Streszczenie

Wprowadzenie. Obturacyjny bezdech senny (OSA) to powszechne zaburzenie snu, charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami zamknięcia górnych dróg oddechowych podczas snu, co prowadzi do obniżonej jakości snu i nadmiernej senności w ciągu dnia. Pracownicy ochrony zdrowia, ze względu na wymagające godziny pracy i system zmianowy, są szczególnie narażeni na OSA, co może wpływać na ich zdrowie, samopoczucie i jakość świadczonej opieki.

Cel. Określenie częstości występowania OSA wśród pracowników ochrony zdrowia z niską jakością snu oraz ocena jego wpływu na jakość życia.

Metody. Przeprowadzono badanie przekrojowe wśród 308 stażystów klinicznych z trzech prywatnych uczelni medycznych w Chennai. Uczestników z niską jakością snu (PSQI ≥ 5) badano pod kątem ryzyka OSA za pomocą kwestionariusza STOP-Bang, senności dziennej za pomocą Skali Senności Epworth (ESS) oraz jakości życia za pomocą ankiety SF-12. Dane analizowano przy użyciu programu SPSS w wersji 11, stosując analizę korelacji i regresję logistyczną do identyfikacji predyktorów wysokiego ryzyka OSA.

Wyniki. U znaczącej części uczestników stwierdzono wysokie ryzyko OSA (STOP-Bang ≥ 5). Wyższe ryzyko OSA istotnie wiązało się ze zwiększoną sennością dzienną (ESS), gorszą jakością snu (PSQI) oraz niższymi wynikami w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego (SF-12). Analiza regresji logistycznej wykazała, że istotnymi predyktorami wysokiego ryzyka OSA były BMI oraz wynik w skali ESS.

Wnioski. OSA jest częsty wśród pracowników ochrony zdrowia z niską jakością snu i wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania w ciągu dnia oraz niższą jakością życia. Wczesna identyfikacja i interwencje są kluczowe dla poprawy dobrostanu i utrzymania bezpiecznej, skutecznej opieki nad pacjentem.

Słowa kluczowe

obturacyjny bezdech senny, pracownicy ochrony zdrowia, bezdech senny, nawyki senne, jakość życia