Tag: Raden Argarini

Porównanie techniki energii mięśniowej i ćwiczeń ułatwiających propriocepcję neuromięśniową na elastyczność mięśni i redukcję bólu u osób z napięciem mięśni tylnych ud

Muhammad Zulkifli Fachriyan, Raden Argarini, Damayanti Tinduh, Anita Faradilla Rahim

Muhammad Zulkifli Fachriyan, Raden Argarini, Damayanti Tinduh, Anita Faradilla Rahim – A comparison of muscle energy technique and proprioceptive neuromuscular facilitation exercise on hamstring muscle flexibility and pain reduction in individuals with hamstring tightness –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 346-351

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CXJ35

Streszczenie Wstęp. Praca w pozycji siedzącej przez dłuższy czas może prowadzić do sztywności mięśni tylnych ud. Cel. Celem badania było porównanie skuteczności techniki energii mięśniowej (MET) i ćwiczeń ułatwiających propriocepcję neuromięśniową (PNF) u osób siedzących, doświadczających napięcia mięśni tylnych ud. Materiał i metody. Trzydzieści osiem osób prowadzących siedzący tryb życia z napięciem mięśni tylnych ud (mężczyźni, w wieku 35 – 55 lat) zostało losowo przydzielonych do grupy 1 (MET, n = 19), która wykonywała ćwiczenia MET, lub do grupy 2 (PNF, n = 19), która wykonywała ćwiczenia PNF. Obydwie interwencje ćwiczeniowe przeprowadzano 5 razy w tygodniu przez dwa tygodnie. Długość mięśni tylnych ud mierzono za pomocą testu aktywnego wyprostu kolana (AKE), a ból podczas testu AKE oceniano przy użyciu wizualnej skali analogowej (VAS). Wyniki. Analiza statystyczna AKE wykazała znaczący wpływ czasu (p < 0,001) i grupy (p = 0,022). Nie stwierdzono jednak znaczącej interakcji między czasem a grupą (p = 0,144). Dalsza analiza post hoc wykazała znaczącą poprawę w AKE od początku w obu grupach. Ponadto, analiza VAS wykazała znaczącą interakcję między czasem a grupą (p = 0,016), jak również znaczący wpływ czasu (p < 0,001), ale nie dla wpływu grupy (p = 0,778). Analiza post hoc ujawniła znaczącą poprawę VAS od początku w obu grupach, z większą poprawą obserwowaną w grupie PNF (p = 0,016). Wnioski. Obydwie interwencje ćwiczeniowe MET i PNF okazały się równie skuteczne w zwiększaniu rozciągliwości mięśni tylnych ud; jednak ćwiczenia PNF zredukowały ból bardziej znacząco podczas maksymalnego rozciągania mięśni.
Słowa kluczowe elastyczność, napięcie mięśni tylnych ud, technika energii mięśniowej (MET), rozciąganie proprioceptywne neuromięśniowe (PNF), ból
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Program vježbi za sprječavanje padova kod starijih osoba: Usporedba Feldenkrais metode i programa vježbi za poboljšanje ravnoteže

Farid Aditya Wardana, Oryza Savira Rosadi, Purwo Sri Rejeki, Muhamad Fathul Qorib, Raden Argarini

 

Farid Aditya Wardana, Oryza Savira Rosadi, Purwo Sri Rejeki, Muhamad Fathul Qorib, Raden Argarini – Falls prevention exercise program in older adults: The comparison of a Feldenkrais Method and a balance-enhancing exercise program –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 263-268

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AVB0

Sažetak:
Uvod. Padovi i ozljede povezane s padovima kod starijih osoba predstavljaju veliki problem javnog zdravstva i često imaju ozbiljne posljedice. Ova situacija ukazuje na potrebu za jačanjem intervencijskih programa za prevenciju padova. Cilj. Ova studija ima za cilj istražiti učinkovitost 6-tjedne Feldenkrais metode (Svjesnost kroz pokret) u smanjenju straha od padova i poboljšanju ravnoteže i funkcionalne pokretljivosti, u usporedbi s programom vježbi za poboljšanje ravnoteže (BEEP). Metode. Pedeset četiri starije žene (≥ 60 godina) nasumično su podijeljene u 3 skupine: kontrolna skupina (CON, n = 18, bez intervencije), Feldenkrais skupina (FEL, n = 18) i BEEP skupina (n = 18). Vježbe su provođene 3 puta tjedno tijekom 6 tjedana. Strah od padova (FES-I), ravnoteža (Berg ljestvica ravnoteže) i funkcionalna pokretljivost (TUG test) mjerene su prije i nakon vježbi. Rezultati. Rezultati FES-a i TUG testa pokazali su značajnu interakciju (svi p = 0.005). Smanjenje FES rezultata zabilježeno je u FEL skupini (prije: 23.11 ± 3.06 vs poslije: 22.11 ± 2.63, p = 0.002) i u BEEP skupini (prije: 22.56 ± 5.78 vs poslije: 21.61 ± 5.56, p < 0.001). TUG rezultat nije pokazao poboljšanje u FEL skupini (p = 0.052), dok su BEEP i kontrolne skupine pokazale smanjenje funkcionalne pokretljivosti (TUG) rezultata (p < 0.05). Što se tiče rezultata BBS, vremenski učinak pokazao je značajne rezultate (p < 0.001). U FEL skupini (prije: 49.06 ± 2.83 vs poslije: 49.67 ± 2.84, p = 0.011) i u BEEP skupini (prije: 48.33 ± 3.72 vs poslije: 48.94 ± 3.45, p < 0.001) zabilježeno je povećanje BBS rezultata. Zaključak. I Feldenkrais i BEEP učinkoviti su u smanjenju straha od padova i poboljšanju ravnoteže kod starijih osoba. Dodatno, Feldenkrais vježbe mogu spriječiti pogoršanje funkcionalne pokretljivosti.

Ključne riječi:
Feldenkrais, program vježbi za poboljšanje ravnoteže, vježbe ravnoteže, strah od padova, funkcionalna pokretljivost

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku