Tag: Nugroho Susanto

Zależność między aktywnością fizyczną a wskaźnikiem masy ciała i procentową zawartością tkanki tłuszczowej. Badanie uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto

 

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto – Correlation between physical activity with body mass index and body fat percentage: A study of final year students in junior high school –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 132-138

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19HTTN

Streszczenie
Cel badania. Celem badania jest określenie związku między aktywnością fizyczną (AF), wskaźnikiem masy ciała (BMI) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej.
Metody. Badanie ma charakter ilościowy i wykorzystuje schemat badań korelacyjnych. Uczestnikami badania byli uczniowie klasy IX szkoły SMP Negeri 1 Jogoroto, wybrani losowo. Łącznie 58 uczniów (29 chłopców i 29 dziewcząt) zostało wybranych losowo i zgłosiło się dobrowolnie do udziału w badaniu. Poziom AF oceniano za pomocą kwestionariusza IPAQ, procentową zawartość tkanki tłuszczowej mierzono wagą Tanita InnerScan Body Composition Monitor, model BC-541, a BMI obliczano według wzoru = masa ciała (kg)/wzrost² (m). Analizę danych przeprowadzono z użyciem testów statystyki opisowej oraz współczynnika korelacji rang Spearmana, przy wsparciu programów Microsoft Excel 2016 i SPSS w wersji 25.
Wyniki. Wyniki testu korelacji wykazały, że współczynnik korelacji jest ujemny, a poziom istotności wyższy niż 0,05 między AF a BMI (r = −0,162, p = 0,225 > 0,05) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej (r = -0,095, p = 0,480 > 0,05). Oznacza to, że oba te związki są słabe, natomiast BMI i procentowa zawartość tkanki tłuszczowej wykazują dodatnią korelację i istotność niższą niż 0,05 (r = 0,779, p = 0,000 < 0,05), co wskazuje na silną korelację między tymi parametrami.
Wnioski. Wniosek z badania jest taki, że AF jest negatywnie skorelowana z BMI i procentową zawartością tkanki tłuszczowej, jednak żaden z tych związków nie jest istotny statystycznie. Natomiast BMI wykazuje dodatnią i istotną korelację z procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów. Zaleca się więc, aby uczniowie utrzymywali AF zgodnie z zaleceniami WHO oraz starali się utrzymać BMI w normie. Jeśli BMI znajduje się w normie, prawdopodobnie procentowa zawartość tkanki tłuszczowej również będzie prawidłowa.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, wskaźnik masy ciała, procentowa zawartość tkanki tłuszczowej, uczniowie szkoły podstawowej
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

TRX a trening z masą własnego ciała. Wpływ na wytrzymałość mięśni ramion u zawodników pencak silat

Dwi Manna Nasmi Dzakiyyah, Widiyanto, Sulistiyono, Panggung Sutapa, Nugroho Susanto, April Yesaya Sipayung, Mert Kurnaz, Dary Nasmi Fauziah, Randi Kurniawan

 

Dwi Manna Nasmi Dzakiyyah et al. – TRX vs body weight training. Impact on arm muscle endurance of pencak silat athletes –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 125-131

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19BUBS

Streszczenie
Wprowadzenie. Wytrzymałość mięśni ramion ma kluczowe znaczenie dla zawodników sportów walki, wspierając siłę i wytrzymałość podczas pojedynków. Metody treningowe takie jak TRX i trening z masą własnego ciała są uznawane za skuteczne w poprawie wytrzymałości mięśniowej, jednak ich bezpośrednie porównanie nie zostało szeroko przebadane.
Cel. Celem badania była analiza wpływu treningu TRX i treningu z masą własnego ciała na wytrzymałość mięśni ramion u zawodników sportów walki. Zastosowano projekt eksperymentalny, dzieląc próbę na dwie grupy: grupę ćwiczeń TRX oraz grupę treningu z masą własnego ciała. W badaniu uczestniczyło 24 zawodników pencak silat, którzy spełnili kryteria włączenia. Każda grupa realizowała pięciotygodniowy program treningowy z dostosowaną intensywnością i częstotliwością. Wytrzymałość mięśni ramion oceniano przed i po interwencji za pomocą testu dipping, uzyskując kompleksowe dane ilościowe. Analizę danych przeprowadzono testem t w celu oceny różnic między grupami, wykorzystując program SPSS w wersji 26.
Wyniki. Analiza wykazała, że w grupie TRX średni wynik testu dipping przed interwencją wynosił 14,67, a po interwencji 21,42 (różnica 6,75). W grupie treningu z masą własnego ciała średni wynik przed interwencją wynosił 13,25, a po interwencji 18,58 (różnica 5,33). Wyniki testu t dla prób połączonych wykazały istotny statystycznie wzrost wytrzymałości mięśni ramion w obu grupach (p < 0,05).
Wnioski. Grupa trenująca metodą TRX wykazała większą poprawę niż grupa ćwicząca z masą własnego ciała. Trening TRX okazał się skuteczniejszy w rozwijaniu wytrzymałości i stabilizacji mięśni ramion, podczas gdy trening z masą własnego ciała jest skuteczną, prostą metodą wspierającą, która również pozytywnie wpływa na wytrzymałość mięśniową. Połączenie obu metod jest rekomendowane w celu optymalizacji programu treningowego dla zawodników pencak silat.
Słowa kluczowe
wytrzymałość, mięśnie ramion, trx, trening z masą własnego ciała, pencak silat
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Upravljanje nastavom streličarstva primjenom demonstracijskih metoda za poboljšanje rezultata učenja početničkih vještina streličarstva

Hendra Setyawan, Suyanto, Suharjana, Yudik Prasetyo, Deny Setiawan Wayoi, Hardianto, Nugroho Susanto, Ismail Gani, Ahmad Rithaudin

 

Hendra Setyawan, Suyanto, Suharjana, Yudik Prasetyo, Deny Setiawan Wayoi, Hardianto, Nugroho Susanto, Ismail Gani, Ahmad Rithaudin – Archery sport class management using demonstration methods to improve results learn beginner archery skills. Fizjoterapia Polska 2023; 23(4); 208-218

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20A80C

Sažetak
Uvod. Ovo istraživanje ispituje provedbu upravljanja nastavom streličarstva primjenom demonstracijske metode (10 koraka osnovnih tehnika streličarstva) u nastavi streličarstva na PJKR studijskom programu, FIKK UNY fakultetu, polugodištu 2022/2023. Cilj istraživanja je opisati upravljanje u učionici i ispitati promjene u streličarskim vještinama studenata nakon provedbe upravljanja u učionici primjenom demonstracijske metode (10 osnovnih koraka tehnika streličarstva).
Materijal i metode. Ovo kvantitativno istraživanje koristilo je opisni dizajn i preeksperimentalnu tehniku analize podataka jedne grupe s pretestom i posttestom uz upotrebu deskriptivnog testa i analize uparenih uzoraka t-testom uz korištenje SPSS-a. U fazi opisivanja, uzorkovanje je provedeno u svim razredima A, B, C, D i E, ukupno 80 studenata, a tehnikom prikupljanja podataka korišteni su upitnici koji su podijeljeni studentima. U preeksperimentalnoj fazi, uzorkovanje je provedeno slučajnim klaster uzorkovanjem od 30 studenata, a tehnika prikupljanja podataka bila je test streličarstva na udaljenosti od 15 metara.
Rezultati. Na temelju rezultata deskriptivnog testa upravljanja razredom u pogledu planiranja, prosječna ocjena iznosi 4,40, a kategorija je vrlo prikladna. Organizacija ima prosječnu ocjenu od 4,35, što je također vrlo prikladno. Provedba/Učenje ima prosječnu ocjenu od 4,37, što je također vrlo prikladno. Evaluacija/Ocjena ima prosječnu ocjenu od 4,30, što je također vrlo prikladno. Na temelju rezultata t-testa uparenih uzoraka dobivena je sig vrijednost (dvosmjerna) od 0,000 < 0,05, tako da postoji razlika između prosječnih rezultata pretesta i posttesta nakon primjene upravljanja nastavom primjenom demonstracijske metode (10 osnovnih koraka tehnika streličarstva). Rezultat eksperimentalnog pretesta iznosio je 49,10, dok je eksperimentalni posttest iznosio 70,80, što predstavlja porast u deskriptivnom pretestu s posttestom.
Zaključci. Može se zaključiti da provedba upravljanja nastavom streličarstva primjenom demonstracijske metode (10 osnovnih koraka tehnika streličarstva) može poboljšati rezultate učenja početničkih vještina streličarstva među studentima.
Ključne riječi
upravljanje učionicom, demonstracija, osnovne tehnike streličarstva, streličarske vještine
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Efekt programu treningu obwodowego na poziom kondycji fizycznej zawodników klubu siatkówki IPK Kuamang

Jihan Faira Zanada, Ahmad Nasrulloh, Sigit Nugroho, Nugroho Susanto


Jihan Faira Zanada, Ahmad Nasrulloh, Sigit Nugroho, Nugroho Susanto – The effect of circuit training program on physical fitness level in volleyball club athletes IPK Kuamang. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 120-124

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG143IT9

Streszczenie
Celem badania jest ustalenie, jak trening obwodowy wpływa na kondycję fizyczną siatkarzy. Badanie to opiera się na eksperymentalnym podejściu przy użyciu schematu “badanie przedtestowe – badanie potestowe dla jednej grupy”. Narzędziem badawczym jest TKJI (Indonezyjski Test Świeżości Fizycznej) dostosowany dla grupy wiekowej 16-19 lat. Populacja badana obejmuje siatkarzy z klubu IPK Kuamang, w liczbie 20 osób. Wybór próby był przeprowadzony przy użyciu celowej techniki próbkowania, a próbka składała się z 10 osób. Analiza danych była przeprowadzona przy użyciu testu normalności Lilieforsa oraz t-testu z poziomem istotności α = 0,05. Wyniki wskazują na znaczący wpływ treningu obwodowego na kondycję fizyczną, co potwierdza średnia wyników przedtestowych na poziomie 12,3 i średnia wyników potestowych na poziomie 15,2. Wniosek ten jest wspierany przez ustalenie, że t_count = 13,1 > t_table = 1,833 po zakończeniu t-testu. Dlatego H₀ jest odrzucana, a H₁ jest akceptowana. Zatem trening obwodowy ma istotny wpływ na kondycję fizyczną.

Słowa kluczowe
trening obwodowy, kondycja fizyczna, siatkówka

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim