Tag: Danuta Lietz-Kijak

Wpływ terapii punktów spustowych i masażu transbukalnego na objawy związane z bruksizmem – obserwacje wstępne

Maria Borucka, Wiktoria Kuglarz, Katarzyna Byrtek, Wojciech Kroczek, Edyta Kroczek, Bartosz Wnuk

Jolanta Małysz, Artur Hołodniuk, Kamil Góral, Bartosz Aniśko, Danuta Lietz-Kijak, Idzi Siatkowski, Małgorzata Wójcik – The impact of trigger point therapy and transbuccal massage on symptoms associated with bruxism – preliminary observations –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(3); 74-83

DOI: https://ddoi.org/10.56984/8ZG7D1AV7A4

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego badania wstępnego było porównanie wpływu terapii punktów spustowych, masażu transbukalnego oraz ich połączenia na nasilenie dystresu psychicznego (HADS), bezsenności (ISI) oraz jakość życia (WHOQOL-BREF) u mężczyzn z bruksizmem dziennym i objawami związanymi z zaburzeniami stawów skroniowo-żuchwowych (TMD).
Materiał i metody. W badaniu uczestniczyło 98 mężczyzn (średni wiek 33,5 ± 12,2 roku; BMI 24,6 ± 3,9 kg/m²) z bruksizmem dziennym rozpoznanym na podstawie ustrukturyzowanego wywiadu oraz objawami związanymi z TMD ocenianymi z wykorzystaniem protokołu RDC/TMD. Uczestników przydzielono do czterech grup: terapii łączonej obejmującej terapię punktów spustowych i masaż transbukalny, terapii punktów spustowych, masażu transbukalnego oraz grupy kontrolnej. Kwestionariusze WHOQOL-BREF, ISI i HADS wypełniano przed rozpoczęciem terapii, po czterech tygodniach oraz tydzień po zakończeniu interwencji.
Wyniki. Wyniki HADS różniły się istotnie między grupami przed terapią (p = 0,0024), po terapii (p = 0,021) oraz podczas badania kontrolnego (p = 0,032). Przed rozpoczęciem terapii wyższe, czyli mniej korzystne, wyniki HADS odnotowano w grupie terapii łączonej (mediana 15,0) oraz w grupie terapii punktów spustowych (17,0) w porównaniu z grupą kontrolną (8,5). Po czterech tygodniach mediany zmniejszyły się w grupie terapii łączonej (do 8,5) oraz w grupie terapii punktów spustowych (do 10,0), pozostały bez zmian w grupie masażu transbukalnego (14,0), a najniższe wartości stwierdzono w grupie kontrolnej (5,5). Jedyna istotna różnica w analizie post hoc po terapii i podczas badania kontrolnego wystąpiła pomiędzy grupą masażu transbukalnego a grupą kontrolną, przy czym korzystniejsze, niższe wyniki odnotowano w grupie kontrolnej. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w zakresie ISI ani WHOQOL-BREF w żadnym punkcie czasowym.
Wnioski. Żadna z zastosowanych interwencji nie wykazała przewagi nad brakiem interwencji. Jedyna istotna różnica po terapii (p = 0,021) oraz podczas badania kontrolnego (p = 0,032) wystąpiła pomiędzy grupą masażu transbukalnego a grupą kontrolną, przy czym korzystniejsze, niższe wyniki HADS odnotowano w grupie kontrolnej. W analizie opisowej największe zmniejszenie mediany wyników zaobserwowano w grupie terapii łączonej oraz w grupie terapii punktów spustowych, jednak grupy te już przed rozpoczęciem terapii różniły się istotnie od grupy kontrolnej (p = 0,0024), co uniemożliwia przyczynową interpretację tych zmian. Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w zakresie nasilenia bezsenności (ISI) ani jakości życia (WHOQOL-BREF) w żadnym punkcie czasowym; wyniki te nie wykluczają jednak wpływu zastosowanych interwencji na oceniane parametry.
Słowa kluczowe
bruksizm, zaburzenia stawów skroniowo-żuchwowych, terapia punktów spustowych, masaż transbukalny, fizjoterapia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zastosowanie przezczaszkowej stymulacji prądem stałym w populacjach klinicznych i zdrowych

Małgorzata Wójcik, Přemysl Vlček, Danuta Lietz-Kijak, Eugen Kvašňák, Marcela Grünerová-Lippertová

