Zależność między aktywnością fizyczną a wskaźnikiem masy ciała i procentową zawartością tkanki tłuszczowej. Badanie uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto

 

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto – Correlation between physical activity with body mass index and body fat percentage: A study of final year students in junior high school –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 132-138

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19HTTN

Streszczenie
Cel badania. Celem badania jest określenie związku między aktywnością fizyczną (AF), wskaźnikiem masy ciała (BMI) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej.
Metody. Badanie ma charakter ilościowy i wykorzystuje schemat badań korelacyjnych. Uczestnikami badania byli uczniowie klasy IX szkoły SMP Negeri 1 Jogoroto, wybrani losowo. Łącznie 58 uczniów (29 chłopców i 29 dziewcząt) zostało wybranych losowo i zgłosiło się dobrowolnie do udziału w badaniu. Poziom AF oceniano za pomocą kwestionariusza IPAQ, procentową zawartość tkanki tłuszczowej mierzono wagą Tanita InnerScan Body Composition Monitor, model BC-541, a BMI obliczano według wzoru = masa ciała (kg)/wzrost² (m). Analizę danych przeprowadzono z użyciem testów statystyki opisowej oraz współczynnika korelacji rang Spearmana, przy wsparciu programów Microsoft Excel 2016 i SPSS w wersji 25.
Wyniki. Wyniki testu korelacji wykazały, że współczynnik korelacji jest ujemny, a poziom istotności wyższy niż 0,05 między AF a BMI (r = −0,162, p = 0,225 > 0,05) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej (r = -0,095, p = 0,480 > 0,05). Oznacza to, że oba te związki są słabe, natomiast BMI i procentowa zawartość tkanki tłuszczowej wykazują dodatnią korelację i istotność niższą niż 0,05 (r = 0,779, p = 0,000 < 0,05), co wskazuje na silną korelację między tymi parametrami.
Wnioski. Wniosek z badania jest taki, że AF jest negatywnie skorelowana z BMI i procentową zawartością tkanki tłuszczowej, jednak żaden z tych związków nie jest istotny statystycznie. Natomiast BMI wykazuje dodatnią i istotną korelację z procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów. Zaleca się więc, aby uczniowie utrzymywali AF zgodnie z zaleceniami WHO oraz starali się utrzymać BMI w normie. Jeśli BMI znajduje się w normie, prawdopodobnie procentowa zawartość tkanki tłuszczowej również będzie prawidłowa.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, wskaźnik masy ciała, procentowa zawartość tkanki tłuszczowej, uczniowie szkoły podstawowej
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

TRX a trening z masą własnego ciała. Wpływ na wytrzymałość mięśni ramion u zawodników pencak silat

Dwi Manna Nasmi Dzakiyyah, Widiyanto, Sulistiyono, Panggung Sutapa, Nugroho Susanto, April Yesaya Sipayung, Mert Kurnaz, Dary Nasmi Fauziah, Randi Kurniawan

 

Dwi Manna Nasmi Dzakiyyah et al. – TRX vs body weight training. Impact on arm muscle endurance of pencak silat athletes –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 125-131

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19BUBS

Streszczenie
Wprowadzenie. Wytrzymałość mięśni ramion ma kluczowe znaczenie dla zawodników sportów walki, wspierając siłę i wytrzymałość podczas pojedynków. Metody treningowe takie jak TRX i trening z masą własnego ciała są uznawane za skuteczne w poprawie wytrzymałości mięśniowej, jednak ich bezpośrednie porównanie nie zostało szeroko przebadane.
Cel. Celem badania była analiza wpływu treningu TRX i treningu z masą własnego ciała na wytrzymałość mięśni ramion u zawodników sportów walki. Zastosowano projekt eksperymentalny, dzieląc próbę na dwie grupy: grupę ćwiczeń TRX oraz grupę treningu z masą własnego ciała. W badaniu uczestniczyło 24 zawodników pencak silat, którzy spełnili kryteria włączenia. Każda grupa realizowała pięciotygodniowy program treningowy z dostosowaną intensywnością i częstotliwością. Wytrzymałość mięśni ramion oceniano przed i po interwencji za pomocą testu dipping, uzyskując kompleksowe dane ilościowe. Analizę danych przeprowadzono testem t w celu oceny różnic między grupami, wykorzystując program SPSS w wersji 26.
Wyniki. Analiza wykazała, że w grupie TRX średni wynik testu dipping przed interwencją wynosił 14,67, a po interwencji 21,42 (różnica 6,75). W grupie treningu z masą własnego ciała średni wynik przed interwencją wynosił 13,25, a po interwencji 18,58 (różnica 5,33). Wyniki testu t dla prób połączonych wykazały istotny statystycznie wzrost wytrzymałości mięśni ramion w obu grupach (p < 0,05).
Wnioski. Grupa trenująca metodą TRX wykazała większą poprawę niż grupa ćwicząca z masą własnego ciała. Trening TRX okazał się skuteczniejszy w rozwijaniu wytrzymałości i stabilizacji mięśni ramion, podczas gdy trening z masą własnego ciała jest skuteczną, prostą metodą wspierającą, która również pozytywnie wpływa na wytrzymałość mięśniową. Połączenie obu metod jest rekomendowane w celu optymalizacji programu treningowego dla zawodników pencak silat.
Słowa kluczowe
wytrzymałość, mięśnie ramion, trx, trening z masą własnego ciała, pencak silat
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Strėlkalio sporto pamokų valdymas naudojant demonstracinius metodus siekiant pagerinti pradedančiųjų strėlkalio įgūdžius

