszyła się ogromną popularnością w Polsce i ściągała do Zakładu wiele wybitnych postaci: artystów, pisarzy, profesorów, dziennikarzy a nawet duchowieństwo.
Dr A. Tarnawski na podstawie własnej wiedzy, założeń ideologicznych, doświadczeń wyniesionych z podróży po krajowych i zagranicznych lecznicach opracował oryginalną metodę, dzięki której należy go zaliczyć do prekursorów nowoczesnego przyrodolecznictwa, profilaktyki szkodliwości cywilizacyjnych a także rehabilitacji geriatrycznej w Polsce. Pomimo upływu wielu lat założenia metody nadal nie straciły na aktualności.

Słowa kluczowe:
historia medycyny, fizjoterapia, gimnastyka lecznicza, medycyna fizykalna


Abstract

This article is a result of the analysis of source materials which were, among others, files of Galicia spas, information from tourist guides, advertising brochures, as well as daily and medical publications of the Galician period. The aim of the study was to present the original method of naturopathy applied by dr Apollinary Tarnavski in the years 1893-1939 in his own clinic in Hutsul-Kosovo. Both the method and its foundations are original and can be used by those interested in the problem of the evolution of physiotherapy and physical medicine.
Dr A. Tarnavski’s healing system was based on the use of outdoor activity in the form of gymnastics (especially respiratory), hiking, sports and physical work in the garden. This therapy was supplemented by water treatments based on the Kneipp method, inhalation, drinking procedures, as well as sun and air bathing. No less important factor was the medicinal vegetarian diet and even starvation. Cigarettes and alcohol were banned in the clinic, and drugs were used only in special cases. The philosophy behind dr A. Tarnawski’s methods was not only treatment, but also teaching the people to lead a healthy and hygienic lifestyle. Dr A. Tarnavski’s method was enormously popular in Poland and drew to his clinic many eminent personalities, such as artists, writers, professors, journalists and even the clergy.
Based on his experience, ideological assumptions, the knowledge gained from his trips to the national and international clinics, dr A. Tarnavski developed an original method due to which he should be perceived as the precursor of modern naturopathy, he is also the precursor in the prevention of civilization hazards and geriatric rehabilitation in Poland. Despite the passing of many years, his methods are still valid.

Key words:
history of medicine, physiotherapy, healing gymnastics, physical medicine

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Wpływ mobilizacji stawu promieniowo-łokciowego bliższego na funkcję ręki po złamaniu przedramienia / Mobilisation of proximal radioulnar joint and functioning of the arm after forearm fracture

Marek Woszczak, Katarzyna Syrewicz, Marcel Kotkowski, Marek Kiljański

FP 2015; 15(1); 58-73

Streszczenie
Cel badania. Celem badania była ocena wpływu mobilizacji stawu promieniowo-łokciowego bliższego na funkcję ręki u leczonych zachowawczo po złamaniu w obrębie przedramienia.
Materiał i metodyka. Badaniem objęto 60 chorych w wieku powyżej 50 lat leczonych z powodu ograniczenia funkcji ręki na skutek złamania kości przedramienia. Pacjentów podzielono losowo na dwie równe grupy: badaną i kontrolną. U wszystkich chorych wykonano serię dziesięciu zabiegów fizjoterapeutycznych, na które składały się: aplikacja pola elektromagnetycznego niskiej częstotliwości oraz naświetlania lampą Sollux z niebieskim filtrem i kinezyterapię w postaci ćwiczeń czynnych wolnych w obrębie stawów: łokciowego, nadgarstkowego i palców. W grupie badanej wykonano dodatkowo mobilizację stawu promieniowo-łokciowego bliższego metodą Kaltenborna-Evjentha.
Wyniki. Analiza przeprowadzonych badań wykazała, że mobilizacja stawu promieniowo-łokciowego przyniosła poprawę stanu klinicznego i funkcjonalnego pacjentów po złamaniu przedramienia.
Wnioski. Osoby u których w programie rehabilitacji zastosowano mobilizację stawu promieniowo-łokciowego bliższego oceniały swoje dolegliwości bólowe jako łagodniejsze, odznaczały się lepszym zakresem ruchu zgięcia grzbietowego, zgięcia dłoniowego, odchylenia dołokciowego i dopromieniowego w stawie nadgarstkowym oraz ruchu supinacji i pronacji w stawie promieniowo-łokciowym. Ponadto terapia z zastosowaniem mobilizacji skutkowała poprawą siły chwytu cylindrycznego.

