Skuteczność terapii wirtualnej rzeczywistości (VR) na równowagę i mobilność u pacjentów starszych: randomizowane badanie kontrolowane

Madhanraj Sekar, Prathap Suganthirababu, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Vinodhkumar Ramalingam, Anitha Arul, Andrew Anbarason

Madhanraj Sekar et al. – The effectiveness of virtual reality (VR) therapy on balance and mobility in elderly patients: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 191-194

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C8UWP

Streszczenie Wprowadzenie. Zaburzenia równowagi i ograniczenia mobilności są powszechnymi wyzwaniami wśród osób starszych, często przyczyniając się do zwiększonego ryzyka upadków i obniżenia jakości życia. Tradycyjne interwencje fizjoterapeutyczne skutecznie rozwiązywały te problemy, ale nowe podejścia, takie jak terapia wirtualnej rzeczywistości (VR), pojawiły się jako potencjalne ulepszenia protokołów rehabilitacyjnych. Dzięki swoim immersyjnym środowiskom, terapia VR może angażować i wyzywać pacjentów, potencjalnie prowadząc do lepszych wyników. Cel. Zbadanie, czy terapia VR poprawia wyniki równowagi i mobilności u pacjentów starszych w porównaniu z tradycyjnym protokołem fizjoterapeutycznym. Metody. Do badania z randomizacją kontrolowaną z dwoma równoległymi grupami rekrutowano 60 starszych osób w wieku 65 lat i starszych, skierowanych na ambulatoryjną fizjoterapię z powodu problemów z równowagą i mobilnością. Osoby te zostały losowo przydzielone do grupy interwencyjnej, leczonej za pomocą sesji terapii VR, podczas gdy grupa kontrolna otrzymywała tradycyjne sesje fizjoterapeutyczne skoncentrowane na ćwiczeniach równowagi i mobilności. Czas trwania leczenia wynosił dwa razy w tygodniu przez ponad 8 tygodni. Oceny wyjściowe przeprowadzono przed interwencją, a oceny kontrolne natychmiast po 8-tygodniowym okresie interwencji. Wskaźniki: Główny pomiar: Równowaga była oceniana za pomocą Skali Równowagi Berga (BBS) jako główny wynik, podczas gdy mobilność oceniano za pomocą testu Timed Up and Go (TUG), a jakość życia za pomocą Kwestionariusza EQ-5D jako wynik wtórny. Wyniki. Grupa terapii VR wykazała znacznie większą poprawę równowagi (wzrost wyniku BBS o 12,4 punktu) niż grupa kontrolna (wzrost wyniku BBS o 7,6 punktu). W kwestii mobilności, grupa VR zmniejszyła czas TUG o 3,8 sekundy, w porównaniu do 2,8 sekundy w grupie kontrolnej, co wskazuje na szybsze czasy ukończenia i poprawę mobilności funkcjonalnej. Grupa VR zgłosiła także znacznie większy wzrost jakości życia (poprawa EQ-5D o 0,17) w porównaniu z grupą kontrolną (poprawa o 0,12), co sugeruje, że terapia immersyjna pozytywnie wpłynęła na ogólne samopoczucie. Wnioski. Przewidywano, że grupa terapii VR wykaże znacznie większe poprawy w zakresie równowagi, mobilności i jakości życia niż grupa tradycyjnej fizjoterapii.
Słowa kluczowe nauka rozszerzona, wirtualna rzeczywistość, technologia oprogramowania, równowaga, ryzyko upadku
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Utjecaj vježbi u vodi s ili bez vanjskih uređaja za uzgon na poboljšanje ravnoteže nakon moždanog udara: pregled

Ribka Theresia, Farid Rahman

 

Ribka Theresia, Farid Rahman – Effect of water-based exercise with or without external buoyancy devices in influencing balance improvement in stroke: scoping review –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 350-355

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A6ZN

Sažetak:
Uvod. Moždani udar jedan je od vodećih uzroka invaliditeta, što može rezultirati spastičnošću, poremećajem hoda i ravnoteže. Metode rehabilitacije na kopnu su istražene, a zbog zabrinutosti oko stresa na zglobove i mišiće istraživači istražuju alternativne pristupe, uključujući vježbe u vodi.
Cilj. Sažeti dostupne podatke o tome utječu li vježbe u vodi, s ili bez vanjskih uređaja za uzgon, na poboljšanje ravnoteže nakon moždanog udara.
Materijali i metode. U ovom je istraživanju korišten pregled literature kako bi se pronašli odgovori na istraživačka pitanja. Prikupljeni članci su sintetizirani pomoću TIDIER kontrolnog popisa, a pretraživanje je provedeno u raznim bazama podataka.
Rezultati. Nakon procesa odabira, pronađeno je 20 prikladnih članaka. Detalji o populaciji, intervencijama i ishodima su navedeni.
Zaključci. Vježbe u vodi su učinkovite za pacijente nakon moždanog udara. Ove metode vježbanja pokazale su učinkovitost u poboljšanju ravnoteže. Potrebno je analizirati mnoge praktične metode vježbanja u vodi u budućim istraživanjima.
Ključne riječi:
vježbe u vodi, moždani udar, ravnoteža, rizik od pada

 

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Wskaźnik masy ciała a stabilność posturalna i ryzyko upadku kobiet po 60. roku życia

Paulina Handzlik, Katarzyna Karkoszka, Joanna Czesak

P. Handzlik, K. Karkoszka, J. Czesak – Body mass index, postural stability and the risk for falls in women over 60. Fizjoterapia Polska 2020; 20(3); 76-83

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena stabilności posturalnej oraz ryzyka upadku kobiet po 60. roku życia, a także ocena współzależności pomiędzy wskaźnikiem masy ciała a stabilnością posturalną i ryzykiem upadku.
Materiał i metody. Badania zostały przeprowadzone na grupie 74 kobiet w wieku od 60 do 85 lat, będących uczestniczkami turnusu rehabilitacyjnego w sanatorium. Badane zostały podzielone na klasy według wskaźnika BMI. Do oceny równowagi wykorzystano specjalistyczne testy oceny równowagi. Za pomocą testu sięgania (Functional Reach Test, FRT) oraz próby Romberga oceniono stabilność posturalną oraz ryzyko upadku. Platforma stabilometryczna posłużyła do oceny równowagi na podstawie analizy parametrów COP. Natomiast test FRT wykorzystywany jest do oceny zdolności utrzymania równowagi podczas wychylenia ciała w przód oraz do oceny ryzyka upadku.
Wyniki. Analiza wyników Functional Reach Test nie wykazała istotnego wpływu współczynnika masy ciała na równowagę. Analiza wyników uzyskanych w próbie Romberga pokazała istotnie statystyczny wpływ współczynnika masy ciała na część zmierzonych parametrów.
Wnioski. Wskaźnik masy ciała BMI nie wpływa istotnie na wyniki uzyskane w teście FRT. Analiza przeprowadzonych testów wykazała, że osoby z nadwagą i otyłością mają większy problem z utrzymaniem równowagi w przypadku występowania czynnika zaburzającego.
W przypadku osób po 60. roku życia może to być dodatkowy czynnik zwiększający ryzyko upadku.
Słowa kluczowe:
stabilność posturalna, ryzyko upadku, kobiety, BMI
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim