Streszczenie

Celem badania była analiza wpływu ścieżki rekrutacyjnej na uczelnię—snbp, snbt oraz mandiri—na wyniki nauki umiejętności koszykarskich studentów, ze szczególnym uwzględnieniem podstawowych elementów technicznych, takich jak rzut, podanie i kozłowanie. Badanie miało na celu określenie, czy sposób rekrutacji wpływa na efektywność przyswajania umiejętności podczas zorganizowanego kursu koszykarskiego.

Materiał i metody. W badaniu zastosowano podejście ilościowe w celu porównania wyników nauki umiejętności koszykarskich wśród studentów przyjętych trzema różnymi ścieżkami: snbp, snbt i mandiri. Próba obejmowała 165 studentów, po 55 osób z każdej grupy rekrutacyjnej. Wszyscy uczestnicy ukończyli czternastosesyjny kurs umiejętności koszykarskich, skupiający się na rzucie, podaniu i kozłowaniu. Ze względu na niespełnienie założeń normalności rozkładu, do analizy danych wykorzystano test Kruskala-Wallisa.

Wyniki. Wyniki wykazały istotne różnice w efektach nauki umiejętności koszykarskich w zależności od ścieżki rekrutacji. Studenci przyjęci w ramach ścieżki snbt osiągnęli lepsze wyniki niż osoby z grupy snbp, zwłaszcza w zakresie ogólnego rozwoju umiejętności koszykarskich. Nie zaobserwowano natomiast istotnych różnic pomiędzy grupą mandiri a pozostałymi dwoma ścieżkami.

Wnioski. Otrzymane rezultaty wskazują, że ścieżka rekrutacyjna snbt może zapewniać pewne przewagi w zakresie przyswajania umiejętności motorycznych w porównaniu do ścieżki snbp, natomiast ścieżka mandiri daje wyniki zbliżone do obu pozostałych grup. Wyniki te stanowią istotny wkład w zrozumienie, w jaki sposób systemy rekrutacji na uczelnie mogą wpływać na rozwój umiejętności w programach wychowania fizycznego. Zaleca się dalsze badania nad dodatkowymi czynnikami, takimi jak wcześniejsze doświadczenia sportowe czy zastosowane metody nauczania, które mogą wpływać na wyniki nauki umiejętności studentów.

Słowa kluczowe

wyniki w koszykówce, nauka umiejętności motorycznych, wychowanie fizyczne, ścieżki rekrutacji na uczelnię