Tag: Arkadiusz Żurawski

Skuteczność terapii metodą FED w leczeniu skolioz idiopatycznych u młodzieży – analiza retrospektywna

Kacper Czekaj, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Zuzanna Wiecheć, Anna Lipińska

Kacper Czekaj, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Zuzanna Wiecheć, Anna Lipińska
– Effectiveness of FED therapy in the treatment of idiopathic scoliosis in adolescents – a retrospective analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 6-13

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431STN3

Streszczenie
Wstęp. Skolioza idiopatyczna to trójwymiarowa deformacja kręgosłupa, która zazwyczaj występuje w dzieciństwie lub okresie dojrzewania. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia interwencja są kluczowymi czynnikami w ograniczaniu jej postępu. Jedną z niechirurgicznych opcji leczenia jest metoda FED, która łączy fiksację, elongację i derotację kręgosłupa za pomocą specjalistycznego urządzenia terapeutycznego.
Cel. Celem niniejszego badania była ocena skuteczności 12-miesięcznego leczenia opartego na FED u nastolatków ze skoliozą idiopatyczną.
Materiały i metody. Przeprowadzono retrospektywny przegląd 63 pacjentów (54 dziewcząt i 9 chłopców) w wieku 9–17 lat ze skoliozą idiopatyczną typu I lub II, w oparciu o klasyfikację Kinga-Moe. Zmiany kąta Cobba oceniano na podstawie zdjęć rentgenowskich wykonanych przed i po terapii. Uwzględniono również wiek, płeć, rodzaj skoliozy oraz dojrzałość szkieletową (test Rissera).
Wyniki. Analiza wykazała statystycznie istotne zmniejszenie kąta Cobba po roku terapii FED. Wynik leczenia nie był istotnie związany z płcią pacjenta ani rodzajem skoliozy.
Wnioski. Terapia FED jest uważana za skuteczną zachowawczą metodę leczenia młodzieży ze zdiagnozowaną skoliozą idiopatyczną. Zorganizowana i wielopłaszczyznowa charakterystyka tego podejścia czyni je realną alternatywą dla różnych strategii fizjoterapeutycznych ukierunkowanych na leczenie deformacji kręgosłupa.
Słowa kluczowe
skolioza idiopatyczna, terapia FED, kąt Cobba, leczenie zachowawcze, młodzież
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ zastosowania znaczników anatomicznych na precyzję pomiaru postawy ciała w systemie DIERS Formetric 4D – analiza intra- i interrater

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Żaneta Wypych, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Żaneta Wypych, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński – The influence of anatomical markers on the precision of body posture measurement in the DIERS Formetric 4D system – intra- and inter-rater analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 432-440

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D193RN5

Streszczenie
Wprowadzenie. Współczesna fizjoterapia coraz częściej sięga po nieinwazyjne metody oceny postawy ciała, a jedna z takich metod o rosnącym znaczeniu klinicznym jest system DIERS Formetric 4D. Jego przydatność została potwierdzona w wielu badaniach, jednak nadal brakuje jednoznacznych dowodów dotyczących wpływu zastosowania znaczników anatomicznych na dokładność i powtarzalność uzyskiwanych parametrów posturalnych.
Cel pracy. Celem badania była analiza wpływu znaczników anatomicznych na wybrane wskaźniki postawy ciała oraz ocena powtarzalności i zgodności pomiarów wykonanych z użyciem fotogrametrii na przykładzie systemu DIERS Formetric 4D.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 20 zdrowych dorosłych osób. Każdego uczestnika oceniono trzykrotnie przez dwóch niezależnych badaczy w dwóch konfiguracjach pomiarowych – z zastosowaniem znaczników i bez nich. Analizowano siedem kluc q qzowych parametrów posturalnych, a do oceny ich zmienności i precyzji wykorzystano współczynnik ICC, błędy SEM i MDC oraz testy t-Studenta lub Wilcoxona.
Wyniki. Stwierdzono niewielkie różnice w pięciu z siedmiu parametrów – w pomiarach z markerami odnotowano wyższe wartości kątów kifozy i lordozy oraz niższe wartości rotacji powierzchniowej i odchylenia bocznego (p < 0,05). Współczynniki ICC mieściły się
w przedziale 0,88–0,99, co świadczy o bardzo wysokiej powtarzalności pomiarów w obu konfiguracjach. Niższe wartości SEM i MDC przy zastosowaniu znaczników wskazują na większą precyzję tej metody.
Wnioski. Zastosowanie znaczników anatomicznych może poprawiać dokładność i powtarzalność oceny postawy w systemie DIERS Formetric 4D, a to może mieć istotne znaczenie w pomiarach wymagających szczególnej precyzji.
Słowa kluczowe
DIERS Formetric 4D, rasterstereografia, ocena postawy, znaczniki anatomiczne, powtarzalność pomiaru, dokładność pomiaru
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena zdolności do aktywacji wybranych mięśni stabilizujących za pomocą ultrasonografii u zdrowych młodych dorosłych

Zuzanna Wiecheć, Arkadiusz Żurawski, Joanna Macierzyńska, Mahitab Mohamed Yosri, Marek Wiecheć, Hoda Zayed A. Mohamed, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Wiecheć et al. – Ultrasound-based assessment of voluntary activation of selected stabilizing muscles in healthy young adults –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 221-227

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GM4Q

Streszczenie
Wprowadzenie. Świadoma aktywacja mięśni głębokich tułowia jest kluczowym elementem treningu kontroli motorycznej i rehabilitacji dysfunkcji kręgosłupa. Może przyczynić się do poprawy postawy i zapobiegania kontuzjom.
Cel pracy. Celem pracy było sprawdzenie potencjału aktywacyjnego niektórych mięśni stabilizujących – długiego szyi, zębatego przedniego, poprzecznego brzucha i wielodzielnego – poprzez porównanie ich grubości w fazie spoczynku i skurczu za pomocą obrazowania ultradźwiękowego.
Materiał i metoda. W eksperymencie wzięło udział 109 zdrowych młodych dorosłych (42 mężczyzn i 67 kobiet w wieku 19–25 lat). Grubość mięśni podczas spoczynku i skurczu izometrycznego mierzono za pomocą ultradźwięków. Obliczono sparowane testy t i wielkości efektu (d Cohena).
Wyniki. Statystycznie istotny wzrost grubości zaobserwowano tylko w mięśniu poprzecznym brzucha (p = 0,0012; d = 1,48), co sugeruje skuteczną, dobrowolną aktywację. Pozostałe mięśnie nie wykazały istotnych zmian, przy niewielkich rozmiarach efektu.
Wnioski. Spośród testowanych mięśni tylko mięsień poprzeczny brzucha wykazywał wyraźną odpowiedź na próbę dobrowolnej aktywacji, co podkreśla jego znaczenie w treningu stabilności kręgosłupa. Inne mięśnie mogą wymagać bardziej ukierunkowanych podejść, takich jak trening nerwowo-mięśniowy lub biofeedback. Ultradźwięki okazały się niezawodnym narzędziem do oceny zaangażowania głębokich mięśni.
Słowa kluczowe
ultrasonografia mięśni, stabilizacja centralna, transversus abdominis, multifidus, aktywacja mięśni, kontrola motoryczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Funkcja stawu skroniowo-żuchwowego (TMJ) na wybrane zmienne postawy ciała wraz z analizą zmian reakcji równoważnych

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Zbigniew Śliwiński – Temporomandibular joint (TMJ) function on selected postural variables with analysis of changes in equivalent reactions –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 267-278

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CBV25

Streszczenie Wprowadzenie. Ustawienie i napięcia w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego rzutują bezpośrednio na odcinek szyjny kręgosłupa zmieniając ustawienie lordozy szyjnej poprzez bezpośrednie połączenie stawu TMJ a segmentem C0-C1. Zgodnie z teorią tensegracji zachodzącą w ludzkim organizmie, zmiana ustawienia w jednym segmencie może rzutować na pozostałe z obszarów organizmu. Zmiany napięcia struktur w obrębie stawu może tym samym wpłynąć na parametry reakcji równoważnych. W aktualnym przeglądzie literatury istnieje mało badań na temat zależności pomiędzy stawem skroniowo-żuchwowym a równowagą. Cel badania. Celem pracy była analiza wpływu ustawienia stawu skroniowo-żuchwowego na parametry głębokości lordozy szyjnej kręgosłupa, postawę ciała oraz reakcje równoważne u grupy młodych dorosłych. Metodyka i materiały. Łącznie przebadano 43 osoby w wieku 18-26 lat. Badania zostały przeprowadzone w formie statycznej za pomocą systemu DIERS posture lab w trzech ustawieniach: staw TMJ w pozycji neutralnej, TMJ z maksymalnym napięciem szczęki oraz otwarciem w maksymalnych możliwościach. Z badań wyłączono osoby z aparatem ortodontycznym oraz osoby, których zakres otwarcia szczęki był ograniczony (mniejszy niż na szerokość ich czterech palców). Parametry które zostały wykorzystane do analizy: Głębokość lordozy szyjnej [mm], Wielkość protrakcji głowy [mm], Nachylenie tułowia, Głębokość oraz kąt lordozy lędźwiowej, Nachylenie miednicy, skręcenie miednicy, oraz zmienne określające parametry reakcji równoważnych oraz zmienne określające parametry reakcji równoważnych: Obciążenie lewej stopy [%], Obciążenie prawej stopy [%], Obciążenie przodostopia [%], Obciążenie pięt[%], Maksymalny nacisk lewej stopy [N], Maksymalny nacisk prawej stopy [N], Powierzchnia kontaktu lewej stopy[cm²], Powierzchnia kontaktu prawej stopy [cm ²], Ruch boczny COP(maks.) [mm],, Całkowity ruch poprzeczny COP[mm], Całkowity ruch COP przód/tył [mm], Powierzchnia COP. Do analizy statystycznej wykorzystano program Statistica. Wykonano testy dla rozkładu normalności (Shapiro-Wilka), obliczono średnią oraz odchylenie standardowe test Chi-kwadrat, zbadano korelacje testem Spearmana. Wyniki. Badania przeprowadzone na grupie młodych dorosłych mogą sugerować wpływ ustawienia stawu skroniowo-żuchwowego na zmiany w obrębie zmian równoważnych. Wyniki statystyk opisowych pokazują w wynikach średnich znaczne zmiany m.in. w obrębie obciążenia stóp czy powierzchni COP. Największe wyniki średnich zaobserwowano w przypadku otwarcia stawu TMJ, gdzie odchylenia w obrębie zmian reakcji równoważnych pokazywały najwyższe wyniki średniej. Wyniki zarówno statystyk opisowych jak i korelacji nie wykazały znacznych różnic pomiędzy ustawieniem stawu a zmiennymi tułowia. Różnice między średnimi były minimalne. Wnioski. Zmiany w ustawieniu i napięciu stawu skroniowo-żuchwowego wpływają na ustawienie odcinka szyjnego kręgosłupa oraz parametry równowagi. Dla ustawienia z otwartym ustawianiem TMJ zachodzi korelacja ze zmiennymi powierzchni kontaktu prawej oraz lewej stopy z podłożem. Nie zachodzą zmiany w obrębie postawy ciała. Nie można stwierdzić, że ustawienie stawu skroniowo-żuchwowego w istotny sposób wpływa na zmienne postawy ciała.
Słowa kluczowe staw skroniowo-żuchwowy, kręgosłup, równowaga, DIERS
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Juosmens lordozės poveikio pasirinktų pusiausvyros parametrų analizė vyrams

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński

 

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński– Analysis of lumbar lordosis on selected balance parameters in men –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 158-167

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AB2L

Santrauka:
Įvadas. Moksliniai tyrimai rodo, kad padidėjusi juosmens lordozė turi įtakos tam tikriems statinio pėdų apkrovos parametrams ir pusiausvyros reakcijų pokyčiams skirtingose amžiaus grupėse. Autorių teigimu, dubens pasislinkimas link nutacijos tiesiogiai veikia juosmens lordozės padidėjimą, taigi ir anksčiau minėtus parametrus.
Tyrimo tikslas. Tyrimo tikslas buvo išanalizuoti pasirinktus pusiausvyros parametrus vyrų grupėje, atsižvelgiant į jų juosmens lordozės gylio santykį.
Medžiaga ir metodai. Tyrimas buvo atliktas nuo 2023 m. sausio iki spalio mėn. Jan Kochanowski universiteto medicinos kolegijoje Kielcuose. Tyrimo grupę sudarė medicinos kolegijos studentai, kurių amžius buvo 18–26 metai. Iš viso buvo ištirti 81 vyrai. Tyrimas buvo atliktas statine forma, naudojant Diers laikysenos laboratorijos sistemą. Statistinėje analizėje buvo įtraukti šie parametrai: “Lordozės kampas,” “Dubens polinkis,” “Didžiausias šoninis judesys CoP,” “Bendras šoninis judesys CoP,” “CoP plotas,” “Bendras priekis/gale judesys CoP.” Taip pat analizuoti Harzmann parametrai: “Šoninis VP-DM nukrypimas (rms),” “Paviršiaus rotacija (rms),” “Dubens kreivumas,” “Dubens sukimasis,” “Kūno nukrypimas nuo vertikalės VP-DM,” ir parametrai, nustatantys pėdos apkrovą: “Galinis jėgos pasiskirstymas [%],” “Priekinis jėgos pasiskirstymas [%],” “Kairės pusės jėgos pasiskirstymas [%],” “Dešinės pusės jėgos pasiskirstymas [%],” “Maksimalus kairės pusės slėgis [N],” “Maksimalus dešinės pusės slėgis [N],” “Kairės pėdos kontaktinis plotas [cm2],” “Dešinės pėdos kontaktinis plotas [cm2]” jauniems suaugusiesiems (medicinos ir sveikatos mokslų studentams). Statistinei analizei buvo naudojama Statistica Stat Soft 21 programa. Buvo atlikti normalumo testai (Shapiro-Wilk) ir Spearmano testo koreliaciniai testai.
Rezultatai. Jaunų suaugusiųjų vyrų grupėje nebuvo nustatyta statistiškai reikšmingo ryšio tarp lordozės kampo ir pusiausvyros reakcijų bei dubens polinkio.
Išvados. Jauniems suaugusiems vyrams padidėjusi juosmens lordozė neturi tiesioginės įtakos tirtų pusiausvyros reakcijų parametrams.

Raktažodžiai:
juosmens lordozė, pusiausvyra, dubuo

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite nemokamai straipsnį anglų kalba

Psychophysical condition of a child during the COVID-19 pandemic

Miłosz Opuchlik, Anna Opuchlik, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Małgorzata Biskup, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński


Miłosz Opuchlik, Anna Opuchlik, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Małgorzata Biskup, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński – Psychophysical condition of a child during the COVID-19 pandemic. Fizjoterapia Polska 2022; 22(5); 6-19

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20A7jJ

Streszczenie

The aim of this article is to present the effects of the COVID-19 pandemic on the psychophysical state of a child. The diagnostic survey method and questionnaire technique were used for the study. The survey was conducted online among elementary school students. The empirical material collected shows the evaluation of remote education and its impact on the changes that occurred in children during the pandemic. The changes that occurred during remote learning include increased stress, isolation, lack of contacts with peers, exhaustion, long hours of work in front of a screen and decreased physical activity.

Słowa kluczowe:
COVID-19, remote education, mental development of children, psysical development, social development

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai

Ocena sEMG aktywności mięśnia prostego brzucha oraz mięśnia wielodzielnego w zależności od sposobu przyjmowania pozycji siedzącej

Wojciech Kiebzak, Michał Dwornik, Justyna Żurawska, Arkadiusz Żurawski

W. Kiebzak, M. Dwornik, J. Żurawska, A. Żurawski – sEMG assessment of the activity of the rectus abdominis and multifidus muscles in different sitting postures. FP 2017; 17(3); 52-62

Streszczenie

Cel. Ocena aktywności mięśni prostego brzucha (RA) i wielodzielnego (MF) podczas przyjmowania swobodnej i aktywnej pozycji siedzącej.
Materiał i metoda. Badaniem objęto 30 osób w wieku 19-23 lat, u których oceniano aktywność mięśni: rectus abdominis (RA) oraz multifidus (MF) w czterech różnych pozycjach siedzących za pomocą powierzchniowego badania elektromiograficznego. Badaniem ankietowym oceniono również stopień trudności przyjęcia poszczególnych pozycji. Otrzymane wyniki poddano analizie statystycznej.
Wyniki. Najwyższą wartość napięcia m. RA odnotowano w pozycji skorygowanej z tyłopochyleniem tułowia 2,34, najniższą w pozycji siedzącej swobodnej 1,16. Najwyższą aktywnością m. MF cechowała się pozycja skorygowana z przodopochyleniem tułowia 33,01, najniższą natomiast pozycja swobodna 18,66. Najwięcej osób uznało za łatwą pozycję skorygowaną z przodopochyleniem tułowia tj. 86,67% badanych, oraz swobodną 83,33%. Najtrudniejsza okazała się pozycja skorygowana z tyłopochyleniem tułowia tj. dla 90% badanych. Wyniki w skali T1 wskazują, że obserwacje empiryczne przyjmują rozkład normalny.
Wnioski
1. Pozycja siedząca skorygowana z przesunięciem tułowia do przodu realizuje kliniczne założenia prawidłowego ustawienia ciała w przestrzeni.
2. Pozycja siedząca skorygowana z przesunięciem tułowia do przodu powinna być włączona w powszechny program profilaktyki zespołów przeciążeniowych kręgosłupa.

Słowa kluczowe:
pozycja siedząca, sEMG, aktywność mięśni RA i MF, skala T1

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Application of the Polysensory Stimulation and the General Movement Patterns in Patients with the Serious Traumatic Brain Injury

Wojciech Kiebzak, Anna Wysocka, Arkadiusz Żurawski, Marek Kiljański, Justyna Pogorzelska

W. Kiebzak, A. Wysocka, A. Żurawski, M. Kiljański, J. Pogorzelska – Application of the Polysensory Stimulation and the General Movement Patterns in Patients with the Serious Traumatic Brain Injury. FP 2015; 15(2); 6-20

Abstract

Introduction. Traumatic brain injuries are among the major causes of disabilities and deaths in children. They cause motor performance disorders and neuropsychological dysfunctions. All the above require the maximum reduction of any iatrogenic effects.
Goal. The goal of this paper is to present a rehabilitation program for the patient after severe traumatic brain injury.
Case Study. As the result of a traffic accident, the 15 years old boy had suffered a severe overall trauma, including the traumatic brain injury. He was deeply unconscious, his score in the Glasgow Coma Scale – 4 points. The patient had undergone a 2 months rehabilitation program, while hospitalized. The polysensory stimulation and elements of the following methods had been applied: Vojta method (Reflex locomotion), NDT-Bobath, PNF, Castillo-Morales and Kinesiology Taping. A high degree of the patient’s self-reliance had been achieved, including the ability to walk, with only a slight support.
Discussion. Within the recent – dozen or so – years, numerous studies regarding the physiotherapy treatment in patients with the traumatic brain injury have been published. More often than not, success of the rehabilitation process depends on the early start and the proper orientation of the rehabilitation treatment. Still, in available research, there is very few studies dedicated to the formalized early treatment methods. Hence the need to define the best possible physiotherapy procedures.
Conclusions. The most important issue in the physiotherapy treatment, in patients after the traumatic brain injury, is the interdisciplinary rehabilitation, based on the polysensory stimulation and on the general movement patterns, which combines the techniques of the various methods. Planning of a physiotherapy program should be founded on the basic principles of continuity, comprehensiveness and regularity, but most of all – on the early start of the rehabilitation process. The competent physiotherapy treatment plays an important role in restoration of the cognitive-emotional functions and an achievement of the optimum level of the patient’s psychomotor performance.

Key words:
traumatic brain injury, craniocerebral injury, physiotherapy treatment, polysensory stimulation, general movement patterns

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai