Streszczenie

Wstęp. Pomimo, że aktywność fizyczna przynosi wiele korzyści zdrowotnych, podwyższone ciśnienie środbrzuszne IAP, wytwarzane w czasie wysiłku fizycznego, może mieć także negatywne konsekwencje.

Celem pracy była ocena zależności między rodzajem podejmowanych treningów a wielkością rozejścia mięśnia prostego brzucha.

Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 88 zdrowych i aktywnych fizycznie kobiet w wieku 18-30 lat. Badane wypełniały autorską ankietę, oceniano: rozejście mięśnia prostego brzucha (test curl-up), poziom aktywności fizycznej (IPAQ-SF), hipermobilność stawową (skala Beightona), WHR (taśma miernicza). Ze względu na intensywność podejmowanych treningów badane przydzielono do jednej z czterech grup.

Wyniki. Rozejście mięśnia prostego brzucha (RMPB) zdiagnozowano u 39% badanych. Wykazano istotną zależność między RMPB a: intensywnością i częstotliwością podejmowanych treningów (p < 0,001) oraz ogólnym poziomem aktywności fizycznej (p = 0,001). Stwierdzono istotną korelację między RMPB a BMI (p = 0,036), obwodem talii (p = 0,041) i hipermobilnością stawową (p = 0,009).

Wnioski. Przedstawione w pracy wyniki badania pilotażowego wskazują na potrzebę indywidualnej oceny hipermobilności stawowej u kobiet podejmujących intensywne treningi i wymagają dalszych badań prospektywnych.

Słowa kluczowe

bezpieczeństwo ćwiczeń, ciśnienie śródbrzuszne, rozejście mięśnia prostego brzucha