Słowa kluczowe:
uraz, złamanie przedramienia, mobilizacja, skala VAS, skala Laitinena


Abstract

Research objective. The research aims to evaluate the effect of mobilisation of proximal radioulnar articulation on the hand function after a forearm fracture.
Material and methods. The research involved 60 patients over the age of 50 who were subject to treatment for limitation of hand function resulting from a forearm fracture. The respondents were randomly divided into equal research and control groups and subjected to a series of ten physiotherapy treatments, including low-frequency electromagnetic field therapy, blue filter Sollux lamp and physiotherapy in the form of free active exercises of the elbow, wrist and fingers. The research group also underwent the mobilisation of proximal radioulnar articulation using the Kaltenborn-Evjenth method.
Results. The analysis of the data obtained showed that mobilisation of proximal radioulnar articulation improved the clinical and functional condition of patients after a forearm fracture.
Conclusions. The respondents who went through a rehabilitation program which included mobilisation of proximal radioulnar articulation, assessed their pain level as being lower. They also achieved a wider range of dorsiflexion, palmar flexion, ulnar and radial deviation as well as supination and pronation motion in the radioulnar joint. Additionally, therapy that included the mobilisation resulted in improved strength of cylindrical grip.

Key words:
injury, forearm fracture, mobilisation, VAS scale, Laitinen scale

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Profil chorych kierowanych do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej / The profile of patients referred for systemic rehabilitation

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2015; 15(1); 48-56

Streszczenie
Celem pracy było przeprowadzenie próby charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych pacjentów.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez 24 oddziały rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych posiadające zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 46-85 lat (89,48% ogółu badanych). Analiza badań wykazała, że w grupie chorych w wieku 46-75 lat najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „innych spondyloz”. Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „skierowanie do dalszego leczenia w lecznictwie ambulatoryjnym” oraz „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowiły w każdej grupie wiekowej około 50% ogólu sprawozdawanych wypisów.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja ogólnoustrojowa, profil pacjentów, skuteczność rehabilitacji


Abstract

The aim of the paper is to create a_profile for patients referred for systemic rehabilitation treatment in inpatient care. The efficiency of the rehabilitation used for these patients has also been analysed.
The research material consisted of data provided by 24 Systemic Rehabilitation departments providing inpatient care, which have agreements with the Łódzki Regional Branch of the National Health Fund. All services were performed in 2013.
The analysis of the provided research material indicated that a_significant number of patients undergoing systemic rehabilitation in stationary conditions included patients in the 46-85 age group (89.48% of all respondents). The analysis of the provided research material indicated that „other spondylosis” was the most commonly reported diagnosis for patients aged between 46-75 years. The analysis of hospital discharge cards from the rehabilitation departments indicated that the discharge mode „Patient referred for further treatment in outpatient therapy” and „Completion of the therapeutic or diagnostic process” constituted approximately 50% of the total reported discharges.

Key words:
systemic rehabilitation, profile of patients, efficiency of rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Analiza świadczeń udzielanych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych / Analysis of intramural cardiac rehabilitation services

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Krzysztof Mirecki,
Jan Szczegielniak

FP 2015; 15(2); 100-108

Streszczenie
Celem pracy jest próba charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych chorych.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez pięć oddziałów rehabilitacji kardiologicznej posiadających zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 56-75 lat (68,02% ogółu badanych).
Analiza badań wykazała, że najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „ niewydolności serca nieokreślonej” (58,04% ogółu materiału badawczego).
Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowił 76,75% ogółu badanych chorych.
Stwierdzono, że zdecydowaną większość chorych poddawanych rehabilitacji kardiologicznej stanowili mężczyźni (67,17% ogółu).

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, rozpoznania główne, tryb wypisu


Abstract

The aim of this paper was to make an attempt at characterizing a profile of patients referred for intramural systemic rehabilitation therapies. The analysis covered also an assessment of effectiveness of the rehabilitation applied to the patients.
The research material were data reported by five departments of intramural cardiac rehabilitation which had signed contracts with the Lodz Voivodeship Department of the National Health Fund. All the services had been performed in 2013.
The research showed that the largest group of patients subjected to intramural cardiac rehabilitation in the area of Lodz voivodeship in 2013 were the patients aged 56-75 (68,02% of all the researched).
The research analysis showed that the most commonly reported diagnosis was “unspecified heart failure” (58,04% of the whole of the research material).
The analysis of the modes of discharge from rehabilitation units showed that the mode of “completion of therapeutic or diagnostics process” accounted for 76,75% of all the researched patients.
It was noted that the vast majority of the patients subjected to cardiac rehabilitation were men (67,17% of the whole).

Key words:
cardiac rehabilitation, main diagnoses, discharge mode

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Analiza potencjalnych czynników ryzyka syndromu wypalenia zawodowego u fizjoterapeutów / The Analysis of Potential Risks Factors for Professional Burnout Syndrome in Physiotherapists

Ewa Puszczałowska-Lizis, Monika Niebieszczańska, Sławomir Jandziś, Marek Kiljański

FP 2015; 15(2); 68-80

Streszczenie
Cel pracy. Wypalenie zawodowe, określane jako psychiczne i emocjonalne wyczerpanie, charakteryzuje się utratą energii, zaangażowania w pracę, brakiem planów do realizacji na przyszłość. Celem pracy była analiza potencjalnych czynników warunkujących wypalenie zawodowe fizjoterapeutów.
Materiał i metody. Badaniami objęto 102 fizjoterapeutów zatrudnionych w placówkach leczniczych na terenie województwa podkarpackiego. Narzędzie badawcze stanowił Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego Christiny Maslach według polskiej adaptacji Pasikowskiego. Obliczono podstawowe miary statystyki opisowej. Do oceny różnic w przeciętnym poziomie cechy liczbowej w więcej niż dwóch populacjach zastosowano analizę wariancji ANOVA Kruskala-Wallisa. W przypadku stwierdzenia statystycznie istotnych różnic wykonano test post-hoc porównań wielokrotnych. Do oceny różnic w przeciętnym poziomie cechy liczbowej w dwóch populacjach zastosowano test U Manna-Whitney’a.
Wyniki. Stwierdzono istotnie wyższe wartości ogólnego wskaźnika wypalenia zawodowego u fizjoterapeutów w wieku 35-40 lat (p=0,0078), aktywnych zawodowo ponad 10 lat (p=0,0026) i nie podejmujących aktywności fizycznej pozazawodowej (p=0,0004). Wartości wskaźnika określającego poziom satysfakcji zawodowej były istotnie niższe u fizjoterapeutów nie uczestniczących w kształceniu podyplomowym (p=0,0388).
Wnioski. Istnieje potrzeba podejmowania działań ukierunkowanych na wsparcie emocjonalne pracowników i pomoc w rozwiązywaniu problemów. Należy zachęcać fizjoterapeutów do systematycznego podnoszenia kwalifikacji oraz propagować zasadę dbałości o własną kondycję psychofizyczną poprzez podejmowanie aktywności fizycznej pozazawodowej.

Słowa kluczowe:
wyczerpanie emocjonalne, depersonalizacja, satysfakcja zawodowa,  fizjoterapeuci


Abstract

Aim. Burnout, defined as mental and emotional exhaustion, is characterized by the loss of energy, commitment to work and the lack of plans for  the future. The aim of the study was to analyze the potential determinants of professional burnout in the physiotherapists.
Material and methods. The study included 102 physiotherapists employed at the health-care centers in Podkarpacie Region. The research tool was a Maslach Burnout Inventory (MBI) adapted in Polish by Pasikowski. Basic measures of descriptive statistics were calculated. Kruskal-Wallis’s ANOVA analysis of variance was applied to evaluate differences in average numerical properties in more than two populations. In case of statistically significant differences were found in several groups, post-hoc test of multiple comparisons was performed. The differences in average numerical properties in two populations test were evaluated by means of Mann-Whitney U test.
Results. A significantly higher overall rate of burnout in the physiotherapists at the age of 35-40 years old was found  (p=0.0078), who were professionally active for over 10 years (p=0.0026), and did not take non-professional physical activity (p=0.0004). The determination of the value of the indicator of job satisfaction was significantly lower in physiotherapists not participating in postgraduate education (p=0.0388).
Conclusions. There is a need to take action aimed at emotional support of the workers and help to solve problems. Physio-therapists should be encouraged to improve systematically their skills and to promote the principle of caring for their physical fitness through physical activity  and activities not connected with their profession.

Key words:
emotional exhaustion, depersonalization, job satisfaction, physiotherapists

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

1 2 3