Wpływ lecznictwa uzdrowiskowego na funkcję ręki u kobiet z reumatoidalnym zapaleniem stawów

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paulina Murdzyk, Sławomir Jandziś, Marek Kiljański

E. Puszczałowska-Lizis, P. Murdzyk, S. Jandziś, M. Kiljański – The effects of health resort treatment on hand function in female rheumatoid arthritis patients; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 74-82

Streszczenie

Wstęp. Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), to ogólnoustrojowa, przewlekła choroba tkanki łącznej o podłożu immunologicznym. Typowe dla schorzenia zapalenia stawów, głównie rąk prowadzą do osłabienia chwytu i ubytków funkcji manipulacyjnej, co w wielu przypadkach utrudnia codzienne funkcjonowanie i powoduje zależność od otoczenia. Celem pracy była ocena efektów terapii uzdrowiskowej w aspekcie poprawy funkcji ręki u kobiet z RZS na tle grupy porównawczej pacjentek usprawnianych w warunkach ambulatoryjnych.
Materiał i metody. Dwukrotnym badaniem objęto 120 kobiet z RZS w wieku 35-45 lat, w tym 60 pacjentek usprawnianych w Szpitalu Uzdrowiskowym „Ziemowit” w Rymanowie-Zdroju i 60 pacjentek poddanych terapii w warunkach ambulatoryjnych w Zakładzie Medycyny Pracy NZOZ w Sanoku. Przeprowadzono badanie chwytu szczypcowego i chwytu klucza oraz test Grinda. Do analiz wykorzystano test Wilcoxona i nieparametryczny test niezależności Chi-kwadrat Pearsona.
Wyniki. Po zakończeniu terapii w obu grupach uległa zwiększeniu liczba kobiet, które były w stanie poprawnie wykonać chwyt szczypcowy i chwyt klucza a w teście Grinda nie odczuwały bólu w okolicy stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka. Stwierdzono również statystycznie istotny, wskazujący na poprawę wzrost wartości punktowych (zgodnie z przyjętym systemem „0-1”) odnoszących się do poszczególnych testów.
Wnioski. Kompleksowe postępowanie w leczeniu uzdrowiskowym i terapia w warunkach ambulatoryjnych w podobnym stopniu wpływają na poprawę parametrów funkcjonalnych ręki u pacjentek z RZS.

Słowa kluczowe:

choroby reumatyczne, ograniczenia funkcjonalne, rehabilitacja

Abstract

Introduction. Rheumatoid arthritis (RA) is a systemic, chronic, immune-mediated disease of connective tissue. The disease mostly affects the hand joints, leading to weaker hand grip and functional limitations, which in many cases hinders everyday functioning and makes the patients dependent on the assistance of others. The aim of this study was to evaluate the effects of health resort treatment on improving hand function in female RA patients in comparison with a group of female patients receiving ambulatory treatment.
Materials and methods. The study included a group of 120 women between 35 and 45 years of age suffering from RA, 60 of which were rehabilitated in the “Ziemowit” Health Resort in Rymanów-Zdrój. The other 60 female patients received ambulatory care in the Occupational Health Center in Sanok. Both pinch grip and key grip tests were performed as well as the Grind test. The analyses were conducted with the aid of the Wilcoxon test and the Pearson non-parametric chi-square test of independence.
Results. After the treatment was completed, the number of women who were capable of correctly performing the pinch and key grips and did not feel pain in the carpometacarpal joint of thumb in the Grind test increased in both groups. A statistically significant increase in the scores (in accordance with the adopted binary system) of the respective tests, which indicates an improvement in the outcome measures, was also observed.
Conclusions. The comprehensive health resort treatment and ambulatory care have similar effects on the improvement of hand function parameters in female RA patients.

Key words:

rheumatic diseases, functional limitations, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

Porównanie skuteczności terapii przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości i terapii falą ultradźwiękową w przebiegu chorób zwyrodnieniowo – przeciążeniowych układu narządu ruchu

Lidia Kościelny, Krystyna Stanisz-Wallis, Bożena Latała, Magdalena Wilk-Frańczuk

L. Kościelny, K. Stanisz-Wallis, B. Latała, M. Wilk-Frańczuk – Comparison between the effectiveness of therapy using a high-frequency electromagnetic field and the therapy using ultrasound waves in the degenerative and overload diseases of the locomotor system. Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 6-13

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy jest ocena skuteczności leczenia chorób zwyrodnieniowych układu narządu ruchu przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości w porównaniu do leczenia ultradźwiękami.
Materiał i metodyka. Do badania zakwalifikowano 77 osób w wieku od 42-84 lat, z zaostrzeniami dolegliwości bólowych i ograniczeniem sprawności ruchowej w przebiegu chorób zwyrodnieniowych. Pacjenci zostali podzieleni na 3 grupy. W grupie I (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii i kinezyterapii. W grupie II (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, ultradźwięków, kinezyterapii. W grupie III (23 osoby) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości, kinezyterapii. We wszystkich grupach zabiegi prowadzono przez okres 10 dni. Zastosowano ankietę oceny sprawności ruchowej oraz ocenę bólu. Badania przeprowadzono w 1 i 10 dniu zabiegów.
Wyniki. W każdej grupie zastosowane leczenie okazało się skuteczne, co było statystycznie istotne. W grupie III była największa różnica median. Podobnie zmiana bólu była najbardziej istotna w grupie III, terapia przy użyciu pola elektromagnetycznego okazała się najbardziej skuteczna.
Wnioski. Uzyskano istotną różnicę między bólem początkowym, a końcowym w 3 badanych grupach. Wystąpiła istotna różnica w zmianie bólu w 3 badanych grupach. Wykazano większą skuteczność stosowania terapii pola elektromagnetycznego.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, zmiany zwyrodnieniowe, fizykoterapia

Abstract

Objective. The objective of this study is to assess the effectiveness of treating degenerative diseases of the locomotor system using a high-frequency electromagnetic field in comparison with ultrasound treatment.
Materials and methods. 77 people aged 42-84 with exacerbation of pain ailments and limitation of motor skills resulting from degenerative diseases, were qualified for the study. The patients were divided into 3 groups. The following procedures were performed in group I (27 persons): cryotherapy, laser therapy and kinesiotherapy. The following procedures were performed in group II (27 persons): cryotherapy, laser therapy, ultrasounds and kinesiotherapy. The following procedures were performed in group III (23 persons): cryotherapy, laser therapy, high-frequency electromagnetic field, kinesiotherapy. The procedures were performed for 10 days in all the groups. There was applied the motor skill assessment survey and pain assessment. The tests were performed on the 1st and 10th day of the procedures.
Results. In each group, the treatment applied occurred to be effective, which was statistically relevant. In group III, the median difference was highest. Similarly, the change in pain was most significant in group III, the therapy using an electromagnetic field occurred most effective.
Conclusions. A significant difference between the initial and final pain was noted in the 3 tested groups. A significant difference in the level of pain appeared in the 3 tested groups. The higher effectiveness of electromagnetic field therapy was demonstrated.

Key words:
rehabilitation, degenerative lesions, physical therapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim / Available only English version

 

Testy i ćwiczenia izokinetyczne w praktyce fizjoterapeutycznej / Isokinetic testing and exercises in physiotherapeutic practice

Andrzej Czamara, Katarzyna Krzemińska, Aleksandra Królikowska, Łukasz Szuba, Marek Kiljański

FP 2017; 17(4); 6-17

Streszczenie

Celem pracy było przedstawienie stanowiska na temat zastosowania pomiarów, testów i ćwiczeń wykonywanych w warunkach izokinetycznych w fizjoterapii w oparciu o przegląd literatury i własne doświadczenia. Omówiono podstawowe zagadnienia fizjologii mięśni, rodzajów skurczów i pracy mięśniowej oraz zmian napięcia mięśni. Przedstawiono zasady przeprowadzania pomiarów wartości momentów sił mięśni i oceny innych parametrów biomechanicznych wykonywanych w warunkach maksymalnego napięcia izometrycznego i w warunkach dynamicznych – izokinetycznych. Dokonano charakterystyki ćwiczeń przeprowadzanych w warunkach izokinetycznych oraz przeprowadzanych w warunkach izometrii (statycznych) w różnych obszarach fizjoterapii klinicznej. Zwrócono także uwagę na wskazania i przeciwwskazania w zakresie stosowanie tego rodzaju testów i ćwiczeń w praktyce fizjoterapeutycznej w powiązaniu z innymi dziedzinami medycznymi.

