Može li visokointenzivni trening uzrokovati dijastazu ravnog trbušnog mišića kod žena? Pilotno istraživanje

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – Can high-intensity training cause rectus abdominis diastasis in women? A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 57-64

DOI: DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFACM19

Sažetak
Uvod. Iako tjelesna aktivnost donosi brojne zdravstvene koristi, povećani intraabdominalni tlak (IAP), koji nastaje tijekom fizičkog napora, može imati i negativne posljedice.
Cilj istraživanja. Cilj ovog istraživanja bio je procijeniti povezanost između vrste provedenog treninga i stupnja dijastaze ravnog trbušnog mišića.
Materijal i metode. U istraživanju je sudjelovalo 88 zdravih i fizički aktivnih žena u dobi od 18 do 30 godina. Ispitanice su ispunile autorski upitnik. Procjenjivani su: dijastaza ravnog trbušnog mišića (curl-up test), razina tjelesne aktivnosti (IPAQ-SF), hipermobilnost zglobova (Beightonova skala) i WHR (mjeren mjernom trakom). Prema intenzitetu treninga, ispitanice su raspoređene u četiri skupine.
Rezultati. Dijastaza ravnog trbušnog mišića (RAD) dijagnosticirana je kod 39 % ispitanica. Utvrđena je značajna povezanost između RAD i intenziteta te učestalosti treninga (p < 0,001), kao i ukupne razine tjelesne aktivnosti (p = 0,001). Također je utvrđena značajna korelacija između RAD i BMI (p = 0,036), opsega struka (p = 0,041) te hipermobilnosti zglobova (p = 0,009).
Zaključci. Rezultati ovog pilotnog istraživanja ukazuju na potrebu za individualnom procjenom hipermobilnosti zglobova kod žena koje provode visokointenzivne treninge te na potrebu za daljnjim prospektivnim istraživanjima.

Ključne riječi
sigurnost vježbanja, intraabdominalni tlak, dijastaza ravnog trbušnog mišića

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Rozejście mięśnia prostego brzucha – co może nasilać problem?

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek – Diastasis recti abdominis – what factors may exacerbate the condition? –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 53-61

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4310U3Z

Streszczenie
Celem pracy była ocena zależności między wielkością rozejścia mięśnia prostego brzucha a czynnikami ryzyka opisanymi w literaturze.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 213 osób (97 mężczyzn i 116 kobiet) w wieku 20-42 lat. Narzędzia badawcze stanowiły: autorska ankieta, kwestionariusz IPAQ short, test curl up oraz skala Beightona.
Wyniki. Rozejście mięśnia prostego brzucha (RMPB) zdiagnozowano u 77% kobiet i 82% mężczyzn. Wykazano istotną statystycznie zależność między wielkością RMPB u kobiet, a: BMI (p < 0,001), WHR (p ≤ 0,044), wystającymi łukami żebrowymi (p = 0,010), rodzajem ćwiczeń (p = 0,056), hipermobilnością stawową (p = 0,035), poziomem aktywności fizycznej (p = 0,041), noszeniem obcisłej odzieży (p = 0,026) oraz operacjami brzusznymi (p < 0,001). Wielkość RMPB u mężczyzn skorelowana była z poziomem aktywności fizycznej (p = 0,004), noszeniem obcisłej odzieży (p < 0,001) i WHR (p = 0,006).
Wnioski. Uzyskane dane różnią się w zależności od płci. U kobiet wielkość RMPB zależy od: BMI, WHR, wzorca oddechowego, hipermobilności stawowej, poziomu aktywności fizycznej, operacji brzusznych oraz noszenia obcisłej odzieży. U mężczyzn wielkość RMPB powiązana jest z poziomem aktywności fizycznej, WHR oraz noszeniem obcisłej odzieży. Wczesne rozpoznanie ryzyka RMPB może wpływać na dobór ćwiczeń, edukację pacjenta i profilaktykę.
Słowa kluczowe
rozejście mięśnia prostego brzucha, czynniki ryzyka, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Czy ćwiczenia ekscentryczne mogą zredukować rozejście mięśnia prostego brzucha?

Anna Pick, Aneta Dąbek

Anna Pick, Aneta Dąbek – Can eccentric exercises reduce diastasis recti? –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 201-209

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C9FDV

Streszczenie Celem pracy była ocena skuteczności autorskiego programu terapeutycznego w redukcji rozejścia mięśnia prostego brzucha (RMPB). Materiały i Metody. W badaniu wzięły udział 64 osoby z RMPB w wieku 18-25 lat. Badani zostali losowo przydzieleni do jednej z dwóch grup: badanej i kontrolnej. Osoby z grupy badanej przez 4 tygodnie stosowały autorski program terapeutyczny. Narzędzia badawcze stanowił: kwestionariusz IPAQ (wersja skrócona), autorska ankieta, skala Beightona, test curl-up. Wyniki Badań. Po 4 tygodniach stosowania autorskiego programu terapeutycznego w grupie badanej zaobserwowano istotne zmniejszenie RMPB. Stwierdzono, istotną korelację między redukcją RMPB, a częstotliwością wykonywania terapii (p ≤ 0,05). Wykazano istotną korelację między RMPB pod pępkiem a BMI (p ≤ 0,05) i WHR (p ≤ 0,05). Brak korelacji między RMPB pod wyrostkiem mieczykowatym mostka a: BMI, WHR, hipermobilnością, MET, liczbą treningów w tygodniu oraz stażem treningowym. Wnioski. Autorski program terapeutyczny stosowany codziennie przez 4 tygodnie okazał się skuteczny w zmniejszeniu rozejścia mięśnia prostego brzucha. Należy uwzględnić ćwiczenia ekscentryczne mięśni brzucha w terapii osób z RMPB.
Słowa kluczowe rozejście mięśnia prostego brzucha, terapia, ćwiczenia ekscentryczne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim