Streszczenie

Celem badania była ocena skuteczności metody studenckiego facylitatora w doskonaleniu umiejętności strzału oraz redukcji poziomu lęku u studentów wychowania fizycznego Uniwersytetu Islamskiego w Riau. Punktem wyjścia była niska skuteczność strzałów oraz wysoki poziom lęku studentów, wynikający z tradycyjnych metod nauczania. Zastosowano eksperymentalny układ badania z jedną grupą (pretest–posttest), obejmującą 360 studentów uczestniczących w zajęciach z piłki nożnej. Umiejętności strzału oceniano przy użyciu Loughborough Soccer Shooting Test (LSST), a poziom lęku – za pomocą Sport Anxiety Scale-2 (SAS-2). Analiza wyników testem t dla prób powiązanych wykazała wartość t = 6,82, wyższą niż wartość krytyczna dla poziomu istotności 5% (p < 0,001), co świadczy o istotnej różnicy pomiędzy wynikami przed i po interwencji. Średni wynik LSST wzrósł o 19%, odsetek studentów z niskim poziomem lęku zwiększył się o 2,8%, a udział osób z wysokim poziomem lęku zmniejszył się o 1,7%. Wyniki potwierdzają, że metoda studenckiego facylitatora skutecznie wspiera rozwój umiejętności technicznych oraz zarządzanie lękiem podczas nauki sportowej. Zaleca się włączenie tej metody do programu nauczania wychowania fizycznego, aby wspierać bardziej całościowe, adaptacyjne i oparte na dowodach kształcenie.

Słowa kluczowe

podejście studenta-facylitatora, umiejętności strzału do bramki, lęk sportowy, nauczanie piłki nożnej, wychowanie fizyczne