Słowa kluczowe:
kinezyterapia, izometria, dynamika, rehabilitacja

Abstract

The aim of the paper was to present the attitude to measurements and exercises performed under isokinetic conditions during physiotherapeutic procedures, based on the literature review and the authors’ experience. The authors discuss basic issues of the physiology of muscles, types of muscle contractions and activity, and changes in muscle tension. They presents the principles of torque value measurement and the assessment of other biomechanical parameters, carried out under conditions of maximal isometric tension tone as well as under dynamic-isokinetic conditions. The exercises performed under isokinetic conditions and isometric (static) conditions are described in various aspects of clinical physiotherapy. Attention is focused on the indications and contraindications to using such kind of tests and exercises in physiotherapy, as related to other branches of medicine.

Key words:
kinesitherapy, isometry, dynamics, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

 

Ocena wpływu wczesnej rehabilitacji poszpitalnej na czynność wentylacyjną płuc u chorych z chorobami układu krążenia/The assessment of effect of early post-hospital rehabilitation on the lung ventilation function in patients with cardiovascular disease

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 132-139

Streszczenie

Cel pracy. Założono, że przeprowadzenie badań przed i po 3-tygodniowej rehabilitacji kardiologicznej uwzględniającej elementy ćwiczeń oddechowych pozwoli na ocenę jej wpływu na czynność wentylacyjną płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metodyka. Analizę wyników badań przeprowadzono oznaczając średnie wartości wszystkich wskaźników spirometrycznych i porównując je z wartościami należnymi przed i po programie rehabilitacji. W celu sprawdzenia czy średnie wartości obu badań różnią się między sobą w sposób istotny porównano je testem t-Studenta dla prób parowanych oraz obliczono średnią przyrostu wszystkich wskaźników.
Wyniki badań. Wykonanie badań czynnościowych płuc w badanych grupach chorych dało wyniki pozwalające na dokładne przeanalizowanie czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego oraz wpływu kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej, zawierającej elementy ćwiczeń oddechowych na czynność wentylacyjną płuc u tych chorych. Oceniając różnice testem t-Studenta przyjęto, że były ona statystycznie istotne na poziomie p < 0,01. Wnioski. Program rehabilitacji kardiologicznej uwzględniający ćwiczenia oddechowe przyczynia się do zahamowania upośledzenia czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego i powinien być stosowany w każdym etapie usprawniania tych chorych.

Słowa kluczowe:
choroby układu krążenia, rehabilitacja

Abstract

Objective. An assumption as made that tests performed before and after a 3-week cardiovascular rehabilitation would allow the assessment of its effect on the lung ventilation function in patients post MI and CABG.
Material and methods. The analysis involved determination of mean values of all spirometric values and comparing them with expected values before and after the rehabilitation program. In order to check if mean values of both tests were significantly different, they were compared using the t Student test for paired samples, and mean increases of all indexes were calculated.
Test results. Lung function tests performed in study subjects gave results allowing precise analysis of lung ventilation function in patients post MI and CABG, and an assessment o the effect of comprehensive cardiovascular rehabilitation, including respiratory exercises, on ventilation function of those patients. t-Student test was applied for the assessment of differences with the significance level of p < 0.01. Conclusions. The program of cardovascular rehabilitation involving respiratory exercises, accounts for improved lung ventilation function in patients post MI and CABG, and should be used at each stage of rehabilitation of those patients.

Key words:
Cardiovascular disease, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Wpływ terapii z wykorzystaniem nowoczesnych technologii na aktywność i wytrzymałość dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym/The impact of technology-based therapy on activity level and endurance of children with cerebral palsy

Emilia Wysoczańska, Anna Skrzek

FP 2017; 17(2); 100-111

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy jest ocena wpływu terapii z wykorzystaniem zewnętrznego kontrolera ruchu, jakim jest Kinect (tzw. terapii z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości), na sprawność funkcjonalną dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym na przykładzie trzech wybranych modułów terapeutycznych Tratwa (Raft), Wioślarz (Oarsman), Siłownia (Gym).
Materiał i metodyka. Do niniejszego projektu zaproszono czternaścioro dzieci w przedziale wiekowym 8-12 lat z rozpoznaniem mózgowego porażenia dziecięcego (MPD). Dzieci były poddawane rehabilitacji z wykorzystaniem tradycyjnych metod. Jednocześnie jako forma terapii wspomagającej, na okres dwóch miesięcy (w tym czasie wykonano trzy badania ), została włączona terapia z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości. Dwa miesiące po zakończeniu terapii wykonano czwarty pomiar, kontrolny.
Wyniki i wnioski. Analiza wyników badań parametru aktywność, wykazała, że terapia dała pozytywne rezultaty, natomiast 2-miesięczna przerwa spowodowała spadek wyników w porównaniu z ostatnim pomiarem podczas terapii. W badaniu wytrzymałości nie uzyskano istotnej zmiany wartości w trakcie terapii. Być może należałoby wydłużyć czas trwania pracy dziecka z danymi modułami terapeutycznymi. W modułach Raft i Gym, w których pacjenci ćwiczą koncentrację, w czasie trwania terapii maleje wartość aktywności. Oznacza to, że pacjenci z biegiem czasu wykonują ćwiczenia uważniej i bardziej precyzyjnie. Wytrzymałość natomiast od drugiego pomiaru do czwartego wzrasta. W module Oarsman, w którym pacjenci ćwiczą szybkość, wartość aktywności od pierwszego do czwartego pomiaru rośnie. Pacjenci ćwiczą szybciej.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, wirtualna rzeczywistość, program SeeMe

Abstract

Objectives. This study aims to evaluate the impact of therapies using external motion controllers, such as Kinect (i.e. virtual reality therapies) on functional fitness of children with cerebral palsy on the example of three selected therapeutic modules: Raft, Oarsman, and Gym.
Methods and materials. Fourteen children aged 8-12 years and diagnosed with cerebral palsy (CP) were invited to participate in the study. The children have undergone traditional rehabilitation therapy. Additionally, they have also been treated with virtual reality therapy for two months, as a form of supporting treatment (three tests were conducted at that time). Two months after the therapy a fourth control test was conducted.
Results and conclusion. Analysis of activity level has demonstrated that the therapy period has yielded positive results, while the two-month break has caused a decrease in the therapeutic results in comparison to the last test. Endurance evaluation conducted in the therapy period has not produced a significant result, but this might be remedied by a prolonged exposure to the given therapeutic modules. In the Raft and Gym modules, which have been designed to improve attention, activity level decreases in the course of the therapy. This is an indication that, over time, patients pay increasingly more attention to the exercises, focusing on movement precision. In the Oarsman module, in which patients practice movement that prioritizes speed, activity level increases between the first and the fourth test, along with the patients’ training intensity

Key words:
rehabilitation therapy, virtual reality, SeeMe program

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena postępów leczenia usprawniającego w reumatoidalnym zapaleniu stawów za pomocą biomechanicznej analizy czynności stawu łokciowego / Assessment of the effects of rehabilitation interventions for patients with rhematoid arthritis using biomechanical analysis of elbow function

Jolanta Rojczyk-Chmarek, Joanna Cieślińska-Świder, Krzysztof Gieremek, Wojciech Cieśla, Jacek Polechoński

FP 2015; 15(1); 36-47

Streszczenie
Wstęp. Celem przedstawionej pracy jest weryfikacja metody oceny funkcji stawu łokciowego, metody, która u chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów pozwoliłaby na monitorowanie postępu choroby i  ocenę efektywności usprawniania leczniczego i fizjoterapeutycznego.
Materiał i metody. Badaniami charakterystyk cyklicznych ruchów zginania i prostowania przedramienia w stawie łokciowym objęto grupę 82 osób. Stanowisko pomiarowe składało się z kontrolowanego komputerowo urządzenia do badania ruchów w stawie łokciowym (manipulandum). Urządzenie to pozwala na badanie stanu czynnościowego stawu łokciowego przy wykonywaniu cyklicznych izokinetycznych ruchów zgięcia i wyprostu. Ruch wykonywany był: 1. z minimalną szybkością, najwolniejszy jaki był możliwy do wykonania przez pacjenta, 2. z preferowaną szybkością – szybkość ruchu zależała od woli i nawyków badanego, 3. szybki – wykonywany z największą możliwą do wykonania szybkością. Badania przeprowadzono dwukrotnie – na początku i na zakończenie trzytygodniowego leczenia usprawniającego.
Wyniki. Otrzymane wyniki pokazują że leczenie usprawniające spowodowało poprawę kilku parametrów badanych ruchów. Zwiększeniu uległa amplituda (zakres) ruchu oraz prędkość kątowa w szczególności fazy prostowania, a także zmniejszyła się wartość współczynnik asymetrii. Nie stwierdzono natomiast wzrostu częstotliwości wykonywanych ruchów i istotnych zmian dotyczących okresu, zarówno szybkości preferowanej jak i maksymalnej.
Wnioski. Podsumowując uzyskane wyniki badań nad diagnostyczną przydatnością biomechanicznej analizy czynności stawu łokciowego przy użyciu aparatu typu manipulandum w RZS można stwierdzić że zastosowana metoda badania ruchów izokinetycznych pozwala na obiektywną ocenę patologicznych zmian w stawie oraz ocenę efektywności usprawniania leczniczego i fizjoterapeutycznego. Analiza zebranego materiału badawczego wykazała, że dla uzyskania wiarygodnych informacji o stanie funkcjonalnym pacjenta badanie powinno być wykonane w warunkach ruchów preferowanych i szybkich. Miałoby to dużą wartość zwłaszcza w doborze odpowiednich metod fizjoterapeutycznych.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, łokieć, biomechanika, reumatoidalne zapalenie stawów


Abstract

Background. The aim of the investigations was to verify the effectiveness of a method of elbow function evaluation in patients with rhematoid arthritis. The method was expected to allow monitoring of disease progression and to help assess the effects of rehabilitation interventions.
Material and Methods. Cyclic flexion-extension movements in the elbow joint were examined in 82 individuals. The measurements were carried out with a computer-controlled unit for studying elbow movements (manipulandum). The study participants performed movements 1) of minimum speed, ie., the slowest possible movement, 2) of preferred speed consistent with patient preferences and habits, and 3) of maximum speed. The measurements were carried out before and after a 3-week rehabilitation program.
Results. The obtained results indicate that the rehabilitation intervention caused improvement in several parameters of the investigated movements. Movement amplitude (range of movement),  angular velocity (especially angular velocity of elbow extension) increased, the symmetry index decreased while no changes were observed in movement cycle duration for preferred and maximum speed.
Conclusions. The results indicate that this method of isokinetic movement evaluation allows objective assessment of articular pathologies and rehabilitation/pharmacotherapy outcomes. Our investigations suggest that, in order to obtain reliable information on the patient’s functional status, the measurements should be performed during preferred and maximum speed elbow movements. Information thereby obtained might be of considerable importance for selection of appropriate physiotherapy interventions.

Key words:
rehabilitation, elbow, biomechanical, rheumatoid arthritis

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Ocena efektywności dwóch programów rehabilitacji u pacjentów z zespołem bolesnego barku / Evaluation of the effectiveness of two rehabilitation programmes for the patients with the shoulder impingement syndrome

Katarzyna Ogrodzka, Karolina Leśniak, Aneta Bac, Tomasz Ridan, Marek Żak

FP 2015;15(4); 42-52

Streszczenie
Cel pracy. Celem badań było porównanie dwóch programów rehabilitacji stosowanych u pacjentów z zespołem bolesnego barku oraz w jakim zakresie rehabilitacja refundowana jest w stanie przywrócić pacjentowi możliwość odzyskania funkcji w stawie barkowym w porównaniu do programu rehabilitacji utworzonego przez autorów badań.
Materiał i metodyka. Badania zostały przeprowadzone w dwóch grupach, w każdej po 7 pacjentów ze zdiagnozowanym zespołem bolesnego barku. Pierwsza grupa korzystała tylko z zabiegów refundowanych, natomiast druga grupa była prowadzona autorskim programem rehabilitacji dostosowanym do indywidualnych potrzeb każdego z pacjentów.
Wyniki. Po terapii u pacjentów z obu grup zaobserwowano zwiększenie zakresu ruchomości w stawie barkowym, zmniejszenie poziomu bólu w spoczynku, a także w trakcie wykonywania codziennych czynności ruchowych.
Wnioski. Autorski program rehabilitacji okazał się efektywniejszą metodą leczenia w dolegliwościach zespołu bolesnego barku.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, rehabilitacja, sprawność


