Wstęp. Analiza środowiska ucznia to zbiór stresorów pola ekologii człowieka, mieszczący w swoich granicach nie tylko czynnik genetyczny, ale także epigenetyczny.
Materiał, metoda. Badania postawy ciała przeprowadzono w grupie 65 uczniów w wieku 7 lat metodą mory projekcyjnej w 8 pozycjach: 1 – postawie habitualnej, 2 – postawie po 10-minutowym ciągnięciu pojemnika z przyborami szkolnymi jednorącz, 3 – po jednej minucie od zdjęcia obciążenia, 4 – po dwóch minutach od zdjęcia obciążenia. Dokonano pomiaru sprawności fizycznej testem Sekity, uzupełnionym o próbę wytrzymałości. Analizowano istotność różnic między 1 a 2 pomiarem dla określenia wpływu obciążenia oraz korelacji ze sprawnością fizyczną, dla zbadania jej wpływu na wielkość różnic cech postawy.
Wnioski. 1. Transport przyborów szkolnych sposobem ciągu pojemnika lewą lub prawą ręką wywołuje istotne zmiany w wielkościach wybranych cech postawy ciała dziewcząt i chłopców. Należy przyjąć, że zmiany te będą tym większe, im większa będzie masa pojemnika, czas transportu i intensywność wysiłku fizycznego. W związku z tym nie należy zalecać tego sposób transportu przyborów szkolnych dla uczniów klas pierwszych. 2. Poziom ogólnej sprawności fizycznej ma zróżnicowany wpływ na wielkość zmian cech postawy ciała pod wpływem przyjętego transportu przyborów szkolnych. Wśród chłopców wpływ ten jest istotny, a wśród dziewcząt tylko w ciągu ręką prawą. Biorąc pod uwagę poszczególne zdolności, to wśród chłopców wpływ na zmiany wielkości cech postawy ma szybkość, moc, wytrzymałość i zwinność, a wśród dziewcząt dodatkowo siła.