Tag: ćwiczenia wzmacniające

Wpływ techniki aktywnego uwalniania w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi na funkcję barku i pozycję łopatki w zespole skrzyżowania górnego

Sridivyadharshini S R, Kotteeswaran K, Kamalakannan M, Bharathi Krishnan K, Bharathi Ravichandran

Sridivyadharshini S R, Kotteeswaran K, Kamalakannan M, Bharathi Krishnan K, Bharathi Ravichandran – Exploring the impact of active release technique combined with strengthening exercises on shoulder function and scapular position in upper cross syndrome –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 249-254

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D191MJQ

Streszczenie
Celem niniejszego badania była ocena wpływu techniki aktywnego uwalniania w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi na funkcję barku (ocenianą za pomocą skali SPADI) oraz pozycję łopatki (mierzoną suwmiarką) u osób z zespołem skrzyżowania górnego. W badaniu eksperymentalnym przeprowadzonym w SMCH wzięło udział 70 uczestników w wieku 30–50 lat, wybranych na podstawie kryteriów włączenia i wyłączenia. Od wszystkich osób przed rozpoczęciem badania uzyskano pisemną, świadomą zgodę. Protokół i procedury badania zostały wyjaśnione uczestnikom przed wyrażeniem zgody. Uczestnicy zostali przydzieleni do dwóch grup metodą wygodnego doboru: grupy ART z ćwiczeniami wzmacniającymi oraz grupy konwencjonalnej. Obie grupy realizowały 30-minutowy program ćwiczeń. W badaniu zastosowano standardowe miary efektów, w tym skalę SPADI do oceny funkcji barku oraz pomiar pozycji łopatki za pomocą suwmiarki. Przeanalizowano wartości przed i po interwencji. Wyniki sugerują, że grupa ART z ćwiczeniami wzmacniającymi osiągnęła istotnie lepszą poprawę w porównaniu z grupą konwencjonalną (p < 0,0001), co potwierdza przewagę w zmianie pozycji łopatki i poprawie funkcji barku. Grupa stosująca technikę aktywnego uwalniania uzyskała lepsze wyniki. Według tego badania, technika ART w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi jest skuteczniejsza w poprawie funkcji barku i pozycji łopatki u osób z zespołem skrzyżowania górnego.
Słowa kluczowe
technika aktywnego uwalniania, ćwiczenia wzmacniające, zespół skrzyżowania górnego, funkcja barku, pozycja łopatki
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność techniki energii mięśniowej w połączeniu z ćwiczeniami wzmacniającymi u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego

Aswin Kumaraguru, Anitha.A, Shenbaga Sundaram Subramanian, Karthick.K, Jeslin. G.N, Neha Lakshmanan, Dinesh Sampath Kumar, Sivaraghav Sathish Kumar

Aswin Kumaraguru et al. – Effectiveness of muscle energy technique along with strengthening exercise among college students with lower cross syndrome –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 290-293

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1MU5D

Streszczenie
Cel. Zła postawa, długotrwałe siedzenie i siedzący tryb życia są powszechne wśród studentów, powodując zaburzenia równowagi mięśniowej, zwiększoną lordozę i boczne przesunięcie środka ciężkości. Warunki te wpływają na siłę mięśni i mogą prowadzić do zespołu skrzyżowania dolnego. Celem badania jest ocena skuteczności techniki energii mięśniowej (MET) i ćwiczeń wzmacniających u studentów z zespołem skrzyżowania dolnego.
Materiał i metody. Jest to badanie z podwójnie ślepą próbą, w którym uczestnicy zdiagnozowani z zespołem skrzyżowania dolnego zostali włączeni po uzyskaniu zgody. Podzielono ich na grupę MET (n = 20) i grupę konwencjonalną (n = 20). Ocena wyjściowa przodopochylenia miednicy została przeprowadzona przy użyciu oprogramowania Kinovea. Zarejestrowano wyniki testu „curl-up” i przysiadów dla oceny siły mięśni brzucha i pośladków.
Wyniki. Analizy statystyczne, oparte na średnich i odchyleniach standardowych, wykazały istotną poprawę w zakresie przodopochylenia miednicy, „curl-up” i przysiadów po interwencji w grupie MET w porównaniu do grupy konwencjonalnej (p < 0,0001 dla wszystkich). Wartości po interwencji wynosiły odpowiednio 10,30 ± 1,45, 42,05 ± 2,44 i 36,70 ± 3,23.
Wnioski. Wyniki potwierdzają, że uczestnicy z grupy MET poprawili przodopochylenie miednicy, siłę mięśni brzucha i pośladków bardziej niż uczestnicy grupy konwencjonalnej.
Słowa kluczowe
ból dolnego odcinka kręgosłupa, przodopochylenie miednicy, technika energii mięśniowej, ćwiczenia wzmacniające, test Thomasa, oprogramowanie Kinovea, test curl-up
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii laserowej w połączeniu z ćwiczeniami koncentrycznymi w redukcji bólu i poprawie funkcji u pacjentów z deformacją Haglunda – z wykorzystaniem oprogramowania PainChek AI oraz skali AOFAS.

Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Andrew Anbarason J P, Tamilselvan R

Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Andrew Anbarason J P, Tamilselvan R – The effectiveness of laser therapy combined with concentric exercises on pain and functional ability in patients with Haglund’s deformity – utilizing PainChek AI software and AOFAS scoring –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 129-135

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CKU34

Streszczenie Wstęp. Deformacja Haglunda, charakteryzująca się zapaleniem kaletki położonej w tylnej części kości piętowej, stanowi znaczące wyzwanie w leczeniu ortopedycznym. Niniejsze badanie bada skuteczność terapii laserowej połączonej z ćwiczeniami koncentrycznymi na ból i zdolności funkcjonalne u pacjentów z deformacją Haglunda, ból i dyskomfort w pięcie spowodowany kościstym powiększeniem. Cel badania. Celem badania było ocenienie skuteczności ćwiczeń koncentrycznych i terapii laserowej w zmniejszaniu bólu i poprawie funkcjonalności u osób z deformacją Haglunda. Materiały i metody. Przeprowadzono badanie z udziałem 40 osób z diagnozą deformacji Haglunda, w wieku od 20 do 35 lat, obu płci, wybranych losowo i podzielonych równo na dwie grupy: Grupa A (eksperymentalna) i Grupa B (tradycyjna). Kryteria wykluczenia obejmowały historię złamania stopy, otwarte rany w obrębie stóp tylnych lub zachowania niewspółpracujące. Początkowe oceny przy użyciu skali American Orthopaedic Foot & Ankle Society (AOFAS) i oprogramowania PainChek AI zostały przeprowadzone w obu grupach. Interwencje terapeutyczne dla obu grup obejmowały trzy tygodnie ćwiczeń, składające się z 3 serii na sesję, 15 powtórzeń na serię i 5 dni w tygodniu. Po leczeniu przeprowadzono oceny w celu porównania skuteczności interwencji z wykorzystaniem wyników AOFAS i PainChek oraz monitorowania ewentualnych niekorzystnych skutków ubocznych lub powikłań wynikających z zabiegów. Wyniki. Średnia wartość PainChek po leczeniu dla Grupy A wyniosła 5,10, podczas gdy dla Grupy B była to 6,45. Średni wynik AOFAS po leczeniu Grupy A wynosił 79,50, podczas gdy dla Grupy B wynosił 61,50. Odkryto, że Grupa A przynosiła korzyści w zmniejszaniu dyskomfortu i poprawie funkcji u osób z deformacją Haglunda. Wnioski. Wyniki tego badania sugerują, że wśród osób z deformacją Haglunda wykorzystanie terapii laserowej w połączeniu z ćwiczeniami koncentrycznymi w grupie eksperymentalnej okazało się bardziej skuteczne w zmniejszaniu dyskomfortu i poprawie funkcjonalności w porównaniu z wykorzystaniem ćwiczeń rozciągających w grupie tradycyjnej.
Słowa kluczowe deformacja Haglunda, terapia laserowa, ćwiczenia koncentryczne, ćwiczenia wzmacniające
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Adjunctive effect of pulsed electromagnetic field therapy on quadriceps muscle strength after burn injury

Walaa Abd El Aziem Abd El Aziz, Wafaa Hussein Borhan, Haidy Nady Ashem, Ashraf El Sebaie Mohamme


Walaa Abd El Aziem Abd El Aziz, Wafaa Hussein Borhan, Haidy Nady Ashem, Ashraf El Sebaie Mohamme – Adjunctive effect of pulsed electromagnetic field therapy on quadriceps muscle strength after burn injury. Fizjoterapia Polska 2022; 22(4); 122-127

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG1A6ZsV

Abstract
Purpose. This study was conducted to examine the effect of pulsed electromagnetic field therapy on quadriceps muscle strength after burn injury.
Methods. From April 2021 to June 2022, sixty male patients who suffered from second degree lower limb thermal burn injury and Total body surface area (TBSA) from 25% to 35% participated in this study. Their ages ranged from (20-40) years. They were randomly assigned in two groups, a study group composed of 30 patients who received (PEMF) over thigh area before strengthening exercise for quadriceps muscle and a control group composed of 30 patients who received strengthening exercise for quadriceps muscle. Patients of both groups received traditional physical therapy program.. Evaluation tool was isokinetic dynamometer to measure the quadriceps muscle peak torque before the treatment and after 8 weeks of treatment for both groups.
Results. There was no significant difference between both group (study and control) in mean values of quadriceps peak torque pre-treatment (P > 0.05). There was a significant increase in the mean values of quadriceps peak torque after 8 weeks of treatment in both groups (p < 0.05) while there was a significant difference in post treatment mean values of quadriceps peak torque in the study group when compared with control group (p < 0.05).
Conclusion. Pulsed electromagnetic field therapy is an effective modality that can be used for improving muscle strength and performance in patients with lower limb burn when applied prior to strengthening exercise.

Keywords
pulsed electromagnetic field therapy, strengthening exercise, quadriceps peak torque, lower limb burn

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai

Static Magnetic Stimulation Versus Conventional Treatment on Cross Sectional Area of Quadriceps Muscle in Knee Osteoarthritis Patients: A Randomized Controlled Study

Haytham M. Elhafez, Sohier S. Rizkallah, Magda R. Zahran, Doaa S. Mostafa, Ahmed F Geneidy

Haytham M. Elhafez, Sohier S. Rizkallah, Magda R. Zahran, Doaa S. Mostafa, Ahmed F Geneidy – Static Magnetic Stimulation Versus Conventional Treatment on Cross Sectional Area of Quadriceps Muscle in Knee Osteoarthritis Patients: A Randomized Controlled Study. Fizjoterapia Polska 2021; 21(2); 216-222

Abstract
Background. Quadriceps femoris muscle significantly affected knee osteoarthritic patients. Weakness and atrophy occur as a result of muscle unloading and dysfunction. As the maximum force produced by a muscle has a direct proportion to its cross-sectional area (CSA), the current study revealed that static magnetic stimulation (SMS) is beneficial for improving CSA of the quadriceps muscle. Purpose. To examine the influence of magnetic stimulation on CSA of the quadriceps muscle in knee osteoarthritis patients and hence knee function. Materials and Methods. This study adopted a randomized controlled trial design. Twenty-four patients with both knee osteoarthritis (Grades II and III) participated. The participants, aged between 45–55 years, were randomly assigned to two groups. Group (A) received magnetic first stimulation in addition to selected physical therapy consisting of ultrasound device and isometric exercise for quadriceps. Group (B) received selected physical therapy consisting of ultrasound device and isometric exercise for quadriceps only. Two therapeutic sessions were given weekly for three consecutive weeks. Outcome measures were CSA of quadriceps at both sides and Lysholm knee scoring for assessment of the functional ability of the knee joint. These measures were taken before and after three consecutive weeks of intervention. Results. Within groups, the analysis showed a statistically significant increase for all measured variables in the two studied groups (p < 0.05). Between groups, the analysis revealed that quadriceps at both side and Lyshlom were significant increase in group (A) compared to group (B). Conclusions. Adding SMS to quadriceps strengthening exercises improved the CSA of quadriceps, which protects muscle from being atrophied and hence improved the knee joint functions more than quadriceps strengthening exercises alone.
Key words:
Electromyostimulation, Knee osteoarthritis, Quadriceps femoris, Strengthening exercises
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai

Effect of plyometrics, closed kinetic chain versus quadratus lumborum strengthening exercises on vertical jump height in volley ballplayers: A randomized controlled trial

Yasmein M. Mahmoud, Wadeda H. Elsayed, Amira H. Draz

Yasmein M. Mahmoud, Wadeda H. Elsayed, Amira H. Draz – Effect of plyometrics, closed kinetic chain versus quadratus lumborum strengthening exercises on vertical jump height in volley ballplayers: A randomized controlled trial. Fizjoterapia Polska 2020; 20(3); 192-196

Abstract
Purpose. To compare the effects of plyometrics, closed kinetic chain with quadratus lumborum strengthening exercises on vertical jump height in volley ball players.
Design. Pre-post measurement randomized controlled trial.
Methods. Two hundred volleyball players were recruited from Cairo and Kafer El Sheikh University, Egypt. 140 volleyball players met the inclusion criteria and were randomly assigned into four equal groups. Group (A) consisted of 35 volley ball players with mean body mass index (BMI) value of 21 ± 3.76 kg/m2 and received plyometric exercise (Counter Movement jump (CMJ). Group (B) consisted of 35 volley ball players with mean BMI value of 21.44 ± 1.681 kg/m2 and received closed kinetic chain (CKC) exercise (double limp squat free weights), Group (C) consisted of 35 volley ball players with mean BMI value 22.17 ± 1.8 kg/m2 and received quadratus lumorum strengthening exercise (isotonic hip hiking), group (A), (B) and (C) received the exercises two times per week for eight weeks. Group (D) consisted of 35 volley ball players with mean BMI value of 22.01 ± 1.69 kg/m2 and received no exercise (control group).
Results. Statistical analysis revealed that there was significant difference (p < 0.05) in favour to group A, B and C in compared to group D. while there were no significant differences (p > 0.05) among groups (A, B and C).
Conclusion. Plyometrics (CMJ), CKC (Double limb squat free weights), and quadratus lumborum strengthening exercise (Hip hiking) yield an improvement on vertical jump height.
Key words:
plyometrics, CKC, vertical jump, strengthening exercise
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai

Stabilizacja centralna w rehabilitacji dzieci – aspekt fizjoterapeutyczny

Sylwia Dyczewska-Wójtowicz

S. Dyczewska-Wójtowicz – Core Stability in the Rehabilitation of Children – Physiotherapy Aspects. FP 2016; 16(3); 96-105

Streszczenie
Wstęp. Termin „stabilizacja centralna” (ang. core stability) odnosi się do wydolności głębokich mięśni tułowia, których rolą jest kontrola centrum naszego ciała w statyce i dynamice. Praca przedstawia różne aspekty fizjoterapeutyczne dotyczące problemu stabilizacji centralnej w ewidencji naukowej potwierdzające skuteczność ćwiczeń.
Materiał i metody. W procesie wyszukiwania artykułów korzystano z baz artykułów MedLine i PubMed oraz PBL, uwzględniając następujące słowa kluczowe: stabilizacja centralna, stabilizacja lędźwiowa, stabilizacja dynamiczna, kontrola motoryczna, trening nerwowo-mięśniowy, stabilizacja tułowia, wzmacnianie centralne.
Wyniki. Liczne badania naukowe przedstawiają fakt, iż mięśniami, które odgrywają główną rolę w tym mechanizmie, są: mięsień poprzeczny brzucha, mięsień wielodzielny, mięsień skośny wewnętrzny brzucha, mięśnie dna miednicy oraz przepona. Prawidłowo funkcjonujące tworzą rodzaj cylindra, nadając odpowiednią stabilność dla okolicy dolnego tułowia (jest bazą dla mobilności na obwodzie).
Wnioski. U dzieci z dolegliwościami bólowymi okolicy dolnego kręgosłupa mięśnie głębokie są hamowane a ich timing jest zaburzony. Najpierw napinają się duże powierzchowne mięśnie odpowiadające za wykonanie ruchu, a następnie włączają się głębokie lokalne stabilizatory centrum. Zmiana ról między grupami mięśniowymi może być źródłem problemów przeciążeniowych, dlatego też ważnym jest aby zastosować odpowiednią rehabilitację wspomagającą stabilizację centralną.

Słowa kluczowe:
Stabilizacja centralna, rehabilitacja, fizjoterapia, kręgosłup, ćwiczenia wzmacniające

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim