Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu intensywnego, tygodniowego turnusu rehabilitacyjnego z zastosowaniem terapii wg Vojty na poziom niezależności funkcjonalnej u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD).

Materiał i metodyka. W badaniu uczestniczyło 20 dzieci w wieku od 1 do 6 lat, ze zdiagnozowanym MPD i III lub IV stopniem sprawności według skali GMFCS. Każde dziecko poddawano terapii metodą Vojty trzy razy dziennie po 50 minut przez tydzień, a efekty oceniano przed i po turnusie za pomocą skali GMFM-66 oraz WeeFIM. Badanie miało charakter typu przed–po (pre-post) bez grupy kontrolnej. Nie prowadzono równoległej obserwacji grupy kontrolnej, a analizie poddano zmiany w tej samej grupie dzieci przed i po interwencji.

Wyniki. Analiza statystyczna wykazała istotny wzrost wartości sumarycznych w obu skalach (GMFM-66 oraz WeeFIM) po zakończeniu terapii. Średnia wartość GMFM-66 wzrosła o 5,40%, natomiast WeeFIM o 4,18% po tygodniowym turnusie rehabilitacyjnym z zastosowaniem terapii wg Vojty w badanej grupie dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Największe przyrosty odnotowano w domenach związanych z bardziej złożonymi czynnościami ruchowymi.

Wnioski. W badanej grupie dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym po zakończeniu intensywnego, tygodniowego turnusu rehabilitacyjnego z zastosowaniem terapii wg Vojty zaobserwowano krótkoterminową poprawę w zakresie motoryki dużej oraz poziomu niezależności funkcjonalnej. Ze względu na brak grupy kontrolnej oraz równoległą kontynuację terapii wg Vojty poza okresem turnusu rehabilitacyjnego, nie jest możliwe jednoznaczne przypisanie uzyskanych efektów wyłącznie krótkoterminowej, intensywnej interwencji. Uzyskane wyniki należy interpretować w kontekście kompleksowego procesu rehabilitacyjnego.

Słowa kluczowe

terapia wg Vojty, mózgowe porażenie dziecięce, niezależność funkcjonalna