Hendra Setyawan, Suyanto, Suharjana, Yudik Prasetyo, Deny Setiawan Wayoi, Hardianto, Nugroho Susanto, Ismail Gani, Ahmad Rithaudin

 

Hendra Setyawan, Suyanto, Suharjana, Yudik Prasetyo, Deny Setiawan Wayoi, Hardianto, Nugroho Susanto, Ismail Gani, Ahmad Rithaudin – Archery sport class management using demonstration methods to improve results learn beginner archery skills. Fizjoterapia Polska 2023; 23(4); 208-218

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20A80C

Santrauka
Įvadas. Šis tyrimas nagrinėja strėlkalio sporto pamokų valdymo įgyvendinimą naudojant demonstracijos metodą (10 pagrindinių strėlkalio technikų žingsnių) strėlkalio kursuose 2022/2023 mokslo semestre PJKR studijų programoje, FIKK UNY fakultete. Tyrimo tikslas yra aprašyti klasės valdymą ir ištirti pokyčius studentų strėlkalio įgūdžiuose po klasės valdymo įgyvendinimo naudojant demonstracijos metodą (10 pagrindinių strėlkalio technikos žingsnių).
Medžiaga ir metodai. Šis kiekybinis tyrimas naudojo aprašomąją dizainą ir priešeksperimentinę vienos grupės priešbandymo-pobandymo duomenų analizės techniką su aprašomojo testo ir porinės imties t-testo analize, naudojant SPSS. Aprašomojoje stadijoje tyrimo imtis naudojo bendrąją atranką A, B, C, D ir E klasėse, kurioje buvo iš viso 80 studentų, o duomenų rinkimo technika buvo anketų išdalijimas studentams. Priešeksperimentinėje stadijoje tyrimo imtis naudojo atsitiktinę klasterinę atranką, kurioje buvo 30 studentų, o duomenų rinkimo technika buvo strėlkalio testas atstumu iki 15 metrų.
Rezultatai. Remiantis klasės valdymo aprašomojo testo rezultatais, planavimo aspektu vidutinė reikšmė yra 4,40, ir tai yra labai tinkama kategorija. Organizavimo kategorija yra 4,35 ir taip pat labai tinkama. Įgyvendinimo/mokymo kategorija yra 4,37 ir taip pat labai tinkama. Vertinimo/įvertinimo kategorija yra 4,30 ir taip pat labai tinkama. Pagal porinės imties tyrimo rezultatus gauta sig reikšmė (dvibalsė) 0,000 < 0,05, todėl vidutinė priešbandymo ir po bandymo reikšmė po klasės valdymo įgyvendinimo naudojant demonstracijos metodą (10 pagrindinių strėlkalio technikos žingsnių) skiriasi. Eksperimentinio priešbandymo reikšmė buvo 49,10, o eksperimentinio pobandymo reikšmė buvo 70,80, priešbandymo ir pobandymo aprašomosiose reikšmėse buvo padidėjimas.
Išvados. Galima padaryti išvadą, kad įgyvendinant strėlkalio sporto pamokų valdymą naudojant demonstracijos metodą (10 pagrindinių strėlkalio technikos žingsnių), galima pagerinti pradedančiųjų strėlkalio įgūdžius tarp studentų.
Raktažodžiai
klasės valdymas, demonstracija, pagrindinės strėlkalio technikos, strėlkalio įgūdžiai
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite nemokamai straipsnį anglų kalba

Efekt programu treningu obwodowego na poziom kondycji fizycznej zawodników klubu siatkówki IPK Kuamang

Jihan Faira Zanada, Ahmad Nasrulloh, Sigit Nugroho, Nugroho Susanto


Jihan Faira Zanada, Ahmad Nasrulloh, Sigit Nugroho, Nugroho Susanto – The effect of circuit training program on physical fitness level in volleyball club athletes IPK Kuamang. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 120-124

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG143IT9

Streszczenie
Celem badania jest ustalenie, jak trening obwodowy wpływa na kondycję fizyczną siatkarzy. Badanie to opiera się na eksperymentalnym podejściu przy użyciu schematu “badanie przedtestowe – badanie potestowe dla jednej grupy”. Narzędziem badawczym jest TKJI (Indonezyjski Test Świeżości Fizycznej) dostosowany dla grupy wiekowej 16-19 lat. Populacja badana obejmuje siatkarzy z klubu IPK Kuamang, w liczbie 20 osób. Wybór próby był przeprowadzony przy użyciu celowej techniki próbkowania, a próbka składała się z 10 osób. Analiza danych była przeprowadzona przy użyciu testu normalności Lilieforsa oraz t-testu z poziomem istotności α = 0,05. Wyniki wskazują na znaczący wpływ treningu obwodowego na kondycję fizyczną, co potwierdza średnia wyników przedtestowych na poziomie 12,3 i średnia wyników potestowych na poziomie 15,2. Wniosek ten jest wspierany przez ustalenie, że t_count = 13,1 > t_table = 1,833 po zakończeniu t-testu. Dlatego H₀ jest odrzucana, a H₁ jest akceptowana. Zatem trening obwodowy ma istotny wpływ na kondycję fizyczną.

Słowa kluczowe
trening obwodowy, kondycja fizyczna, siatkówka

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim