Streszczenie

Wprowadzenie. Indeks bólu i niepełnosprawności barku (SPADI) jest powszechnie stosowanym kwestionariuszem samoopisowym w ocenie zesztywnienia barku. Jednak korelacja między SPADI a obiektywnym zakresem ruchu (ROM), szczególnie w fazie „zamrożenia”, nie jest w pełni poznana. Wyjaśnienie tych zależności może poprawić ocenę kliniczną i planowanie rehabilitacji.

Metody. W przekrojowym badaniu oceniano pacjentów z zesztywnieniem barku w fazie „zamrożenia”. Analizie poddano bierny zakres ruchu (zgięcie, wyprost, odwodzenie, rotacja zewnętrzna [ER] przy 0° i 45°, rotacja wewnętrzna [IR] przy 45°) oraz całkowity wynik SPADI i jego podskale: ból i funkcję. Współczynniki korelacji Pearsona określały siłę i istotność zależności pomiędzy wynikami SPADI a ROM.

Wyniki. Stwierdzono istotne umiarkowane do silnych korelacji ujemnych między wyższymi wynikami całkowitymi SPADI a ograniczonym ROM: ER przy 0° (r = −0,458, p = 0,002), IR przy 45° (r = −0,507, p < 0,001), zgięcie (r = −0,567, p < 0,001), odwodzenie (r = −0,380, p = 0,010) i wyprost (r = −0,298, p = 0,047). Podskala funkcji SPADI wykazała podobnie silne korelacje we wszystkich kierunkach ROM, szczególnie w ER przy 45° (r = −0,572, p < 0,001). Podskala bólu SPADI miała słabsze korelacje, istotne jedynie z IR przy 45° (r = −0,308, p = 0,040) i zgięciem (r = −0,459, p = 0,001). ER przy 45° silnie korelowała z ER przy 0° (r = 0,852, p < 0,001), co wskazuje na jej szersze znaczenie kliniczne.

Wnioski. Uzyskane korelacje ogólnie potwierdzają trafność konstruktu SPADI jako miary funkcjonalnej wrażliwej na ograniczenia ruchowe u pacjentów z zesztywnieniem barku.

Słowa kluczowe

zesztywnienie barku, SPADI, zakres ruchu barku