Spadek masy ciała u chorych kardiologicznych po treningu na cykloergometrze rowerowym

Witold Pawełczyk, Iwona Kulik-Parobczy, Tomasz Sirek, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(3); 22-27

Streszczenie
Wstęp. Podczas wysiłku fizycznego proces wytwarzania ciepła nasila się z powodu przyspieszenia procesów metabolicznych, zmierzających do dostarczenia energii dla pracujących mięśni. Około 75-80% energii wytwarzanej przez mięśnie podczas wysiłku fizycznego przekształca się w energię cieplną, pozostałe 20-25% wykorzystywane jest na pracę mechaniczną. Intensywny wysiłek zwiększa sekrecję potu i udział parowania potu w eliminacji nadmiaru ciepło z organizmu prowadząc do stopniowego obniżenia masy ciała.
Problem spadku masy ciała związany z utratą wody u ćwiczących był przedmiotem licznych opracowań. Do lej pory obliczono średnie wartości spadku masy ciała na skutek pocenia w spoczynku oraz podczas uprawiania niektórych dyscyplin sportowych. Opracowano również szczegółowe zalecenia odnośnie nawadniania organizmu w trakcie dużych wysiłków fizycznych u sportowców. Brak jednak kompleksowych opracowań dotyczących utraty wody u chorych poddanych wysiłkowi fizycznemu w trakcie fizjoterapii stacjonarnej, w rym u chorych po zawale mięśnia sercowego, w trakcie intensywnego usprawniania.
Cel pracy. Celem pracy była ocena spadku masy ciała u chorych po zawale serca w trakcie intensywnego usprawniania obejmującego trening na cykloergometrze rowerowym. Postanowiono także ocenić, czy uzupełnianie płynów przez chorych jest proporcjonalne do strat związanych z obniżeniem masy ciała po treningu rowerowym.
Materał i metody badań. W badaniach wzięło udział 47 losowo wybranych chorych (12 kobiet, 36 mężczyzn) leczonych w Dziale Usprawniania Leczniczego Szpitala Specjalistycznego MSW w Głuchołazach.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, utrata wody


Abstract

Introduction. The problem of weight loss associated with the loss of wafer in athletes has been the subject of numerous studies. Until now, the average values of weight loss due to sweating at rest and while participating in some sports were calculated. However, no comprehensive studies have not been conducted info water loss in patients undergoing intensive physical exertion, including in patients after myocardial infarction, in the course of intensive rehabilitation.
Aim. the aim of this study was to assess weight loss in patients after myocardial infarction during intensive rehabilitation including training on cycle ergometer.
Material and methods. A total of 47 randomly selected patients (72 women, 35 men) treated in Rehabilitation Department of MSW Hospital in Glucholazy participated in the research. Before and after exercise, measurements were taken with the use of body mass weight Tanita SC 330S in all patients. In addition, for all patients at the end of rehabilitation program, 10-point questionnaire was used to examine fluid intake during the day, during and after physical exercises.
Results. There was a statistically significant difference (p <0.05) between body weight values before and after exercise. Based on the questionnaire, it was found that a large number of patients did not fake additional supplementary fluids, unless they experienced the feeling of thirst; the information about the quantity and type of fluid they should take was not given to patients during rehabilitation Conclusions. The study showed a significant decrease in body weight after training conducted in patients undergoing cardiac rehabilitation. Lack of adequate hydration for patients in the course of their rehabilitation was found. Complex cardiac rehabilitation program should take into account the need to maintain proper water balance. Key words: cardiac rehabilitation, water loss

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskim/Available only Polish version

Kwalifikacja do fizjoterapii chorych na POChP na podstawie testu 6-minutowego marszu i testu na bieżni ruchomej

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jacek Łuniewski, Marcin Krajczy, Bartosz Pańczyszak, Jan Szczegielniak, Marek Kiljański

K. Bogacz, M. Woszczak, J. Łuniewski, M. Krajczy, B. Pańczyszak, J. Szczegielniak, M. Kiljański – Eligibility of COPD patients for physiotherapy based on a six minute walk test and treadmill test; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 96-106

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena efektów fizjoterapii chorych na POChP zakwalifikowanych do odpowiedniego modelu usprawniania przy użyciu testu 6-MWT i testu na bieżni ruchomej wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a.
Materiał i metody badań. Zbadano 80 chorych na POChP leczonych stacjonarnie w Szpitalu Specjalistycznym MSWiA w Głuchołazach od maja 2017 roku do września 2017 roku. Przed i po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii w obu grupach badanych chorych na POChP przeprowadzono test wysiłkowy, badanie spirometryczne oraz ocenę duszności w zmodyfikowanej 10-stopniowej skali Borga.
Wyniki badań. Obliczenia wykonano w programie IBM SPSS. W celu oceny zgodności rozkładów z rozkładem normalnym zastosowano test Kołmogorowa-Smirnowa. Ponieważ rozkłady odbiegały od rozkładu normalnego w dalszych analizach stosowano metody nieparametryczne. Do oceny istotności różnic między dwiema grupami w zakresie zmiennych ilościowych stosowano testy Manna-Whitneya, w przypadku oceny istotności zmian w czasie u tych samych pacjentów (pary wiązane) stosowano testy Wilcoxona dla prób zależnych. Jako granicę istotności statystycznej przyjęto p < 0,001. Wnioski 1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 2. Wykazano istotną poprawę wartości wskaźników spirometrycznych po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego 3. Wykazano zmniejszenie duszności po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego

Słowa kluczowe:

POChP, zmodyfikowany protokół Bruce’a, test 6-MWT, fizjoterapia

Abstract

Objective. The aim of the paper was to assess the results of physiotherapy of COPD patients whose elgibility for the relevant rehabilitation model was assessed with the help of the 6-MWT test and the treadmill test according to the modified Bruce protocol.
Materials and methods. 80 individuals suffering from COPD treated as in-patients at the MSWiA Specialist Hospital in Głuchołazy between May 2017 and September 2017 were examined. After a 3-week comprehensive physiotherapy, the exercise stress test, spirometry test and dyspnoea assessment on the modified 10-point Borg scale were repeated in both groups of COPD patients.
Results. Calculations were performed using the IBM SPSS software. In order to assess consistency between the distribution of the results with the normal distribution, the Kolmogorov-Smirnov test was used. As the distribution differed from the normal distribution, nonparametric methods were used for further analysis. In order to assess the significance of differences between the two groups in terms of quantitative variables, Mann-Whitney tests were used, while Wilcoxon tests were used for dependent samples to assess the significance of changes over time in the same patients (bound pairs). The statistical significance threshold was set at p < 0.001. Conclusions 1. A significant improvement was noticed in the level of exercise stress tolerance after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 2. A significant improvement was shown in the values of spirometric indicators after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test. 3. A significant decrease was shown in the level of dyspnoea after physiotherapy both among patients assessed according to the modified Bruce test and patients assessed with the 6-minute walk test.

Key words:

COPD, modified Bruce protocol, 6-MWT test, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Ocena funkcjonalna kompleksu barkowego u zawodników uprawiających siatkówkę w różnych kategoriach wiekowych

Bartosz Pańczyszak, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Marcin Krajczy, Jan Szczegielniak

B. Pańczyszak, K. Bogacz, J. Łuniewski, M. Krajczy, J. Szczegielniak – Functional assessment of the shoulder joint in volleyball players from different age groups; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 50-60

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena funkcjonalna oraz ocena zakresów ruchu stawów obręczy barkowej w kończynie dominującej i niedominującej u siatkarzy. Materiał i metodyka badań. Materiał badawczy stanowiło 40 zawodników podzielnych na 2 grupy, uprawiających wyczynowo siatkówkę. Ocena zakresu ruchomości stawu ramiennego polegała na czynnym wykonaniu określonych ruchów przez badanych w pozycji leżącej. Narzędziem użytym do tych pomiarów był standardowy goniometr, a ruchy w poszczególnych płaszczyznach były wykonywane w określony i usystematyzowany sposób zgodny z metodą SFTR. Drugi etap badań polegał na wykonaniu 3 zaproponowanych testów funkcjonalnych, pozwalających ocenić złożoną ruchomość obręczy barkowej. Narzędziami wykorzystanymi do oceny wykonywanych testów był standardowy goniometr oraz elastyczna miarka krawiecka. Wyniki badań. Uzyskane wyniki badań zostały poddane analizie statystycznej za pomocą programu Statistica 10. W obliczeniach przyjęto poziom istotności p < 0,05. Dodatkowo porównano średnie zakresy ruchu i wyniki w testów funkcjonalnych. Wnioski 1. Zarówno w grupie młodzików, jak i seniorów wystąpił istotny spadek zakresu rotacji wewnętrznej kończyny dominującej w porównaniu do niedominującej. Dodatkowo w grupie młodzików wykazano deficyt zgięcia horyzontalnego kończyny dominującej 2. Wyniki testów funkcjonalnych wykazują gorsze rezultaty testu agrafki dla kończyny dominującej w obu grupach. U młodzików różnica wyniosła 7,4cm, a u seniorów 10,1cm w porównaniu do kończyny niedominującej 3. Seniorzy osiągali większe zakresy zgięcia w płaszczyźnie strzałkowej, a młodzicy w wyproście i wyproście horyzontalnym 4. Zawodnicy cechujący się większym zakresem rotacji wewnętrznej stawu ramiennego w kończynie dominującej osiągali większe wartości w teście „agrafki”.

Słowa kluczowe:

Siatkarze, staw barkowy, ocena funkcjonalna

Abstract

Objective. The aim of the paper was to perform functional analysis and assessment of the range of movement of the joints of the pectoral girdle in the dominant and non-dominant limb in volleyball players. Materials and methods. The study involved 40 competitive volleyball players divided into 2 groups. The shoulder joint movement range assessment involved active performance of specific movements by the participants while lying down. The tool used to take the measurements was a standard goniometer, while the movements were performed in different planes in a specified and systematic way in accordance with the SFTR method. The second stage involved the performance of 3 proposed functional tests to assess the complex range of movements of the shoulder girdle. The tools used to assess the tests performed were a standard goniometer and a flexible tape measure. Results. The results of the tests were subjected to statistical analysis with the use of the Statistica 10 software. Statistical significance was set at p < 0.05. In addition, the average motion ranges and functional test results were compared. Conclusions 1. Both the Youth group and the Senior group showed a significant decrease in the range of internal rotation of the dominant limb as compared to the non-dominant limb. In addition, a deficit was found in the Youth group in horizontal flexion of the dominant limb. 2. The results of the functional tests show worse results of the “safety pin” test for the dominant limb in both groups. In the Youth group, the difference amounted to 7.4 cm and in the Senior group - 10.1 cm as compared to the non-dominant limb. 3. The Seniors achieved higher ranges of flexion in the sagittal plane and the Youth in extension and horizontal extension. 4. Athletes with a higher internal rotation range of the shoulder joint of the dominant limb achieved higher results in the “safety pin” test.

Key words:

Volleyball players, shoulder joint, functional assessment

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Ocena efektów plastrowania dynamicznego (PD) z wykorzystaniem inteligentnego robota neurologicznego Fourier M2 u chorych po udarze mózgu z niedowładem połowiczym

Marcin Krajczy, Edyta Krajczy, Ewa Gajda-Krajczy, Bartosz Frydrych, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Jan Szczegielniak

M. Krajczy, E. Krajczy, E. Gajda-Krajczy, B. Frydrych, K. Bogacz, J. Łuniewski, J. Szczegielniak – Evaluation of effects of kinesiotaping with use of the intelligent fourier M2 neurological robot in patients with hemiparesis; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 32-48

Streszczenie

Cel. Celem badania jest ocena efektów plastrowania dynamicznego (PD) z wykorzystaniem inteligentnego robota neurologicznego Fourier M2 u chorych po udarze mózgu z niedowładem połowiczym.
Materiał i metody. W badaniu udział wzięło 28 pacjentów (10 kobiet i 17 mężczyzn, średnia: 63,48 lat) po udarze mózgu niedokrwiennym z niedowładem połowiczym (14 lewostronnych, 13 prawostronnych), którzy wyrazili świadoma zgodę na udział w badaniu. Pacjentów podzielono przy pomocy komputerowego programu ALEA, z własnym algorytmem randomizującym, na grupę BA – 14 oraz KO – 14 osób. W celu przeprowadzenia badania wykorzystano inteligentnego robota rehabilitacyjnego Fourier M2, służącego do diagnostyki i terapii kończyny górnej.
Wyniki i wnioski. W badaniu wykazano istotne statystycznie efekty w 1, 3, 4 dobie badania pod postacią procentowej poprawy aktywnego ruchu w grupie BA jako efekt działania aplikacji plastrowania dynamicznego.
W ocenie pozostałych wyników badania, wykazano efekty zarówno plastrowania dynamicznego jak i terapii z udziałem robota neurologicznego, u chorych po udarze mózgu z niedowładem połowiczym. W ocenie tych wyników efekty terapii były porównywalne w obu grupach.
Inteligentny robot Forier M2 jest przydatnym i obiektywnym urządzeniem do diagnostyki, terapii oraz oceny efektów fizjoterapii u chorych po udarze mózgu z dysfunkcją kończyny górnej.