Abstract
Aim. The study aimed to compare two specific programmes of rehabilitation for patients with the shoulder impingement syndrome, as well as to assess to what extent the National Health Service refunded rehabilitation scheme was able to restore the possibility of recovering the function in a shoulder joint, in comparison to the programme of rehabilitation devised and developed by the Authors.
Material and method. The assessment embraced the two groups of patients, 7 in each, all diagnosed with shoulder impingement syndrome. The first group only used the refunded treatments, whereas the second group underwent the Authors’ programme of rehabilitation specifically tailored to address the patients’ individual needs.
Results. Having completed the course of respective rehabilitation programmes, the patients from both groups were found to have increased the range of motion in their shoulder joints, as well as experience an appreciably reduced level of pain when pursuing their daily activities, and also when at rest.
Conclusion. The Authors’ rehabilitation programme proved an appreciably more effective procedure for tackling the shoulder impingement syndrome.

Key words:
shoulder impingement syndrome, physical therapy, efficiency

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała poprzez system Parestand w usprawnianiu chodu u pacjentów we wczesnej fazie udaru mózgu: badanie pilotażowe / Body Weight Supported Treadmill Training with Parestand system as walking therapy of patients early after stroke: a pilot study

Beata Stach, Marcin Błaszcz, Aleksandra Bober, Mariola E. Wodzińska, Joanna Zyznawska

FP 2016;16(2);54-63

Streszczenie
Wstęp. Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (z ang. Body Weight Supported Treadmill Training – BWSTT) to wysokiej częstotliwości zadaniowa terapia chodu pacjentów po udarze mózgu. Skuteczność BWSTT została wielokrotnie udowodniona, jednak jego wyższość nad treningiem chodu po naturalnym podłożu jest często kwestionowana. W Polsce jest to rzadko stosowana i badana metoda.
Pacjenci i metody. W badaniu brało udział 20 chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w standardowej fizjoterapii opartej o koncepcję Bobath i PNF. Do grupy eksperymentalnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (BWSTT), a do grupy kontrolnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening chodu po naturalnym podłożu. Badanych przed i po skończeniu interwencji oceniono Skalą Równowagi Berg, testem Timed Up & Go, Testem 10-metrowym oraz testem 6-minutowego marszu.
Wyniki. Obie grupy uzyskały istotną statystycznie (p<0,05) poprawę we wszystkich testach funkcjonalnych. BWSTT zwiększyła swój dystans o 108,4±75,7 m, a grupa kontrolna o 57±51,3 m. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,28). BWSTT skróciła czas w teście TUG o 9±1,4 s, a grupa kontrolna o 2,7±1,1 s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,63). BWSTT uzyskała 7,0±3,7 pkt, a grupa kontrolna 6,6±4,4 pkt poprawy w BBS. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,88). BWSTT podniosła prędkość chodu o 0,25±0,13 m/s, a grupa kontrolna o 0,28±0,13 m/s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,96). Podsumowanie. Zarówno BWSTT jak i terapia chodu po naturalnym podłożu może poprawić równowagę, wytrzymałość i szybkość chodu oraz zmniejszyć ryzyko upadków u chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Słowa kluczowe: udar mózgu, niedowład połowiczy, fizjoterapia, rehabilitacja, chód


Abstract
Background. Body Weight Supported Treadmill Training (BWSTT) is high intensive and task-specific gait therapy for stroke patients. Effectiveness of BWSTT is repeatedly proven, however superiority of that training over overground walking is often contested. It is rarely practised and investigated method in Poland.
Patients and Methods. 20 patients in the early post-stroke rehabilitation phase able to walk. All patient participated in traditional physiotherapy based on Bobath and PNF concepts. Experimental group (10 people) additionally received Body Weight Supported Treadmill Training. Control group (10 people) additionally received overground walking. Baseline and postintervention assessments included Berg Balance Scale, Timed Up & Go, 10 m Time Walking Test and 6 Minute Walk Test.
Results. Both groups showed statistically significant improvement in all outcome measures (P<0,05). Group BWSTT increased distance by 108,4±75,7 m and control grouop by 57±51,3 m in 6 Minute Walk Test. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,28). Group BWSTT shortened time in Timed Up & Go by 9±1,4 seconds and control group by 2,7±1,1 seconds. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,63). Group BWSTT improved by 7,0±3,7 points, and control group by 6,6±4,4 points in Berg Balance Scale. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,88). Group BWSTT increased gait velocity by 0,25±0,13 m/s, and control group by 0,28±0,13 m/s. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,96). Conclusions. Either Body Weight Supported Treadmill Training or overground walking could improve balance, reduce risk of falls, increase endurance and velocity of gait in walking subacute stroke patients. BWSTT could have tendency to more effective increasing gait endurance. Key words: stroke, hemiparesis, physiotherapy, rehabilitation, gait

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Opóźniona diagnoza i leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego kończyn dolnych – studium przypadku / Delayed diagnosis and treatment of primary lymphoedema of lower limbs – case study

Rita Hansdorfer-Korzon, Jacek Teodorczyk, Marcin Gruszecki, Michał Korzon

FP 2016;16(2);42-53

Streszczenie
Leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego stwarza wiele problemów pacjentowi jak i całemu zespołowi medycznemu. Całkowite wyleczenie bowiem z racji uszkodzenia anatomicznych dróg odpływu chłonki nie jest możliwe, a terapia ma na celu jedynie zmniejszenie rozmiarów kończyny, przywrócenie jej funkcji i poprawienie aspektów kosmetycznych. Leczenie jest trudne, wieloetapowe i nawet w przypadku dobrych wyników kosztowne i czasochłonne. Obrzęki pierwotne nie są patologią bardzo częstą, toteż problem związany z ich diagnostyką i leczeniem pozostaje często na marginesie zainteresowania lekarzy. W przeciwieństwie do dobrze zorganizowanej pomocy, jaką otrzymują chorzy z obrzękiem w obrębie kończyn górnych (głównie po leczeniu chirurgicznym raka sutka) możliwości rozpoznania, diagnostyki i wdrożenia postępowania usprawniającego u osób z idiopatyczną postacią obrzęku limfatycznego kończyn dolnych są istotnie ograniczone. Chociaż w ostatnich latach intensywnie propagowana jest wiedza dotycząca zasad stosowania terapii przeciwzastoinowej nadal w wielu ośrodkach wdrażana jest nieprawidłowo. Nieleczony lub niewłaściwie leczony obrzęk staje się nieodwracalny wskutek rozplemu tkanki łącznej, czym różni się od obrzęków na innym podłożu. Narastający obrzęk doprowadzający do stopniowej deformacji i zaburzeń funkcji kończyny, wpływa negatywnie na stan psychiczny pacjenta. Późne rozpoznanie, kosztowne, uciążliwe i długotrwałe leczenie, którego efekt jest niejednokrotnie niezadawalający wpływa istotnie na jakość życia chorego. W pracy przedstawiono jeden z licznych przypadków pacjentek z rozpoznanymi późno i nieprawidłowo leczonymi obrzękami pierwotnymi, które mają być ilustracją typowych zaniedbań w dążeniu do ustalenia diagnozy i wdrożenia leczenia w tej jednostce chorobowej. Podkreślono także rolę badania LS jako złotego standardu w diagnostyce obrzęków pierwotnych i jej ograniczonej przydatności w ocenie skuteczności leczenia.

Słowa kluczowe:
obrzęk limfatyczny, pierwotny wrodzony obrzęk limfatyczny, rehabilitacja, limfoscyntygrafia


Abstract
Treatment of lymphoedema is problematic for the patient and the entire medical team. Complete recovery, because of anatomical damage to the outflow tract of lymph, is not possible and the therapy is intended only to reduce the size of the limb, restore its function and improve the cosmetic aspects. Treatment is difficult, multistage, unpredictable and even if results are good, expensive and time consuming. Primary lymphoedema is not common disease, so the problem of its diagnosis and treatment is often on the margins of medical concern. In contrast to the well-organized support received by patients with secondary oedema of the upper, diagnosing and implementation of rehabilitation in patients with idiopathic lymphoedema of the lower limbs are significantly limited. Although in recent years is intensely propagated knowledge of the principles of anticongestive therapy, it is still is implemented incorrectly in many centers. If left untreated or improperly treated swelling becomes irreversible as a result of proliferation of connective tissue, what differs from cases of oedema not associated with lymphatics damage. Increasing swelling will lead to progressive deformity and dysfunction of limbs and negatively affects the mental state of the patient. Late diagnosis, costly, cumbersome and long-term treatment with the often unsatisfactory effect significantly affect quality of life. The paper presents one of many our cases of patients with late diagnosed and improperly treated primary lymphoedema and is an illustration of the typical negligence in establishing the diagnosis and initiation of treatment in this disease entity.

Key words:
lymphedema, primary congenital lymphedema, rehabilitation, lymphoscintigraphy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Analiza wybranych czynników determinujących wiedzę o stanie zdrowia osób po urazie rdzenia kręgowego / Analysis of selected determinants of knowledge about the health in persons with spinal cord injury

Jarosław Pokaczajło, Tomasz Tasiemski

FP 2016; 16(3);106-116

Streszczenie
Cel pracy. Głównym celem pracy była analiza wybranych czynników determinujących poziom wiedzy na temat stanu zdrowia osób po urazach rdzenia kręgowego (URK). Wybrane zmienne podzielono na dwie grupy: 1) socjodemograficzne: wiek w dniu badania, płeć, stan cywilny, poziom wykształcenia, miejsce zamieszkania oraz 2) związane z URK: wiek w dniu urazu, czas od urazu, udział w obozach Aktywnej Rehabilitacji (AR), obraz kliniczny, tj. paraplegia/tetraplegia.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 100 osób po URK (22 kobiety oraz 78 mężczyzn) uzależnionych w codziennym funkcjonowaniu od wózka inwalidzkiego. Narzędziem wykorzystanym do przeprowadzenia badań był test wiedzy na temat stanu zdrowia osób po URK.
Wyniki. Średni wynik uzyskany przez respondentów w teście wiedzy wyniósł 27,11 pkt. (zakres:10-45 pkt.), co wskazuje na dostateczną znajomość stanu zdrowia osób po URK. Najlepszą wiedzę badani wykazali w zakresie odżywiania/diety. Obszarami, na temat których posiadali najmniejsza wiedzę było uzyskiwanie pomocy oraz zaopatrzenie ortopedyczne. Do czynników istotnie różnicujących poziom wiedzy na temat stanu zdrowia osób po URK należały: udział w obozach AR, wiek w dniu urazu oraz czas od urazu.
Wnioski. Dostateczna ogólna ocena wiedzy oraz niedostateczne wyniki w obrębie poszczególnych obszarów funkcjonowania osób po URK wskazały zagadnienia, którym w trakcie procesu rehabilitacji i edukacji pacjentów należy poświęcić szczególną uwagę.

Słowa kluczowe:
wiedza, uraz rdzenia kręgowego, edukacja, rehabilitacja


Abstract
Aim of the Study. The main aim of this study has been to analyze the selected factors determining level of knowledge of the health condition of persons after the spinal cord injury (SCI). Selected variables have been divided into two groups:  1)  Socio-demographic: age on the day of the test, gender, marital status, level of education, place of residence, and 2)  associated with the SCI: age on the day of the injury, time elapsed from the injury, participation in the Active Rehabilitation (AR) camps, clinical picture, i.e. paraplegia/quadriplegia.
Materials and Methods. In the study participated 100 persons after the SCI (22 women and 78 men), dependent on a wheelchair in the everyday functions. To carry out the study, we have used the test of knowledge of the health condition of persons after the SCI.
Results. The mean score obtained by the respondents in the test of knowledge has been 27.11 points (Derived from the range: 10-45 points), which indicates a sufficient knowledge of the health condition of persons after the SCI. The best knowledge the respondents have shown on the issues related to nutrition and diet. The least knowledgeable they were in the areas of requesting support and orthopedic supplies. The factors significantly differentiating the level of knowledge about the health of persons after the SCI included: participation in the AR camps, age on the day of the injury and the time elapsed from the day of the injury.
Conclusions. The overall evaluation of knowledge as sufficient, and the unsatisfactory results within the particular areas of the functioning of persons after the SCI, have indicated the issues, which during the process of rehabilitation and education of the patients should be given particular attention.

Key words:
knowledge, spinal cord injury, education, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

1 2