Streszczenie

Wprowadzenie. Udar mózgu jest najczęstszą przyczyną śmiertelności i jedną z głównych przyczyn chorobowości na świecie. Polineuropatie i neuropatie z uwięźnięcia występują jako powikłania udaru mózgu.

Cel pracy. Celem niniejszego badania była ocena wpływu spastyczności kończyny dolnej na uwięźnięcie nerwu piszczelowego u pacjentów po udarze mózgu.

Materiał i metody. W badaniu wzięło udział stu pacjentów po udarze mózgu w wieku od 55 do 65 lat. Każdą płeć podzielono na dwie równe grupy: grupę A i grupę B. Zgodnie ze zmodyfikowaną skalą Ashwortha stopnie 1 i 1+ wskazywały na łagodną spastyczność w grupie A, natomiast stopnie 2 i 3 wskazywały na umiarkowaną spastyczność w grupie B. Do oceny badanych zastosowano badanie elektrodiagnostyczne, obejmujące prędkość przewodzenia nerwowego, latencję dystalną i amplitudę, oraz badanie kliniczne — test potrójnego ucisku.

Wyniki. Zaobserwowano statystycznie istotne różnice we wszystkich zmiennych (p < 0,001). W szczególności grupa A wykazywała istotnie krótszą latencję dystalną, wyższą amplitudę oraz większą prędkość przewodzenia nerwowego niż grupa B. Wyniki te sugerują, że grupa A charakteryzowała się lepszą funkcją nerwów obwodowych niż grupa B.

Wnioski. W badaniu stwierdzono, że stopień spastyczności wpływał na funkcję nerwu piszczelowego, przy czym umiarkowana spastyczność była związana z większym uszkodzeniem elektrofizjologicznym.

Słowa kluczowe

udar mózgu, spastyczność, uwięźnięcie nerwu piszczelowego, niedowładna kończyna dolna