Małgorzata Wójcik, Přemysl Vlček, Danuta Lietz-Kijak, Eugen Kvašňák, Marcela Grünerová-Lippertová – The use of transcranial direct current stimulation in clinical and healthy populations –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 242-244

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4312XAN

Streszczenie
Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym (tDCS) jest szeroko badaną, nieinwazyjną techniką neuromodulacji, która wyłania się jako obiecujące podejście do regulacji pobudliwości korowej i modulacji funkcji mózgu. Działa poprzez dostarczanie stałego, prądu elektrycznego o niskim natężeniu za pomocą elektrod umieszczonych na skórze głowy, co zmienia potencjały błonowe neuronów i indukuje trwałe modyfikacje w plastyczności synaptycznej. Procedura tDCS jest nieinwazyjna i stosunkowo łatwa do przeprowadzenia, co sprawia, że znajduje zastosowanie w szerokim zakresie schorzeń klinicznych. Ta forma stymulacji jest często wykorzystywana w zaburzeniach neurologicznych i psychiatrycznych, ale znajduje także zastosowanie u osób zdrowych. Jej użycie w innych stanach klinicznych wydaje się również obiecujące ze względu na potencjał wspierania procesów zdrowienia.
Słowa kluczowe
przezczaszkowa stymulacja prądem stałym, neuromodulacja, pobudliwość korowa, funkcje mózgu, zastosowanie kliniczne, osoby zdrowe
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ indywidualnie dobranych podpiętek PORON, supinacji stopy i osiowego ustawienia kończyn dolnych na równowagę ciała – badanie wieloośrodkowe

Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Anna Lubkowska, Ewa Stachowska, Krzysztof Konior, Alina Kirpichnikova, Marcelina Bitenc-Jasiejko, Małgorzata Barszczewska, Dominika Dachtera, Natalia Dąbrowska, Kinga Gonta, Patrycja Janta, Joanna Jarosławska, Beata Klus, Tomasz Kowalik, Marta Krysiak, Wojciech Kuliczkowski, Tomasz Kupc, Aneta Mandrosa, Rafał Michalski, Anna Morzyńska, Rafał Mosur, Natalia Pachulska, Dawid Paradziński, Izabela Plewa, Klaudia Stankowska, Marta Stelmaszczyk, Anna Szewczyk, Marta Szewczyk, Damian Szyguła, Marzena Tuszkowska, Magdalena Walasek, Anna Walińska, Mariola Wawełczyk-Polotzek, Barbara Wrocławska, Krystiana Kijak, Danuta Lietz-Kijak

 

Aleksandra Bitenc-Jasiejko et al. – The impact of individually selected PORON heel lifts, foot supination, and limb axial alignment on body balance – a multicenter study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 317-331

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1CVPM

Streszczenie
Środek nacisku (COP) na stopach jest kluczowym parametrem dostarczającym informacji o równowadze strukturalnej i posturalnej. Zaburzenia tego wzorca powodują lub odzwierciedlają dysfunkcje w rozkładzie napięcia w obrębie ciała. Zaburzenia postawy, które objawiają się przesunięciem środka ciężkości w płaszczyźnie strzałkowej, prowadzą do wielosegmentowych zaburzeń ergonomicznych układu mięśniowo-szkieletowego, skutkujących kompensacjami, bólem oraz – z czasem – przeciążeniami strukturalnymi i deformacjami. Wczesne wykrycie zaburzeń obciążenia w kierunku przednio-tylnym oraz ich korekcja mają duże znaczenie w profilaktyce i leczeniu zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego.
Cel. Ocena wpływu indywidualnie dobranych podpiętek PORON oraz korekcji kończyn dolnych w płaszczyźnie poprzecznej na równowagę ciała.
Metody. Badaniem objęto 96 uczestników (n = 100%), w tym 62 kobiety (nf% = 64,58%) i 34 mężczyzn (nm%=35,42%) w wieku od 15 do 80 lat. Średnia masa ciała uczestników wynosiła 75 kg (SD = 18,244), średni wzrost 1,705 m (SD = 0,093), a średnie BMI 24,81 (SD = 5,009). Kryteria wykluczenia. Osoby z rozpoznanymi istotnymi deformacjami stóp i kończyn dolnych lub schorzeniami znacząco wpływającymi na równowagę ciała. Badanie pedobarograficzne (EPS R2) przeprowadzono w pozycji stojącej na boso. Każdy test trwał 20 sekund, z częstotliwością próbkowania 1 ms (20 000 próbek na test). Badanie obejmowało cztery próby: próba 0 w swobodnym staniu, próba 1 z podpiętką PORON 3 mm, próba 2 z podpiętką 6 mm i próba 3 z korekcją kończyny dolnej w płaszczyźnie poprzecznej (rotacja).
Wyniki. Badanie wykazało istotny wpływ zastosowania niskiej odciążającej podpiętki PORON na wyrównanie rozkładu nacisku w kierunku przednio-tylnym na stopach.
Mediana niedociążenia pięty w próbie kontrolnej (bez korekcji) wynosiła −7,05% (rozstęp międzykwartylowy [−11,1%; −1,2%]). Największą zmianę zaobserwowano przy podpiętce 6 mm (−3,0%; [−7,2%; +3,0%]). Test istotności statystycznej Kruskala-Wallisa wykazał istotne różnice pomiędzy próbami (χ²[3] = 15,47, p = 0,001). Test sumy rang Wilcoxona wykazał istotną różnicę między próbą 0 a próbą 2 (p=0,001) oraz między próbą 0 a próbą 3 (p = 0,036). Różnica między próbą 0 a próbą 1 była bliska istotności (p = 0,054). Nie stwierdzono istotnego wpływu interwencji na rozkład nacisku w kierunku bocznym (prawo-lewo) (χ²[3] = 0,87, p = 0,834). Analiza 10 parametrów równowagi wykazała istotne różnice tylko w zakresie parametrów opisujących oscylacje ciała w płaszczyźnie strzałkowej. Kąt COP–barycentrum stóp istotnie się zmniejszył (χ²[3] = 15,01, p = 0,002), natomiast średnia odległość COP wzdłuż osi Y istotnie wzrosła (χ²[3] = 10,01, p = 0,018).
Wnioski. W przypadku zaburzeń postawy powodujących przesunięcie środka ciężkości do przodu i zaburzenie równowagi w płaszczyźnie strzałkowej zastosowanie podpiętek PORON jest uzasadnione. Materiał PORON zastosowany w badaniu jest materiałem odciążającym o twardości około 15 Shore, a zastosowane interwencje były znacznie mniejsze niż te opisywane w poprzednich badaniach – rozwiązania te zmniejszają niepożądane skutki podwyższenia pięty, zwiększając jednocześnie komfort i dopasowanie do obuwia.
Ręczna korekcja kończyny dolnej w płaszczyźnie poprzecznej również pozytywnie wpływa na równowagę COP w kierunku przednio-tylnym, przesuwając rozkład masy ciała ku tyłowi. Połączenie odciążenia pięty i korekcji nadmiernej pronacji stopy znacząco wpływa na odciążenie przodostopia, poprawę ergonomii postawy stojącej i reedukację posturalną z pozycji pochylonej do przodu.
Analiza statystyczna. Analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu programu R w wersji 4.3.0 (The R Foundation for Statistical Computing, Wirtschaftsuniversität Wien, Wiedeń, Austria). Ze względu na istotną nienormalność rozkładu zmiennych w badanych próbach zastosowano test Kruskala-Wallisa. Do porównań między próbami zastosowano test sumy rang Wilcoxona (znany także jako test Manna–Whitneya–Wilcoxona) z korekcją Bonferroniego dla wielokrotnych porównań. Wyniki uznawano za istotne statystycznie przy p<0,05.
Słowa kluczowe
podpiętki PORON, równowaga posturalna, supinacja stopy, rozkład ciśnienia przód-tył
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ krioterapii miejscowej na zmianę temperatury stawu skokowego u osób z przewlekłą jego niestabilnością

Bartosz Pańczyszak, Katarzyna Bogacz, Łukasz Mączka, Danuta Lietz-Kijak, Jacek Łuniewski, Anna Szczegielniak, Jan Szczegielniak

 

Bartosz Pańczyszak et al. – The effect of local cryotherapy on temperature changes in the ankle joint in individuals with chronic ankle instability –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 172-177

