Tag: cardiac rehabilitation

Wpływ zabiegów fizjoterapeutycznych w obrębie klatki piersiowej na efekty rehabilitacji chorych po pomostowaniu aortalno-wieńcowym

Katarzyna Bogacz, Anna Szczegielniak, Jacek Łuniewski, Bartosz Pańczyszak, Aleksandra Kucińska, Hanna Piekarska, Igor Świerkowski, Jan Szczegielniak

Katarzyna Bogacz et al. – The Impact of Thoracic Physiotherapy Procedures on Rehabilitation Outcomes in Patients after Coronary Artery Bypass Grafting –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 26-36

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4318Q2M

Streszczenie
Wstęp. Pomostowanie aortalno-wieńcowe wykonane przez sternotomię pośrodkową często prowadzi do zaburzeń postawy ciała, ograniczenia ruchomości klatki piersiowej oraz dysfunkcji przepony, co może negatywnie wpływać na czynność wentylacyjną płuc i tolerancję wysiłku. Uzupełnienie standardowej rehabilitacji kardiologicznej o zabiegi fizjoterapeutyczne ukierunkowane na klatkę piersiową i przeponę może zwiększać efektywność usprawniania chorych po CABG.
Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu zabiegów fizjoterapeutycznych w obrębie klatki piersiowej na postawę ciała, czynność wentylacyjną płuc oraz tolerancję wysiłku u chorych po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metody badan. Badaniami objęto 80 chorych (28 kobiet, 52 mężczyzn) po zabiegu OPCAB, zakwalifikowanych do II etapu rehabilitacji kardiologicznej. Pacjentów losowo podzielono na grupę badaną (I) i kontrolną (II). Obie grupy realizowały 3-tygodniowy standardowy program rehabilitacji kardiologicznej, natomiast w grupie badanej dodatkowo zastosowano ćwiczenia poprawiające postawę ciała, ruchomość klatki piersiowej oraz techniki terapii manualnej przepony. Przed i po fizjoterapii oceniano postawę ciała, tor oddychania, parametry spirometryczne oraz tolerancję wysiłku w teście 6-minutowego marszu. Do analizy statystycznej zastosowano ANOVA z powtarzanymi pomiarami.
Wyniki. Po fizjoterapii w obu grupach odnotowano istotną poprawę czynności wentylacyjnej płuc oraz tolerancji wysiłku (p < 0,05). W grupie badanej stwierdzono istotnie większy zakres zmian w zakresie postawy ciała, funkcji przepony, parametrów spirometrycznych oraz wartości MET w teście 6-minutowego marszu w porównaniu z grupą kontrolną.
Wnioski. Zabiegi fizjoterapeutyczne ukierunkowane na klatkę piersiową i przeponę stanowią wartościowe uzupełnienie standardowej rehabilitacji kardiologicznej u chorych po pomostowaniu aortalno-wieńcowym, przyczyniając się do poprawy funkcji oddechowej i tolerancji wysiłku.
Słowa kluczowe
pomostowanie aortalno-wieńcowe, rehabilitacja kardiologiczna, fizjoterapia oddechowa, przepona, tolerancja wysiłku, 6-MWT
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningu na ergometrze rowerowym na wydolność funkcjonalną w fazie I u pacjentów po operacji zastawkowej serca – randomizowane badanie kontrolowane

Deepa, Senthil kumar T, Yogeshwari R, Sridevi S, Venkatesh N

 

Deepa, Senthil kumar T, Yogeshwari R, Sridevi S, Venkatesh N – Effects of bicycle ergometer training on functional capacity in phase I among heart valve surgery patients – a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 89-94

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D1979F3

Streszczenie
Wprowadzenie. Choroby zastawek serca oraz ich leczenie chirurgiczne, w tym naprawa lub wymiana, stanowią coraz większy odsetek schorzeń układu sercowo-naczyniowego na świecie. Pacjenci po operacji zastawkowej w fazie I często doświadczają bólu, zmęczenia, obniżonego łaknienia, lęku oraz zaburzeń snu, co ogranicza ich aktywność fizyczną. Trening na ergometrze rowerowym w pozycji siedzącej stanowi skuteczną alternatywę w wczesnej rehabilitacji pooperacyjnej.
Cel. Porównanie skuteczności programu ćwiczeń na ergometrze rowerowym z rutynowym protokołem ćwiczeń w zakresie poprawy wydolności funkcjonalnej w fazie I rehabilitacji kardiologicznej.
Metodyka. Do badania włączono 23 pacjentów w wieku 30–60 lat po operacji zastawki serca, z saturacją spoczynkową powyżej 90% i niskim profilem ryzyka (frakcja wyrzutowa lewej komory > 50%). Pacjentów losowo przydzielono do grupy kontrolnej (n = 12) i badawczej (n = 11). Grupa kontrolna otrzymała standardową opiekę, natomiast grupa badawcza – standardową opiekę oraz trening na ergometrze rowerowym przez 20 minut dwa razy dziennie, począwszy od trzeciej doby pooperacyjnej aż do wypisu. Obie grupy poddano testowi sześciominutowego marszu przed i po interwencji. W trakcie treningu monitorowano odpowiedzi fizjologiczne: tętno (HR), ciśnienie tętnicze (BP) i saturację tlenu (SpO2).
Wyniki. Charakterystyka wyjściowa obu grup była podobna. W obu grupach odnotowano wzrost dystansu pokonanego w teście sześciominutowego marszu po zakończeniu treningu, przy czym średnia różnica była istotnie większa w grupie badawczej (365,5 ± 46,3) w porównaniu do grupy kontrolnej (266,7 ± 40,1), p ≤ 0,05. W grupie badawczej odnotowano również istotne zmniejszenie spoczynkowej częstości akcji serca (p = 0,048), szczytowej częstości akcji serca (p = 0,010) oraz subiektywnego odczucia wysiłku (p = 0,04).
Wnioski. Trening na ergometrze rowerowym istotnie poprawia wydolność funkcjonalną w porównaniu ze standardową opieką i jest wykonalny oraz korzystny w fazie I rehabilitacji kardiologicznej u pacjentów po operacji zastawkowej serca.
Słowa kluczowe
rehabilitacja kardiologiczna, wymiana zastawki, ergometr rowerowy, test sześciominutowego marszu, wydolność funkcjonalna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Primjena konzolnih igara – eksigara u kardiološkoj rehabilitaciji: pilot istraživanje

Kamil Szcześniak, Iwona Sarna, Anna Mierzyńska, Rafał Dąbrowski, Edyta Smolis-Bąk

 

Kamil Szcześniak, Iwona Sarna, Anna Mierzyńska, Rafał Dąbrowski, Edyta Smolis-Bąk– The application of console games – exergames in cardiac rehabilitation: a pilot study. Fizjoterapia Polska 2023; 23(4); 182-191

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20AR1N

Sažetak
Uvod. Previše ljudi izbjegava redovitu tjelesnu aktivnost, stoga se primjenjuju različite strategije kako bi se povećala njihova motivacija. U posljednjih nekoliko godina, vježbanje uz korištenje konzolnih igara, tj. eksigara, postalo je popularno.
Materijal i metode. U istraživanju su sudjelovali pacijenti upućeni na ranu posthospitalnu stacionarnu rehabilitaciju. Svi ispitanici sudjelovali su u izdržljivosti na ergometrima za bicikle i vježbama kondicije (dinamičke, istezanje, koordinacija, ravnoteža) s elementima otpornog treninga 5 puta tjedno. U testnoj grupi, program rehabilitacije nadopunjen je treninzima s opremom ActivLife. Treninzi su se održavali svaki dan, 5 puta tjedno. Uključivali su program treninga koji se sastojao od 7 vježbi koje razvijaju motoričke sposobnosti: koordinaciju, snagu i ravnotežu u obliku aktivnosti sličnih tradicionalnim vježbama – čučnjevima, bočnim savijanjem, trodimenzionalnim pokretima gornjih udova i savijanjem trupa u sagitalnoj ravnini. Treninzi su trajali od 15 do 20 minuta.
Rezultati. Nakon rehabilitacije uočeno je značajno poboljšanje podnošljivosti napora kod pacijenata u obje grupe u sljedećim testovima: 6MWT [m] – testna grupa: 369 vs 426, p <0,05, kontrolna grupa: 341 vs 434, p <0,001; test snage mišića donjih udova [broj ponavljanja/30s] su: testna grupa: 11,4 vs 13,6, p <0,001, kontrolna grupa: 9,9 vs 13,1, p <0,001 i u Up&Go testu [s]: testna grupa 7,8 vs 6,7, p <0,01, kontrolna grupa 8,4 vs 7,3, p <0,01.
Zaključci. Interaktivne konzolne igre procijenjene su od strane kardioloških pacijenata kao privlačna, sigurna i korisna metoda vježbanja. Trening uz korištenje opreme ActivLife pokazao se jednako učinkovitim kao i tradicionalne vježbe.
Ključne riječi:
eksigre, kardiološka rehabilitacija, kardiologija, fizioterapija, vježbanje
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Early physical rehabilitation in left ventricular assist device recipients

Katarzyna Gubała, Mariusz Stachowiak, Joanna Foik-Potęga, Karina Drżał, Agnieszka Biełka, Miłosz Cimcioch, Agnieszka Gaponik, Piotr Przybyłowski, Michał O. Zembala


Katarzyna Gubała, Mariusz Stachowiak, Joanna Foik-Potęga, Karina Drżał, Agnieszka Biełka, Miłosz Cimcioch, Agnieszka Gaponik, Piotr Przybyłowski, Michał O. Zembala – Early physical rehabilitation in left ventricular assist device recipients. Fizjoterapia Polska 2022; 22(3); 122-129

Abstract
Background. Left ventricular assist devices represent a significant advance in therapy of patients with end-stage heart failure. Early rehabilitation of patients implanted with left ventricular assist device is crucial and should be implemented as soon as possible. The aim of this study was to evaluate outcomes and establish algorithm for early cardiac rehabilitation in patients with end-stage heart failure implanted with continuous-flow left ventricular assist devices (CF-LVAD).
Methods. The study was designed as prospective, single center, observational study and included 68 patients who underwent early stage physiotherapy after CF-LVAD implantation in our institution in years 2017-2020. Therapeutic sessions took place in Intensive Care Unit and in Cardiac Surgery Unit. An algorithm of physiotherapeutic sessions included early mobilizations and transfers , breathing and circulatory exercises and finally training on a bicycle ergometer.
Results. The mean total hospitalization time of the studied group was 34.5 days. A significant statistical correlation between age and the result obtained in bicycle training was noted (p = 0.0007) as well as for the relationship between age and gaining independence (p = 0.03) and between time of first upstanding and total hospital stay (p = 0.001). We found no statistically significant correlations between BMI and the result obtained in the cycling training (p = 0.64).
Conclusions. In CF-LVAD recipients starting physical therapy as soon as possible is safe, effective and contributes to significant shortening of total hospital stay. Younger patients achieve better results in bicycle training and 6 minutes walking test.

Key words:
cardiac rehabilitation, continuous – flow left ventricular assist device, heart failure, mechanical circulatory support

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

Influence of coronary artery bypass grafting (CABG) procedure and inpatient (phase 1) and outpatient (phase 2) cardiac rehabilitation on functional capacity in patients post myocardial infarction (MI) within first 12 months after the procedure

Dorota Fudalej, Zbigniew Nowak, Michał Plewa

Dorota Fudalej, Zbigniew Nowak, Michał Plewa – Influence of coronary artery bypass grafting (CABG) procedure and inpatient (phase 1) and outpatient (phase 2) cardiac rehabilitation on functional capacity in patients post myocardial infarction (MI) within first 12 months after the procedure. Fizjoterapia Polska 2002; 2(4); 285-289

Abstract
Background. The objective of this study was to assess the influence of complex treatment on functional capacity in patients with chronic coronary artery disease (CAD). Treatment consisted of CABG procedure and subsequent inpatient (phase 1) and outpatient (phase 2) cardiac rehabilitation programs.Material and methods. The study group consisted of 46 male patients aged from 36-68 (x = 51 ± 9.4), whose phase 1 rehabilitation program was initiated in 1st day after CABG procedure and lasted for consecutive 7 days. Phase 2 of rehabilitation consisted of group exercise sessions performed at outpatient exercise centre and 16 cycles of interval training performed on cycle ergometer. Results and conclusions. The results of stress test obtained before CABG procedure and 6 and 12 months later were compared. It was found that patients’ functional capacity improved considerably. The adequate tolerance of exercises performed according to proposed program was noted as well.

Key words:
coronary artery bypass graft, cardiac rehabilitation, functional capacity

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Usefulness of three-stage walking test for evaluation of physical capacity on the basis of correlation with exercise treadmill test results in patients after CABG surgery

Edyta Smolis-Bąk, Barbara Kazimierska, Rafał Dąbrowski, Ilona Kowalik, Hanna Szwed

Edyta Smolis-Bąk, Barbara Kazimierska, Rafał Dąbrowski, Ilona Kowalik, Hanna Szwed – Usefulness of three-stage walking test for evaluation of physical capacity on the basis of correlation with exercise treadmill test results in patients after CABG surgery. Fizjoterapia Polska 2008; 8(1); 43-50

Abstract
Background. Reducing the duration of hospital stay of coronary surgery patients makes it necessary to develop reliable methods for the evaluation of their physical capacity. The aims of this study were as follows: 1. to assess the physical capacity of CABG patients. 2. to correlate the results of the treadmill test and the three-stage walking test. Material and methods. The study group consisted of 71 men aged 35-74 years qualified to undergo CABG with EF&gt;40% and with no arrhythmias or cardias conduction defects. All patients received comprehensive rehabilitation care. The following tests were performed before (examination 1) and 3 months after CABG (examination 2): modified 3-stage walking test according to Bassey and treadmill exercise test to the Bruce protocol. Parameters evaluated comprised energy expenditure (E, kJ/ml), maximum workload (METs), oxygen consumption (VO2, ml/min/kg), and oxygen pulse (HRO2, ml/systole). Results. Significant improvements across all parameters examined were observed three months after CABG. Treadmill exercise test results were significantly better than the results of the walking test (p&lt;0.001). There were correlations for oxygen pulse (r=0.63) and energy expenditure (r=0.51) between the treadmill test and self-paced walking test results at 3 months after CABG. Conclusions. The three-stage walking test may be useful in the evaluation of physical capacity. It may supplement clinical evaluation in post-CABG patients.
Key words:
cardiac rehabilitation, walking test, exercise test, VO2, CABG
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Spadek masy ciała u chorych kardiologicznych po treningu na cykloergometrze rowerowym

Witold Pawełczyk, Iwona Kulik-Parobczy, Tomasz Sirek, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Jan Szczegielniak

W. Pawełczyk, I. Kulik-Parobczy, T. Sirek, J. Łuniewski, K. Bogacz, J. Szczegielniak – Spadek masy ciała u chorych kardiologicznych po treningu na cykloergometrze rowerowym. FP 2013; 13(3); 22-27

Streszczenie
Wstęp. Podczas wysiłku fizycznego proces wytwarzania ciepła nasila się z powodu przyspieszenia procesów metabolicznych, zmierzających do dostarczenia energii dla pracujących mięśni. Około 75-80% energii wytwarzanej przez mięśnie podczas wysiłku fizycznego przekształca się w energię cieplną, pozostałe 20-25% wykorzystywane jest na pracę mechaniczną. Intensywny wysiłek zwiększa sekrecję potu i udział parowania potu w eliminacji nadmiaru ciepło z organizmu prowadząc do stopniowego obniżenia masy ciała.
Problem spadku masy ciała związany z utratą wody u ćwiczących był przedmiotem licznych opracowań. Do lej pory obliczono średnie wartości spadku masy ciała na skutek pocenia w spoczynku oraz podczas uprawiania niektórych dyscyplin sportowych. Opracowano również szczegółowe zalecenia odnośnie nawadniania organizmu w trakcie dużych wysiłków fizycznych u sportowców. Brak jednak kompleksowych opracowań dotyczących utraty wody u chorych poddanych wysiłkowi fizycznemu w trakcie fizjoterapii stacjonarnej, w rym u chorych po zawale mięśnia sercowego, w trakcie intensywnego usprawniania.
Cel pracy. Celem pracy była ocena spadku masy ciała u chorych po zawale serca w trakcie intensywnego usprawniania obejmującego trening na cykloergometrze rowerowym. Postanowiono także ocenić, czy uzupełnianie płynów przez chorych jest proporcjonalne do strat związanych z obniżeniem masy ciała po treningu rowerowym.
Materał i metody badań. W badaniach wzięło udział 47 losowo wybranych chorych (12 kobiet, 36 mężczyzn) leczonych w Dziale Usprawniania Leczniczego Szpitala Specjalistycznego MSW w Głuchołazach.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, utrata wody

Artykuł dostępny tylko w j. polskim

Analiza świadczeń udzielanych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Krzysztof Mirecki,
Jan Szczegielniak

K. Wojciechowski, M. Kiljański, K. Mirecki, J. Szczegielniak – Analysis of intramural cardiac rehabilitation services. FP 2015; 15(2); 100-108

Streszczenie
Celem pracy jest próba charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych chorych.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez pięć oddziałów rehabilitacji kardiologicznej posiadających zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 56-75 lat (68,02% ogółu badanych).
Analiza badań wykazała, że najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „ niewydolności serca nieokreślonej” (58,04% ogółu materiału badawczego).
Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowił 76,75% ogółu badanych chorych.
Stwierdzono, że zdecydowaną większość chorych poddawanych rehabilitacji kardiologicznej stanowili mężczyźni (67,17% ogółu).

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, rozpoznania główne, tryb wypisu

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ kontrolowanego treningu fizycznego na poziom NT-pro BNP i frakcje wyrzutową lewej komory serca u chorych po ostrym incydencie wieńcowym

Ireneusz Jurczak, Katarzyna Dudek, Ksenia Jurczak, Robert Irzmański

I. Jurczak, K. Dudek, K. Jurczak, R. Irzmański – Impact of controlled physical exercise on NT-proBNP level and ejection fraction in patients with acute coronary disease – original paper. FP 2016; 16(3); 58-66

Streszczenie

Wstęp. Cel – ocena efektów kontrolowanego treningu fizycznego na poziom NT-proBNP i frakcję wyrzutową lewej komory serca w zależności od czasu i rodzaju treningu fizycznego.
Materiał i metody. Do badań włączono 83 chorych. Dwie grupy uczestniczyły w dwu- i czterotygodniowych treningach interwałowych na cykloergometrach rowerowych oraz w ćwiczeniach ogólnousprawniających. Grupa kontrolna poddana była jedynie treningowi ogólnousprawniającemu. We wszystkich grupach wykonano test immunoenzymatyczny celem oceny poziomu NT-proBNP oraz badanie echokardiograficzne celem oceny frakcji wyrzutowej.
Wyniki. Zaobserwowano zmiany poziomu NT-proBNP oraz parametrów echokardiograficznych. W grupie 1, po dwóch tygodniach treningu, wartości NT-proBNP zmniejszyły się o 13.2%. W tej samej grupie, wartość EF istotnie wzrosła z 51,23% do 51,95%. W grupie 2, po czterech tygodniach usprawniania, stwierdzono spadek poziomu NT-proBNP o 29%. Wartość EF istotnie wzrosła, z 50,62% do 51,69%. Końcowe wartości NT-proBNP w grupie kontrolnej w porównaniu z wartościami początkowymi zmniejszyły się o 3,9%. Zaobserwowano również nieistotny wzrost EF z 47,06% do 47,13%.
Wnioski. Wyniki badań wskazują, że kontrolowany trening fizyczny w ramach rehabilitacji kardiologicznej zmniejsza poziom NT-proBNP, a także poprawia frakcję wyrzutową lewej komory serca u chorych po ostrym incydencie wieńcowym.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, peptydy natriuretyczne, frakcja wyrzutowa, ostre zespoły wieńcowe

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim