Wpływ dodatkowego treningu proprioceptywnego torowania nerwowo-mięśniowego (PNF) w połączeniu z rutynowym rozciąganiem na zwinność u sportowców z porażeniem mózgowym

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing

Astrid Astari Aulia, Damayanti Tinduh, Dyah Intania Sari, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Retno Setianing – Effect of additional proprioceptive neuromuscular facilitation training to routine stretching exercises on agility in athletes with cerebral palsy–  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 33-40

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431GV4N

Streszczenie
Wprowadzenie. Aktywność fizyczna i sport zyskują coraz większą popularność wśród osób z porażeniem mózgowym (CP), zarówno w sporcie wyczynowym, jak i w rehabilitacji. Nierównowaga mięśniowa, ograniczenie ruchomości stawów i wzmożone napięcie mięśniowe zwiększają ryzyko urazów kończyn i skutkują obniżoną zwinnością u sportowców z CP. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) to technika rozciągania, która może zwiększać elastyczność mięśni, szczytowy moment siły oraz zakres ruchu czynny (AROM) i bierny (PROM). PNF jest powszechnie stosowane w rehabilitacji osób z CP w celu poprawy zakresu ruchu i siły mięśniowej.
Cel. Ocena wpływu zastosowania dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF, w połączeniu z rutynowym rozciąganiem, na zwinność sportowców z CP.
Metody. Badanie przeprowadzono w Centrum Treningowym Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC) Indonezji. Udział wzięło 24 sportowców z CP, którzy zostali losowo podzieleni na dwie grupy: grupa badawcza (n = 12) wykonywała ćwiczenia rozciągające PNF oraz rutynowe rozciąganie 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie, a grupa kontrolna (n = 12) wykonywała jedynie rutynowe ćwiczenia rozciągające. Zwinność oceniano za pomocą Zmodyfikowanego Testu Zwinności przed i po interwencji.
Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę wyników w Zmodyfikowanym Teście Zwinności: grupa badawcza (p = 0,00), grupa kontrolna (p = 0,02). Grupa badawcza osiągnęła większy efekt (Cohen’s d = 1,43) niż grupa kontrolna (Cohen’s d = 0,79). Różnica w delcie czasu między grupami była statystycznie istotna.
Wnioski. Zastosowanie dodatkowych ćwiczeń rozciągających metodą PNF istotnie poprawia wyniki w teście zwinności u sportowców z CP.
Słowa kluczowe
torowanie nerwowo-mięśniowe, zwinność, zmodyfikowany test zwinności, sportowcy z porażeniem mózgowym
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ torowania nerwowo-mięśniowego (PNF) na ból dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego. Przegląd literatury

Arief Noor Rokhman, Sumaryanto, Sulistiyono

Arief Noor Rokhman, Sumaryanto, Sulistiyono
– How does proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) affect low back pain myogenic? Literature study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 14-20

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA43145SX

Streszczenie
Wprowadzenie. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) to jedna z metod terapeutycznych stosowanych w leczeniu zaburzeń funkcjonalnych odcinka lędźwiowego u osób z bólem dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego (LBP). PNF może poprawiać kontrolę lokalną stawów, czułość mięśni oraz reakcję narządów proprioceptywnych, takich jak wrzecionka mięśniowe i narządy ścięgniste Golgiego. U osób z LBP pochodzenia mięśniowego zastosowanie PNF może zmniejszać ból, wspomagać aktywację mięśni i zwiększać zakres ruchu (ROM).
Cel. Celem pracy jest ocena skuteczności PNF w redukcji bólu, zwiększeniu siły mięśniowej i poprawie mobilności u pacjentów z LBP pochodzenia mięśniowego.
Metody. Wyszukiwanie literatury przeprowadzono za pomocą narzędzia Publish or Perish (Harzing), wykorzystując bazę danych Scopus. Przegląd oparto na wytycznych PRISMA. Po zastosowaniu kryteriów wykluczenia do analizy włączono dziewięć artykułów. Proces selekcji i zarządzania literaturą wspierany był przez aplikację Mendeley.
Wyniki. Analiza wskazuje, że stosowanie PNF jest korzystne w leczeniu LBP pochodzenia mięśniowego, ponieważ poprawia stabilność stawów, pobudliwość proprioceptorów i aktywację mięśni. Lepsza czułość proprioceptywna przekłada się na poprawę funkcji odcinka lędźwiowego.
Wnioski. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) ma potencjał terapeutyczny w leczeniu bólu dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego. Mimo obiecujących wyników, potrzebne są dalsze, silniej udokumentowane badania kliniczne. Specjaliści, tacy jak lekarze i fizjoterapeuci, powinni rozważyć włączenie technik PNF do planów terapii pacjentów z LBP o podłożu mięśniowym.
Słowa kluczowe
torowanie nerwowo-mięśniowe, pogorszenie funkcji, ból dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ dodatkowego treningu proprioceptywnej neuromuskularnej facylitacji (PNF) na funkcjonalny test skoków u sportowców z porażeniem mózgowym. Badanie pilotażowe

Abdullah Al Hazmy, Andriati, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Amalia Nur Azizah

Abdullah Al Hazmy, Andriati, Nurul Kusuma Wardani, Diah Indriani, Amalia Nur Azizah – The effect of additional proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) training on functional hop test in cerebral palsy athletes: a pilot clinical trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 470-476

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C2HTR

Streszczenie Wprowadzenie. Celem tego badania jest ocena wpływu dodatkowego treningu proprioceptywnej neuromuskularnej facylitacji (PNF) na funkcjonalny test skoków u sportowców z porażeniem mózgowym. Metody. Jest to pilotażowe badanie randomizowane z grupą kontrolną. Badaniami objęto 24 zawodowych sportowców z porażeniem mózgowym z Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego Indonezji w wieku 18-40 lat, podzielonych na dwie grupy (n = 12). Grupa interwencyjna odbywała trening oporowy 2 razy w tygodniu oraz dodatkowy trening PNF 3 razy w tygodniu, natomiast grupa kontrolna realizowała jedynie program treningu oporowego 2 razy w tygodniu przez 4 tygodnie na obie nogi. Badano zmienne takie jak wiek, masa ciała, wzrost oraz wskaźnik masy ciała. Funkcjonalny test skoków oceniano przed i po 4 tygodniach interwencji, wykorzystując test pojedynczego skoku, test potrójnego skoku oraz test skoku krzyżowego na nodze dominującej i niedominującej. Wyniki. W grupie interwencyjnej odnotowano istotny wzrost długości skoku w teście pojedynczego skoku po stronie dominującej (p = 0.000) i niedominującej (p = 0.000), teście potrójnego skoku po stronie dominującej i niedominującej (p = 0.000) oraz teście skoku krzyżowego po stronie dominującej (p = 0.000) i niedominującej (p = 0.000). W grupie kontrolnej również zaobserwowano istotny wzrost długości skoku w teście pojedynczego skoku na nodze niedominującej (p = 0.007), teście potrójnego skoku na nodze dominującej (p = 0.011) i niedominującej (p = 0.026) oraz teście skoku krzyżowego na nodze dominującej (p = 0.006) i niedominującej (p = 0.003). Nie stwierdzono istotnych różnic w długości skoku między grupami na obu nogach, jednak zaobserwowano istotną różnicę w przyroście długości skoku między grupami. Wnioski. Zastosowanie dodatkowego treningu PNF przyniosło lepsze wyniki funkcjonalnego testu skoków u sportowców z porażeniem mózgowym.
Słowa kluczowe proprioceptywna neuromuskularna facylitacja, funkcjonalny test skoków, sportowcy z porażeniem mózgowym
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Spolne razlike u učincima Graston tehnike, tehnike aktivnog oslobađanja i proprioceptivnog neuromuskularnog facilitacijskog istezanja (PNF) na fleksibilnost tetiva kod osteoartritisa koljena

Um Habiba, Aisha Razzaq, Tahir Masood, Suman Sheraz

Um Habiba, Aisha Razzaq, Tahir Masood, Suman Sheraz – Gender differences in effects of Graston technique, active release technique, and PNF stretching on hamstring flexibility in knee osteoarthritis –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 202-206

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8Z2Q9

Sažetak
Cilj. Istražiti spolne razlike u učincima Graston tehnike (GT), tehnike aktivnog oslobađanja (ART) i proprioceptivnog neuromuskularnog facilitacijskog (PNF) istezanja na fleksibilnost tetiva, bol, funkciju donjih ekstremiteta i tjelesnu funkciju kod pacijenata s osteoartritisom koljena.
Materijali i metode. Provedeno je višecentrično, jednostrano slijepo, randomizirano kontrolirano ispitivanje koje je uključivalo 45 pacijenata starijih od 30 godina s osteoartritisom koljena, koji su nasumično raspoređeni u tri jednake skupine: skupina A (GT), skupina B (ART) i skupina C (PNF). Svaka skupina je tijekom četverotjednog intervencijskog razdoblja prošla 12 fizioterapijskih sesija (3 puta tjedno). Podaci su prikupljeni prije i poslije rehabilitacije pomoću numeričke skale za procjenu boli, testa aktivnog istezanja koljena, ljestvice funkcije donjih ekstremiteta i indeksa osteoartritisa Sveučilišta Western Ontario i McMaster (WOMAC).
Rezultati. Utvrđena je statistički značajna interakcija između spola i učinka tehnike aktivnog oslobađanja na funkciju donjih ekstremiteta (p < 0,001), pri čemu su muškarci (42,4 ± 2,2) pokazali veće poboljšanje od žena (35,6 ± 6,6). Suprotno tome, žene su pokazale veće poboljšanje (p < 0,001) od muškaraca kada su primijenjene Graston i PNF tehnike.
Zaključak. Nije bilo značajnih razlika među spolovima u GT, ART i PNF tehnikama u odnosu na bol, fleksibilnost tetiva i WOMAC skalu. Međutim, muškarci su pokazali značajno veće poboljšanje u funkciji donjih ekstremiteta od žena s ART, dok su žene pokazale veće poboljšanje u funkciji donjih ekstremiteta u usporedbi s muškarcima s GT i PNF.

Ključne riječi
tehnika aktivnog oslobađanja, Graston tehnika, fleksibilnost tetiva, osteoartritis koljena, proprioceptivno neuromuskularno facilitacijsko

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku