Author: Dariusz S. Jasiński, Krzysztof Syrewicz

Patronaty kwartalnika Fizjoterapia Polska – XVI Kongres PTF

Dariusz S. Jasiński

fot. Krzysztof Syrewicz

„Zamykam XVI Kongres Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii”. Tymi słowami Prezes ZG PTF, dr Marek Kiljański kilka minut po godzinie 14:00 w sobotę 22 listopada zamknął trwające trzy, a doliczając środowe spotkania właściwie cztery dni wydarzenie.

Już 18 listopada bowiem od zebrania Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii o godz. 16:00 Hotel Fabryka Wełny w Pabianicach stał się miejscem, którym niepodzielnie zawładnęli fizjoterapeuci. Tego samego dnia odbyły się jeszcze spotkania Zarządu Głównego Polskiego Stowarzyszenia Specjalistów Fizjoterapii oraz Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pracowników Fizjoterapii.

Metoda limfatyczna plastrowania dynamicznego w walce z obrzękiem twarzy po operacjach na szkielecie części twarzowej czaszki – doniesienie wstępne

Marta Tyndorf, Marcin Kozakiewicz, Jakub Winerowicz

M. Tyndorf, M. Kozakiewicz, J. Winerowicz – Lymphatic kinesiology taping technique as the method of treatment against the swelling of a face after surgeries in the craniofacial area – preliminary report. FP 2016; 16(1); 88-98

Streszczenie
Współczesna chirurgia szczękowo-twarzowa za cel nie stawia sobie wyłącznie przywracania funkcji układu stomatognatycznego i twarzy, ale również przywracanie ich harmonii i poprawę estetyki. Stale narastające tempo życia oraz chęć pacjentów do jak najszybszego powrotu do pełnej sprawności wymusza na członkach zespołu terapeutycznego szukanie nowych możliwości skrócenia czasu rehabilitacji, a w tym sposobów na redukcję obrzęków. Istnieje szereg metod walki z zastojem chłonki, ale często nie dość, że nie są wystarczająco skuteczne, to obarczone są ryzykiem szeregu poważnych działań ubocznych. W związku z tym nieustannie poszukuje się nowych metod redukowania obrzęku, jedną z nich jest metoda limfatyczna plastrowania dynamicznego.
Cele. Ocena wpływu metody limfatycznej plastrowania dynamicznego na dynamikę obrzęku twarzy  u pacjentów operowanych z powodu urazów i wad części twarzowej czaszki.
Materiał i metoda. Do badania włączeni zostali pacjenci Kliniki Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego im. WAM-CSW w Łodzi leczeni z powodu urazów oraz wad gnatycznych w okresie od 31.08.2013 do 30.06.2014. Na podstawie randomizacji utworzono 22 osobową grupę badawczą i 19 osobowoą grupę kontrolną. W grupie badanej stosowano aplikację metodą limfatyczną plastrowania dynamicznego, a następnie w obu grupach dokonywano pomiarów obrzęku twarzy w 1,2,5 oraz 10 dobie po zabiegu. Wyniki poddano analizie statystycznej.
Wyniki. W grupie chorych przeważali mężczyźni (68%) w średnim wieku 34,2 lata. Wykazano znaczący wpływ plastrowania dynamicznego na dynamikę powstawania obrzęku pooperacyjnego. Powodowało ono jego stopniową redukcję do uzyskania 75% poprawy w 10 dobie po zabiegu, podczas, gdy w grupie kontrolnej początkowo obserwowano narastanie obrzęku i znacznie mniejszą jego redukcje w końcowej fazie badania.
Wnioski. Metoda limfatyczna plastrowania dynamicznego wykazuje pozytywny wpływ na redukcję obrzęku pooperacyjnego twarzy i wskazane jest dalsze badanie wpływu tej metody na rehabilitacje pacjentów operowanych w obrębie części twarzowej czaszki.

Słowa kluczowe:
obrzęk, chirurgia szczękowo-twarzowa, kinesiology taping, złamanie, chirurgia ortognatyczna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Patogeneza zaburzeń równowagi w chorobie Parkinsona. Metody oceny zaburzeń równowagi. Praca poglądowa

Maria Kłoda, Renata Kowalska-Taczanowska, Grażyna Brzuszkiewicz-Kuźmicka, Andrzej Friedman

M. Kłoda, R. Kowalska-Taczanowska, G. Brzuszkiewicz-Kuźmicka, A. Friedman – The Pathogenesis of Parkinson’s Disease Related Balance Disorders. The Balance Disorders Evaluation Methods. Review Article. FP 2016; 16(1); 82-87

Streszczenie
Podstawą choroby Parkinsona są chroniczne zmiany neurodegeneracyjne, objawiające się asymetryczną bradykinezją, sztywnością mięśni oraz drżeniem spoczynkowym. Wraz z zaawansowaniem choroby pojawiają się objawy ze strony układu wegetatywnego, zaburzenia mowy oraz połykania, otępienie, zaburzenia funkcji poznawczych. Postępujący proces neurodegeneracyjny wynikający z niedoborów dopaminy w mózgu, prowadzi do stopniowego zniesienia koordynacji ruchowej, narastającej wraz z rozwojem choroby. Charakterystyczne dla pacjentów z chorobą Parkinsona spowolnienie ruchowe jest z kolei wiodącą przyczyną upośledzenia lokomocji. Wraz ze współwystępującą niestabilnością posturalną objaw ten kwalifikowany jest jako główna przyczyna zaburzeń równowagi w opisywanej jednostce chorobowej. Wdrożenie prawidłowej diagnostyki zaburzeń równowagi w opisywanej grupie chorych rzeczywiście przyczynia się do zmniejszenia liczby epizodów upadków.
Obecnie najbardziej popularnym narzędziem do oceny zaburzeń stabilności postawy są kliniczne testy oceny równowagi. Bardzo popularne  w ocenie zaburzeń równowagi są ponadto proste testy motoryczne umożliwiające ocenę danej cechy w sposób ilościowy lub półilościowy. Rzeczywistą przydatność badań równowagi na platformach stabilometrycznych potwierdzono w rozlicznych badaniach klinicznych. Wykazano przydatność opisywanej metody analizy w badaniach prawdopodobieństwa upadków w chorobie Parkinsona. Istotne są również doniesienia o wyższości posturografii nad innymi testami oceny równowagi. Niestety powszechne zastosowanie badań posturograficznych w analizie równowagi wśród pacjentów z chorobą Parkinsona jest nadal ograniczone do wyselekcjonowanych ośrodków. Wynika to przede wszystkim ze stosunkowo wysokich kosztów zakupu samej platformy posturograficznej.

Słowa kluczowe:
choroba Parkinsona, badania posturograficzne, testy oceny równowagi

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ głębokiej stymulacji elektromagnetycznej na poziom odczuwanego bólu u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów

Agnieszka Przedborska, Małgorzata Misztal, Jan W. Raczkowski

A. Przedborska, Ma. Misztal, J. W. Raczkowski – Impact of the deep electromagnetic stimulation on the level of the pain sensation in patients with the rheumatoid arthritis. FP 2016; 16(1); 74-81

Streszczenie
Wstęp. Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów obejmuje jednoczesne działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i regulujące napięcie mięśni. Wciąż poszukiwane są nowe, skuteczne metody terapeutyczne. Głęboka stymulacja elektromagnetyczna jest nową metodą fizykalną. Celem pracy jest ocena skuteczności leczenia bólu w reumatoidalnym zapaleniu stawów głęboką stymulacją elektromagnetyczną.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono na grupie 50 pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, których poddano serii 10 zabiegów głębokiej stymulacji elektromagnetycznej na najbardziej bolesny staw. Ocenę efektywności i skuteczności zastosowanej terapii przeprowadzono na podstawie skali VAS, skali Laitinena, oceny czasu trwania sztywności porannej i subiektywnej oceny wyniku leczenia dokonanej przez pacjenta.
Wyniki. Po serii zabiegów stwierdzono istotne statystycznie (p<0.0001) zmniejszenie nasilenia dolegliwości bólowych mierzonych skalą VAS i Laitinena (odpowiednio mediana (IQR): 8 (7-8) przed terapią vs 4 (3-5) po terapii dla skali VAS i 10 (8-12) przed terapią vs 6 (4-8) po terapii dla skali Laitinena). Zaobserwowano również istotne statystycznie (p<0.0001) zmniejszenie czasu trwania sztywności porannej, odpowiednio 108±27 minut przed terapią vs 67±34 minut po terapii.
Czynnikami wpływającymi w sposób istotny na efekt leczenia są: wiek, BMI oraz stopień zaawansowania zmian chorobowych.
Wnioski. Głęboka stymulacja elektromagnetyczna jest skuteczną metodą terapeutyczną u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, w sposób istotny zmniejszającą nasilenie dolegliwości bólowych, ilość przyjmowanych leków przeciwbólowych oraz czas trwania sztywności porannej.

Słowa kluczowe:
reumatoidalne zapalenie stawów, ból, głęboka stymulacja elektromagnetyczna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena skuteczności leczenia operacyjnego i procesu rehabilitacji pacjentów po urazowym uszkodzeniu łąkotki stawu kolanowego

Katarzyna Ogrodzka, Aneta Bac, Joanna Bursztyn, Tomasz Ridan, Marek Żak

K. Ogrodzka, A. Bac, J. Bursztyn, T. Ridan, M. Żak – Evaluation of the effectiveness of surgical treatment and physical rehabilitation in patients with meniscus tear. FP 2016; 16(1); 62-72

Streszczenie
Celem pracy była ocena skuteczności leczenia pacjentów po uszkodzeniu urazowym łąkotki stawu kolanowego.
W badaniach wzięło udział 14 pacjentów, spełniających kryteria i doboru, którzy wyrazili zgodę na udział w badaniach. Kwalifikacja pacjentów odbywała się na podstawie rodzaju przeprowadzonej techniki operacyjnej: meniscektomia – podgrupa A i zszycie łąkotki – podgrupa B. Grupy liczyły po 7 osób w przedziale wiekowym 30-66 lat.
Ocenie poddano pooperacyjny zakres ruchu stawu kolanowego, obwody kończyny dolnej oraz stabilność stawu kolanowego. Wykorzystano także kwestionariusz LEFS oraz skalę VAS w celu oceny dolegliwości bólowych.
Stwierdzono, że rodzaj zabiegu operacyjnego różnicuje stan funkcjonalny i nasilenie dolegliwości bólowych. Lepsze wyniki uzyskali pacjenci po meniscektomii stawu kolanowego.

Słowa kluczowe:
meniscektomia, zszycie łąkotki, uraz łąkotki

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zastosowanie medycyny ortopedycznej OMT Kaltenborn-Evjenth Konzept w zespołach bolesnego barku

Jolanta Darowska-Olszewska, Natalia Rogaczewska, Justyna Sadowska, Zbigniew Śliwiński

J. Darowska-Olszewska, N. Rogaczewska, J. Sadowska, Z. Śliwiński – Application of the Kaltenborn-Evjenth Orthopaedic Manual Therapy Concept in the Treatment of Shoulder Impingement Syndrome. FP 2016; 16(1); 48-60

Streszczenie
Wstęp. Celem przeprowadzonych badań była ocena wpływu zastosowanej terapii manualnej według koncepcji Kaltenborn-Evjenth na zakres ruchu, grę stawową oraz siłę mięśniową w stawie ramiennym u pacjentów z zespołem bolesnego barku. Dodatkowo analizowano zmiany natężenia bólu.
Materiał i metoda. Przebadano 53 osoby. W skład grupy badanej weszło 42 pacjentów z zespołem bolesnego barku spowodowanego uszkodzeniem barku o kodzie ICD 10: M75, natomiast do grupy kontrolnej zostało zaklasyfikowanych 11 pacjentów z zespołem bolesnego barku spowodowanego radikulopatią szyjną o kodzie ICD10: M50. Pacjenci poddawani byli terapii co drugi dzień przez okres 4 tygodni. Wykonano pomiar zakresu ruchów, oceniono grę stawową oraz siłę mięśniową w stawie ramiennym. Zbadano dolegliwości bólowe według skali VAS. Przed rozpoczęciem terapii oraz po jej zakończeniu pacjenci wypełniali ankietę dotyczącą leczenia. Otrzymane wyniki były wyznacznikiem kierunku prowadzenia leczenia technikami manualnymi według koncepcji Kaltenborna-Evjentha.
Wyniki. Wyniki badań wykazały, że zastosowanie manualnej terapii Kaltenborn-Evjenth pozwoliło uzyskać zwiększenie analizowanych czynności ruchowych oraz wpłynęło na zmniejszenie dolegliwości bólowych barku u 100% badanych pacjentów.
Wnioski. Zastosowana terapia według OMT Katlenbor-Evjenth Konzept w zespołach bolesnego barku w znaczny sposób wpłynęła na poprawę stanu funkcjonalnego w stawie ramiennym oraz przyczyniła się do spadku wartości natężenia bólu.

Słowa kluczowe:
bolesny bark, metoda Kaltenborn-Evjenth, leczenie, skala bólu VAS

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Częstość występowania wad stóp u dzieci w wieku przedszkolnym

Maria Kłoda, Grażyna Brzuszkiewicz-Kuźmicka, Maria Drajczyk, Piotr Drajczyk, Janina Grzegorzewska, Edyta Smolis-Bąk

M. Kłoda, G. Brzuszkiewicz-Kuźmicka, M. Drajczyk, P. Drajczyk, J. Grzegorzewska, E. Smolis-Bąk – Prevalence of feet defects in preschool-aged children. FP 2016; 16(1); 36-46

Streszczenie
Wstęp i cel pracy. Dzieciństwo – czas rozwoju człowieka – to bardzo istotny okres, podczas którego stopa zmienia się, aby w przyszłości być gotową na wiele lat ciężkiej i wytrwałej służby. Celem pracy jest ocena częstości występowania wad stóp w grupie dzieci przedszkolnych.
Materiał i metody. Do badań włączono 143 dzieci i przeprowadzono: pomiary ortopedyczne, pomiary antropometryczne, badanie plantokonturograficzne oraz badania podoskopowe. Rodzice dzieci wypełniali autorską ankietę dotyczącą rozwoju stóp dziecka, istniejących lub przebytych wad, noszenia obuwia oraz uprawiania sportu.
Wyniki. Analiza wskaźnika kątowego Clarke’a ujawniła iż najczęstszą wadą w badanej grupie była stopa płaska (146 przypadków na 286 badanych stóp, ok. 50%), a także stopa o obniżonym wysklepieniu (102). Stopa w normie występowała w 37 przypadkach. Zanotowano także 1 stopę o podwyższonym wysklepieniu wg Clarke’a. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między występowaniem wad stóp, a stronami ciała. Wskaźnik KY nie wykazał istotnych statystycznie różnic pomiędzy występowaniem wad stóp, a stronami ciała. Płeć badanych dzieci nie miała istotnego wpływu na występowanie wad stóp wg tego wskaźnika, z wyjątkiem stopy płaskiej, której obecność u chłopców była istotnie wyższa niż u dziewczynek: n=42 (36%) vs n=19 (11%), p<0,05.
Wnioski. Na podstawie przeprowadzonej analizy wyników badanej grupy dzieci przedszkolnych, spośród wszystkich ocenionych parametrów najczęściej występującą wadą jest płaskostopie, najrzadziej zaś występuje stopa wydrążona. Odsetek dzieci aktywnych ruchowo i noszących odpowiednie obuwie w prewencji wad stóp jest niesatysfakcjonujący i powinno się skuteczniej promować świadomość aktywności ruchowej wśród rodziców i opiekunów dzieci w przedszkolu.

Słowa kluczowe:
wady stóp, wskaźniki kątowe, plantokonturografia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Udar mózgu problemem współczesnej cywilizacji – analiza postępowania fizykalnego

Ewelina Czerczak, Włodzisław Kuliński

E. Czerczak, W. Kuliński – Stroke as a civilisation-scale problem – physical treatment analysis. FP 2016; 16(1); 24-35

Streszczenie
Wstęp. Udar mózgu to jedna z najczęściej występujących postaci uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Każdego roku w Polsce na udar mózgu zapada około 60 tys. ludzi.  Zaburzenia powstałe w wyniku udaru wymagają wdrożenia długotrwałej opieki i rehabilitacji. Głównym celem postępowania fizjoterapeutycznego jest przywrócenie choremu samodzielności w codziennym funkcjonowaniu oraz poprawa jakości życia pacjenta.
Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu postępowania fizjoterapeutycznego na stan funkcjonalny i jakość życia chorych po udarze mózgu. Materiał i metody. Badania przeprowadzono u 30 chorych po udarze mózgu (24 po udarze niedokrwiennym i 6 po udarze krwotocznym) przebywających na Pododdziale Rehabilitacji Neurologicznej Szpitala Specjalistycznego św.  Łukasza w Końskich. W trakcie 8 tygodni pobytu na oddziale pacjenci poddawani byli intensywnemu leczeniu usprawniającemu. Badanie wykonywane było dwukrotnie, a mianowicie w dniu przyjęcia pacjenta na oddział oraz w dniu jego wypisu. Obejmowało wypełnienie ankiety uwzględniającej ocenę jakości życia w skali od 1 do 10 pkt., ocenę stanu funkcjonalnego przy użyciu Wskaźnika Barthel oraz ocenę stopnia spastyczności mięśni kończyny górnej i dolnej zmodyfikowaną skalą Ashworth. Wynik oceny stanu funkcjonalnego porównano w zależności od charakteru udaru, czasu od momentu wystąpienia udaru do rozpoczęcia rehabilitacji oraz liczby chorób współistniejących. Ocenie poddano także wpływ kompleksowego usprawniania na ocenę niezależności w codziennym funkcjonowaniu po zakończonym postępowaniu oraz zbadano wpływ usprawniania na stopień spastyczności i korzystanie z przedmiotów zaopatrzenia ortopedycznego. Wyniki i wnioski. U wszystkich badanych doszło do poprawy stanu funkcjonalnego. Lepsze wyniki końcowe uzyskali pacjenci po udarze niedokrwiennym oraz zmagający się z mniejszą liczbą chorób współistniejących. Efekty postępowania były lepsze u tych, którzy wcześniej po wystąpienia udaru podjęli rehabilitację. Ocena jakości życia była znacząco wyższa, aniżeli przed rehabilitacją. Nastąpiło istotne obniżenie stopnia spastyczności, a znaczącej poprawie uległo korzystanie przez pacjentów z przedmiotów zaopatrzenia ortopedycznego.

Słowa kluczowe:
udar mózgu , leczenie, fizjoterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena wpływu dynamicznego plastrowania na zmianę wybranych cech motorycznych u tancerek hipermobilnych

Marlena Drężewska, Ewa Frączek, Zbigniew Śliwiński

M. Drężewska, E. Frączek, Z. Śliwiński – The Assessment of Impact of the Kinesiology Taping on Changes in the Selected Motor Skills in the Hypermobile Female Dancers. FP 2016; 16(1); 6-22

Streszczenie
Wstęp. Wysiłek, zarówno fizyczny, jak i psychiczny podejmowany w dążeniu do osiągnięcia perfekcji w tańcu sprawia, iż podnoszenie jakości cech motorycznych jest dla tancerzy tak samo ważne, jak rozwój posiadanych umiejętności. W literaturze istnieją doniesienia, iż dynamiczne plastrowanie ułatwia aktywację mięśni, co przyczynia się do wzrostu ich siły. Celem badania była ocena efektywności aplikacji KT w zwiększaniu siły mięśniowej u tancerek hipermobilnych po urazach.
Materiał i metody. Materiał badany stanowiło 44 tancerek jazzowych w wieku od 18 do 25 lat (M = 20,12; SD = 2,88), u których występowały dolegliwości bólowe narządu ruchu w dolnej części ciała. U wszystkich badanych stwierdzono hipermobilność stawową wg Sachsego. U tancerek zastosowano aplikacje dynamicznego plastrowania przez trzy tygodnie, z trzy-krotną zmianą aplikacji dla wyselekcjonowanych grup mięśniowych oraz stawów obwodowych i kręgosłupa po przeprowadzeniu testów screeningowych. Przed i po terapii zmierzono siłę mięśniową wybranych mięśni za pomocą dynamometru MicroFet2.
Wyniki. Wyniki analizy wskazują, iż zastosowanie aplikacji KT sprzyjało istotnie wzrostowi siły następujących mięśni: czworobocznego lędźwi, gruszkowatego, pośladkowego średniego, pośladkowego wielkiego, biodrowo-lędźwiowego, dwugłowego uda, półścięgnistego i półbłoniastego oraz przywodzicieli (p < 0,05). Nie stwierdzono wpływu dynamicznego plastrowania na siłę mięśni: najszerszego grzbietu, prostego uda oraz naprężacza powięzi szerokiej (p > 0,05).
Wnioski. Zastosowanie aplikacji KT u tancerek hipermobilnych z dolegliwościami bólowymi narządu ruchu ma istotny wpływ na zmianę napięcia mięśniowego i siłę badanych mięśni.

Słowa kluczowe:
dynamiczne plastrowanie, kinesiology taping, taniec jazzowy, hipermobilność, siła mięśniowa

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Recenzja książki – Stymulacja rozwoju dzieci z trudnościami w uczeniu się – nowe tendencje, Celestyna Grzywniak

Ludwika Sadowska

str. 98

Autorka książki dr n. hum. Celestyna Grzywniak jest pracownikiem naukowym Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie z zawodu fizjoterapeuta, psycholog i logopeda zajmuje się badaniem skuteczności oddziaływania nowych metod terapeutycznych na rozwój dzieci. Książka jest przeznaczona dla pedagogów, psychologów, logopedów, studentów medycyny i fizjoterapii oraz osób zainteresowanych problematyką nowych tendencji w terapii rozwojowej u dzieci.

1 … 183 184 185 186 187 188