Tag: Ramya S

Wpływ laseroterapii niskoenergetycznej na tolerancję siedzenia i aktywności dnia codziennego u osób z kokcygodynią

Jeniffer A, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Ramya S, Pooja S, Surya V, Aravindh B, Karthick K

Jeniffer A, N Senthil Kumar, Jeslin G N, Ramya S, Pooja S, Surya V et al. – Effect of low-level laser therapy on sitting tolerance and activities of daily living in individuals with coccydynia –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 428-431

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19O1M3

Streszczenie
Wprowadzenie. Kokcygodynia to ból rozwijający się w okolicy kości guzicznej. Trzykrotnie częściej dotyczy kobiet i osób z otyłością. Wśród standardowych metod leczenia wymienia się iniekcje steroidowe, terapię manualną i zabiegi fizykalne. Jednak skuteczność interwencji fizjoterapeutycznych, zwłaszcza laseroterapii niskoenergetycznej, w leczeniu kokcygodynii jest słabo udokumentowana.
Cel badania. Określenie skuteczności laseroterapii niskoenergetycznej w poprawie tolerancji siedzenia i funkcjonowania w codziennych czynnościach u pacjentów z kokcygodynią.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono w prywatnym szpitalu w Chennai, w grupie 30 uczestników wybranych spośród 50 zgłaszających się losowo. Uczestników losowo przydzielono do dwóch grup: grupa LLLT (n = 15) otrzymywała laseroterapię niskoenergetyczną, a grupa US (n = 15) terapię ultradźwiękową. Obie grupy wykonywały również ćwiczenia mostkowania miednicy przez 2 tygodnie. Wyniki oceniano za pomocą Dallas Pain Questionnaire (DPQ) oraz skali bezbólowego czasu siedzenia (PFSD).
Wyniki. W obu grupach zaobserwowano istotną poprawę w zakresie DPQ i PFSD (p < 0,0001). Grupa LLLT wykazała spadek DPQ z 71,60 do 39,40 oraz wzrost PFSD z 7,30 do 11,10. W grupie US zaobserwowano większą redukcję DPQ (z 68,60 do 27,30) i większą poprawę PFSD (z 7,20 do 15,60). Wyniki te wskazują, że obie terapie są skuteczne, jednak terapia ultradźwiękowa przynosi wyraźniejsze zmniejszenie bólu i lepszą funkcję w porównaniu z laseroterapią niskoenergetyczną.
Wnioski. Zarówno laseroterapia niskoenergetyczna, jak i terapia ultradźwiękowa skutecznie zmniejszają ból i poprawiają tolerancję siedzenia u osób z kokcygodynią. Terapia ultradźwiękowa okazała się jednak skuteczniejszą opcją zachowawczą w tej populacji.
Słowa kluczowe
kokcygodynia, dno miednicy, terapia ćwiczeniowa, laseroterapia, ultradźwięki lecznicze, kość guziczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Postępowanie w zespole przekrwienia miednicy: badanie porównawcze ukierunkowanych interwencji fizjoterapeutycznych

Ramya.S, Jeslin.G. N, Harini PS, Pooja.S, Neha Lakshmanan, Mythri Jain, Vaheedha S, Simran Sharma

Ramya.S, Jeslin.G. N, Harini PS, Pooja.S, Neha Lakshmanan, Mythri Jain et al. – Pelvic congestion syndrome management: a comparative study of targeted physiotherapy interventions –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 412-415

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19GXVH

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół przekrwienia miednicy (PCS) jest przewlekłym schorzeniem powodującym ból w obrębie miednicy na skutek niewydolności żylnej. Pomimo dostępności metod farmakologicznych, rola fizjoterapii jest słabo udokumentowana w badaniach naukowych.
Cel badania. Porównanie skuteczności dwóch protokołów fizjoterapeutycznych w łagodzeniu objawów PCS, ze szczególnym uwzględnieniem bólu, siły mięśni dna miednicy oraz przepływu krwi w obrębie miednicy.
Materiał i metody. Przeprowadzono randomizowane badanie kontrolowane z udziałem 56 kobiet z rozpoznanym PCS w Szpitalu Saveetha, SIMATS, Indie. Uczestniczki losowo przydzielono do grupy MLP (n = 28; drenaż limfatyczny, terapia powięziowa oraz ćwiczenia dna miednicy) lub grupy MP (n = 28; terapia powięziowa i ćwiczenia dna miednicy). Interwencje realizowano trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni. Oceniano: ból (wizualna skala analogowa), siłę mięśni (elektromiografia) oraz przepływ krwi (ultrasonografia przezbrzuszna) – przed i po terapii.
Wyniki. W grupie MLP uzyskano istotną poprawę w zakresie bólu (VAS: 6,7 ± 1,11 do 3,8 ± 1,5), siły mięśni (EMG: 10,2 ± 3,5 do 17,7 ± 3,17) i przepływu krwi (USG: 8,5 ± 1,2 do 4,7 ± 1,5) (p < 0,05). Grupa MP również wykazała poprawę, choć o mniejszym nasileniu we wszystkich ocenianych parametrach.
Wnioski. Połączenie drenażu limfatycznego, terapii powięziowej oraz ćwiczeń dna miednicy jest skuteczniejsze niż sama terapia powięziowa z ćwiczeniami, jeśli chodzi o redukcję bólu, poprawę siły mięśni dna miednicy oraz usprawnienie przepływu krwi w miednicy u kobiet z PCS.
Słowa kluczowe
niewydolność żylna, przepona miednicy, biofeedback elektromiograficzny, przepływ krwi
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii laserowej niskiej mocy z ćwiczeniami Buergera-Allena w porównaniu z terapią ultradźwiękową niskiej intensywności z ćwiczeniami Buergera-Allena na owrzodzenia stopy cukrzycowej

Srivatsan M, Tamil Ponni S, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Ramya S, Hazliza Razali, Inayat Fatima, Fadwa Alhalaiqa

Srivatsan M et al. – Effectiveness of low-level laser therapy with Buerger Allen exercise versus LIPUS with Buerger Allen exercise for diabetic foot ulcer –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 174-178

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CB7JK

Streszczenie
Tło. Owłrzodzenia stóp cukrzycowych (DFUs) są poważnym powikłaniem cukrzycy o skutkach porównywalnych z rakiem. Do czynników ryzyka należą neuropatia obwodowa, choroby tętnic, nieprawidłowości stóp oraz wpływy społeczno-ekonomiczne i geograficzne. Terapia laserowa niskiej mocy (LLLT) łagodzi ból, wspomaga naprawę tkanek i przyspiesza gojenie ran. Terapia ultradźwiękowa poprawia krążenie i gojenie tkanek za pomocą fal dźwiękowych. Ćwiczenia Buergera-Allena (BAE) poprawiają perfuzję kończyn dolnych, wspomagając gojenie ran i redukując objawy neuropatii. Cel. Niniejsze badanie pilotażowe porównało skuteczność LLLT z BAE oraz terapii ultradźwiękowej niskiej intensywności (LIPUS) z BAE w leczeniu owrzodzeń stóp cukrzycowych. Metody. Czterdziestu pacjentów zostało przydzielonych do dwóch grup (po 20 osób). Grupa A otrzymywała LLLT przez 10 minut, podczas gdy grupa B otrzymywała LIPUS przez 10 minut. Obie grupy wykonywały BAE przez 10 minut w dni naprzemienne, trzy dni w tygodniu przez 12 tygodni. Wyniki oceniano za pomocą skali wizualnej oceny bólu (VAS), narzędzia do oceny ran Bates-Jensen (BWAT) oraz skali owrzodzeń stopy cukrzycowej (DFS). Wyniki. Obie grupy wykazały znaczące poprawy (P ≤ 0,05), ale LLLT z BAE było skuteczniejsze w redukcji bólu, gojeniu ran i poprawie jakości życia. Wnioski. LLLT z ćwiczeniami Buergera-Allena okazało się bardziej skutecznym leczeniem owrzodzeń stopy cukrzycowej niż LIPUS.
Słowa kluczowe
owrzodzenia stopy cukrzycowej, terapia laserowa, terapia ultradźwiękowa, ćwiczenia Buergera-Allena
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii dynamicznego bańkowania w porównaniu do IASTM z treningiem ekscentrycznym w leczeniu zespołu przykurczu piszczelowego wśród piłkarzy

Tamil Ponni S, Srivatsan M, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Ramya S, Mohammed Atallah F Almutairi, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh, Naseem Alyahyawi, Fadwa Alhalaiqa

Tamil Ponni S et al. – Effectiveness of dynamic cupping therapy versus IASTM with eccentric training for shin splint syndrome among football players –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 114-118

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CD2WT

Streszczenie Tło. Przykurcz piszczelowy wynika z powtarzającego się obciążenia kości piszczelowej, powodując napięcie w mięśniach i tkankach łącznych dolnej nogi. Wśród sportowców kobiety (55,3%) częściej doświadczają przykurczu piszczelowego niż mężczyźni (44,7%). Dynamiczne bańkowanie łączy ujemne ciśnienie, ruchy masujące i ruchy stawów, podczas gdy mobilizacja tkanek miękkich z pomocą narzędzi (IASTM) obejmuje powtarzane ruchy stymulujące mięśnie, ścięgna i powięzi. Ćwiczenia ekscentryczne zwiększają aktywację mięśni przez wydłużanie. Cel. Celem badania było porównanie skuteczności terapii dynamicznego bańkowania z ćwiczeniami ekscentrycznymi oraz IASTM z ćwiczeniami ekscentrycznymi w leczeniu przykurczu piszczelowego wśród piłkarzy. Metoda. Czterdziestu piłkarzy podzielono na dwie grupy: Grupa A (dynamiczne bańkowanie + ćwiczenia ekscentryczne) oraz Grupa B (IASTM + ćwiczenia ekscentryczne). Co tydzień oceniano ból (VAS), kwestionariusz zespołu stresowego kości piszczelowej (MTSS) oraz zakres ruchu (ROM) w celu oceny wyników. Wyniki. Terapia dynamicznego bańkowania z treningiem ekscentrycznym wykazała znaczące poprawy w redukcji bólu i zakresie ruchu w porównaniu do IASTM z treningiem ekscentrycznym. Wnioski. Terapia dynamicznego bańkowania połączona z ćwiczeniami ekscentrycznymi była skuteczniejsza niż IASTM z ćwiczeniami ekscentrycznymi w leczeniu przykurczu piszczelowego u piłkarzy.
Słowa kluczowe przykurcz piszczelowy, terapia bańkami, mobilizacja tkanek miękkich, ćwiczenia ekscentryczne, piłkarze, zakres ruchu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim