Streszczenie
Wprowadzenie. Współczesnym zagrożeniem dla zdrowia są urządzenia cyfrowe i siedzący tryb życia, przy których regularnie przyjmowana jest nieprawidłowa postawa ciała. Długotrwałe przyjmowanie nieprawidłowej pozycji może nie tylko spowodować dolegliwości bólowe, ale doprowadzić do zaburzeń w zakresie ruchomości kręgosłupa.
Cel pracy. Celem pracy jest ocena wpływu ćwiczeń rozciągających na poprawę ruchomości odcinka szyjnego, piersiowego i lędźwiowego kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej. Ponadto postanowiono sprawdzić, czy istnieje zależność pomiędzy występowaniem dolegliwości bólowych a czasem spędzonym przy urządzeniach cyfrowych.
Materiały i metodyka badań. Badanie zostało przeprowadzone na 22-osobowej grupie w przedziale wiekowym od 18 do 21 (20,11 ± 1,56) lat. W badaniu ruchomości kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej wykorzystano pomiary linijne, między innymi test Schobera i test Otto-Wurma. Badani otrzymywali 10-dniowy pogram zawierający sześć ćwiczeń rozciągających do wykonywania samodzielnie codziennie. Po dziesięciu dniach dokonano ponownych pomiarów linijnych.
Wyniki. Uzyskano wartości istotne statystycznie dla zakresów ruchu kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej, nie uzyskano wartości istotnej statystycznie dla występowania dolegliwości bólowych a czasem posługiwania się urządzeniami cyfrowymi.
Wnioski. Wykazano wśród badanych poprawę w zakresie ruchomości odcinka szyjnego, piersiowego i lędźwiowego kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej po ćwiczeniach rozciągających. Zauważono również zmniejszenie dolegliwości bólowych w obrębie kręgosłupa.

Słowa kluczowe:
ćwiczenia rozciągające, płaszczyzna strzałkowa, urządzenia cyfrowe