Wpływ dodatkowego treningu proprioceptywnego torowania nerwowo-mięśniowego (PNF) w połączeniu z rutynowym rozciąganiem na zwinność u sportowców z porażeniem mózgowym

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing – Effect of additional proprioceptive neuromuscular facilitation training to routine stretching exercises on agility in athletes with cerebral palsy–  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 33-40

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431GV4N

Streszczenie
Wprowadzenie. Aktywność fizyczna i sport zyskują coraz większą popularność wśród osób z porażeniem mózgowym (CP), zarówno w sporcie wyczynowym, jak i w rehabilitacji. Nierównowaga mięśniowa, ograniczenie ruchomości stawów i wzmożone napięcie mięśniowe zwiększają ryzyko urazów kończyn i skutkują obniżoną zwinnością u sportowców z CP. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) to technika rozciągania, która może zwiększać elastyczność mięśni, szczytowy moment siły oraz zakres ruchu czynny (AROM) i bierny (PROM). PNF jest powszechnie stosowane w rehabilitacji osób z CP w celu poprawy zakresu ruchu i siły mięśniowej.
Cel. Ocena wpływu zastosowania dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF, w połączeniu z rutynowym rozciąganiem, na zwinność sportowców z CP.
Metody. Badanie przeprowadzono w Centrum Treningowym Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC) Indonezji. Udział wzięło 24 sportowców z CP, którzy zostali losowo podzieleni na dwie grupy: grupa badawcza (n = 12) wykonywała ćwiczenia rozciągające PNF oraz rutynowe rozciąganie 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie, a grupa kontrolna (n = 12) wykonywała jedynie rutynowe ćwiczenia rozciągające. Zwinność oceniano za pomocą Zmodyfikowanego Testu Zwinności przed i po interwencji.
Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę wyników w Zmodyfikowanym Teście Zwinności: grupa badawcza (p = 0,00), grupa kontrolna (p = 0,02). Grupa badawcza osiągnęła większy efekt (Cohen’s d = 1,43) niż grupa kontrolna (Cohen’s d = 0,79). Różnica w delcie czasu między grupami była statystycznie istotna.
Wnioski. Zastosowanie dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF istotnie poprawia wyniki w teście zwinności u sportowców z CP.
Słowa kluczowe
torowanie nerwowo-mięśniowe, zwinność, zmodyfikowany test zwinności, sportowcy z porażeniem mózgowym
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ dodatkowego treningu proprioceptywnej neuromuskularnej facylitacji (PNF) na funkcjonalny test skoków u sportowców z porażeniem mózgowym. Badanie pilotażowe

Abdullah Al Hazmy, Andriati, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Amalia Nur Azizah

Abdullah Al Hazmy, Andriati, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Amalia Nur Azizah – The effect of additional proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) training on functional hop test in cerebral palsy athletes: a pilot clinical trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 470-476

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C2HTR

Streszczenie Wprowadzenie. Celem tego badania jest ocena wpływu dodatkowego treningu proprioceptywnej neuromuskularnej facylitacji (PNF) na funkcjonalny test skoków u sportowców z porażeniem mózgowym. Metody. Jest to pilotażowe badanie randomizowane z grupą kontrolną. Badaniami objęto 24 zawodowych sportowców z porażeniem mózgowym z Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego Indonezji w wieku 18-40 lat, podzielonych na dwie grupy (n = 12). Grupa interwencyjna odbywała trening oporowy 2 razy w tygodniu oraz dodatkowy trening PNF 3 razy w tygodniu, natomiast grupa kontrolna realizowała jedynie program treningu oporowego 2 razy w tygodniu przez 4 tygodnie na obie nogi. Badano zmienne takie jak wiek, masa ciała, wzrost oraz wskaźnik masy ciała. Funkcjonalny test skoków oceniano przed i po 4 tygodniach interwencji, wykorzystując test pojedynczego skoku, test potrójnego skoku oraz test skoku krzyżowego na nodze dominującej i niedominującej. Wyniki. W grupie interwencyjnej odnotowano istotny wzrost długości skoku w teście pojedynczego skoku po stronie dominującej (p = 0.000) i niedominującej (p = 0.000), teście potrójnego skoku po stronie dominującej i niedominującej (p = 0.000) oraz teście skoku krzyżowego po stronie dominującej (p = 0.000) i niedominującej (p = 0.000). W grupie kontrolnej również zaobserwowano istotny wzrost długości skoku w teście pojedynczego skoku na nodze niedominującej (p = 0.007), teście potrójnego skoku na nodze dominującej (p = 0.011) i niedominującej (p = 0.026) oraz teście skoku krzyżowego na nodze dominującej (p = 0.006) i niedominującej (p = 0.003). Nie stwierdzono istotnych różnic w długości skoku między grupami na obu nogach, jednak zaobserwowano istotną różnicę w przyroście długości skoku między grupami. Wnioski. Zastosowanie dodatkowego treningu PNF przyniosło lepsze wyniki funkcjonalnego testu skoków u sportowców z porażeniem mózgowym.
Słowa kluczowe proprioceptywna neuromuskularna facylitacja, funkcjonalny test skoków, sportowcy z porażeniem mózgowym
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim