Porównanie skuteczności terapii laserowej z ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnie dna miednicy i terapią interferencyjną w redukcji bólu dolnego odcinka pleców po porodzie

Jenifer Augustina S., Kamalakannan M, Dhanusia S, Bharathi Ravichandran

Jenifer Augustina S., Kamalakannan M, Dhanusia S, Bharathi Ravichandran – Comparing the effectiveness of laser therapy with pelvic floor strengthening exercises and interferential therapy in reducing postpartum low back pain –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 432-435

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C9HJ7

Streszczenie Tło. Ból dolnego odcinka pleców po porodzie jest powszechnie zgłaszanym dyskomfortem wśród kobiet i ma wieloczynnikową etiologię. Fizjoterapia w trakcie i po ciąży pomaga rozwiązać różne dolegliwości związane z ciążą i połogiem, które wpływają na codzienne funkcjonowanie matki. Cel. Celem badania jest porównanie skuteczności terapii laserowej z ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnie dna miednicy i terapią interferencyjną w redukcji bólu dolnego odcinka pleców po porodzie Metodologia. Badanie objęło 30 osób, które zostały wybrane na podstawie kryteriów włączenia i wykluczenia i losowo przydzielono do dwóch grup otrzymujących dwie interwencje fizjoterapeutyczne. Obu grupom zalecono stosowanie ciepłych okładów. Skala NPRS i indeks niepełnosprawności Oswestry zostały wykorzystane do analizy efektów interwencji, porównując nasilenie objawów związanych z bólem dolnego odcinka pleców przed i po zastosowaniu przydzielonego leczenia przez 4 tygodnie. Wyniki. Znaczące różnice w skali NPRS i indeksie ODI zauważono w obu grupach, wskazując na skuteczność zarówno terapii laserowej z ćwiczeniami, jak i IFT. Jednak terapia laserowa z ćwiczeniami była bardziej skuteczna w redukcji bólu i zapobieganiu dalszym dolegliwościom w porównaniu do IFT. Wnioski. Wnioski z badania stwierdzają, że zarówno terapia laserowa z ćwiczeniami, jak i IFT zmniejszyły nasilenie bólu, przy czym terapia laserowa z ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnie dna miednicy była porównywalnie bardziej skuteczna niż IFT.
Słowa kluczowe fizjoterapia, poporodowa, NPRS, indeks niepełnosprawności Oswestry, ćwiczenia wzmacniające
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Eksploracja długoterminowego wpływu interwencji PNF na zapalenie rozcięgna podeszwowego z ograniczoną dorsyflexją z wykorzystaniem wizualnej skali analogowej i miary zdolności stopy i kostki

Koteeswari Arumugam, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Praveenkumar R

Koteeswari Arumugam, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Praveenkumar R – Exploring the long-term impact of PNF interventions on plantar fascitis with restricted dorsiflexion using visual analogue scale and foot and ankle ability measure –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 322-327

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CRL9V

Streszczenie Wprowadzenie. Zapalenie rozcięgna podeszwowego to stan zapalny rozcięgna podeszwowego, dotykający zarówno osoby aktywne, jak i prowadzone siedzący tryb życia. Ograniczona dorsyflexja zwiększa napięcie, nasilając objawy. Diagnostyka obejmuje test Windlass, a PNF wydaje się obiecującą metodą leczenia, chociaż długoterminowe efekty wymagają dalszych badań. Cel badania. Celem tego prospektywnego badania podłużnego było zbadanie długoterminowej skuteczności i strategii utrzymania efektów po zastosowaniu technik proprioceptywnego torowania nerwowo-mięśniowego (PNF) u osób z zapaleniem rozcięgna podeszwowego i ograniczoną dorsyflexją, które są jednym z problemów dotykających społeczeństwo. Główne cele obejmowały ilościowe porównanie poziomu bólu, mobilności funkcjonalnej oraz przestrzegania przez pacjentów zaleconych strategii w długim okresie. Materiały i metody. Do badania włączono kohortę 120 uczestników z zapaleniem rozcięgna podeszwowego i ograniczoną dorsyflexją, którzy wcześniej zostali poddani interwencjom PNF. Oceny kontrolne przeprowadzano co trzy miesiące w okresie jednego roku. Poziom bólu mierzono za pomocą wizualnej skali analogowej (VAS), mobilność funkcjonalną oceniano za pomocą miary zdolności stopy i kostki (FAAM), a wyniki zgłaszane przez pacjentów były rejestrowane. Jakościowe spostrzeżenia dotyczące strategii utrzymania efektów uzyskano na podstawie dogłębnych wywiadów, obejmujących takie aspekty jak programy ćwiczeń domowych, modyfikacje stylu życia i przestrzeganie zaleceń. Wyniki. Analiza statystyczna wykazała istotną statystycznie (p < 0,05) redukcję poziomu bólu oraz poprawę mobilności funkcjonalnej w badanym okresie. Czynnik nawrotów był niższy niż wyjściowy, zaledwie 15% przypadków nawrotów. Analiza regresji logistycznej zidentyfikowała czynniki przyczyniające się do utrzymania wyników, w tym konsekwentne przestrzeganie zaleconych ćwiczeń domowych (p = 0,021) oraz proaktywne modyfikacje stylu życia (p = 0,035). Wnioski. Badanie wykazało, że techniki PNF skutecznie redukują ból, poprawiają mobilność oraz pozwalają na utrzymanie wyników w przypadku zapalenia rozcięgna podeszwowego z ograniczoną dorsyflexją, podkreślając znaczenie przestrzegania ćwiczeń oraz modyfikacji stylu życia.
Słowa kluczowe ograniczona dorsyflexja, długoterminowe wyniki, zapalenie rozcięgna podeszwowego, rozciąganie PNF metodą przytrzymaj-rozluźnij
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii laserowej w połączeniu z ćwiczeniami koncentrycznymi w redukcji bólu i poprawie funkcji u pacjentów z deformacją Haglunda – z wykorzystaniem oprogramowania PainChek AI oraz skali AOFAS.

Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Andrew Anbarason J P, Tamilselvan R

Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Andrew Anbarason J P, Tamilselvan R – The effectiveness of laser therapy combined with concentric exercises on pain and functional ability in patients with Haglund’s deformity – utilizing PainChek AI software and AOFAS scoring –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 129-135

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CKU34

Streszczenie Wstęp. Deformacja Haglunda, charakteryzująca się zapaleniem kaletki położonej w tylnej części kości piętowej, stanowi znaczące wyzwanie w leczeniu ortopedycznym. Niniejsze badanie bada skuteczność terapii laserowej połączonej z ćwiczeniami koncentrycznymi na ból i zdolności funkcjonalne u pacjentów z deformacją Haglunda, ból i dyskomfort w pięcie spowodowany kościstym powiększeniem. Cel badania. Celem badania było ocenienie skuteczności ćwiczeń koncentrycznych i terapii laserowej w zmniejszaniu bólu i poprawie funkcjonalności u osób z deformacją Haglunda. Materiały i metody. Przeprowadzono badanie z udziałem 40 osób z diagnozą deformacji Haglunda, w wieku od 20 do 35 lat, obu płci, wybranych losowo i podzielonych równo na dwie grupy: Grupa A (eksperymentalna) i Grupa B (tradycyjna). Kryteria wykluczenia obejmowały historię złamania stopy, otwarte rany w obrębie stóp tylnych lub zachowania niewspółpracujące. Początkowe oceny przy użyciu skali American Orthopaedic Foot & Ankle Society (AOFAS) i oprogramowania PainChek AI zostały przeprowadzone w obu grupach. Interwencje terapeutyczne dla obu grup obejmowały trzy tygodnie ćwiczeń, składające się z 3 serii na sesję, 15 powtórzeń na serię i 5 dni w tygodniu. Po leczeniu przeprowadzono oceny w celu porównania skuteczności interwencji z wykorzystaniem wyników AOFAS i PainChek oraz monitorowania ewentualnych niekorzystnych skutków ubocznych lub powikłań wynikających z zabiegów. Wyniki. Średnia wartość PainChek po leczeniu dla Grupy A wyniosła 5,10, podczas gdy dla Grupy B była to 6,45. Średni wynik AOFAS po leczeniu Grupy A wynosił 79,50, podczas gdy dla Grupy B wynosił 61,50. Odkryto, że Grupa A przynosiła korzyści w zmniejszaniu dyskomfortu i poprawie funkcji u osób z deformacją Haglunda. Wnioski. Wyniki tego badania sugerują, że wśród osób z deformacją Haglunda wykorzystanie terapii laserowej w połączeniu z ćwiczeniami koncentrycznymi w grupie eksperymentalnej okazało się bardziej skuteczne w zmniejszaniu dyskomfortu i poprawie funkcjonalności w porównaniu z wykorzystaniem ćwiczeń rozciągających w grupie tradycyjnej.
Słowa kluczowe deformacja Haglunda, terapia laserowa, ćwiczenia koncentryczne, ćwiczenia wzmacniające
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność laseroterapii w połączeniu z ćwiczeniami ekscentrycznymi vs laseroterapia z ćwiczeniami koncentrycznymi u osób z deformacją Haglunda

Hariharan J, Kamalakannan M, Priyanga Seemathan, Anitha A, Hajira Husna

 

Hariharan J, Kamalakannan M, Priyanga Seemathan, Anitha A, Hajira Husna – Effectiveness of laser therapy along with eccentric exercises vs laser therapy with concentric exercises for subjects with Haglund’s deformity –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 62-67

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CRT8H

Streszczenie
Wprowadzenie. Deformacja Haglunda to zapalenie kaletki maziowej w tylnej części kości piętowej, stanowiące istotne wyzwanie w opiece ortopedycznej. Niniejsze badanie analizuje skuteczność połączenia laseroterapii z ćwiczeniami ekscentrycznymi lub koncentrycznymi w leczeniu deformacji Haglunda, czyli kostnego przerostu pięty, powodującego ból i dyskomfort. Ćwiczenia ekscentryczne i koncentryczne są powszechnie stosowane w rehabilitacji w celu poprawy funkcji ścięgien i redukcji objawów.
Cel badania. Celem badania była ocena skuteczności ćwiczeń ekscentrycznych z laseroterapią w porównaniu ze skutecznością ćwiczeń koncentrycznych z laseroterapią w redukcji bólu i poprawie funkcjonalności u osób z deformacją Haglunda.
Materiał i metody. Do badania losowo wybrano 30 osób z deformacją Haglunda. Kryteria włączenia: uczestnicy w wieku od 20 do 35 lat, obie płcie, z rozpoznaną deformacją Haglunda. Kryteria wykluczenia: historia złamań stopy, otwarte rany w obszarze pięty lub brak współpracy. Uczestników podzielono na dwie grupy: Grupę A (laseroterapia z ćwiczeniami ekscentrycznymi) i Grupę B (laseroterapia z ćwiczeniami koncentrycznymi), po 15 osób w każdej grupie. Dla obu grup przed rozpoczęciem interwencji zarejestrowano wyniki testów AOFAS (American Orthopedic Foot and Ankle Score) oraz NPRS (Numeric Pain Rating Scale). Program terapeutyczny trwał 3 tygodnie i obejmował ćwiczenia wykonywane w 3 seriach na sesję, po 15 powtórzeń w serii, 5 dni w tygodniu.
Wyniki. Średnia wartość NPRS po terapii dla Grupy A wynosiła 4,87, podczas gdy dla Grupy B wynosiła 6,53. Średnia wartość AOFAS po terapii dla Grupy A wynosiła 79,33, a dla Grupy B – 63,33. Stwierdzono, że Grupa A była bardziej skuteczna w redukcji bólu i poprawie funkcji u osób z deformacją Haglunda.
Wnioski. Badanie wykazało, że połączenie laseroterapii z ćwiczeniami ekscentrycznymi było bardziej skuteczne niż laseroterapia z ćwiczeniami koncentrycznymi w redukcji bólu i poprawie funkcjonalności u osób z deformacją Haglunda.
Słowa kluczowe
ćwiczenia koncentryczne, ćwiczenia ekscentryczne, deformacja Haglunda, laseroterapia, zarządzanie bólem
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Učinak treninga otpora na slinu interleukina-6 i C-reaktivni protein – pregled literature

Kilani Kusuma, Hari Hara Subramanyan P.V, Mahesh Kumar P.G, Kamalakannan.M, Shenbaga Sundaram Subramanian, Abdel Razzaq Al Hadidi, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh, Ahmed Fekry Salman

 

Kilani Kusuma et al. – Impact of resistance training on salivary interleukin-6 and c-reactive protein – A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 20-24

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8A9K8

Sažetak
Ovaj pregled analizira utjecaj treninga otpora na sline interleukin-6 (IL-6) i C-reaktivni protein (CRP). Ovi biomarkeri su ključni pokazatelji upale i imunološkog odgovora. Studija je koristila metodu sustavnog pregleda literature slijedeći PRISMA (preporučene smjernice za sustavne preglede i meta-analize) smjernice. U pregled je uključeno 20 objavljenih članaka prikupljenih iz različitih baza podataka: PubMed, Google Scholar, ERIC, EBSCO, Embase, Medline, Global Health i Scopus. Ključne riječi uključuju MESH pojmove „trening otpora“, „sline IL-6“, „sline CRP“ i „upala“. Kriteriji uključivanja su bili studije s ljudskim sudionicima koje su mjerile sline IL-6 i CRP te uključivale protokole treninga otpora; isključene su studije koje su se fokusirale na druge oblike vježbanja, koristile invazivne tehnike mjerenja te nisu bile randomizirane kontrolirane studije ili kvazi-eksperimentalni pokusi. Studije obuhvaćaju širok raspon pacijenata, uključujući opću populaciju, odrasle, starije osobe, osobe s dijabetesom tipa 2, COVID-19 pacijente s dijabetesom i bez njega, pacijente sa sustavnom upalom i kardiovaskularnim bolestima, prekomjerno teške i pretilne osobe te muškarce različitih razina tjelesne spreme. Fokus na mjerenje u slini naglašava neinvazivne metode za praćenje fizioloških učinaka treninga otpora. Ovaj pregled ističe potencijal treninga otpora za moduliranje upale, mjerene salivarno. Također naglašava važnost uzimanja u obzir različitih čimbenika pri osmišljavanju programa obuke i tumačenju fizioloških učinaka. Varijabilnost u nalazima sugerira da je odnos između treninga otpora i sline IL-6 i CRP kompleksan. Smanjenje ovih markera zabilježeno u nekim studijama može se pripisati protuupalnim učincima redovnog vježbanja. Zaključci proizašli iz temeljitog pregleda literature pokazuju da trening otpora može utjecati na razinu sline IL-6 i CRP, odražavajući promjene u sustavnom upalnom i imunološkom odgovoru. Međutim, utjecaj varira ovisno o protokolima treninga i individualnim razlikama. Trening otpora i biomarkeri imaju praktične primjene u fizioterapiji, kao što su razvoj prilagođenih terapijskih programa, progresivno prilagođavanje opterećenja, odabir prikladnih modaliteta vježbi te pružanje povratnih informacija i praćenje pacijenata. Nadalje, fokusiranija istraživanja mogla bi istražiti temeljne mehanizme uočenih ishoda, dok bi nove tehnologije poput naprednog oslikavanja i biomarkera mogle biti uključene radi dubljeg razumijevanja. Istraživanja bi također mogla ispitati utjecaj kombiniranja treninga otpora s drugim terapijskim modalitetima ili istražiti ulogu individualiziranih tretmana u poboljšanju ishoda pacijenata.

Ključne riječi
trening otpora, interleukin-6, C-reaktivni protein

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

1 2 3