Słowa kluczowe:
plastrowanie dynamiczne, robot neurologiczny, fourier M2, udar mózgu, niedowład połowiczy

Abstract

Purpose. The purpose of the study is to assess the effects of dynamic taping (DT) using a smart neurological robot Fourier M2 in patients after cerebral stroke with hemiparesis.
Materials and methods. The study included 28 patients (10 women and 17 men, average age: 63, 48) after ischemic cerebral stroke with hemiparesis (14 left-sided, 13 right-sided) who expressed their informed consent for participation in the study. The patients were divided into groups using the ALEA software, with its own randomization algorithm, into group TG and CG – 14 participants in each. In order to conduct the study, there was used the Fourier M2 smart rehabilitation robot designed for diagnostics and therapy of upper limbs.
Results and conclusions. The study demonstrated statistically relevant effects on the 1st, 3rd and 4th day of the study in the form of a percentage improvement in active movement in the TG group as a result of application of dynamic taping.
The assessment of the remaining study results demonstrated both the effects of dynamic taping and the effects of the therapy with the use of a neurological robot in patients after cerebral stroke with hemiparesis. The assessment of those effects showed the therapy effects were comparable in both groups.
The Fourier M2 smart robot is s useful and objective tool for diagnostics, therapy and assessment of the effects of physical therapy in patients after cerebral stroke with upper limb dysfunction.

Key words:
kinesiotaping, neurological robot, fourier M2, cerebral stroke, hemiparesis

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Ocena zróżnicowania poziomu otłuszczenia ciała osób uprawiających piłkę ręczną klasach I, II i III gimnazjum w zależności od poziomu ich wytrenowania i sprawności fizycznej / Assessment of differences in body fat of the persons playing handball in grades 1, 2 and 3 of junior secondary school, depending on the level of training and physical fitness

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Katarzyna Syrewicz, Marcin Szczepanik, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(4); 84-105

Streszczenie

Fizjologia wysiłku fizycznego bazuje na diagnozowaniu, jak aktywność fizyczna, wysiłek czy sport oddziałują na proporcje oraz czynność ludzkiego organizmu. Program treningowy lub wysiłek przydzielony określonej grupie na przykład chłopcom trenującym piłkę ręczną podczas nauki w gimnazjum, może polegać na poprawie zdrowia i funkcjonowania organizmu oraz zwiększeniu sprawności sportowej.
Celem pracy była ocena zróżnicowania poziomu otłuszczenia osób trenujących piłkę ręczną, w zależności od poziomu ich wytrenowania, sprawności fizycznej i wieku.
Badaniem została objęta grupa 83 chłopców I, II i III klasy gimnazjum. W badaniu posłużono się Międzynarodowym Testem Sprawności Fizycznej. Niezbędne okazało się również uzyskanie pomiarów ciała, koniecznych do obliczenia wskaźników takich jak: Body Mass Index (BMI), Wskaźnik Smukłości (WS), Wskaźnik Rohrera (WR) oraz Waist Hip Ratio (WHR – Wskaźnik Dystrybucji Tłuszczu). Do oceny otłuszczenia ciała badanych uczniów wykorzystano pomiary fałdów skórno-tłuszczowych.
Najlepsze wyniki wartości wskaźnika BMI wykazali uczniowie klasy III – 85,71% badanych wykazało się prawidłową masą ciała. W przypadku pomiaru obwodu pasa wśród najstarszych uczniów odchylenie standardowe jest najniższe, co stwierdza o mniejszej różnorodności wyników chłopców klas I i II. Przy pomiarach fałd skórno-tłuszczowych zauważono, iż wraz z wiekiem uzyskane pomiary mają tendencję wzrostową. Międzynarodowy Test Sprawności Fizycznej ukazał, że najstarsi chłopcy uzyskali ogólny wynik lepszy od młodszych kolegów.
Wszyscy badani wykazali się poziomem sprawności wyższym od przeciętnego. Poziom sprawności fizycznej wzrasta wraz z wiekiem. Jednakże w celu otrzymania bardziej autorytatywnych wyników badań, należy przebadać większą liczbę osób.

Słowa kluczowe:
poziom otłuszczenia, piłka ręczna, ginazjum, sprawność fizyczna

Abstract

The physiology of physical effort is based on diagnosing how physical activity, effort or sports affect the proportions or activity of a human body. A training programme or effort of the given group, e.g. boys training handball while studying in a lower secondary school, may consist in improving the health and functioning of a body and increasing the level of sports fitness.
The objective of the study was to assess the level of body fat of people training handball, depending on their level of training, physical fitness and age.
The study covered a group of 83 boys studying in the 1st, 2nd and 3rd grades of lower secondary school. The study applied the International Physical Fitness Test. It was also necessary to take body measurements necessary for calculating such indices as: Body Mass Index (BMI), Slenderness Index (SI), Rohrer’s Index (RI) and the Waist Hip Ratio (WHR). The assessment of body fat of the students was based on the measurements of skinfolds.
The best results in terms of BMI were demonstrated by 3rd grade students – 85.71% had correct body weight. In the measurement of waist size of the eldest students, the standard deviation was lowest, which demonstrates lower diversity of results among the boys from the 1st and 2nd grade. When measuring the skin folds, it was noted that the results were higher over age. The International Physical Fitness Test demonstrated that the eldest boys had better general results than the younger ones.
All the tested boys demonstrated a higher than average level of fitness. The level of physical fitness improves with age. However, for the purpose of obtaining more authoritative research results, more people should be tested.

Key words:
body fat, handball, junior secondary school, physical fitness

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

 

Ocena efektów rehabilitacji pierwotnej u pacjentów z efektem unikania/The assessment of primary rehabilitation effects for patients with brain stroke and the evading effect

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Katarzyna Syrewicz,
Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(3); 16-27

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena częstości występowania zespołu zaniedbywania jednostronnego u pacjentów z udarem mózgu oraz sprawdzenie czy zespół ten miał wpływ na efekty wczesnej rehabilitacji oraz czas hospitalizacji.
Materiał i metodyka. Badaniu Poddano 63 losowo wybrane osoby z udarem mózgu. Zostały one podzielone na 2 grupy: A – osoby bez zespołu zaniedbywania, grupa B – osoby z zespołem zaniedbywania. Porównywano ich sprawność funkcjonalną w dniu przyjęcia na oddział rehabilitacji i w dniu ich wypisu. Wyniki zostały opracowane za pomocą tabel i wykresów. Badania opracowano statystycznie przez Test zgodności chi-kwadrat.
Wyniki. Stan funkcjonalny wszystkich pacjentów uległ poprawie. Pacjenci bez zespołu zaniedbywania znacznie poprawili swoja samodzielność, potrzebowali niewielkiej pomocy w większości badanych aktywności. Natomiast pacjenci z zespołem zaniedbywania, pomimo prowadzonej takiej samej terapii uzyskali dużo mniejszą poprawę i nadal pozostali w przedziale mniejszej mobilności. Występujący u nich zespół zaniedbywania jednostronnego miał wpływ na czas hospitalizacji.
Wnioski. Pacjenci z zespołem zaniedbywania jednostronnego mają słabszy powrót funkcji. Zespół zaniedbywania ma wpływ na długość hospitalizacji (R=0,0082).

Słowa kluczowe:
udar mózgu, zespół zaniedbania jednostronnego, wczesna rehabilitacja

Abstract

Purpose. The purpose of this study was to assess the prevalence of hemispatial neglect in stroke patients and to determine whether this condition can affect the results of early rehabilitation and hospitalization duration.
Materials and methods. 63 randomly selected stroke patients were examined. The participants were divided into two groups: group A – participants without hemispatial neglect; and group B – participants diagnosed with hemispatial neglect. Physical functionality of participants, assessed at admission to the rehabilitation ward and at discharge, was compared. The results were organized into tables and graphs. The collected data were analyzed with the chi-square test of goodness of fit.
Results. The results show an increase in physical functionality of all participants. Participants without hemispatial neglect have considerably improved in their functional independence, needing little help with most activities assessed as part of the study. On the other hand, participants diagnosed with hemispatial neglect showed much less improvement, despite the same amount of therapy, and remained on a lower mobility level. Hence, hemispatial neglect affected their hospitalization duration.
Conclusion. Participants with hemispatial neglect exhibited slower functional recovery. Hemispatial neglect affects hospitalization duration (R=0.0082).

Key words:
Stroke, hemispatial neglect, early rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena wpływu wczesnej rehabilitacji poszpitalnej na czynność wentylacyjną płuc u chorych z chorobami układu krążenia/The assessment of effect of early post-hospital rehabilitation on the lung ventilation function in patients with cardiovascular disease

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 132-139

Streszczenie

Cel pracy. Założono, że przeprowadzenie badań przed i po 3-tygodniowej rehabilitacji kardiologicznej uwzględniającej elementy ćwiczeń oddechowych pozwoli na ocenę jej wpływu na czynność wentylacyjną płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metodyka. Analizę wyników badań przeprowadzono oznaczając średnie wartości wszystkich wskaźników spirometrycznych i porównując je z wartościami należnymi przed i po programie rehabilitacji. W celu sprawdzenia czy średnie wartości obu badań różnią się między sobą w sposób istotny porównano je testem t-Studenta dla prób parowanych oraz obliczono średnią przyrostu wszystkich wskaźników.
Wyniki badań. Wykonanie badań czynnościowych płuc w badanych grupach chorych dało wyniki pozwalające na dokładne przeanalizowanie czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego oraz wpływu kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej, zawierającej elementy ćwiczeń oddechowych na czynność wentylacyjną płuc u tych chorych. Oceniając różnice testem t-Studenta przyjęto, że były ona statystycznie istotne na poziomie p < 0,01. Wnioski. Program rehabilitacji kardiologicznej uwzględniający ćwiczenia oddechowe przyczynia się do zahamowania upośledzenia czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego i powinien być stosowany w każdym etapie usprawniania tych chorych.

Słowa kluczowe:
choroby układu krążenia, rehabilitacja

Abstract

Objective. An assumption as made that tests performed before and after a 3-week cardiovascular rehabilitation would allow the assessment of its effect on the lung ventilation function in patients post MI and CABG.
Material and methods. The analysis involved determination of mean values of all spirometric values and comparing them with expected values before and after the rehabilitation program. In order to check if mean values of both tests were significantly different, they were compared using the t Student test for paired samples, and mean increases of all indexes were calculated.
Test results. Lung function tests performed in study subjects gave results allowing precise analysis of lung ventilation function in patients post MI and CABG, and an assessment o the effect of comprehensive cardiovascular rehabilitation, including respiratory exercises, on ventilation function of those patients. t-Student test was applied for the assessment of differences with the significance level of p < 0.01. Conclusions. The program of cardovascular rehabilitation involving respiratory exercises, accounts for improved lung ventilation function in patients post MI and CABG, and should be used at each stage of rehabilitation of those patients.

Key words:
Cardiovascular disease, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Wpływ sposobu kwalifikacji na efekty fizjoterapii chorych na POChP/The effect of qualification method on effect of physiotherapy of COPD patients

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 112-120

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena kwalifikacji chorych na POChP uczestniczących w opracowanym programie rehabilitacji pulmonologicznej obejmującym modele A, B, C, D oraz E.
Materiał i metody badań. Zbadano 174 chorych na Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc. U wszystkich chorych dokonano oceny tolerancji wysiłkowej na podstawie testu wysiłkowego na bieżni ruchomej lub testu 6-minutowego marszu.
Wynik testu wysiłkowego stanowił podstawę kwalifikacji do odpowiedniego modelu usprawniania oraz doboru wielkości obciążeń wysiłkowych dla każdego chorego. Po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii ponownie przeprowadzono test wysiłkowy w obu grupach.
Wyniki. Wyniki badań wstępnych i końcowych obu grup poddano analizie statystycznej. Do oceny w obrębie grup posłużono się testem-t dla prób zależnych. Wyznaczono średnie wartości poszczególnych wskaźników, odchylenie standardowe, oraz średnią przyrostu wszystkich wskaźników. Do analizy wyników testów wykorzystano wykres ramkowy ogółu zmiennych.
Wnioski.
1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego
2. Badania wykazały, że podstawą obciążania w czasie ćwiczeń jest ocena tolerancji wysiłkowej.
3. Wykazano skuteczności fizjoterapii chorych na POChP uczestniczących w modelach rehabilitacji pulmonologicznej.

Słowa kluczowe:
POChP, protokół Bruce’a, test 6-minutowego marszu, fizjoterapia

Abstract

Objective. The study was aimed at the assessment of qualification of COPD patients participating in the pulmonary rehabilitation program covering models A, B, C, D and E.
Materials and methods. 174 COPD patients treated  were included in the study. Exercise tolerance was assessed in all patients, based on a treadmill test or 6-minute walk test. The physiotherapy program was based on efficiency trainings of intensity determined individually for each patient. A result of the exercise test constituted a basis for qualification for an appropriate rehabilitation model and for individual selection of intensity level. The exercise test was repeated three weeks later, after the end of the physiotherapy program.
Results. Results of pre- and post-rehabilitation tests in both groups were statistically analysed. Intra-group assessments used t-Student test for dependent samples. Mean values of individual indexes, standard deviations and mean growth of all indexes were calculated. A chart frame area plot of all variables was used for the analysis of test results.
Conclusions. 1. A significant improvement of exercise tolerance was observed after a physiotherapy program both in patients assessed using the modified Brice’s protocol and in those assessed using the 6-minute walk test
2. The study demonstrated that the assessment of exercise tolerance is a basis for selection of exercise intensity level.
3. Efficacy of physiotherapy of COPD patients participating in pulmonary rehabilitation programs was demonstrated.

Key words:
Chronic obstructive pulmonary disease, modified Bruce’s protocol test, 6-minute walk test, qualification for physiotherapy, effects of physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności krioterapii miejscowej u osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego/Evaluation of the Efficacy of Local Cryotherapy in Patients with the Degenerative Knee Joint Disease

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 48-59

Streszczenie

Wstęp. Bóle, obrzęki, a także zniekształcenia stawów, to typowe objawy choroby zwyrodnieniowej. Choroba ta dotyka ponad 60% osób powyżej 60 roku życia. Z jej powodu, co trzynasta osoba codziennie przyjmuje leki przeciwbólowe. Etiologia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego to najczęściej mikrourazy, urazy, przeciążenia, przebyte stany zapalne, wadliwe obciążenia oraz wrodzone nieprawidłowości w jego budowie.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności krioterapii miejscowej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzone zostały na grupie 86 osób w wieku od 20 do 45 lat, leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Pacjentów przydzielono losowo do grup A (40 osób) i B (46 osób). U wszystkich pacjentów rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. W badaniu uczestniczyły osoby czynne zawodowo, chodzące.
Wszyscy pacjenci zostali poddani przed zabiegami badaniom podmiotowym, przedmiotowym, badaniu klinicznemu oraz poproszeni o wypełnienie kwestionariusza WOMAC (Western Ontario and McMaster). Istotnym elementem badania podmiotowego było także zebranie informacji o stylu życia pacjenta, sposobie odżywiania się, nałogach, aktywności fizycznej i ewentualnych zagrożeniach epidemiologicznych wynikających z wykonywanej pracy.
Przed i po zakończeniu cyklu 10 zabiegów pacjentów poddano również badaniu przedmiotowemu (fizykalnemu), poprzez: oglądanie, badanie dotykiem, opukiwanie, osłuchiwanie, pomiar długości i obwodów, badanie siły mięśniowej i testy funkcjonalne. Badani zostali poproszeni o wypełnienie anonimowej ankiety. U wszystkich chorych wykonano jako część wspólną ultradźwięki, pole magnetyczne, ćwiczenia samowspomagane, ćwiczenia w odciążeniu stawów kolanowych. Częścią różnicującą w badaniu były zabiegi krioterapii miejscowej stawu kolanowego wykonane dodatkowo w grupie B. Oceny dokonano na podstawie badań przed i po zakończeniu leczenia fizjoterapeutycznego.
Wyniki. W oparciu o przeprowadzone badania uzyskano istotne statystyczne zmniejszenie bólu w skali VAS zarówno w grupie A, jak i B. Zmniejszeniu uległ również wysięk i ciepłota stawu. Zarejestrowano zwiększenie zakresów ruchomości.
W oparciu o test Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index zaobserwowano również poprawę wydolności czynnościowej podczas codziennych czynność tj. chociażby wchodzenia/schodzenia po schodach czy zakładania/zdejmowania skarpet.
Wnioski. Interpretując wyniki zaobserwowano, że stopień poprawy w/w wskaźników w grupie B, w której stosowano dodatkową krioterapię miejscową, był w stopniu istotnym statystycznie większy niż w grupie A, w której tego zabiegu nie stosowano.

Słowa kluczowe:
krioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Pain, swelling and deformities of joints are the typical symptoms of a degenerative disease. The disease affects more than 60% of persons over 60 years of age. Due to this condition, every thirteenth person takes painkillers on a daily basis. Etiology of the degenerative knee joint disease comprises most often of micro traumas, injuries, overstrain, previous inflammatory conditions, improper weight distribution and congenital anomalies in the joint structure.
Research Goal. The aim of our study has been to evaluate the efficacy of local cryotherapy in patients with the degenerative knee joint disease.
Materials and Methods. The study has been carried out on a group of 86 persons, 20 to 45 years old, treated in the Rehabilitation Unit of the University Clinical Hospital No. 1 of the Medical University in Łódź. The patients have been randomly assigned to group A (40 persons) and B (46 persons.) In all the patients, there have been diagnosed degenerative changes in knee joints. In the study participated persons professionally active, able to walk.
Prior to application of treatment, all the patients were interviewed, had undergone physical and clinical examinations and were asked to fill out the WOMAC (Western Ontario and McMaster) questionnaire. An important purpose of the interview was to gather information about the patients’ lifestyle, their diet, addictions, physical activity and the potential epidemiological threats arising from the type of work they do.
Before and after completing the cycle of 10 treatment sessions, the patients were also examined physically by visual inspection, palpation, percussion, auscultation, measurements of lengths and perimeters, testing of muscle strength and functional tests. The patients were asked to anonymously fill out a questionnaire.
For all the patients were applied same treatments: ultrasounds, magnetic field, self-assisted exercises, knee joint load relief exercises. The differentiating factor in the study were the knee joint local cryotherapy treatments applied additionally for patients in group B. The evaluation was made on the basis of examinations before and after the physiotherapy treatments.
Results. Based on the examinations it can be concluded, that there has been achieved statistically significant reduction in pain according to VAS in both, group A and group B. There has also been a reduction in exudate and temperature of the joint.. There has also been registered an increase in the mobility ranges. Based on results of the test of Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index, we have also observed an improvement in functional capacities in executing daily activities, i.e. for example climbing/descending stairs or putting on/taking off socks.
Conclusions. While interpreting the results, it has been observed that the degree of improvement in the above listed factors in group B, in which the additional local cryotherapy was applied, was statistically significantly higher than in group A, in which the treatment was not used.

Key words:
cryotherapy, degenerative knee joint disease, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena zastosowania biofeedbacku oddechowego w fizjoterapii chorych na POChP / Possibilities for respiratory biofeedback aplication in physiotherapy of patients with COPD

Witold Pawełczyk, Janina Bajowska, Bogusława Wójtowicz, Katarzyna Bogacz, Tomasz Sirek, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(4); 12-18

Streszczenie
Wstęp. Dotychczas brak kompleksowych badań z zastosowaniem biofeedbacku oddechowego, a wnioski wypływające z niewielu prac z wykorzystaniem tej techniki u chorych na POCHP nie są jednoznaczne.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie wpływu standardowej fizjoterapii oraz fizjoterapii wzbogaconej o ćwiczenia prowadzone metodą biofeedback na amplitudę oddechu, wyniki 6-minutowego testu marszowego oraz wybrane wskaźniki określające czynność wentylacyjną płuc u chorych na POCHP w trakcie stacjonarnej fizjoterapii.
Materiał i metody badań. Zbadano 32 chorych w łagodnym i umiarkowanym stadium POChP. Chorzy zostali podzieleni losowo na 2 grupy. Badani chorzy z grupy A poddani byli standardowej fizjoterapii, a chorzy z grupy B uczestniczyli dodatkowo w ćwiczeniach prowadzonych metodą biofeedback. Przed i po zastosowanym programie fizjoterapii u wszystkich badanych chorych zbadano amplitudę oddechu, wykonano test marszowy oraz badanie spirometryczne.
Wynik. Stwierdzono istotny statystycznie przyrost wartości amplitudy brzusznego toru oddechowego w grupie B po fizjoterapii, który wyniósł 0,74 j.w. (±0,53, p<0,05). Przyrost wartości wskaźnika FEV1 w grupie B po fizjoterapii był istotny statystycznie i wyniósł 3,38% (±4,34, p<0,05). Wnioski 1. Stwierdzono, że zastosowanie ćwiczeń oddechowych prowadzonych metodą biofeedback w fizjoterapii chorych na POCHP istotnie zwiększa amplitudę ruchu oddechowego określającego brzuszny tor oddychania. 2. Wykazano, że trening metodą biofeedback stosowany u chorych na POCHP wpływa na istotną poprawę wartości wskaźnika FEV1. Słowa kluczowe: biofeedback, POChP, fizjoterapia


Abstract

Background. There are no comprehensive studies of breathing biofeedback. The influence of breathing biofeedback in patients with COPD is unclear.
Study Objective. The aim  of this study was to compare standard physiotherapy with physiotherapy connected to biofeedback exercises with respect to breathing amplitude, 6MWT results and lungs function in patients with COPD.
Measurements. Thirty six patients with COPD were examined. They were divided into two groups. Group A took part in standard physiotherapy. Group B took part in standard physiotherapy and additional biofeedback exercises. Six minute walking test, spirometry and breathing amplitude measurement were conducted.
Results. There was significant improvement of abdominal movement in group B 0,74  (±0,53, p<0,05). The change of FEV1 in group B was significant. The change was 3,38% (±4,34, p<0,05). Conclusion 1.This investigation showed the influence of standard physiotherapy connected to biofeedback exercises on abdominal movement. 2.Standard physiotherapy connected to biofeedback exercises is effective in improving FEV1 in patients with COPD. Key words: biofeedback, COPD, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

1 2