Związek między typem bólu, aktywnością fizyczną a funkcjonowaniem regionalnym u osób z przewlekłym bólem dolnego odcinka kręgosłupa

Siva Harini Y, Balamurugan B, Antony Leo Aseer P, Subbiah K, Angeline R

Siva Harini Y, Balamurugan B, Antony Leo Aseer P, Subbiah K, Angeline R – Association between pain type, physical activity and regional function in individuals with chronic low back pain –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 129-133

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431YTPJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Przewlekły ból dolnego odcinka kręgosłupa (CLBP) często wiąże się z niepełnosprawnością oraz obniżoną jakością życia. Zrozumienie różnicy między bólem nocyceptywnym a neuropatycznym ma istotne znaczenie, ponieważ oba typy mogą w odmienny sposób wpływać na aktywność fizyczną i funkcjonowanie.
Cel. Ocena zależności między typem bólu, aktywnością fizyczną a funkcjonowaniem regionalnym u osób z CLBP.
Metodyka. W badaniu wzięło udział 70 uczestników w wieku 20–55 lat z przewlekłym bólem dolnego odcinka kręgosłupa. Typ bólu klasyfikowano za pomocą narzędzia LANSS (Leeds Assessment of Neuropathic Symptoms and Signs). Poziom aktywności fizycznej oceniano przy użyciu Kwestionariusza Globalnej Aktywności Fizycznej (GPAQ), a funkcjonowanie regionalne za pomocą wskaźnika niepełnosprawności Oswestry (ODI). Do analizy statystycznej wykorzystano test t dla prób niezależnych.
Wyniki. Uczestnicy z bólem neuropatycznym wykazywali istotnie wyższe natężenie bólu (p < 0,01), większy stopień niepełnosprawności (p < 0,01) oraz niższy poziom aktywności fizycznej (p < 0,01) w porównaniu z osobami z bólem nocyceptywnym. Zaobserwowano silną negatywną korelację między aktywnością fizyczną a stopniem niepełnosprawności, co potwierdza znaczenie aktywności ruchowej w leczeniu CLBP.
Wnioski. Osoby z bólem neuropatycznym doświadczają większej niepełnosprawności i wykazują mniejszą aktywność fizyczną niż osoby z bólem nocyceptywnym. Typ bólu powinien być brany pod uwagę podczas planowania strategii rehabilitacyjnych u pacjentów z CLBP.
Słowa kluczowe
przewlekły ból dolnego odcinka kręgosłupa, ból neuropatyczny, ból nocyceptywny, aktywność fizyczna, niepełnosprawność
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Znaczenie otoliny-1 w prognozowaniu nasilenia i nawrotów łagodnego napadowego położeniowego zawrotu głowy: przegląd zakresowy

Hepzibah Rubella D, Antony Leo Aseer P, Mr. Soundararajan K

Hepzibah Rubella D, Antony Leo Aseer P, Mr. Soundararajan K – Deciphering the role of otolin-1 in predicting benign paroxysmal positional vertigo severity and recurrence: a comprehensive scoping review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 403-407

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19TVZF

Streszczenie
Wprowadzenie. Łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV) są najczęstszym zaburzeniem przedsionkowym, charakteryzującym się bardzo krótkimi epizodami zawrotów. W ostatnich badaniach wykazano, że otolina-1 w surowicy może być potencjalnym biomarkerem BPPV, przydatnym do przewidywania nasilenia objawów i ryzyka nawrotów. Niniejszy przegląd zakresowy podsumowuje dostępne dowody na związek poziomu otoliny-1 z BPPV, wskazując główne trendy, luki badawcze oraz kierunki dalszych badań.
Metody. Przeprowadzono kompleksowe wyszukiwanie literatury w bazach PubMed, Scopus, Web of Science oraz Google Scholar w celu znalezienia prac opublikowanych od stycznia 2020 roku do chwili obecnej. Do analizy włączano badania raportujące związek pomiędzy poziomem otoliny-1 w surowicy a BPPV u ludzi. Dane pozyskiwano przy użyciu ustrukturyzowanego formularza i analizowano opisowo oraz tematycznie.
Wyniki. Kryteria włączenia spełniło pięć badań z łączną liczbą 342 uczestników z różnych regionów geograficznych. Wyniki wykazały, że poziomy otoliny-1 były istotnie wyższe u pacjentów z BPPV niż w grupach kontrolnych. Kim i wsp. (2024) wykazali poziom otoliny-1 u pacjentów z BPPV wynoszący 350,1±319,1 pg/mL wobec 183,6±134,1 pg/mL u pacjentów z innymi postaciami zawrotów głowy (p = 0,037). Podobne tendencje zaobserwowano w pracach Yadav i wsp. 2021, Aygun i wsp. 2024, Fan i wsp. 2022 oraz Wu Y i wsp. 2022. Większość badań miała jednak ograniczenia, takie jak mała liczebność próby i jednocentryczny charakter.
Wnioski. Powtarzająca się zależność między wysokim poziomem otoliny-1 w surowicy a BPPV sugeruje potencjalną przydatność tego wskaźnika do przewidywania nasilenia i nawrotów BPPV. Istotnym ograniczeniem pozostaje jednak potrzeba większych, wieloośrodkowych badań z długoterminową obserwacją. Dalsze prace powinny skupiać się na wypełnieniu tych luk, by otolina-1 mogła stać się przydatnym narzędziem w praktyce klinicznej w leczeniu BPPV.
Słowa kluczowe
bppv, położeniowe zawroty głowy, otolina-1, biomarkery, ocena wyników, narzędzia diagnostyczne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim