shoulder pain

Wpływ treningu funkcji łopatki w porównaniu z treningiem plyometrycznym na ból i poprawę funkcji u studentów z bólem szyi i barku – randomizowane badanie kontrolowane

Hajira Husna, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Praveenkumar R

Hajira Husna, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Praveenkumar R
– Effects of scapular function training versus plyometric training on pain and functional improvement in students with neck and shoulder pain – randomized controlled trial – Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 108-113

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DOV14

Streszczenie

Wstęp. Ból szyi i barku jest powszechnym problemem wśród studentów, często wynikającym z długotrwałego utrzymywania nieprawidłowej postawy, obciążeń akademickich oraz nieodpowiednich warunków ergonomicznych. Wdrożenie skutecznych strategii interwencyjnych jest kluczowe dla zarządzania tym problemem.

Cel. Celem badania było porównanie skuteczności treningu funkcji łopatki i treningu plyometrycznego w redukcji bólu oraz poprawie funkcji u studentów doświadczających bólu szyi i barku.

Materiał i metody. W badaniu losowo wybrano 60 osób, które zgłosiły ból szyi i barku. Uczestnicy, w wieku 18–25 lat, obu płci, zostali zakwalifikowani na podstawie potwierdzonych dolegliwości bólowych. Kryteria wykluczenia obejmowały historię poważnych urazów szyi lub barku, takich jak przepuklina dysku szyjnego czy uraz typu „whiplash”, a także brak współpracy ze strony uczestnika. Łącznie 30 osób podzielono na dwie równe grupy: grupa A (trening funkcji łopatki) oraz grupa B (trening plyometryczny). Wyniki dotyczące bólu i niepełnosprawności oceniano za pomocą kwestionariusza Northwick Park (NPQ), wskaźnika bólu i niepełnosprawności barku (SPADI) oraz numerycznej skali oceny bólu (NPRS). Interwencja obejmowała czterotygodniowy program ćwiczeń, składający się z trzech serii na sesję, 10 powtórzeń na serię, 20 minut treningu na sesję oraz pięciu sesji tygodniowo.

Wyniki. Średnia wartość NPRS po zakończeniu terapii w grupie A wyniosła 4,2, natomiast w grupie B – 4,5. Średnia wartość NPQ po leczeniu dla grupy A wyniosła 59,6, w porównaniu do 58,9 w grupie B. Średnia wartość SPADI po terapii w grupie A wyniosła 60,24, natomiast w grupie B była nieco niższa. Wyniki wskazują, że trening funkcji łopatki skutecznie zmniejsza ból i poprawia funkcję u osób z bólem szyi i barku.

Wnioski. Badanie wykazało, że trening funkcji łopatki jest bardziej skuteczny niż trening plyometryczny w redukcji bólu oraz poprawie funkcji u studentów doświadczających bólu szyi i barku.

Słowa kluczowe

ból szyi, trening plyometryczny, trening funkcji łopatki, ból barku

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете

Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Tehnika mišićne energije naspram Maitlandove mobilizacije za bol i onesposobljenost ramena nakon operacije disekcije vrata

Marwa Mahdy Abd Elhameed, Hagar Reda Shawky El-Habiby, E.M. Othman, Sherif Bahaa El-Din Zayed, Shaimaa M. A. Elsayeh, Dr. Heba Mohamed Mohamady

Marwa Mahdy Abd Elhameed, Hagar Reda Shawky El-Habiby, E.M. Othman, Sherif Bahaa El-Din Zayed, Shaimaa M. A. Elsayeh, Dr. Heba Mohamed Mohamady – Muscle energy technique versus Maitland’s mobilization on shoulder pain and disability after neck dissection surgeries – Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 396-401

