Nordic walking jako forma aktywności fizycznej wpływająca na chód i równowagę osób starszych

Agnieszka Leszczyńska, Marta Dopierała, Jan W.Raczkowski

A. Leszczyńska, M. Dopierała, J. W. Raczkowski: Nordic walking as a form of physical activity affecting gait and balance in elderly people. FP 2015; 15(4); 98-107

Streszczenie
Wstęp. W procesie starzenia dochodzi do pogorszenia sprawności ruchowej, na którą wpływ mają między innymi choroby wieku podeszłego. Zachodzące zmiany patofizjologiczne, stosowane leczenie mogą negatywnie wpływać na sprawność ruchową prowadząc do zaburzenia kontroli stabilności postawy i chodu. Chód jest naturalną formą aktywności fizycznej i bierze udział prawie we wszystkich czynnościach dnia codziennego. Dla podtrzymania aktywności ruchowej, minimalizacji zaburzeń równowagi oraz poprawy chodu zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, coraz częściej stosuje się popularną formę aktywności jaką jest Nordic Walking.
Cel pracy. Głównym celem pracy była ocena wpływu treningu Nordic Walking na poprawę chodu i równowagi osób starszych oraz wpływ treningu na subiektywną ocenę stanu samopoczucia.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 30 osób starszych, w większości aktywnie spędzających czas wolny, nie korzystających z treningów Nordic Walking. W oparciu o indywidualny kwestionariusz badawczy, ocenie poddane zostały wiek i płeć respondentów, formy aktywności fizycznej, trudności podczas chodzenia oraz subiektywna ocena samopoczucia.
W celu szybkiej oceny równowagi i ryzyka upadków zastosowano Functional Reach Test. Do wstępnej oceny chodu i równowagi pacjenta w starszym wieku posłużono się testem Get up and Go oraz test Tinetti Chód i Równowaga. Testy zostały wykonane zarówno przed treningiem jak i po miesięcznym treningu Nordic Walking. Uzyskane wyniki opracowano statystycznie przy pomocy programu PQSTAT.
Wyniki. Analiza wyników uzyskanych przed treningiem oraz po miesięcznym treningu w testach Functional Reach Test oraz Tinetti wykazała znaczną poprawę po treningach, natomiast uzyskane wartości w teście Get up and Go po treningu są znacznie niższe niż przed treningiem. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych uległ poprawie po wdrożonym treningu Nordic Walking.
Wnioski. Miesięczny trening Nordic Walking istotnie wpłynął na poprawę chodu i równowagi osób badanych. Stan samopoczucia w subiektywnej ocenie badanych również uległ poprawie po wdrożonym treningu. Nordic Walking może stać się ważnym elementem w zwiększeniu aktywności ruchowej osób starszych oraz poprawie ich jakości życia.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, Nordic Walking, osoby starsze

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Test Fullerton w ocenie sprawności fizycznej chorych na POChP

Anna Rutkowska, Sebastian Rutkowski, Witold Pawełczyk,  Jan Szczegielniak

A. Rutkowska, S. Rutkowski, W. Pawełczyk,  J. Szczegielniak: Fullerton test in the assessment of patients with COPD. FP 2015; 15(4); 90-97

Streszczenie
Celem badania była ocena sprawności z wykorzystaniem Testu Fullerton u chorych na POChP po 60 roku życia. Grupę badaną stanowiło 53 chorych na POChP, w grupie kontrolnej zbadano 34 zdrowe osoby, słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Do oceny sprawności fizycznej zastosowano test Fullerton. Zaobserwowano zmniejszoną sprawność fizyczną w grupie chorych na POChP, w porównaniu  z badanymi z  grupy kontrolnej.

Słowa kluczowe:
test fullerton, POChP, sprawność fizyczna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Plastrowanie dynamiczne jako alternatywa dla środków przeciwbólowych w redukcji bólu menstruacyjnego

Tomasz Wilk, Magdalena Niewęgłowska-Wilk, Izabela Załęska

T. Wilk, M. Niewęgłowska-Wilk, I. Załęska: Kinesiology taping as an alternative to painkillers used for the reduction of menstrual pains. FP 2015; 15(4); 82-88

Streszczenie
Cel. Ocena skuteczności zastosowania plastrowania dynamicznego jako alternatywy dla środków przeciwbólowych w bólach menstruacyjnych u kobiet.
Materiały i metody. W badaniu uczestniczyło 40 kobiet (od 20-35 roku życia) z regularnym cyklem miesiączkowym. Przed rozpoczęciem pierwszego oklejania każda z badanych oceniała nasilenie bólu menstruacyjnego w skali wizualno-analogowej (VAS). 20 kobietom naklejano na skórze brzucha poniżej pępka i podbrzuszu po dwie taśmy na 2 dni przed wystąpieniem miesiączki. Taśmy utrzymywane były przez 7 dni. Pozostałe 20 kobiet stanowiło grupę kontrolną, która nie zostala oklejona. Wszystkie 40 kobiet zostały poproszone o ocenę nasilenia bólu w 5 dniu miesiączki. Badanie przeprowadzano przez kolejne trzy miesiące.
Wyniki. U wszystkich 20 kobiet ból menstruacyjny oceniany w skali wizualno-analogowej (VAS) wynosił od 5 do 7 i wyniku zastosowanego postępowania zmniejszył się do poziomu 1 lub 0. Badane kobiety po zastosowaniu plastrowania dynamicznego nie odczuwały bólu jaki towarzyszył im podczas menstruacji lub był on minimalny. W grupie kontrolnej nie zauważono żadnych zmian związanych ze zmniejszeniem bólu.
Wnioski. Plastrowanie dynamiczne jest skuteczną alternatywą dla środków przeciwbólowych w bólach menstruacyjnych u kobiet.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, elastyczne taśmy terapeutyczne, ból menstruacyjny

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Charakterystyka więzadła przedniobocznego stawu kolanowego oraz jego korelacja z urazami więzadła krzyżowego przedniego u sportowców

Patrycja Szkutnik, Marcin Domżalski

P. Szkutnik, M. Domżalski: Characteristic of the anterolateral ligament of the knee and its correlation with trauma of the anterior cruciate ligament in athletes. FP 2015; 15(4); 74-81

Streszczenie
Urazy więzadła krzyżowego przedniego (ACL) są najczęstszymi urazami stawu kolanowego u sportowców. Diagnozujemy je specyficznymi testami klinicznymi – test Lachmana, szuflady przedniej, pivot-shift oraz dodatkowymi badaniami obrazowymi. Formą leczenia jest rekonstrukcja więzadła z pobranego przeszczepu mięśniowego. Po leczeniu wciąż pojawia się problem z niestabilnością rotacyjną. Tylko 60% sportowców wraca do formy sprzed urazu. Ma to związek z więzadłem przedniobocznym stawu kolanowego (ALL). Jest to więzadło występujące u ok. 95% populacji. Znajduje się na przedniobocznej stronie stawu kolanowego łącząc kość udową z kością piszczelową. Odpowiada za stabilność rotacyjną kolana, szczególnie przy zgiętym kolanie (30-90o), wspomaga funkcję więzadła ACL. Uszkodzenia ALL, które mogą być bezobjawowe, mogą prognozować następowe zerwanie ACL. Natomiast przy zerwaniach więzadła ACL prawie zawsze jest uszkodzone więzadło ALL. Zerwania i uszkodzenia więzadła ALL wykazują związek ze złamaniami Segonda. Niewykryte uszkodzenia ALL powodują niepowodzenia leczenia urazów więzadła krzyżowego przedniego. Należy zastanowić się czy przy współistniejących urazach ACL i ALL wystarczyłoby leczenie zachowawcze uszkodzonego więzadła ALL, aby leczenie i rehabilitacja zakończyły się sukcesem, czy konieczna jest również rekonstrukcja więzadła ALL. Celem publikacji jest zwrócenie uwagi na powszechny problem urazów stawu kolanowego u sportowców i sposób ich leczenia, które doprowadzą do pełnego wyzdrowienia zawodnika oraz jego szybszy powrót do gry.

Słowa kluczowe:
staw kolanowy, więzadło przednioboczne kolana, więzadło krzyżowe przednie, charakterystyka, uraz

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Występowanie wad postawy ciała u dzieci w młodszym wieku szkolnym

Izabela Wilmańska, Anna Paradecka, Jan W. Raczkowski

I. Wilmańska, A. Paradecka, J. W. Raczkowski. The occurrence of the failure body posture of children at primary school. FP 2015; 15(4); 64-73

Streszczenie
Cel pracy. Kompleksowa ocena postawy ciała dzieci w młodszym wieku szkolnym oraz określenie częstości występowania w populacji dzieci wad postawy. Oszacowanie wpływu wartość wskaźnika BMI na występowanie wad postawy względem płci oraz odpowiedź na pytanie czy z wiekiem wzrasta ilość wad.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 285 uczniów z klas I-III z łódzkiej szkoły podstawowej. Przedmiotem badań było 135 dziewczynek i 150 chłopców w wieku 6-9 lat. Przeprowadzono badanie metodą oglądową. Oceniano postawę ciała w płaszczyźnie strzałkowej i czołowej. Dokonano oceny dynamicznej chodu. Metodą sylwetkową dokonywano oceny zarysu krzywizn kręgosłupa i wysklepienia klatki piersiowej.  Istotną częścią badania była obserwacja kształtu pleców w skłonie tułowia w przód wg testu Bertranda.
Wyniki. W badanej populacji dzieci z klas I-III stwierdzono duży odsetek wad postawy ciała – 30,53% badanej populacji to dziewczęta i 37,54% chłopcy z wadami postawy. Wykazano, że najczęstszym defektem postawy ciała dzieci w młodszym wieku szkolnym jest asymetryczne ustawienie łopatek. Dotyczyło to porównywalnie 37,77% dziewczynek i 31,33% chłopców. Najbardziej obciążoną występowaniem odchyleń od normy była grupa 7-latków. Nie wykazano istotnej zależności między wpływem wskaźnika BMI na wady postawy względem płci. Wykazano, że wartość wskaźnika BMI wpływa na koślawość kolan w badanej populacji.
Wnioski. Badania pokazują jak istotnym problemem są wady postawy u dzieci. Częstość ich występowania powinna zmobilizować do wykonywania badań przesiewowych w szkołach. To istotnie wpłynie na jak najszybsze wykrycie odchyleń od normy i zmobilizuje rodziców i opiekunów do pójścia na konsultację ortopedyczną czy rehabilitacyjną.

Słowa kluczowe:
wady postawy ciała, młodszy wiek szkolny, BMI, badania przesiewowe, koślawość kolan

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wartość terapeutyczna krioterapii miejscowej w leczeniu objawowym pacjentów z zespołem bólowym stawu barkowego

Łukasz Kopacz, Żaneta Ciosek, Karolina Kot, Danuta Lietz-Kijak, Edward Kijak, Zbigniew Śliwiński, Marek Kiljański

Ł. Kopacz, Ż. Ciosek, K. Kot, D. Lietz-Kijak, E. Kijak, Z. Śliwiński, M. Kiljański: Therapeutic value of local cryotherapy in symptomatic treatment of patients with shoulder joint pain syndrome. FP 2015; 15(4); 54-62

Streszczenie
Wstęp. Cel przeprowadzonych badań opierał się na ocenie wpływu zabiegów krioterapii miejscowej na zakres ruchomości w stawie barkowym u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. Uwzględniono w nim ruch zgięcia i wyprostu. Dodatkowo analizowano potencjalne  zmiany w dolegliwościach bólowych wśród badanych pacjentów.
Materiał i metody. Grupa badana liczyła 54 pacjentów, wśród których wyróżniono 31 kobiet i 23 mężczyzn. Pacjentów poddano 15-tu codziennym zabiegom krioterapii miejscowej na okolicę stawu barkowego. Przed przystąpieniem do zabiegów został zebrany wywiad odnośnie chorób współistniejących, a także zbadano dolegliwości bólowe według skali VAS. U wszystkich badanych wykonano pomiar zakresu ruchów w stawie barkowym za pomocą goniometru. Został on wykonany przed rozpoczęciem terapii, a także po jej zakończeniu.
Wyniki. Wśród wszystkich badanych pacjentów, poddanych serii zabiegów krioterapii miejscowej można stwierdzić znaczną poprawę w zakresie ruchu zgięcia i wyprostu w stawie barkowym. Rozpatrując dolegliwości bólowe oceniane za pomocą skali VAS, po zakończeniu terapii wykazano pokaźne zmniejszenie deklarowanych wartości dolegliwości bólowych wskazywanych przez badanych na skali VAS.
Wnioski. Krioterapia miejscowa jest niezawodną metodą, która skutecznie redukuje dolegliwości bólowe, jednocześnie wpływając na poprawę zakresu ruchów w stawie barkowym u pacjentów z zespołem bólowym stawu barkowego.

Słowa kluczowe:
zimnolecznictwo, staw barkowy, krioterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena efektywności dwóch programów rehabilitacji u pacjentów z zespołem bolesnego barku

Katarzyna Ogrodzka, Karolina Leśniak, Aneta Bac, Tomasz Ridan, Marek Żak

K. Ogrodzka, K. Leśniak, A. Bac, T. Ridan, M. Żak: Evaluation of the effectiveness of two rehabilitation programmes for the patients with the shoulder impingement syndrome. FP 2015;15(4); 42-52

Streszczenie
Cel pracy. Celem badań było porównanie dwóch programów rehabilitacji stosowanych u pacjentów z zespołem bolesnego barku oraz w jakim zakresie rehabilitacja refundowana jest w stanie przywrócić pacjentowi możliwość odzyskania funkcji w stawie barkowym w porównaniu do programu rehabilitacji utworzonego przez autorów badań.
Materiał i metodyka. Badania zostały przeprowadzone w dwóch grupach, w każdej po 7 pacjentów ze zdiagnozowanym zespołem bolesnego barku. Pierwsza grupa korzystała tylko z zabiegów refundowanych, natomiast druga grupa była prowadzona autorskim programem rehabilitacji dostosowanym do indywidualnych potrzeb każdego z pacjentów.
Wyniki. Po terapii u pacjentów z obu grup zaobserwowano zwiększenie zakresu ruchomości w stawie barkowym, zmniejszenie poziomu bólu w spoczynku, a także w trakcie wykonywania codziennych czynności ruchowych.
Wnioski. Autorski program rehabilitacji okazał się efektywniejszą metodą leczenia w dolegliwościach zespołu bolesnego barku.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, rehabilitacja, sprawność

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете PPobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena wyników neurokinezjologicznego usprawniania metodą odruchowej lokomocji według Vojty, dzieci z zaburzeniami centralnej koordynacji nerwowej

Katarzyna Balewska-Juras, Grażyna Cywińska-Wasilewska

K. Balewska-Juras, G. Cywińska-Wasilewska: Evaluation of neurocinesiological improvement performance of reflexlocomotion method of Vojta on children at risk of central nervous coordination disorder. FP 2015; 15(4); 32-41

Streszczenie
Wstęp. W pracy przedstawiono ocenę rozwoju ruchowego wg 7 reakcji ułożeniowych Vojty i Monachijskiej Funkcjonalnej Diagnostyki Rozwojowej, oraz leczenie dzieci metodą Vojty ze stwierdzonymi zaburzeniami centralnej koordynacji nerwowej.
Cel pracy. Wykazanie skuteczności leczenia metodą Vojty, poprzez zastosowanie dwóch diagnostyk neurorozwojowych, oraz ich porównanie. Wskazanie znaczenia wczesnego rozpoznawania zaburzeń rozwojowych u dzieci i wprowadzenia wczesnego usprawniania leczniczego.
Materiał i metody. Badano 45 dzieci w wieku od 1-10 miesiąca życia, u których stwierdzono zaburzenia ośrodkowej koordynacji nerwowo-mięśniowej. Porównywano wyniki usprawniania metodą Vojty w 2 grupach dzieci: rozpoczynających terapię pomiędzy 2-4 m ż i 5-10 m ż. Oceny spontanicznej aktywności ruchowej dziecka, dokonywano według Monachijskiej Funkcjonalnej Diagnostyki Rozwojowej i oceny siedmiu reakcji ułożeniowych wg Vojty. Czas usprawniania wynosił 1-11 miesięcy, zależnie od poprawy stanu neurologicznego dziecka i motoryki spontanicznej.
Wyniki. Przed terapią ciężkie zaburzenia centralnej koordynacji nerwowej prezentowało 22 dzieci, średnio ciężkie ZCKN – 19 dzieci, lekkie – czyli 5 nieprawidłowych reakcji – 4 dzieci. Po terapii u wszystkich dzieci sytuacja ta zmieniła się.
Wnioski. Terapia metodą Vojty wpływa korzystnie na poprawę motoryki spontanicznej i stan neurologiczny dzieci z obniżonym ZCKN, a ocena obiema metodami daje równorzędne wyniki.

Słowa kluczowe:
zaburzenia centralnej koordynacji nerwowej, metoda Vojty

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Możliwości zastosowania dynamicznego plastrowania u kobiet po usunięciu węzłów chłonnych z powodu raka gruczołu piersiowego

Anna Lipińska, Magdalena Lipińska-Stańczak, Paweł Macek, Renata Szczepaniak, Sławomir Jandziś, Zbigniew Śliwiński

A. Lipińska, M. Lipińska-Stańczak, P. Macek, R. Szczepaniak, S. Jandziś, Z. Śliwiński: Possible applications of dynamic taping in women after the removal of lymph nodes because of breast cancer. FP 2015; 15(4); 16-31

Streszczenie
Wstęp. W Polsce i na świecie rak piersi jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym wśród kobiet. Powikłania, występujące po zastosowanej terapii, obniżają jakość życia pacjentek. Jednym z wielu niekorzystnych skutków leczenia raka piersi jest obrzęk limfatyczny. Usunięcie węzłów chłonnych i uszkodzenie naczyń limfatycznych utrudnia transport wysokocząsteczkowych białek, jednocześnie wpływa na wzmożenie ciśnienia koloidoosmotycznego, zatrzymanie wody w przestrzeni międzytkankowej,  utratę napięcia naczyń limfatycznych oraz obniżenie ciśnienia hydrostatycznego. Nie leczony obrzęk limfatyczny wywołuje dolegliwości w postaci nawracających stanów zapalnych skóry, naczyń limfatycznych, co w znacznym stopniu ogranicza sprawność psychofizyczną chorych oraz sprzyja rozwojowi mięsaka limfatycznego kończyny górnej po stronie mastektomii. Jedną z metod leczenia lymphoedemy jest Kinesiology Taping. W Polsce coraz częściej używa się terminu dynamiczne plastrowanie. Zastosowanie tej metody powoduje, że w bezbolesny i naturalny sposób w organizmie pacjenta następują procesy lecznicze.
Cel pracy. Przedstawienie możliwości zastosowania technik limfatycznych dynamicznego plastrowania u kobiet po amputacji piersi oraz ocena wpływu zastosowanych aplikacji na wtórny obrzęk limfatyczny. Cel główny został zweryfikowany poprzez następujące hipotezy badawcze:
1.Aplikacje dynamicznego plastrowania zmniejszają obrzęk limfatyczny u kobiet po mastektomii.
2.Techniki metody Kinesiology Tapingu wpływają na zmianę zakresów ruchów  w stawach kończyny górnej.
Materiał i metody badawcze. Badanie wykonano w Zakładzie Rehabilitacji Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach. Grupa badana liczyła 73 pacjentki po mastektomii, u których stwierdzono wtórny obrzęk limfatyczny kończyny górnej. Objętość kończyn górnych był mierzony przy użyciu menzury wypełnionej wodą. Pomiary zakresów ruchu w stawach kończyn górnych były wykonywane za pomocą goniometru.

Wyniki i wnioski. Analiza uzyskanych wyników wykazuje, że zastosowane aplikacje limfatyczne zmniejszają obrzęk limfatyczny,  zwiększają zakresy ruchu w stawach kończyny górnej po stronie operowanej oraz wspierają procesy lecznicze przyczyniając się do poprawy sprawności fizycznej i jakości życia.

Słowa kluczowe:
rak piersi, obrzęk limfatyczny, dynamiczne plastrowanie, Kinesiology Taping

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartozą leczonych sanatoryjnie

Zbigniew Śliwiński, Marlena Maskiera, Marta Makara-Studzińska, Grzegorz Śliwiński, Małgorzata Starczyńska

Z. Śliwiński, M. Maskiera, M. Makara-Studzińska, G. Śliwiński, M. Starczyńska: Assessment of the Effectiveness of the Physiotherapy in Patients with the Coxarthrosis, Treated in Spa Facilities. FP 2015; 15(4); 7-15

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartrozą leczonych sanatoryjnie. Materiał i metodyka. W badaniu wzięło  udział 49 pacjentów (29 kobiet i 20 mężczyzn) leczonych w Sanatorium „Słowacki” w Busku-Zdroju na turnusie 21-dniowym. Byli to pacjenci ze zmianami zwyrodnieniowymi stawu biodrowego nie leczeni operacyjnie. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy. W grupie badanej  (24 osoby), zastosowano zabiegi fizykalne i hydroterapię. W grupie kontrolnej (25 osób), dodatkowo zastosowano kinezyterapię U każdego z pacjentów wykonano: badanie ankietowe, pomiar zakresu ruchomości w stawach biodrowych, ocenę siły mięśniowej skalą Lovetta, ocenę stopnia nasilenia bólu w skali VAS,  testy funkcjonalne ( Linder 2, test uciskowy brzucha, test Patricka Fabre, SLR,  test Tinetti, test „Up and Go”, ocenę chodu wg. Perry). Wyniki.   Po zakończeniu 21- dniowego leczenia rehabilitacyjnego u większości pacjentów, nastąpiło znaczne zmniejszenie subiektywnego odczucia dolegliwości bólowych, znaczna poprawa funkcji ruchowych biodra oraz zmniejszenie ryzyka upadku. Przeprowadzonych badania wskazują, na uzyskanie lepszych wyników usprawniania fizjoterapeutycznego w grupie kontrolnej, gdzie dodatkowo zastosowano kinezyterapię. Wnioski. 1. Fizjoterapia ma wpływ na zwiększenie zakresu ruchu w stawie biodrowym we wszystkich płaszczyznach, szczególnie w zakresie ruchu zgięcia i odwodzenia. 2. Postępowanie usprawniające wpływa na poprawę stereotypu chodu u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego. 3. Leczenie sanatoryjne u osób ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych zmniejsza ryzyko upadków.

Słowa kluczowe:
usprawnianie, fizjoterapia, koksartroza, leczenie sanatoryjne

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 182 183 184 185 186 188