Tag: jakość życia

Multidimenzionalni učinci treninga usmjerenog na dvostruke zadatke dodanog strukturiranoj neurološkoj rehabilitaciji kod osoba s kroničnim moždanim udarom: randomizirano kontrolirano ispitivanje

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov, Serhat Beytekin, Yusuf Ciftci, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Tugba Sahbaz, Hatice Kubra Asik

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov et al. – Multidimensional effects of dual-task-focused training added to structured neurological rehabilitation in individuals with chronic stroke: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 93-100

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFAYV72

Sažetak
Cilj. Cilj ovog randomiziranog kontroliranog ispitivanja bio je istražiti multidimenzionalne učinke vježbi usmjerenih na dvostruke zadatke dodanih strukturiranoj neurološkoj rehabilitaciji na ravnotežu, mobilnost, anksioznost, kognitivnu funkciju i kvalitetu života kod osoba s kroničnim moždanim udarom。
Materijal i metode. U ovom randomiziranom kontroliranom ispitivanju s zaslijepljenim procjeniteljem sudjelovalo je 40 osoba s kroničnim moždanim udarom, raspoređenih u dvije skupine. Obje skupine primale su šest tjedana strukturirane neurološke rehabilitacije, dok je eksperimentalna skupina dodatno provodila trening dvostrukih zadataka. Ravnoteža, brzina hoda, mobilnost, anksioznost, verbalna fluentnost, kognitivna funkcija i kvaliteta života procijenjeni su prije i nakon terapije。
Rezultati. Početne demografske i kliničke karakteristike bile su slične između skupina. U usporedbi s kontrolnom skupinom, skupina s dvostrukim zadacima pokazala je značajno veća poboljšanja u mobilnosti, anksioznosti i kvaliteti života, s posebno izraženim napretkom u anksioznosti i kvaliteti života. Obje skupine pokazale su poboljšanja u ravnoteži i kognitivnoj funkciji, pri čemu su neki pokazatelji bili u korist kontrolne skupine. Nije utvrđena značajna razlika između skupina u brzini hoda。
Zaključci. Dodavanje treninga dvostrukih zadataka strukturiranoj neurološkoj rehabilitaciji donosi značajne koristi u mobilnosti, anksioznosti i kvaliteti života kod osoba s kroničnim moždanim udarom. Varijabilnost u rezultatima ravnoteže i kognitivnih funkcija ukazuje na potrebu za daljnjim istraživanjima radi utvrđivanja optimalnih protokola i dugoročnih učinaka。

Ključne riječi
trening dvostrukih zadataka, kronični moždani udar, kvaliteta života, kognitivna funkcija, ravnoteža

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Procjena učinkovitosti fizioterapije i njezin utjecaj na kvalitetu života žena sa stresnom urinarnom inkontinencijom

Agata Kwiatkowska, Anna Czarniecka, Anna Mickiewicz

Agata Kwiatkowska, Anna Czarniecka, Anna Mickiewicz – Evaluation of the effectiveness of physiotherapy and its impact on the quality of life of female patients with stress urinary incontinence –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 6-15

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFA73KJ

Sažetak
Cilj istraživanja. Cilj ovog istraživanja bio je procijeniti učinkovitost fizioterapijskog liječenja, s posebnim naglaskom na vježbe mišića zdjeličnog dna, u skupini žena sa stresnom urinarnom inkontinencijom (SUI).
Materijal i metode. Primijenjen je prije–poslije intervencijski dizajn bez kontrolne skupine. U istraživanje je uključeno 18 žena u dobi od 26 do 50 godina. Uključene su žene s urodinamski i ginekološki potvrđenom stresnom urinarnom inkontinencijom koje su bile kandidatkinje za konzervativno liječenje. Fizioterapiju je provodio iskusni uroginekološki fizioterapeut. Učinkovitost liječenja procijenjena je na temelju promjena u rezultatima UDI-6 i IIQ-7 prije i nakon intervencije.
Rezultati. Statistička analiza pokazala je značajne razlike prije i nakon fizioterapijskog programa u ukupnim rezultatima UDI-6 upitnika, kao i u pojedinačnim pitanjima unutar UDI-6 upitnika u ispitivanoj skupini (p<0.001). Također su utvrđene značajne razlike prije i nakon fizioterapijskog programa u ukupnim rezultatima IIQ-7 upitnika i u pojedinačnim pitanjima unutar IIQ-7 upitnika (p<0.001). U ispitivanoj skupini uočeno je klinički značajno poboljšanje. Prosječni rezultat UDI-6 smanjio se za približno 75 % (s 54,40 na 13,43), a rezultat IIQ-7 za približno 76 % (sa 76,11 na 18,50) nakon završetka fizioterapijskog programa, što upućuje na visoku učinkovitost intervencije.
Zaključci. Provedeni fizioterapijski program, s posebnim naglaskom na vježbe mišića zdjeličnog dna, u skupini žena sa stresnom urinarnom inkontinencijom pridonio je značajnom smanjenju težine simptoma i poboljšanju kvalitete života pacijentica.

Ključne riječi
fizioterapija, vježbe zdjeličnog dna, kvaliteta života, stresna urinarna inkontinencija

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Jakość życia, stopień samodzielności i dolegliwości bólowe u dorosłych pacjentów z MPD leczonych metodą Vojty – opis przypadków

Edyta Ciesielska, Michał Olba, Anna Mickiewicz

Edyta Ciesielska, Michał Olba, Anna Mickiewicz – Quality of life, level of independence and pain symptoms in adult patients with cerebral palsy treated with the Vojta method – case reports –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 66-75

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431F2A6

Streszczenie
Cel pracy. Celem niniejszej pracy była ocena wpływu terapii metodą Vojty na jakość życia, stopień samodzielności oraz dolegliwości bólowe u dorosłych pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD).
Podstawowe założenia. Mózgowe porażenie dziecięce (MPD) to grupa zaburzeń spowodowanych uszkodzeniem rozwijającego się mózgu w okresie prenatalnym i noworodkowym, wpływających na rozwój motoryczny, napięcie mięśniowe i postawę ciała. Zaburzenia motoryczne w MPD często towarzyszą zaburzenia sensoryczne, percepcyjne, poznawcze, komunikacyjne i behawioralne, a także padaczka. Pomimo postępów w opiece prenatalnej i okołoporodowej, ogólna częstość występowania MPD pozostaje stabilna od ostatnich 40 lat. Funkcjonalne zdolności dorosłych z MPD w codziennym życiu zależą od nasilenia objawów i obecności współistniejących schorzeń. Osoby te mogą funkcjonować z pełną niezależnością w codziennych czynnościach, częściową zależnością lub wymagać całodobowej opieki. Ból jest jednym z najczęściej zgłaszanych problemów przez dorosłych z MPD i negatywnie wpływa na ich funkcjonowanie.
Jednym z wiodących podejść terapeutycznych stosowanych w leczeniu MPD jest metoda Vojty. Terapia ta była z powodzeniem stosowana od wielu lat u dzieci z MPD, a także u zdrowych dorosłych i dorosłych ze stwardnieniem rozsianym. Jednak nikt jeszcze nie ocenił możliwości jej zastosowania u dorosłych z MPD. Dlatego autorzy tego artykułu podjęli próbę zastosowania elementów terapii metodą Vojty u dorosłych pacjentów z MPD i oceny jej potencjalnego wpływu na jakość ich życia, stopień samodzielności oraz dolegliwości bólowe.
Słowa kluczowe
jakość życia, stopień samodzielności, dolegliwości bólowe, mózgowe porażenie dziecięce, terapia wg Vojty
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ stopniowanego treningu chodzenia tyłem na bieżni na siłę i masę mięśnia czworogłowego uda oraz jakość życia po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego: randomizowane badanie kontrolowane

Diker Dev Joshi, Vikram Shetty, Pravin Aaron, Dhanesh Kumar KU

Diker Dev Joshi, Vikram Shetty, Pravin Aaron, Dhanesh Kumar KU – Effects of graded backward treadmill training on quadriceps strength, quadriceps muscle mass, and quality of life after anterior cruciate ligament reconstruction: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 18-25

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431Z4K7

Streszczenie
Wprowadzenie. Rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego (ACL) często wiąże się z utrzymującym się osłabieniem mięśnia czworogłowego uda oraz obniżeniem jakości życia. Stopniowany trening chodzenia tyłem na bieżni mechanicznej jest postrzegany jako obiecująca interwencja wspomagająca rehabilitację nerwowo-mięśniową.
Cel. Ocena wpływu stopniowanego treningu chodzenia tyłem na bieżni na siłę mięśnia czworogłowego uda, jego masę mięśniową oraz jakość życia u osób po rekonstrukcji ACL.
Materiał i metody. W badaniu uczestniczyło 60 osób (w wieku 18–45 lat) po rekonstrukcji ACL z wykorzystaniem przeszczepu z mięśnia półścięgnistego, które losowo przydzielono do pięciu grup (A–E; n = 12 w każdej grupie). Grupy A–D realizowały trening chodzenia tyłem na bieżni przy nachyleniu odpowiednio 0°, 5°, 10° i 15°. Grupa E stanowiła grupę kontrolną i uczestniczyła w standardowym programie rehabilitacji. Trening prowadzono przez 20 minut na sesję, trzy razy w tygodniu, przez cztery tygodnie. Oceniano siłę mięśnia czworogłowego (za pomocą dynamometru), masę mięśniową (badanie ultrasonograficzne) oraz jakość życia (kwestionariusze IKDC i ACL-QOL). Analizę statystyczną przeprowadzono z wykorzystaniem analizy wariancji (ANOVA) oraz testów nieparametrycznych.
Wyniki. We wszystkich grupach odnotowano poprawę siły mięśnia czworogłowego, jego masy oraz jakości życia po zakończeniu interwencji. Największy średni przyrost siły mięśniowej zaobserwowano w grupie B, natomiast grupa D wykazała największe zwiększenie masy mięśniowej oraz najwyższą poprawę wyników jakości życia. Istotne różnice między grupami stwierdzono na etapie badania wyjściowego w zakresie siły mięśniowej (p < 0,001) oraz w badaniu końcowym w odniesieniu do masy mięśniowej ocenianej ultrasonograficznie (p = 0,010), wyników IKDC (p = 0,033) oraz ACL-QOL (p = 0,016).
Dyskusja. Wyniki badania wskazują, że trening chodzenia tyłem na bieżni prowadzi do poprawy siły i masy mięśnia czworogłowego uda oraz jakości życia niezależnie od zastosowanego nachylenia. Największe przyrosty siły w grupie B sugerują, że umiarkowane nachylenie może być optymalne dla zwiększania zdolności generowania siły mięśniowej, natomiast wyraźniejsze zmiany masy mięśniowej i jakości życia w grupie D wskazują, że większe nachylenia mogą sprzyjać hipertrofii mięśniowej oraz poprawie funkcjonowania psychospołecznego.
Wnioski. Stopniowany trening chodzenia tyłem na bieżni po rekonstrukcji ACL istotnie poprawia masę mięśnia czworogłowego uda oraz jakość życia, przy czym większe nachylenia wykazują silniejsze działanie. Konieczne są dalsze badania w celu oceny długoterminowych efektów oraz określenia optymalnych parametrów treningu.
Słowa kluczowe
więzadło krzyżowe przednie, chodzenie tyłem na bieżni, rehabilitacja, siła mięśnia czworogłowego uda, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Jakość życia kobiet praktykujących jogę a bóle szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego odcinka kręgosłupa, satysfakcja seksualna i zaburzenia snu z uwzględnieniem aspektu dietetycznego

Mariola Radzińska, Kamil Góral,Bartosz Aniśko, Idzi Siatkowski, Małgorzata Wójcik

Mariola Radzińska, Kamil Góral,Bartosz Aniśko, Idzi Siatkowski, Małgorzata Wójcik – Quality of life of women practicing yoga versus cervical and lumbosacral spine pain, sexual satisfaction and sleep disturbance with the inclusion of dietary aspect –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 6-11

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431W2T8

Streszczenie
Wprowadzenie. Pojęcie jakości życia ma charakter wielowymiarowy i zależy od czynników obiektywnych, tj. zdrowie fizyczne i psychiczne, subiektywnych związanych z satysfakcją i osiąganiem celów. Zespoły bólowe szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego odcinka kręgosłupa mogą znacznie obniżać jakość życia, prowadząc do zaburzeń snu i ograniczeń funkcjonalnych.
Cel. Celem niniejszego badania jest ustalenie, czy praktykowanie jogi może przyczynić się do poprawy jakości życia kobiet poprzez zmniejszenie bólu kręgosłupa i jego wpływu na sen oraz satysfakcję seksualną.
Materiały i metody. Niniejsze badanie przeprowadzono wśród 42 zdrowych kobiet (średnia wieku: 47,64 lat; BMI: 23,44), które praktykowały jogę przez co najmniej rok. Uczestniczki wypełniły standardowe kwestionariusze oceniające jakość życia (WHOQOL-BREF), satysfakcję seksualną (SSS-W-R15), niepełnosprawność związaną z bólem lędźwiowo-krzyżowym (Oswestry Disability Index, ODI) i bólem szyjnym (Neck Disability Index, NDI) oraz stopień bezsenności (Insomnia Severity Index, ISI).
Wyniki. Badanie wykazało, że ból szyi (NDI) miał znaczący wpływ na jakość życia kobiet uprawiających jogę (p = 0,0264). Natomiast ból lędźwiowo-krzyżowy (ODI, p = 0,0974) i bezsenność (ISI, p = 0,322) nie wykazały znaczącego wpływu. Korelacja między WHOQOL-BREF a NDI wykazała umiarkowanie ujemną zależność (r = -0,42, p < 0,05). Analiza regresji liniowej wykazała, że żadna ze zmiennych nie miała znaczącego wpływu na jakość życia (p > 0,05).
Wnioski. Niepełnosprawność kręgosłupa szyjnego spowodowana bólem ma wpływ na jakość życia kobiet uprawiających jogę.
Słowa kluczowe
joga, jakość życia, bóle kręgosłupa, satysfakcja seksualna, bezsenność
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Częstość występowania obturacyjnego bezdechu sennego i jego związek z jakością życia wśród pracowników ochrony zdrowia. Badanie przekrojowe

R. Jayabharathi, S. Ramachandran, N. Senthil Kumar, Jibi Paul

R. Jayabharathi, S. Ramachandran, N. Senthil Kumar, Jibi Paul – Prevalence of obstructive sleep apnea and its association with quality of life among healthcare professionals. A cross-sectional study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 348-354

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D191BFO

Streszczenie
Wprowadzenie. Obturacyjny bezdech senny (OSA) to powszechne zaburzenie snu, charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami zamknięcia górnych dróg oddechowych podczas snu, co prowadzi do obniżonej jakości snu i nadmiernej senności w ciągu dnia. Pracownicy ochrony zdrowia, ze względu na wymagające godziny pracy i system zmianowy, są szczególnie narażeni na OSA, co może wpływać na ich zdrowie, samopoczucie i jakość świadczonej opieki.
Cel. Określenie częstości występowania OSA wśród pracowników ochrony zdrowia z niską jakością snu oraz ocena jego wpływu na jakość życia.
Metody. Przeprowadzono badanie przekrojowe wśród 308 stażystów klinicznych z trzech prywatnych uczelni medycznych w Chennai. Uczestników z niską jakością snu (PSQI ≥ 5) badano pod kątem ryzyka OSA za pomocą kwestionariusza STOP-Bang, senności dziennej za pomocą Skali Senności Epworth (ESS) oraz jakości życia za pomocą ankiety SF-12. Dane analizowano przy użyciu programu SPSS w wersji 11, stosując analizę korelacji i regresję logistyczną do identyfikacji predyktorów wysokiego ryzyka OSA.
Wyniki. U znaczącej części uczestników stwierdzono wysokie ryzyko OSA (STOP-Bang ≥ 5). Wyższe ryzyko OSA istotnie wiązało się ze zwiększoną sennością dzienną (ESS), gorszą jakością snu (PSQI) oraz niższymi wynikami w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego (SF-12). Analiza regresji logistycznej wykazała, że istotnymi predyktorami wysokiego ryzyka OSA były BMI oraz wynik w skali ESS.
Wnioski. OSA jest częsty wśród pracowników ochrony zdrowia z niską jakością snu i wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania w ciągu dnia oraz niższą jakością życia. Wczesna identyfikacja i interwencje są kluczowe dla poprawy dobrostanu i utrzymania bezpiecznej, skutecznej opieki nad pacjentem.
Słowa kluczowe
obturacyjny bezdech senny, pracownicy ochrony zdrowia, bezdech senny, nawyki senne, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie przezskórnej stymulacji nerwu piszczelowego z przezskórną elektryczną stymulacją nerwów w zakresie bólu i jakości życia w pierwotnym bolesnym miesiączkowaniu

Yuktha N, Kamalakannan M, Bharathi Ravichandran, Tamilselvan Ravichandran, Srikanth V, Praveen Vasanthan Murugan

 

Yuktha N, Kamalakannan M, Bharathi Ravichandran, Tamilselvan Ravichandran, Srikanth V, Praveen Vasanthan Murugan – Comparison of transcutaneous tibial nerve stimulation and transcutaneous electrical nerve stimulation on pain and quality of life in primary dysmenorrhea –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 43-52

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19CE53

Streszczenie
Wprowadzenie. Bolesne miesiączkowanie, charakteryzujące się bolesnymi skurczami menstruacyjnymi, dotyka znaczącego odsetka młodych kobiet, powodując znaczny dyskomfort i zakłócenia w codziennym funkcjonowaniu. Wyróżnia się pierwotne bolesne miesiączkowanie, niezwiązane z żadnymi chorobami ginekologicznymi, oraz wtórne, związane z rozpoznawalnymi patologiami miednicy. Pierwotne bolesne miesiączkowanie wynika zazwyczaj ze skurczów macicy wywoływanych przez prostaglandyny i może znacząco wpływać na jakość życia (QoL) osób nią dotkniętych.
Cel. Celem niniejszego badania jest porównanie skuteczności przezskórnej stymulacji nerwu piszczelowego (TTNS) i przezskórnej elektrycznej stymulacji nerwów (TENS) w zmniejszaniu bólu i poprawie jakości życia u młodych kobiet z pierwotnym bolesnym miesiączkowaniem.
Metoda. Badanie dwunastotygodniowe objęło 80 uczestniczek w wieku 18–25 lat z rozpoznanym pierwotnym bolesnym miesiączkowaniem, bez patologii miednicy. Uczestniczki zostały podzielone na dwie grupy, którym odpowiednio zastosowano TENS lub TTNS. Wskaźnikami oceny efektów były skala NPRS oraz Kwestionariusz Dolegliwości Menstruacyjnych, służące do oceny bólu i jakości życia przed i po interwencji.
Wyniki. Badanie wykazało istotne statystycznie zmniejszenie natężenia bólu (p < 0,0001) oraz poprawę jakości życia (p < 0,0001) po zakończeniu interwencji, co potwierdza skuteczność obu metod.
Wnioski. Badanie dostarcza dowodów na skuteczność TENS i TTNS w leczeniu objawów pierwotnego bolesnego miesiączkowania. Zaobserwowana redukcja bólu i poprawa jakości życia wskazują na potencjał tych interwencji jako wartościowych elementów terapii tej dolegliwości.
Słowa kluczowe
TENS, TTNS, pierwotne bolesne miesiączkowanie, redukcja bólu, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ krioterapii miejscowej na zmianę temperatury stawu skokowego u osób z przewlekłą jego niestabilnością

Bartosz Pańczyszak, Katarzyna Bogacz, Łukasz Mączka, Danuta Lietz-Kijak, Jacek Łuniewski, Anna Szczegielniak, Jan Szczegielniak

 

Bartosz Pańczyszak et al. – The effect of local cryotherapy on temperature changes in the ankle joint in individuals with chronic ankle instability –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 172-177

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1ON2V

Streszczenie
Cel Pracy. Celem niniejszej pracy jest ocena wpływu krioterapii miejscowej na zmianę temperatury stawu skokowego. Dodatkowo oceniono subiektywnie funkcję tego stawu u osób z przewlekłą niestabilnością oraz u osób zdrowych.
Materiał i metody. Grupa z przewlekłą niestabilnością stawu skokowego (CAI) liczyła 10 osób, natomiast zdrowa grupa kontrolna 22. W obydwu grupach temperaturę stawu skokowego badano w 4 punktach czasowych: 10 minut przed badaniami, bezpośrednio przed krioterapią, natychmiast po krioterapii, oraz 10 minut po zabiegu. Stan funkcjonalny stawu skokowego oceniano przy pomocy kwestionariusza FADI-Q.
Wyniki. Najniższą temperaturę zarejestrowano na ścięgnie Achillesa podczas pierwszego pomiaru, a grupa z CAI wykazała wyższą temperaturę ścięgna Achillesa przed rozpoczęciem badań. Grupa eksperymentalna uzyskała niższe wyniki w teście FADI-Q niż grupa kontrolna.
Wnioski.
1. Grupa z CAI wykazała wyższą temperaturę przyczepu końcowego ścięgna Achillesa przed rozpoczęciem badań.
2. Po 10 dniach od zabiegu temperatura skóry nie wróciła do wartości początkowej
3. Kwestionariusz FADI-Q wykazał, że grupa z przewlekłą niestabilnością stawu skokowego oceniła gorzej swój stan funkcjonalny.
Słowa kluczowe
stan funkcjonalny, jakość życia, osoby starsze, opieka instytucjonalna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Trening interwałowy o wysokiej intensywności u pacjentów z cukrzycą. Przegląd zakresowy

Muhammad Irfan Alhady, Farid Rahman

Muhammad Irfan Alhady, Farid Rahman – High-intensity interval training for patients with diabetes mellitus. A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 417-429

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DGAWB

Streszczenie
Wprowadzenie. Cukrzyca jest chorobą o rosnącym rozpowszechnieniu na całym świecie, mającą istotny wpływ na zdrowie publiczne. Skuteczne leczenie tej choroby przewlekłej wymaga odpowiednich strategii kontroli poziomu glukozy we krwi oraz poprawy ogólnego stanu zdrowia. Trening interwałowy o wysokiej intensywności wyłania się jako potencjalne podejście niefarmakologiczne w leczeniu cukrzycy.
Cel. Ocena skuteczności treningu interwałowego o wysokiej intensywności w poprawie kontroli glikemii, wrażliwości na insulinę oraz ogólnej sprawności fizycznej u pacjentów z cukrzycą. Celem było również określenie najskuteczniejszych protokołów tego typu treningu oraz przedstawienie rekomendacji dotyczących ich stosowania w leczeniu cukrzycy.
Materiał i metody. W niniejszym badaniu zastosowano metodę przeglądu zakresowego, której celem było znalezienie odpowiedzi na pytania badawcze dotyczące dostępnej literatury w tym obszarze. Zebrane artykuły zostały zsyntetyzowane z wykorzystaniem listy kontrolnej TIDIER, a ich wyszukiwanie odbywało się za pośrednictwem różnych baz danych.
Wyniki. Po przeprowadzeniu procesu selekcji artykułów, przedstawionego na rycinie 1, wybrano 35 odpowiednich publikacji. Szczegóły dotyczące populacji, interwencji, mierników wyników oraz ryzyka błędu systematycznego zawarto w tabeli 1.
Wnioski. Trening interwałowy o wysokiej intensywności stanowi realną i skuteczną strategię aktywności fizycznej w leczeniu cukrzycy, zwłaszcza typu 2, pod warunkiem stosowania odpowiednich protokołów. Konieczne są jednak dalsze badania w celu standaryzacji tych protokołów oraz oceny ich długoterminowych efektów.

Słowa kluczowe
cukrzyca, trening interwałowy o wysokiej intensywności, insulinooporność, kontrola glikemii, ciśnienie krwi, sprawność fizyczna, jakość życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie skuteczności ćwiczeń mobilizacyjnych vs. stabilizacyjnych w połączeniu z terapią TENS i treningiem mięśni dna miednicy w leczeniu bólu obręczy miednicznej

Nithyadarshini Nadar, Suriya Nedunchezhiyan, Kamalakannan M, Hariharan J, Snigdha Josyula, Priyanga Seemathan, Rajashri R

Nithyadarshini Nadar et al. – Comparative efficacy of mobilization vs. stabilization exercises combined with TENS therapy and pelvic floor muscle training in managing pelvic girdle pain –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 238-241

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DHXNY

Streszczenie
Wprowadzenie. Ból obręczy miednicznej (PGP) jest powszechnym i uciążliwym schorzeniem, zwłaszcza w okresie ciąży i po jej zakończeniu, często wymagającym indywidualnie dostosowanych interwencji terapeutycznych. Pomimo różnych dostępnych opcji leczenia, skuteczność porównawcza różnych podejść wieloskładnikowych nie została dostatecznie zbadana. Niniejsze badanie ocenia wpływ ćwiczeń mobilizacyjnych w połączeniu z przezskórną elektryczną stymulacją nerwów (TENS) oraz treningiem mięśni dna miednicy w porównaniu z ćwiczeniami stabilizacyjnymi stosowanymi razem z tymi samymi terapiami wspomagającymi.
Cel. Porównanie skuteczności tych dwóch strategii interwencyjnych w zmniejszaniu bólu, poprawie mobilności funkcjonalnej i stabilności miednicy oraz w podnoszeniu jakości życia u osób z PGP.
Metody. Osiemdziesięciu pacjentów z rozpoznanym PGP losowo przydzielono do dwóch grup. Grupa A wykonywała ćwiczenia mobilizacyjne, korzystała z terapii TENS i treningu mięśni dna miednicy, natomiast grupa B – ćwiczenia stabilizacyjne, również z terapią TENS i treningiem mięśni dna miednicy. Sześciotygodniowa interwencja obejmowała codzienne ćwiczenia i pięć sesji terapii TENS tygodniowo. Wskaźniki końcowe obejmowały nasilenie bólu (oceniane za pomocą wizualnej skali analogowej – VAS), mobilność funkcjonalną (wyniki kwestionariusza Pelvic Girdle Questionnaire), stabilność miednicy oraz jakość życia zgłaszaną przez pacjentów.
Wyniki. W grupie A zaobserwowano istotne zmniejszenie bólu (wartości VAS spadły z 4,1 do 2,6, p < 0,001) oraz poprawę mobilności funkcjonalnej (wyniki PGQ z 29,3 do 16,2, p < 0,001) w porównaniu z grupą B. Wskaźniki zgłaszane przez pacjentów, w tym satysfakcja, stabilność i jakość życia, były również istotnie lepsze w grupie A. Mimo że obie grupy odnotowały poprawę, ćwiczenia mobilizacyjne połączone z terapią TENS i treningiem mięśni dna miednicy okazały się bardziej skuteczne pod względem ogólnej efektywności.
Wnioski. Ćwiczenia mobilizacyjne w połączeniu z terapią TENS i treningiem mięśni dna miednicy zapewniają skuteczniejszą metodę leczenia PGP niż ćwiczenia stabilizacyjne przy zastosowaniu tych samych terapii wspomagających. Takie połączenie gwarantuje lepsze złagodzenie bólu, poprawę mobilności funkcjonalnej oraz wzrost ogólnej jakości życia, co potwierdza zasadność jego stosowania w praktyce klinicznej.
Słowa kluczowe
ból obręczy miednicznej, mięśnie dna miednicy, mobilizacja, stabilizacja, TENS, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2 3 … 5