Tag: Dyah Intania Sari

Wpływ dodatkowego treningu proprioceptywnego torowania nerwowo-mięśniowego (PNF) w połączeniu z rutynowym rozciąganiem na zwinność u sportowców z porażeniem mózgowym

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing – Effect of additional proprioceptive neuromuscular facilitation training to routine stretching exercises on agility in athletes with cerebral palsy–  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 33-40

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431GV4N

Streszczenie
Wprowadzenie. Aktywność fizyczna i sport zyskują coraz większą popularność wśród osób z porażeniem mózgowym (CP), zarówno w sporcie wyczynowym, jak i w rehabilitacji. Nierównowaga mięśniowa, ograniczenie ruchomości stawów i wzmożone napięcie mięśniowe zwiększają ryzyko urazów kończyn i skutkują obniżoną zwinnością u sportowców z CP. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) to technika rozciągania, która może zwiększać elastyczność mięśni, szczytowy moment siły oraz zakres ruchu czynny (AROM) i bierny (PROM). PNF jest powszechnie stosowane w rehabilitacji osób z CP w celu poprawy zakresu ruchu i siły mięśniowej.
Cel. Ocena wpływu zastosowania dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF, w połączeniu z rutynowym rozciąganiem, na zwinność sportowców z CP.
Metody. Badanie przeprowadzono w Centrum Treningowym Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC) Indonezji. Udział wzięło 24 sportowców z CP, którzy zostali losowo podzieleni na dwie grupy: grupa badawcza (n = 12) wykonywała ćwiczenia rozciągające PNF oraz rutynowe rozciąganie 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie, a grupa kontrolna (n = 12) wykonywała jedynie rutynowe ćwiczenia rozciągające. Zwinność oceniano za pomocą Zmodyfikowanego Testu Zwinności przed i po interwencji.
Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę wyników w Zmodyfikowanym Teście Zwinności: grupa badawcza (p = 0,00), grupa kontrolna (p = 0,02). Grupa badawcza osiągnęła większy efekt (Cohen’s d = 1,43) niż grupa kontrolna (Cohen’s d = 0,79). Różnica w delcie czasu między grupami była statystycznie istotna.
Wnioski. Zastosowanie dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF istotnie poprawia wyniki w teście zwinności u sportowców z CP.
Słowa kluczowe
torowanie nerwowo-mięśniowe, zwinność, zmodyfikowany test zwinności, sportowcy z porażeniem mózgowym
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ włączenia rozciągania metodą proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania (PNF) do standardowych rutyn rozciągających na równowagę dynamiczną sportowców z porażeniem mózgowym

Nieko Caesar Agung Martino, Rwahita Satyawati, Dyah Intania Sari, Dewi Masrifah Ayub, Diah Indriani

Nieko Caesar Agung Martino, Rwahita Satyawati, Dyah Intania Sari, Dewi Masrifah Ayub, Diah Indriani – Impact of incorporating proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) stretching into standard stretching routines on the dynamic balance of athletes with cerebral palsy –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 164-171

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1HL1F

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem niniejszego badania jest analiza wpływu dodania technik rozciągania metodą proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania (PNF) do standardowego treningu na równowagę dynamiczną sportowców z porażeniem mózgowym.
Metody. Uczestnikami badania było 24 sportowców (kobiety i mężczyźni) z rozpoznanym porażeniem mózgowym, trenujących w ośrodku szkoleniowym Indonezyjskiego Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC), w wieku od 18 do 40 lat. Zostali oni podzieleni na grupę eksperymentalną (n = 12), wykonującą standardowe ćwiczenia rozciągające wraz z rozciąganiem metodą PNF, oraz grupę kontrolną (n = 12), wykonującą jedynie standardowe ćwiczenia rozciągające. Obie grupy otrzymywały interwencję 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie. Równowaga dynamiczna była mierzona za pomocą testu marszu na 5 metrów (5MWT) przy komfortowym i maksymalnym tempie marszu, przed i po interwencji.
Wyniki. Zaobserwowano istotną poprawę wyników testu równowagi dynamicznej w grupie eksperymentalnej zarówno przy komfortowym tempie marszu (p = 0,005), jak i przy maksymalnej prędkości (p = 0,014). W grupie kontrolnej również odnotowano istotną poprawę przy komfortowym tempie (p = 0,006) oraz maksymalnej prędkości (p = 0,025). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic między grupami w wynikach testu równowagi dynamicznej (5MWT) przy żadnym z temp marszu.
Wnioski. Zarówno ćwiczenia rozciągające z zastosowaniem techniki proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania, jak i standardowe ćwiczenia rozciągające, są skuteczne w poprawie równowagi dynamicznej i dają porównywalne rezultaty.
Słowa kluczowe
stretching, proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie, równowaga dynamiczna, porażenie mózgowe, sportowcy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim