Tag: rehabilitation

Wpływ stopniowanego treningu chodzenia tyłem na bieżni na siłę i masę mięśnia czworogłowego uda oraz jakość życia po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego: randomizowane badanie kontrolowane

Diker Dev Joshi, Vikram Shetty, Pravin Aaron, Dhanesh Kumar KU

Diker Dev Joshi, Vikram Shetty, Pravin Aaron, Dhanesh Kumar KU – Effects of graded backward treadmill training on quadriceps strength, quadriceps muscle mass, and quality of life after anterior cruciate ligament reconstruction: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 18-25

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431Z4K7

Streszczenie
Wprowadzenie. Rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego (ACL) często wiąże się z utrzymującym się osłabieniem mięśnia czworogłowego uda oraz obniżeniem jakości życia. Stopniowany trening chodzenia tyłem na bieżni mechanicznej jest postrzegany jako obiecująca interwencja wspomagająca rehabilitację nerwowo-mięśniową.
Cel. Ocena wpływu stopniowanego treningu chodzenia tyłem na bieżni na siłę mięśnia czworogłowego uda, jego masę mięśniową oraz jakość życia u osób po rekonstrukcji ACL.
Materiał i metody. W badaniu uczestniczyło 60 osób (w wieku 18–45 lat) po rekonstrukcji ACL z wykorzystaniem przeszczepu z mięśnia półścięgnistego, które losowo przydzielono do pięciu grup (A–E; n = 12 w każdej grupie). Grupy A–D realizowały trening chodzenia tyłem na bieżni przy nachyleniu odpowiednio 0°, 5°, 10° i 15°. Grupa E stanowiła grupę kontrolną i uczestniczyła w standardowym programie rehabilitacji. Trening prowadzono przez 20 minut na sesję, trzy razy w tygodniu, przez cztery tygodnie. Oceniano siłę mięśnia czworogłowego (za pomocą dynamometru), masę mięśniową (badanie ultrasonograficzne) oraz jakość życia (kwestionariusze IKDC i ACL-QOL). Analizę statystyczną przeprowadzono z wykorzystaniem analizy wariancji (ANOVA) oraz testów nieparametrycznych.
Wyniki. We wszystkich grupach odnotowano poprawę siły mięśnia czworogłowego, jego masy oraz jakości życia po zakończeniu interwencji. Największy średni przyrost siły mięśniowej zaobserwowano w grupie B, natomiast grupa D wykazała największe zwiększenie masy mięśniowej oraz najwyższą poprawę wyników jakości życia. Istotne różnice między grupami stwierdzono na etapie badania wyjściowego w zakresie siły mięśniowej (p < 0,001) oraz w badaniu końcowym w odniesieniu do masy mięśniowej ocenianej ultrasonograficznie (p = 0,010), wyników IKDC (p = 0,033) oraz ACL-QOL (p = 0,016).
Dyskusja. Wyniki badania wskazują, że trening chodzenia tyłem na bieżni prowadzi do poprawy siły i masy mięśnia czworogłowego uda oraz jakości życia niezależnie od zastosowanego nachylenia. Największe przyrosty siły w grupie B sugerują, że umiarkowane nachylenie może być optymalne dla zwiększania zdolności generowania siły mięśniowej, natomiast wyraźniejsze zmiany masy mięśniowej i jakości życia w grupie D wskazują, że większe nachylenia mogą sprzyjać hipertrofii mięśniowej oraz poprawie funkcjonowania psychospołecznego.
Wnioski. Stopniowany trening chodzenia tyłem na bieżni po rekonstrukcji ACL istotnie poprawia masę mięśnia czworogłowego uda oraz jakość życia, przy czym większe nachylenia wykazują silniejsze działanie. Konieczne są dalsze badania w celu oceny długoterminowych efektów oraz określenia optymalnych parametrów treningu.
Słowa kluczowe
więzadło krzyżowe przednie, chodzenie tyłem na bieżni, rehabilitacja, siła mięśnia czworogłowego uda, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ metod rehabilitacji hydroterapeutycznej i ćwiczeń lądowych: optymalizacja powrotu do zdrowia po urazie ACL u piłkarzy

Arif Kurniawan, Sumaryanto, Sulistiyono, Ali Munir, Andy Widhiya Bayu Utomo

Arif Kurniawan, Sumaryanto, Sulistiyono, Ali Munir, Andy Widhiya Bayu Utomo – The influence of hydrotherapy rehabilitation methods and land exercises: optimization of ACL injury recovery in football athletes –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 150-157

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4313SX3

Streszczenie
Uraz więzadła krzyżowego przedniego (ACL) jest częstym schorzeniem wśród piłkarzy, które może znacząco wpłynąć na ich wyniki sportowe i karierę. Optymalny powrót do zdrowia wymaga skutecznych metod rehabilitacji, aby zawodnicy mogli bezpiecznie i efektywnie wrócić do rywalizacji. Celem tego badania była analiza wpływu metod rehabilitacji hydroterapeutycznej i ćwiczeń lądowych na powrót do zdrowia po urazie ACL, w szczególności pod kątem poprawy zakresu ruchu (ROM) zgięcia i wyprostu stawu kolanowego. Zastosowano schemat badania z dwiema grupami (pretest–posttest), obejmujący grupę rehabilitacji hydroterapeutycznej i grupę ćwiczeń lądowych. Zakres ruchu w stawie kolanowym mierzono za pomocą goniometru. Wyniki testu t dla prób zależnych wykazały, że obie metody istotnie poprawiły ROM w zgięciu i wyproście (p = 0,000). Wnioski sugerują, że obie metody są skuteczne w przyspieszaniu procesu powrotu do zdrowia po urazie ACL. Dlatego zaleca się ich stosowanie w programach rehabilitacji ACL, zwłaszcza we wczesnej fazie powrotu do zdrowia. Niniejsze badanie wnosi wkład w rozwój skutecznych, opartych na dowodach strategii rehabilitacyjnych dla praktyków medycyny sportowej.
Słowa kluczowe
rehabilitacja, hydroterapia, ćwiczenia lądowe, ACL, sportowcy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ukierunkowanego treningu tułowia na mobilność w łóżku u pacjentów po udarze

Indhu. M, Rajarajeswari. A

Indhu. M, Rajarajeswari. A – Impact of targeted trunk training on bed mobility
in stroke patients –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 259-264

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19I16E

Streszczenie
Wprowadzenie. Udar zwykle prowadzi do jednostronnych deficytów motorycznych kończyn górnych i dolnych, jednak jego wpływ na mięśnie tułowia ma charakter obustronny ze względu na ich budowę anatomiczną. Mięśnie jednej strony zależą od stabilności drugiej strony. Podczas gdy większość badań koncentruje się na usprawnianiu funkcji porażonych kończyn, tułów często jest pomijany. Zaburzenie kontroli tułowia wpływa na mobilność w łóżku, która stanowi jedną z podstawowych funkcji niezbędnych przed przejściem do kolejnych etapów rehabilitacji. Wczesna rehabilitacja odgrywa kluczową rolę w maksymalizacji neuroplastyczności i spontanicznego powrotu do zdrowia, co przekłada się na lepsze efekty.
Cel. Ocena wpływu ukierunkowanego treningu tułowia na mobilność w łóżku u pacjentów po udarze.
Metody. Do badania włączono czterdziestu pacjentów po ostrym udarze z hemiparezą i zaburzoną mobilnością w łóżku (Motor Assessment Scale [MAS] – pozycja leżąca na plecach do leżenia bokiem, ocena ≤ 3), którzy zostali przydzieleni do grupy kontrolnej lub interwencyjnej. Obie grupy realizowały standardową fizjoterapię, natomiast grupa interwencyjna otrzymywała dodatkowy trening tułowia. Mobilność w łóżku oceniano przed i po 10 dniach interwencji, wykorzystując komponenty 1 i 2 MAS oraz komponent 5 STREAM (Stroke Rehabilitation Assessment of Movement).
Wyniki. Obie grupy wykazały istotną poprawę w zakresie mobilności w łóżku. Jednak w grupie interwencyjnej poprawa była znacznie większa niż w grupie kontrolnej (p < 0,05).
Wnioski. Ukierunkowany trening tułowia znacząco poprawia mobilność w łóżku w porównaniu do standardowej fizjoterapii u pacjentów po ostrym udarze.
Słowa kluczowe
mobilność w łóżku, ukierunkowany trening tułowia, udar, rehabilitacja
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningów z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości na funkcję ręki i umiejętności motoryki precyzyjnej u pacjentów po udarze w warunkach ograniczonych zasobów

