Skuteczność techniki energii mięśniowej w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego

Aswin Kumaraguru, Anitha.A, Shenbaga Sundaram Subramanian, Karthick.K, Jeslin. G.N, Neha Lakshmanan, Dinesh Sampath Kumar, Sivaraghav Sathish Kumar

Aswin Kumaraguru et al. – Effectiveness of muscle energy technique along with strengthening exercise among college students with lower cross syndrome –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 290-293

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1MU5D

Streszczenie
Cel. Zła postawa, długotrwałe siedzenie i siedzący tryb życia są powszechne wśród studentów, powodując zaburzenia równowagi mięśniowej, zwiększoną lordozę i boczne przesunięcie środka ciężkości. Warunki te wpływają na siłę mięśni i mogą prowadzić do zespołu skrzyżowania dolnego. Celem badania jest ocena skuteczności techniki energii mięśniowej (MET) i ćwiczeń wzmacniających u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego.
Materiał i metody. Jest to badanie z podwójnie ślepą próbą, w którym uczestnicy zdiagnozowani z zespołem skrzyżowania dolnego zostali włączeni po uzyskaniu zgody. Podzielono ich na grupę MET (n = 20) i grupę konwencjonalną (n = 20). Ocena wyjściowa przodopochylenia miednicy została przeprowadzona przy użyciu oprogramowania Kinovea. Zarejestrowano wyniki testu „curl-up” i przysiadów dla oceny siły mięśni brzucha i pośladków.
Wyniki. Analizy statystyczne, oparte na średnich i odchyleniach standardowych, wykazały istotną poprawę w zakresie przodopochylenia miednicy, „curl-up” i przysiadów po interwencji w grupie MET w porównaniu do grupy konwencjonalnej (p < 0,0001 dla wszystkich). Wartości po interwencji wynosiły odpowiednio 10,30 ± 1,45, 42,05 ± 2,44 i 36,70 ± 3,23.
Wnioski. Wyniki potwierdzają, że uczestnicy z grupy MET poprawili przodopochylenie miednicy, siłę mięśni brzucha i pośladków bardziej niż uczestnicy grupy konwencjonalnej.
Słowa kluczowe
ból dolnego odcinka kręgosłupa, przodopochylenie miednicy, technika energii mięśniowej, ćwiczenia wzmacniające, test Thomasa, oprogramowanie Kinovea, test curl-up
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność laseroterapii w połączeniu z ćwiczeniami ekscentrycznymi vs laseroterapia z ćwiczeniami koncentrycznymi u osób z deformacją Haglunda

Hariharan J, Kamalakannan M, Priyanga Seemathan, Anitha A, Hajira Husna

 

Hariharan J, Kamalakannan M, Priyanga Seemathan, Anitha A, Hajira Husna – Effectiveness of laser therapy along with eccentric exercises vs laser therapy with concentric exercises for subjects with Haglund’s deformity –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 62-67

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CRT8H

Streszczenie
Wprowadzenie. Deformacja Haglunda to zapalenie kaletki maziowej w tylnej części kości piętowej, stanowiące istotne wyzwanie w opiece ortopedycznej. Niniejsze badanie analizuje skuteczność połączenia laseroterapii z ćwiczeniami ekscentrycznymi lub koncentrycznymi w leczeniu deformacji Haglunda, czyli kostnego przerostu pięty, powodującego ból i dyskomfort. Ćwiczenia ekscentryczne i koncentryczne są powszechnie stosowane w rehabilitacji w celu poprawy funkcji ścięgien i redukcji objawów.
Cel badania. Celem badania była ocena skuteczności ćwiczeń ekscentrycznych z laseroterapią w porównaniu ze skutecznością ćwiczeń koncentrycznych z laseroterapią w redukcji bólu i poprawie funkcjonalności u osób z deformacją Haglunda.
Materiał i metody. Do badania losowo wybrano 30 osób z deformacją Haglunda. Kryteria włączenia: uczestnicy w wieku od 20 do 35 lat, obie płcie, z rozpoznaną deformacją Haglunda. Kryteria wykluczenia: historia złamań stopy, otwarte rany w obszarze pięty lub brak współpracy. Uczestników podzielono na dwie grupy: Grupę A (laseroterapia z ćwiczeniami ekscentrycznymi) i Grupę B (laseroterapia z ćwiczeniami koncentrycznymi), po 15 osób w każdej grupie. Dla obu grup przed rozpoczęciem interwencji zarejestrowano wyniki testów AOFAS (American Orthopedic Foot and Ankle Score) oraz NPRS (Numeric Pain Rating Scale). Program terapeutyczny trwał 3 tygodnie i obejmował ćwiczenia wykonywane w 3 seriach na sesję, po 15 powtórzeń w serii, 5 dni w tygodniu.
Wyniki. Średnia wartość NPRS po terapii dla Grupy A wynosiła 4,87, podczas gdy dla Grupy B wynosiła 6,53. Średnia wartość AOFAS po terapii dla Grupy A wynosiła 79,33, a dla Grupy B – 63,33. Stwierdzono, że Grupa A była bardziej skuteczna w redukcji bólu i poprawie funkcji u osób z deformacją Haglunda.
Wnioski. Badanie wykazało, że połączenie laseroterapii z ćwiczeniami ekscentrycznymi było bardziej skuteczne niż laseroterapia z ćwiczeniami koncentrycznymi w redukcji bólu i poprawie funkcjonalności u osób z deformacją Haglunda.
Słowa kluczowe
ćwiczenia koncentryczne, ćwiczenia ekscentryczne, deformacja Haglunda, laseroterapia, zarządzanie bólem
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim