uraz czaszkowo-mózgowy

Differences of opinion between patients aroused from prolonged coma and their caregivers in respect to the feeling of quality of life

Anna Pufal – Differences of opinion between patients aroused from prolonged coma and their caregivers in respect to the feeling of quality of life. Fizjoterapia Polska 2004; 4(3); 209-217

Abstract

Background. In recent years the problem of quality of life (QOL) has become increasingly important, especially in rehabilitation. In the case of patients aroused from prolonged coma, this issue is all the harder to resolve, because many patients experience a major change of life perspective, personality, etc. after their brain injury. This often leads to conflict between patients and their caregivers, caused by differences of opinion regarding QOL. The purpose of the present study was to evaluate these differences. Material and methods. The research involved 30 patients treated in 2002-03 in the Rehabilitation Clinic at the Rydygier Academy of Medicine in Bydgoszcz, Poland after brain and brainstem injury accompanied by coma, and their caregivers. Clinical interviews and the Pachalska-MacQueen QOL Scale were used. Differences in the scores obtained by patients and their caregivers were analyzed statistically. Results. The strongest correlation was found between the opinions of patients and caregivers in respect to the more physical parameters on the scale. There was no correlation in respect to psycho-social functions. The exception to this general rule was locomotion, a physical function that produced significant differences of opinion.Conclusions. Differences were found in the evaluation of QOL between patients and their caregivers in respect to some parameters, though not all. These differences of opinion often lead to conflict and disturbed family functioning. Training and therapy is necessary in this respect, for both patients aroused from prolonged coma and their caregivers.

Key words:

traumatic brain injury, brainstem, psychosocial disturbances

Invalid download ID.

Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Circadian rhythms of blood pressure variability in ill people after cranio-brain trauma

Paulina Wyrzykowska, Jan Talar, Maria Wyrzykowska

Paulina Wyrzykowska, Jan Talar, Maria Wyrzykowska – Circadian rhythms of blood pressure variability in ill people after cranio-brain trauma. Fizjoterapia Polska 2006; 6(1); 32-36

Abstract

Βackground. The aim of this paper was to evaluate 24-hour changes in arterial blood pressure in patients after craniocerebral injuries hospitalized in Rehabilitation Clinic in Bydgoszcz. Material and methods. The investigation involved 30 patients after craniocerebral injuries with brain stem damages hospitalized in Rehabilitation Clinic in Bydgoszcz between August 2003 and April 2004. The 24-hour monitoring of arterial blood pressure was performed with Mobil-O-Graph equipment supplied by I. E. M. GmbH Deutshland Margot Medical Polska. The measurment was noninvasive and based on oscillometric method. Results. Twenty-four hour variablity of arterial blood pressure in patients after craniocerebral injuries was demonstrated. Morning increase was obserwed in 22 of 30 patients. Nocturnal decrease in comparison to day (up to 15% changeability was considered as normal) was observed in 3 patients. Arterial pressure load in people after injuries increased significantly during the night. Conclusions. In examined patients after craniocerebral injuries 24-hour changeability of arterial blood pressure is maintained, but not significant. Variation in measurements performed during day and night disappears. Increase of pressure exceeding arbitrally accepted boderline arterial pressure values is intensified during night. Morning increase and noctrurnal decrease of arterial pressure are blunted.

Key words:

blood pressure variability, circadian rhythm, cranio-brain trauma

Invalid download ID.

Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zastosowanie stymulacji polisensorycznej i wzorców globalnych w przypadku ciężkiego uszkodzenia czaszkowo-mózgowego

Wojciech Kiebzak, Anna Wysocka, Arkadiusz Żurawski, Marek Kiljański, Justyna Pogorzelska

W. Kiebzak, A. Wysocka, A. Żurawski, M. Kiljański, J. Pogorzelska – Application of the Polysensory Stimulation and the General Movement Patterns in Patients with the Serious Traumatic Brain Injury. FP 2015; 15(2); 6-20

Streszczenie
Wstęp. Urazy czaszkowo-mózgowe stanowią jedną z głównych przyczyn inwalidztwa oraz śmierci dzieci. Ich konsekwencją są zaburzenia sprawności motorycznej oraz dysfunkcje neuropsychologiczne. Stan taki szczególnie wymaga ograniczenia efektów jatrogennych.
Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie programu rehabilitacji pacjenta po ciężkim urazie czaszkowo-mózgowym.
Studium przypadku. Chłopiec lat 15 w wyniku wypadku komunikacyjnego doznał ciężkiego urazu ogólnego, oraz czaszkowo-mózgowego. Głęboko nieprzytomny, ocena w skali Glasgow – 4 pkt. Poddawany rehabilitacji przez okres 2 miesięcy w warunkach szpitalnych. Stosowano stymulację polisensoryczną, elementy metod: Vojty, NDT-Bobath, PNF, Castillo-Morales oraz Kinesiology taping. Uzyskano znacznego stopnia samodzielność łącznie z osiągnięciem chodu z niewielką pomocą.
Dyskusja. W przeciągu kilkunastu lat pojawiło się wiele prac dotyczących postępowania fizjoterapeutycznego chorych po urazach czaszkowo-mózgowych. Coraz częściej skuteczność procesu usprawniania warunkuje optymalnie wcześnie rozpoczęte i właściwie ukierunkowane leczenie usprawniające. Mimo to w piśmiennictwie obserwuje się znikomą liczbę opracowań sformalizowanych metod wczesnego postępowania. Stąd zachodzi potrzeba opracowania optymalnych zasad postępowania fizjoterapeutycznego.
Wnioski. Najważniejszym elementem postępowania terapeutycznego pacjentów po urazie czaszkowo-mózgowym jest interdyscyplinarna rehabilitacja w oparciu o stosowanie stymulacji polisensorycznej i globalnych wzorców ruchu, łączenia technik różnych metod. Programowanie postępowania fizjoterapeutycznego powinno opierać się na podstawowych zasadach dotyczących ciągłości, kompleksowości, systematyczności, a przede wszystkim wczesności rehabilitacji. Umiejętne postępowanie fizjoterapeutyczne odgrywa istotną role w przywróceniu funkcji poznawczo-emocjonalnych oraz w uzyskaniu optymalnego poziomu sprawności psychoruchowej.