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1ON2V

Streszczenie
Cel Pracy. Celem niniejszej pracy jest ocena wpływu krioterapii miejscowej na zmianę temperatury stawu skokowego. Dodatkowo oceniono subiektywnie funkcję tego stawu u osób z przewlekłą niestabilnością oraz u osób zdrowych.
Materiał i metody. Grupa z przewlekłą niestabilnością stawu skokowego (CAI) liczyła 10 osób, natomiast zdrowa grupa kontrolna 22. W obydwu grupach temperaturę stawu skokowego badano w 4 punktach czasowych: 10 minut przed badaniami, bezpośrednio przed krioterapią, natychmiast po krioterapii, oraz 10 minut po zabiegu. Stan funkcjonalny stawu skokowego oceniano przy pomocy kwestionariusza FADI-Q.
Wyniki. Najniższą temperaturę zarejestrowano na ścięgnie Achillesa podczas pierwszego pomiaru, a grupa z CAI wykazała wyższą temperaturę ścięgna Achillesa przed rozpoczęciem badań. Grupa eksperymentalna uzyskała niższe wyniki w teście FADI-Q niż grupa kontrolna.
Wnioski.
1. Grupa z CAI wykazała wyższą temperaturę przyczepu końcowego ścięgna Achillesa przed rozpoczęciem badań.
2. Po 10 dniach od zabiegu temperatura skóry nie wróciła do wartości początkowej
3. Kwestionariusz FADI-Q wykazał, że grupa z przewlekłą niestabilnością stawu skokowego oceniła gorzej swój stan funkcjonalny.
Słowa kluczowe
stan funkcjonalny, jakość życia, osoby starsze, opieka instytucjonalna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Učinkovitost sinergije vrlo niskofrekventnog elektromagnetskog polja i LED svjetla visoke energije u liječenju kroničnog hipertrofičnog sinusitisa – prikaz slučaja

Ewa Szram, Magdalena Sroczyk-Jaszczyńska, Helena Gronwald, Piotr Skomro, Norbert Szram, Danuta Lietz-Kijak

Ewa Szram, Magdalena Sroczyk-Jaszczyńska, Helena Gronwald, Piotr Skomro, Norbert Szram, Danuta Lietz-Kijak – The effectiveness of the synergy of very low-frequency electromagnetic field and high-energy LED light in the treatment of chronic hypertrophic sinusitis – a case report –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 249-255

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AC5Q

Sažetak:
Kombinacija niskofrekventnog elektromagnetskog polja (ELF-EMF) i zračenja LED svjetla pokazala je stimulirajući učinak na regeneraciju tkiva, protuupalna svojstva i ublažavanje boli. Ova se terapija pokazala učinkovitom u liječenju raznih medicinskih stanja u različitim granama medicine. Konusna snopna računalna tomografija (CBCT) pruža precizne trodimenzionalne slike koštanih struktura i mekih tkiva, što je korisno za dijagnozu i liječenje sinusitisa. Njegova smanjena ionizirajuća radijacija čini je sigurnijom za pacijente u usporedbi s konvencionalnom računalnom tomografijom. Cilj ovog istraživanja bio je procijeniti učinkovitost integrirane ELF-EMF i LED fizioterapije, klinički i radiološki procijenjene pomoću CBCT-a, u kroničnom hipertrofičnom sinusitisu – prikaz slučaja. Ova integrirana terapija primijenjena je na 68-godišnjeg pacijenta s kroničnim, povremeno pogoršavajućim hipertrofičnim sinusitisom nakon godina farmakološkog i kirurškog liječenja. Nakon terapije, zabilježeno je značajno smanjenje oteklina sluznice sinusa, što su potvrdili CBCT rezultati. Kliničko poboljšanje bilo je očito i značajno je poboljšalo kvalitetu života pacijenta. Potrebno je daljnje praćenje i promatranje kako bi se bolje razumjela učinkovitost ove fizikalne terapije u liječenju infekcija sinusa u raznim kliničkim slučajevima. Ovaj integrirani pristup pokazuje obećavajuće rezultate u poboljšanju ishoda liječenja pacijenata.

Ključne riječi:
LED svjetlosna terapija, bolesti sinusa, konusna snopna računalna tomografija (CBCT), volumetrijska tomografija, vrlo niskofrekventno elektromagnetsko polje (ELF-EMF)

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Učinak HVLA manipulacije na statičke i dinamičke posturalne parametre – studija slučaja pacijenta s blokiranim atlanto-okcipitalnim prijelazom

Przemysław Malich, Aleksandra Bitenc-Jasieńko, Agata Pasternak, Adrian Westfal, Helena Gronwald, Karina Kijak, Krzysztof Gronwald, Krzysztof Konior, Danuta Lietz-Kijak

Przemysław Malich, Aleksandra Bitenc-Jasieńko, Agata Pasternak, Adrian Westfal, Helena Gronwald, Karina Kijak, Krzysztof Gronwald, Krzysztof Konior, Danuta Lietz-Kijak – The effect of HVLA manipulation on static and dynamic postural parameters – a case study of a patient with a blocked atlanto-occipital transition –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 215-225

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8t5I

Sažetak
Cilj. Studija je imala za cilj procijeniti učinke manipulacije visoke brzine i niske amplitude (HVLA) na raspodjelu sile, pritisak i ravnotežu kod osoba s blokadom atlanto-okcipitalnog prijelaza, fokusirajući se na poboljšanja nakon tretmana.
Metode istraživanja. Dijagnostički testovi (kompresija cervikalne kralježnice, Spurlingov test, de Kleynov test) i pedobarografija (korištenjem EPS/R2 podloge i BIOMECH STUDIO softvera) procijenili su funkcionalnost i posturalne parametre prije i nakon HVLA terapije.
Rezultati. Početna dijagnoza pokazala je značajne poremećaje u raspodjeli sile, ravnoteži i hodu. Poboljšanja nakon HVLA terapije uključivala su:
1. Uravnoteženo opterećenje prednjeg dijela stopala tijekom stajanja, smanjenjem postotka opterećenja pete.
2. Poboljšana globalna raspodjela tjelesnog pritiska, s izraženim smanjenjem pritiska na lijevoj strani tijela.
3. Povećani rasponi anteroposteriornih i lateralnih oscilacija tijela, sa smanjenim omjerom ekstremnih udaljenosti odstupanja do površine odstupanja i smanjenom prosječnom brzinom pomaka.
4. Normalizacija kuta otmice desne noge, bez značajne promjene kuta posjete lijeve noge.
5. Blaga poboljšanja indeksa svoda stopala (AI) i prosječnog pritiska stopala tijekom hoda, s minimalnim promjenama maksimalnog pritiska stopala tijekom hoda.
Zaključci. HVLA manipulacija znatno poboljšava statičke parametre ravnoteže, ali pokazuje minimalno poboljšanje u parametrima hoda. To ukazuje na složen odnos između blokade atlanto-okcipitalnog prijelaza i poremećaja držanja, sugerirajući potrebu za daljnjim istraživanjima kako bi se istražila povezanost između defekata držanja i blokade atlanto-okcipitalnog prijelaza, kao i utjecaj tih blokada na promjene u držanju.
Ključne riječi
blokada atlanto-okcipitalnog prijelaza, HVLA manipulacija, poremećaji držanja, poboljšanje ravnoteže, pedobarografija
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Procjena učinkovitosti rehabilitacije kod pacijenata s KOPB-om u sklopu projekta “PulmoRehab – Pristup zdravstvenim uslugama putem personaliziranog sustava skrbi za pacijente s KOPB, uključujući daljinsko praćenje i tele-rehabilitaciju na temelju metoda umjetne inteligencije”

Katarzyna Bogacz, Anna Szczegielniak, Łukasz Czekaj, Andrzej Jarynowski, Robert Kitłowski, Stanisław Maksymowicz, Danuta Lietz-Kijak, Bartosz Pańczyszak, Jacek Łuniewski, Edyta Krajczy, Mirosław Lenczuk, Jacek Sahajdak, Krzysztof Kassolik, Szymon Kaliciński, Jan Szczegielniak

 

Katarzyna Bogacz, Anna Szczegielniak, Łukasz Czekaj et al – Assessment of rehabilitation effectiveness in patients with COPD as part of the project “PulmoRehab – Access to healthcare services through a personalized care system for patients with COPD, including remote monitoring and tele-rehabilitation based on Artificial Intelligence methods” –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 6-11

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8D9D

Sažetak
Uvod. U projektu “PulmoRehab – Pristup zdravstvenim uslugama putem personaliziranog sustava skrbi za pacijente s KOPB, uključujući daljinsko praćenje i tele-rehabilitaciju na temelju metoda umjetne inteligencije,” Specijalizirana bolnica SP ZOZ Ministarstva unutarnjih poslova i uprave u Głuchołazyju i 10 partnera provelo je istraživanje o tele-rehabilitaciji za osobe koje pate od Kronične opstruktivne plućne bolesti (KOPB). Program tele-rehabilitacije, temeljen na personaliziranom pristupu i tehnologiji, omogućio je pacijentima korištenje terapije kod kuće ili na prikladnoj lokaciji. Cilj projekta bio je smanjenje socijalnih nejednakosti u zdravstvu pružanjem daljinskog pristupa zdravstvenim uslugama za pacijente s KOPB.
Materijali i metode. Studija je uključivala 80 pacijenata u dobi od 50 do 76 godina, hospitaliziranih u Specijalističkoj bolnici Ministarstva unutarnjih poslova i uprave sv. Ivana Pavla II, koji su zadovoljavali određene kriterije. Kvalifikacija za program tele-rehabilitacije uzela je u obzir procjenu tolerancije na vježbanje, dispneje, umora, funkcije ventilacije pluća i saturacije. Program je uključivao vježbe prilagođene individualnim potrebama pacijenata.
Rezultati. Analiza rezultata provedena korištenjem softvera XLSTAT 2021.2.2 pokazala je statistički značajne razlike između spirometrijskih vrijednosti prije i nakon rehabilitacije. Slično tome, značajno poboljšanje primijećeno je u rezultatima testa hodanja na 6 minuta i saturacije krvi. Program tele-rehabilitacije pokazao se učinkovitim u poboljšanju respiratornih zdravstvenih parametara kod pacijenata s KOPB.
Zaključci:
Program tele-rehabilitacije poboljšava funkciju ventilacije pluća kod osoba s KOPB. Smanjuje osjećaj dispneje, umanjuje umor, poboljšava SpO2 i povećava toleranciju na vježbanje, što demonstrira korisne učinke primijenjene rehabilitacije.
Dobiveni rezultati potiču daljnja istraživanja na reprezentativnoj grupi s korištenjem randomizacije.
Ključne riječi:
Tele-rehabilitacija, KOPB
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Download the article for free in English

Zmiany w równowadze ciała spowodowane narażeniem na urazy – badania wieloośrodkowe

Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Krzysztof Konior, Anna Walińska, Kinga Gonta, Elżbieta Szkiler, Milena Kraft, Alina Kirpichnikova, Karolina Trąbska, Anna Parus, Tomasz Kupc, Malwina Waleryn-Sagun, Anna Szadkowska, Rafał Mosur, Kamila Mosur, Damian Szyguła, Nicola Książek, Małgorzata Barszczewska, Patrycja Janta, Aneta Mandrosa, Joanna Jarosławska, Klaudia Smolińska, Marta Szewczyk, Agnieszka Byszewska, Anna Morzyńska, Marzena Tuszkowska, Barbara Wrocławska-Tuszkowska, Marek Gapiński, Tomasz Kowalik, Karolina Adamska, Katarzyna Pawliwiec, Jan Głodowski, Konrad Kijak, Małgorzata Kowacka, Danuta Lietz-Kijak

Aleksandra Bitenc-Jasiejko, Krzysztof Konior, Danuta Lietz-Kijak et al – Changes in body balance due to exposure to trauma – multi-center studies. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 313-326

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20Bb3T

Streszczenie
Cel. Celem badania było ocenienie wpływu doświadczonego przez osobę zdarzenia traumatycznego na równowagę posturalną i biomechaniczne parametry chodu.
Metodologia badania. Badanie objęło 31 osób (n = 100%), w tym 22 kobiety (nk% = 70.97%) i 9 mężczyzn (nm% = 29.03), w wieku 29-60 lat. Z badania wykluczono osoby z chorobami i dysfunkcjami wpływającymi na równowagę ciała i wzorzec chodu.
Testy równowagi i chodu przeprowadzono przy użyciu pedobarografii (pedobarograf mod. EPS R2, oprogramowanie Biomech Studio v2). Test równowagi przeprowadzano w pozycji stojącej, przez 20 sekund, z próbkowaniem co 1 ms (milisekundę) – liczba próbek podczas jednego testu wynosi 20,000. Testy oceny równowagi i chodu przeprowadzono dwukrotnie. Test I obejmował testowanie w neutralnych warunkach, Test II obejmował testowanie w warunkach, w których osoba była narażona na doświadczone w przeszłości przez siebie zdarzenie traumatyczne (tzw. ekspozycja na “doświadczone traumy”).
Wyniki. Uzyskane wyniki badań wpływu ekspozycji na doświadczone traumy na równowagę ciała podczas stania wykazały istotne różnice w wahaniach ciała w najważniejszych parametrach oceny stabilometrycznej.
Uzyskane wyniki badań wpływu ekspozycji na traumę na chód osoby nie wykazały istotnych różnic między testem w neutralnych warunkach a testem podczas ekspozycji.
Wnioski. (1) Ekspozycja na doświadczone przez osobę traumy znacząco wpływa na równowagę ciała w pozycji stojącej. (2) Badania nie wykazały wpływu ekspozycji na doświadczone traumy na chód osoby w zakresie czasu kontaktu stóp z podłożem oraz na wartości maksymalnego i średniego ciśnienia; Obszar płaszczyzny, na której stopy są umieszczone na podłożu, zmienia się znacząco przed i po ekspozycji na doświadczone traumy. (3) W badaniach wpływu traumy na postawę ciała należy uwzględnić szczegółowe wyniki badań zakresu fluktuacji COP w każdej płaszczyźnie – badanie wykazało, że analiza tylko średnich wyników może znacząco wskazywać błędny wynik w ocenie równowagi ciała.

Słowa kluczowe
stres, trauma, PTSD, równowaga ciała, chód, stabilometria, pedobarografia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zastosowanie fizjoterapeutycznej terapii ozonowej w chorobach przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej – przegląd literatury wsparty własnymi obserwacjami

Diana Masłyk, Małgorzata Mazurek-Mocho, Izabela Barczyk, Natalia Walczuk, Angelika Rusińska, Natalia Sadowska, Maria Pawlak, Michał Rojewski, Danuta Lietz-Kijak

Diana Masłyk, Małgorzata Mazurek-Mocho, Izabela Barczyk, Natalia Walczuk, Angelika Rusińska, Natalia Sadowska, Maria Pawlak, Michał Rojewski, Danuta Lietz-Kijak – The usage of physiotherapeutic ozone therapy in periodontal and oral mucosal diseases – a review of the literature, supported by own observations. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 197-204

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20B4l4

Streszczenie
Wprowadzenie. Stosowanie innowacyjnych metod terapeutycznych w dziedzinie stomatologii jest stale badane w celu znalezienia skutecznych i bezpiecznych strategii leczenia chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej. W ostatnich latach terapia ozonowa stała się przedmiotem wzmożonego zainteresowania ze względu na potencjalne korzyści w terapii dentystycznej. Ozon, trójtlen, zyskał uznanie jako alternatywna forma terapii, która może wpłynąć na zmiany patologiczne w jamie ustnej dzięki swoim właściwościom antybakteryjnym i przeciwgrzybiczym.
Cel badania. Celem tego przeglądu literatury jest ocena skuteczności terapii ozonowej w leczeniu stomatologicznym, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na choroby przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej, a także regenerację tkanek i redukcję mikroorganizmów patogennych w jamie ustnej.
Materiały i metody. Przeprowadzono systematyczny przegląd międzynarodowej literatury opublikowanej między 2000 a 2023 rokiem. Analiza obejmowała bazy danych elektronicznych, takie jak PubMed, Google Scholar i EBSCO, z zamiarem zebrania i przeanalizowania wyników badań. Wybór prac naukowych dokonano, biorąc pod uwagę różnorodność tematów, rygor metodologiczny i przestrzeganie zasad etyki badawczej. W celu zidentyfikowania publikacji, które spełniały ustalone kryteria selekcji, wykorzystano wieloetapowy proces oceny, poddając wybrane prace krytycznej ocenie.
Wnioski. Stosowanie terapii ozonowej to obszerny obszar badań naukowych, podlegający ciągłej analizie, gdzie wyniki nie zawsze są jednomyślne. W ostatnich latach odnotowano znaczące zaangażowanie ozonu (O3) w dziedzinie periodontologii i innych dyscyplinach stomatologicznych. Efekty ozonu i jego potencjał terapeutyczny są przedmiotem szczegółowych badań naukowych mających na celu zrozumienie mechanizmów biologicznych i potwierdzenie skuteczności tej formy terapii.
Słowa kluczowe: ozon; terapia ozonowa; zastosowania terapeutyczne; utleniacze; dezynfekcja stomatologiczna; medycyna jamy ustnej; fizjoterapia w stomatologii, choroby przyzębia, choroby błony śluzowej jamy ustnej

Słowa kluczowe
ozon, terapia ozonowa, zastosowania terapeutyczne, utleniacze, dezynfekcja stomatologiczna, medycyna jamy ustnej, fizjoterapia w stomatologii, choroby przyzębia, choroby błony śluzowej jamy ustnej

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Suradnja fizioterapeuta i stomatologa u liječenju pacijenata s funkcionalnim poremećajima žvačnog sustava – anketno istraživanje

Marta Grzegocka, Małgorzata Marjańska, Małgorzata Kowacka, Konrad Kijak, Helena Gronwald, Piotr Skomro, Adam Andrzej Garstka, Danuta Lietz-Kijak

Marta Grzegocka, Małgorzata Marjańska, Małgorzata Kowacka, Konrad Kijak, Helena Gronwald, Piotr Skomro, Adam Andrzej Garstka, Danuta Lietz-Kijak – The cooperation between physiotherapist and dentist in treatment of patient with functional disorders of the masticatory system – questionnaire survey. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 69-74

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20Bm5D

Sažetak
Uvod. Iskustvo stečeno od strane stomatologa i fizioterapeuta u području disfunkcije organa za žvakanje u odnosu na tijelo kao cjelinu potvrđuje uvjerenje da problem poremećaja motoričkog sustava organa za žvakanje nije lokalni problem. Stoga, liječenje ovakve vrste bolesti ne bi trebalo biti ograničeno samo na rekonstrukciju statičkog i dinamičkog okluzije koristeći konzervativne, ortodontske ili protetske metode, zanemarujući odgovarajuću mobilizaciju mišićno-koštane, fascijalne, osteoartikularne lance povezane s cervikalnim dijelom i daljnjim dijelovima kralježnice. Ograničavanje dijagnoze i terapije funkcionalnih poremećaja samo na elemente stomatognatnog sustava može generirati još veće tegobe i bolesti kod pacijenta.
Velik raspon simptoma povezanih sa stomatognatnim sustavom, uzrokujući neugodnu bol i emocionalne poremećaje, određuje pacijente da traže pomoć od mnogih specijalista, uključujući: otorinolaringologa, neurologa ili fizioterapeuta. Pacijent ima šansu izliječiti ove zdravstvene probleme, pod uvjetom da cijeli tim rehabilitacije radi: stomatolog, fizioterapeut, psiholog i logoped specijaliziran za disfunkcije žvačnog sustava.
Cilj studije. Cilj studije bio je odrediti potrebe za uspostavljanjem suradnje između fizioterapeuta i stomatologa u liječenju pacijenata s funkcionalnim poremećajima žvačnog sustava.
Materijal i metode. Istraživanje je provedeno među 28 fizioterapeuta iz Zapadnopomorske vojvodine. Dijagnostički alat koji je korišten bio je intervju upitnik, koji sadrži niz pitanja o uvjetima i kvaliteti uspostavljanja suradnje s stomatologom u upravljanju pacijentima upućenim na fizioterapijske tretmane za liječenje poremećaja u stomatognatnom sustavu.
Zaključci. Postojeće fizioterapijske metode skraćuju trajanje bolesti, npr. putem masaža, manualne terapije (terapija okidačkih točaka, mobilizacija, post-izometrijsko opuštanje mišića), fizikalnih tretmana (ultrazvuk, biostimulacijski laser, krioterapija, svjetlosna terapija, magnetsko polje) i vježbi (relaksacija, stabilizacija, propriocepcija), koje pacijent izvodi pod nadzorom terapeuta, a zatim sam kod kuće. Postizanje pozitivnih učinaka u liječenju pacijenata sa žvačnim poremećajima zahtijeva stalnu suradnju između stomatologa i fizioterapeuta. Samo sveobuhvatan, holistički dijagnostički i terapeutski pristup je uvjet za učinkovito liječenje.
Ključne riječi
fizioterapeut, stomatolog, žvačni sustav
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Download the article for free in English

1 2 3