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8C7L3

Sažetak
Pozadina：Značajan broj pacijenata koji prolaze kroz različite postupke disekcije vrata doživljava disfunkciju ramena i bol, što može znatno zakomplicirati ili poremetiti dnevne rutine, socijalne aktivnosti i opću kvalitetu života (QOL). Tehnika mišićne energije (MET) i mobilizacija pokazale su se učinkovitima u smanjenju bola i onesposobljenosti ramena.
Cilj：Cilj ovog istraživanja bio je ispitati terapijske koristi MET-a i mobilizacije u poboljšanju bola i onesposobljenosti ramena nakon operacija disekcije vrata te usporediti učinkovitost ove dvije tehnike.
Dizajn：Ovo istraživanje je bilo randomizirano, jednokratno slijepo, kontrolirano ispitivanje.
Metode：Trideset pacijenata između 25 i 70 godina (13 muškaraca i 17 žena) s disfunkcijom ramena šest mjeseci nakon operacije disekcije vrata bilo je uključeno u istraživanje. Pacijenti su nasumično podijeljeni u dvije grupe po 15 osoba: Grupa A primila je tehniku mišićne energije (MET), a Grupa B podvrgnuta je Maitlandovoj mobilizaciji. Obje grupe sudjelovale su u istom konvencionalnom fizioterapijskom programu. Obje intervencije provodile su se tri puta tjedno tijekom četiri tjedna. Vizualna analogna skala (VAS) za procjenu bola, indeks bola i onesposobljenosti ramena (SPADI) te opseg pokreta ramena (fleksija, abdukcija i vanjska rotacija) mjereni su prije i nakon četiri tjedna intervencije.
Rezultati：Nakon četiri tjedna intervencije, obje grupe pokazale su značajna poboljšanja u VAS-u, SPADI-ju i fleksiji, abdukciji i vanjskoj rotaciji ramena, s p vrijednostima ≤ 0,001. Usporedba između grupa pokazala je statistički značajnu razliku u svim mjerenim ishodima, u korist Grupe A, s p vrijednostima < 0,001.
Zaključak：Tehnika mišićne energije (MET) i Maitlandova mobilizacija bile su učinkovite terapijske strategije za ublažavanje bola i onesposobljenosti ramena nakon operacija disekcije vrata. Međutim, rezultati su pokazali da je MET nadmašio Maitlandove mobilizacijske strategije.

Ključne riječi：onesposobljenost, tehnika mišićne energije, Maitlandova mobilizacija, disekcija vrata, bol u ramenu

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете

Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Prevalence of Scapular Dyskinesia among Female Students at Jouf University – Alqurayyat: A Cross Sectional Study

Hala T Ahmed, Amal A Al Sharari, Hebatalla M Abd Elrafi, Haifa A Al Fouzan

Hala T Ahmed, Amal A Al Sharari, Hebatalla M Abd Elrafi, Haifa A Al Fouzan – Prevalence of Scapular Dyskinesia among Female Students at Jouf University – Alqurayyat: A Cross Sectional Study . Fizjoterapia Polska 2021; 21(4); 164-168

Abstract

Purpose. To find out the prevalence, characteristic and type of scapular dyskinesia among female students at Jouf University – Alqurayyat.

Methods. A cross-sectional design. One hundred thirty-six female students were recruited from Alqurayyat female branch – Jouf University (Northern Saudi Arabia), to participate in this study. Demographic data were assessed through a structural questionnaire, scapular dyskinesia was clinically assessed through direct observation (Scapular Dyskinesia Test) and manually assisted movements (Scapular Assistance Test (SAT) and Scapular Reposition (Retraction) Test (SRT)), and the levels of pain and functional disability were assessed through Shoulder Pain and Disability Index (SPADI).

Results. The prevalence of scapular dyskinesia was 99.3%, with 56.3% of them had affected left hand and 76% of them had type II existence. There was significant association between scapular dyskinesia and shoulder function (p < 0.05).

Conclusion. The prevalence of scapular dyskinesia among female students at Jouf University – Alqurayyat was 99.3%, with most of them having left hand involvement and presence of type II dyskinesia.

Key words:

Scapular dyskinesia, Scapular movement, Shoulder pain, Disability

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете

Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

Changes in Rotator Cuff Strength Ratio, Shoulder Pain and Disability after Cervicothoracic Mobilization in Subjects with shoulder impingement syndrome

Ahmed M Elmelhat, Salwa F Abdelmagid, Ebtessam F Gomaa, Ahmed M Gad

Ahmed M Elmelhat, Salwa F Abdelmagid, Ebtessam F Gomaa, Ahmed M Gad – Changes in Rotator Cuff Strength Ratio, Shoulder Pain and Disability after Cervicothoracic Mobilization in Subjects with shoulder impingement syndrome. Fizjoterapia Polska 2020; 20(1); 36-42

Abstract
Background. Shoulder impingement syndrome (SIS) is the most common cause of shoulder pain. Recently, attention has been given to the use of spinal manual therapy to treat shoulder pain. Methods. This study is a Randomized controlled trial. Overall, 35 patients with mean age (32 ± 6.47) years were participated in this study as SIS (stage I and II Neer’s classification) were randomized into 2 equal groups. The control group received only a treatment based on the most evidence-based treatment for SIS (Stretching of the posterior capsule, rotator cuff exercises, and scapular muscle training) while experimental group received Maitland’s rhythmic oscillatory central posteroanterior (PA) and transverse mobilization of cervico-thoracic spine (C7-T4 vertebra) with addition same physiotherapy program received by control group for 4 weeks. All patients in both groups were evaluated pre- and post-treatment with isometric rotator-strength ratio measured by Hand Held Dynamometer (HHD) Device. pain level and shoulder disability were measured by Shoulder Pain and Disability Index (SPADI). Results. Statistical analysis using pre and post treatment design indicated that there’s no significant difference between groups in the isometric rotator-strength ratio. However, a significant difference was found in pain level and shoulder disability index between groups. Conclusions. Cervicothoracic mobilization may be an effective intervention to treat pain and disability associated with shoulder impingement; however, the improvements associated with mobilization are not likely explained by changes in shoulder muscle strength.

Key words:
Manual Therapy, Shoulder Pain, Cervicothoracic, SPADI

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете

Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

Ból barku w niedowładzie połowiczym – wskaźniki kliniczne i wrażliwość uciskowa

Agnieszka Sobierajska-Rek

A. Sobierajska-Rek – Hemiplegic shoulder pain – clinical factors and pain pressure sensitivity. FP 2017; 17(4); 24-32

Streszczenie

Ból barku jest typowym objawem towarzyszącym porażeniu lub niedowładowi kończyny górnej po udarze mózgu.
Cel pracy. Celem niniejszej pracy było określenie związku między czynnikami klinicznymi takimi jak podwichnięcie czy zespół ciasnoty podbarkowej, spastycznością, wrażliwością uciskową a częstością występowania bolesnego barku u chorych po udarze mózgu.
Materiał i metodyka. chorzy po udarze mózgu z bólem barku po stronie niedowładnej (n = 26), oraz chorzy po udarze mózgu bez bólu w barku po stronie niedowładnej (n = 11) zostali poddani badaniu wrażliwości uciskowej mięśnia dwugłowego ramienia i mięśnia nadgrzebieniowego, wykonano ocenę kliniczną tkanek miękkich w obrębie barku, sprawności kończyny górnej w skali Brunnstrom oraz spastyczności.
Wyniki. nie stwierdzono różnic we wrażliwości uciskowej mięśnia nadgrzebieniowego między grupą badaną a kontrolną. Zaobserwowano zwiększoną wrażliwość mięśnia dwugłowego w grupie badanej na poziomie tendencji statystycznej. Badani z bolesnym barkiem po stronie niedowładnej cechowali się wyższym poziomem spastyczności w badanej kończynie, a natężenie bólu było skorelowane ze wzmożeniem napięcia mięśniowego. Wnioski. Istnieje zależność między bólem barku po stronie niedowładnej a klinicznymi objawami zespołu uwięźnięcia oaz niestabilności w stawie ramiennym. Stwierdzono tendencję do zwiększonej wrażliwości uciskowej w obrębie mięśnia dwugłowego ramienia w badanej grupie.