Amelia Virshany Latif, Rumaisah Hasan, Wa Ode Sri Nikmatiyah, Yose Waluyo, Husnul Mubarak, Andi Alfian Zainuddin

Amelia Virshany Latif, Rumaisah Hasan, Wa Ode Sri Nikmatiyah, Yose Waluyo, Husnul Mubarak, Andi Alfian Zainuddin – The effect of virtual reality-based exergaming on hand function and fine motor skills in post-stroke patients in a low-resource setting –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 193-202

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19QDHS

Streszczenie
Wprowadzenie. Udar jest główną przyczyną długotrwałej niesprawności, a ponad 60% osób po udarze doświadcza utrzymujących się deficytów neurologicznych w kończynach górnych, co znacząco wpływa na niezależność i jakość życia pacjentów.
Metody. Badanie przeprowadzono jako randomizowaną próbę kontrolowaną z udziałem 60 osób po udarze. Badania prowadzono od stycznia do października 2024 roku. Zbieranie danych obejmowało wywiad, badanie fizykalne, ocenę funkcji ręki przy użyciu Fugl-Meyer Assessment for Upper Extremities Hand (FMA-UE Hand) oraz test Nine-Hole Peg Test (NHPT) do oceny precyzyjnej motoryki. Grupa eksperymentalna realizowała zarówno ćwiczenia konwencjonalne, jak i treningi z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości, natomiast grupa kontrolna wykonywała jedynie ćwiczenia konwencjonalne przez 8 tygodni. Głównym miernikiem efektów była skala FMA-UE Hand, a drugorzędowym NHPT.
Wyniki. Po 8 tygodniach grupa interwencyjna uzyskała większą poprawę niż grupa kontrolna zarówno w zakresie funkcji ręki, jak i motoryki precyzyjnej. Dodanie treningów z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości do standardowego leczenia przyniosło jeszcze większą poprawę funkcji motorycznych niż sama terapia konwencjonalna. Korzyści utrzymywały się co najmniej tydzień po zakończeniu terapii. Wyniki wskazują, że wykorzystanie wirtualnej rzeczywistości w rehabilitacji oferuje bardziej efektywną i atrakcyjną formę wsparcia poprawy funkcji ręki oraz umiejętności motorycznych u osób po udarze.
Wnioski. Dodanie treningów z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości do tradycyjnej rehabilitacji znacząco poprawia funkcję ręki i motorykę precyzyjną u pacjentów po udarze w porównaniu z samą terapią konwencjonalną. Terapia łączona stanowi skuteczniejsze i bardziej angażujące podejście do rehabilitacji motorycznej, z utrzymującymi się efektami przez co najmniej tydzień po zakończeniu leczenia. Wyniki podkreślają potencjał treningów VR jako wartościowego uzupełnienia programów rehabilitacyjnych po udarze.
Słowa kluczowe
wirtualna rzeczywistość, rehabilitacja, funkcja ręki, udar
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Konsekwencje amputacji wojennych wśród żołnierzy – przegląd literatury

Bernadeta Piwowar-Kuczyńska, Joanna Adamska, Łukasz Szewczyk, Mateusz Curyło

 

Bernadeta Piwowar-Kuczyńska, Joanna Adamska, Łukasz Szewczyk, Mateusz Curyło – Consequences of war-related amputations among soldiers – a literature review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 252-258

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1I5IN

Streszczenie
Wprowadzenie. Amputacje kończyn dolnych od wieków stanowią istotny element medycyny wojskowej, a współczesne konflikty zbrojne szerzej ukazują skalę problemu w kontekście liczby poszkodowanych żołnierzy i wyzwań związanych z ich leczeniem. Obecna wojna rosyjsko-ukraińska generuje bezprecedensową liczbę amputacji, wymagając skutecznych rozwiązań w zakresie leczenia, rehabilitacji i opieki długoterminowej.
Cel. Celem pracy jest próba przedstawienia skali wykonanych amputacji wśród żołnierzy oraz ich konsekwencji zdrowotnych i ekonomicznych. Dodatkowo zwrócenie uwagi na potrzebę poprawy obecnych lub opracowanie nowych modeli leczenia i rehabilitacji weteranów wojennych.
Meteriał i metodyka. Przegląd literatury oparto na analizie dostępnych publikacji z baz PubMed, Google Scholar oraz Google. Spośród 70 odnalezionych źródeł, do szczegółowej analizy wybrano 21 publikacji spełniających kryteria tematyczne i czasowe (do 10.11.2024).
Wyniki. Amputacje są częstym skutkiem urazów bojowych i konsekwencją licznych powikłań. Dotyczą głównie młodych żołnierzy, co przekłada się na wieloletnie leczenie, rehabilitację oraz wysokie koszty opieki.
Wnioski. Amputacje wojenne, szczególnie w kontekście konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, stanowią poważne wyzwanie medyczne i społeczne. W oparciu o doświadczenia z wcześniejszych konfliktów konieczna jest szczegółowa analiza powikłań i kosztów w celu poprawy lub wdrożenia nowych skuteczniejszych modeli leczenia i rehabilitacji.
Słowa kluczowe
amputacje, medycyna wojskowa, urazy wojenne, rehabilitacja
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Funkcje ręki w odpowiedzi na zaprojektowany program terapii zajęciowej u dzieci z cukrzycą młodzieńczą

Fatma M. Abd El Aziz, Nanees E. Mohamed, Ola A. Taha, Gehan H. El-Meniawy

Fatma M. Abd El Aziz, Nanees E. Mohamed, Ola A. Taha, Gehan H. El-Meniawy – Hand functions in response to a designed occupational therapy program in juvenile diabetes mellitus –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 306-312

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007D6TB3

Streszczenie
Cel. Badanie miało na celu zweryfikowanie wpływu programu terapii zajęciowej na siłę chwytu dłoni, siłę chwytu szczypcowego i sprawność manualną u dzieci z cukrzycą typu 1.
Metody. W badaniu wzięło udział 60 dzieci z cukrzycą typu 1, w tym 31 dziewczynek i 29 chłopców w wieku od 6 do 8 lat. Uczestnicy zostali losowo podzieleni na dwie grupy równej wielkości. Grupa A była poddana tradycyjnemu programowi fizjoterapii, natomiast grupa B realizowała ten sam program fizjoterapii, uzupełniony o zaprojektowany program terapii zajęciowej. Wszyscy uczestnicy przeszli badania laboratoryjne w celu oznaczenia poziomu hemoglobiny glikowanej (HbA1c). Siłę chwytu dłoni mierzono za pomocą ręcznego dynamometru JAMAR. Sprawność manualną i siłę chwytu szczypcowego (chwyt czubkowy, trójpalczasty i boczny) oceniano za pomocą drugiej edycji Testu Sprawności Motorycznej Bruininks-Oseretsky oraz mechanicznego miernika siły Baseline Pinch Gauge, odpowiednio, przed i po leczeniu trwającym 3 miesiące, z trzema sesjami tygodniowo.
Wyniki. Po zakończeniu leczenia grupa badana wykazała istotną poprawę sprawności manualnej oraz siły chwytu dłoni i chwytu szczypcowego w porównaniu z poziomami wyjściowymi (p < 0,01). Ponadto, porównania między grupą badaną a kontrolną po zakończeniu leczenia wykazały istotne różnice na korzyść grupy badanej w zakresie sprawności manualnej, siły chwytu dłoni i chwytu szczypcowego (p < 0,001). Obie grupy wykazały również znaczną redukcję poziomów HbA1c po leczeniu w porównaniu z pomiarami wyjściowymi (p < 0,001).
Wnioski. Zaprojektowany program terapii zajęciowej może poprawiać funkcje ręki u dzieci z cukrzycą typu 1.
Słowa kluczowe
cukrzyca, funkcje ręki, sprawność manualna, terapia zajęciowa, rehabilitacja, chwyt szczypcowy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Procjena učinka terapije udarnim valovima na funkciju pacijenta s donjom petnom ostrugom

Agata Pętek-Podymniak

 

Agata Pętek-Podymniak – Evaluation of the impact of shockwave therapy on the functioning of a patient with a lower calcaneal spur –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 6-12

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8M5X1

Sažetak

Uvod
Čest uzrok boli u peti je prisutnost petne ostruge. Ovo stanje može poremetiti stražnji površinski lanac fascije i uzrokovati probleme u udaljenim dijelovima tijela. Među fizičkim metodama često se primjenjuje terapija udarnim valovima. Cilj istraživanja bio je procijeniti učinkovitost terapije udarnim valovima i njezin utjecaj na napetost mišića gastroknemija, koji je dio stražnjeg fascijalnog lanca.

Materijali i metode
52-godišnja pacijentica s dijagnozom donje lijeve petne ostruge prošla je seriju od šest terapijskih sesija udarnim valovima, dvaput tjedno. Metoda za procjenu učinkovitosti terapije uključivala je mjerenje boli na Vizualnoj analognoj skali (VAS) i promjene temperature tkiva prije, odmah nakon i pet minuta nakon terapije. Elektromiografski (EMG) pregled korišten je za procjenu napetosti gastroknemija mišića.

Rezultati
Odmah nakon tretmana zabilježeno je prosječno smanjenje temperature (s 25,3°C na 24,45°C). Nakon pet minuta temperatura se povećala na 27,05°C u usporedbi s početnim mjerenjem. Mirovna napetost mišića gastroknemija, mjerena EMG-om, smanjila se kako slijedi: kanal 1: od 0,6 µV do 0,4 µV, kanal 2: od 4,3 µV do 3,2 µV. Bol je smanjena s razine 7 na 2 na VAS skali.

Zaključci
Terapija udarnim valovima je učinkovito rješenje za ublažavanje boli u slučaju petne ostruge. Smanjenje mirovne napetosti gastroknemija mišića dovodi do smanjenja povećane napetosti unutar stražnjeg miofascijalnog lanca, što može pomoći u smanjenju rizika od sekundarnih patologija u udaljenim dijelovima lanca.

Ključne riječi
petna ostruge, terapija udarnim valovima, rehabilitacija

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Postoperativna rehabilitacija i kriteriji povratka sportu nakon rekonstrukcije prednjeg križnog ligamenta – anketa među fizioterapeutima u Ujedinjenim Arapskim Emiratima

Sara Atef Ali, Cecilia Ferreira Aquino, Achraf Ammar, Ashokan Arumugam

Sara Atef Ali, Cecilia Ferreira Aquino, Achraf Ammar, Ashokan Arumugam – Post-operative rehabilitation and return to sport criteria following anterior cruciate ligament reconstruction – a survey of physiotherapists in the United Arab Emirates – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 344-355

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608IV0

Sažetak

Pozadina. Kriteriji rehabilitacije i povratka sportu (RTS) nakon rekonstrukcije prednjeg križnog ligamenta (ACL) čine se različiti među fizioterapeutima u različitim zemljama. Međutim, nijedna studija nije provedena kako bi se istražili postoperativni rehabilitacijski i RTS kriteriji nakon rekonstrukcije ACL-a koje koriste fizioterapeuti u Ujedinjenim Arapskim Emiratima (UAE). Cilj. Svrha ove studije je sažeti kliničku praksu i RTS kriterije koje koriste fizioterapeuti u liječenju pacijenata nakon rekonstrukcije ACL-a u UAE, te istražiti čimbenike povezane s najčešće korištenim RTS kriterijima. Materijal i metode. Elektronički upitnik distribuiran je fizioterapeutima u UAE. Upitnik je uključivao pitanja vezana uz demografske podatke, kliničku praksu i RTS kriterije koje koriste fizioterapeuti u UAE. Rezultati. Ukupno 108 fizioterapeuta dobrovoljno je sudjelovalo u istraživanju. Otprilike samo 25% pridržavalo se utvrđenih RTS kriterija prije povratka sportu. Oko 88% fizioterapeuta temelji svoje odluke o dopuštanju povratka sportu na funkcionalnim procjenama poput testova ravnoteže, skokova te biomehanike trčanja i sprinta. Odluku o povratku sportu donijela je multidisciplinarna ekipa prema 47% fizioterapeuta. Studija je pokazala da najčešće korišteni RTS kriteriji nisu imali značajnu korelaciju s parametrima kao što su akademska pozicija, godine iskustva, nacionalnost, specijalistički certifikat ili vrsta licence koju drže fizioterapeuti u UAE. Zaključak. Većina fizioterapeuta u UAE nije se pridržavala najpreporučenijih RTS kriterija nakon rekonstrukcije ACL-a u svojoj kliničkoj praksi, te niti jedan od procijenjenih čimbenika vezanih uz fizioterapeute nije pokazao značajnu povezanost s RTS kriterijima nakon rekonstrukcije ACL-a.

Ključne riječi

rekonstrukcija prednjeg križnog ligamenta, rehabilitacija, kliničko donošenje odluka, fizioterapija, kriteriji povratka sportu

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Utjecaj rehabilitacije na radnu sposobnost i funkcionalni status hospitaliziranih preživjelih od COVID-19

Michal Macej, Gabriela Škrečková, Lucia Demjanovič Kendrová, Pavol Nechvátal, Jakub Čuj

Michal Macej, Gabriela Škrečková, Lucia Demjanovič Kendrová, Pavol Nechvátal, Jakub Čuj – Rehabilitation impact on the work ability and functional status of hospitalized COVID-19 survivors – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 298-302

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG56088XJ

Sažetak
Cilj. Cilj rada je utvrditi utjecaj rehabilitacije na radnu sposobnost i funkcionalni status hospitaliziranih preživjelih od COVID-19. Materijali i metode. Studija je obuhvatila 163 ispitanika (101 žena; 62 muškarca) iz regije Prešov (Slovačka) koji su bili hospitalizirani zbog COVID-19 bolesti. Dob ispitanika se kretala od 32 do 62 godine. Eksperimentalna grupa je sadržavala 87 pacijenata (55 žena; 32 muškarca) i podvrgnuta je stacionarnoj rehabilitacijskoj terapiji tijekom boravka u bolnici. Kontrolnu grupu činilo je 76 pacijenata (46 žena; 30 muškaraca), koji nisu dobili rehabilitacijsku terapiju. U svih ispitanika smo procijenili indeks radne sposobnosti (WAI) i metode samoprocjene pacijenata za post-COVID-19 skalu funkcionalnog statusa (PCFS). Rezultati. Eksperimentalna grupa pacijenata nakon povratka na posao pokazala je značajno veću radnu sposobnost (p = 0.005) i funkcionalni status (p = 0.001) u usporedbi s kontrolnom grupom. Pacijenti s psihološki zahtjevnim tipom posla koji su prošli rehabilitacijsku terapiju također su imali značajno veću radnu sposobnost (p = 0.022) i funkcionalni status (p = 0.042) u usporedbi s drugom grupom. Slični rezultati su zabilježeni među ispitanicima s kombinacijom obje vrste posla – fizički i psihološki zahtjevni (p < 0.001). Kod fizički zahtjevnog tipa posla rezultat nije bio statistički značajan između grupa. Zaključci. Stacionarni oblik rehabilitacije za pacijente hospitalizirane s COVID-19 ima povoljan učinak na radnu sposobnost i funkcionalni status nakon otpusta iz bolnice.

Ključne riječi
COVID-19, funkcionalni status, rehabilitacija, radna sposobnost

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Broj usluga medicinske rehabilitacije prije, tijekom i nakon pandemije COVID-19

Damian Durlak

Damian Durlak – Number of medical rehabilitation services before, during, and after the COVID-19 pandemic – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 223-230

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608I6Q

Sažetak
Uvod. Pandemija COVID-19 utjecala je na sve sektore gospodarstva u većini zemalja. Posebno je zdravstveni sustav osjetio njezin utjecaj. Zbog nametnutih ograničenja i restrikcija postavlja se pitanje je li tijekom pandemije znatno manje pacijenata koristilo nužne zdravstvene usluge. Cilj. Ovaj članak ima za cilj prikazati kako se broj ljudi koji koriste rehabilitacijske i fizioterapeutske usluge mijenjao tijekom proteklih šest godina. Dodatno, prikazane su vrijednosti pruženih usluga u pojedinim godinama. Materijali i metode. Studija je koristila podatke iz izvješća Nacionalnog fonda za zdravstvo za godine 2017–2022. Informacije o rehabilitacijskim uslugama bile su uključene. Rezultati. Prikupljeni podaci ukazuju da je 2020. godine došlo do značajnog smanjenja broja ljudi koji koriste neke rehabilitacijske ili fizioterapeutske usluge. Također se može uočiti značajan porast vrijednosti određenih usluga između 2021. i 2022. Zaključci. Značajan pad broja ljudi koji koriste rehabilitacijske ili fizioterapeutske usluge zabilježen je samo za određene vrste zdravstvenih usluga i isključivo 2020. godine. Nepoznato je koliko je ljudi željelo koristiti ove usluge, ali nisu mogli.

Ključne riječi
rehabilitacija, COVID-19 pandemija, zdravstvene usluge

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

1 2 3 … 8